Dinsdag 23 mei 2006
Boekdelen..
Leuke animatie en mooie gedichtjes,met deze samen wens ik je een gezellige tijd.....
Berichten van 1 mei 2006 tot 31 mei 2006
Ogen die boekdelen schrijven
Dinsdag 23 mei 2006
Woorden..
Woorden zeggen niets
het is de blik in je ogen,
die zeggen mij meer.
Woorden zeggen niets,
het is dat gebaar.
Even wat meer werk verricht,
wat mij verlicht,
als het nodig is
Woorden zeggen niets
"IK HOU VAN JOU"
wordt te makkelijk gezegt
Het zijn jou daden,
die zeggen , mij zeggen
"IK HOU VAN JOU"
Dinsdag 23 mei 2006
Aan het eind schijnt de zon...
In een lange laan met vele bomen
liep ik maar wat te dromen,
over vlinders in de lucht
en als een zwerver op de vlucht.
Ik vluchte toen voor alles om me heen
mijn angst, verdriet en pijn en was alleen.
Ik zag een steentje op de grond,
schopte er tegen aan, alsof ik het heerlijk vond
maar het steentje kon er niks aan doen
het ligt nu verder door mijn schoen.
Mijn tranen druppelde op die lange laan
maar wat ik toen niet wist,
hoe ver moest ik nog gaan.
Maar nu heb ik ondervonden
dat ik nog maar een klein stukje hoefde te lopen,
want aan het einde van die laan
brak de zon voor mij het wolkendek open
en dan ben ik vrolijk verder door het leven gegaan.
Dinsdag 23 mei 2006
Liefde
Schoonheid zit van binnen
liefde binnenin
zonder schoonheid
kan men leven
zonder liefde heeft geen zin.
Dinsdag 23 mei 2006
bloem
Wat vraagt de bloem,
wanneer haar bladen welken,
of honing wordt gedronken
uit haar kelken;
ze heeft gebloeid,
dat is haar roem.
Dinsdag 16 mei 2006
Grenzen
Grenzen
die
in gedachten
bestaan.
Grenzen
die
je soms
verlegt.
Grenzen,
waar je
over nadenkt,
neem je
de stap
of niet.
Want in gedachten
kan jezelf
GRENSLOOS
zijn.
xxxxxx
Woensdag 10 mei 2006
Zo onbereikbaar.....
Zo onbereikbaar, zo veraf,
zo onneembaar, ver van mij
leef jij jou leven.
Soms klopt je hart diep in mij,
diep in mij ben ik betoverd,
diep in mij door jou veroverd,
doe jij me dromen,
maak jij me vrij,
kom voel het bloed sneller stromen in mij.
Heel dichtbij wil ik beminnen,
jou warmte winnen aan mijn zij,
wie houd ons tegen
want jou hart klopt diep in mij.
Woensdag 10 mei 2006
Opmerkzaam...
Kiezels op het pad,
het licht is groen doorweven
Gouden draden in je haar
zonlicht doet stofjes zweven.
Vogelgezang heel vroeg,
doet menig struik vermoeden,
dat elke tak een huis herbergt,
waarin vogels broeden.
Spinnewebben, zilveren draden,
lijkend uit een sprookjesboek,
gravin spin die zit te wachten,
op haar prooi, als zoete koek
Platgetrapt gras aan beide kanten,
onkruid welk tiert welig voort,
scheur tegels, rare kleuren,
einde tuin, begin van poort.
Maandag 1 mei 2006
Iedereen heeft er één...
Soms, als het leven pijn doet
en je weet niet meer waar je het zoeken moet
Als een zonnestraal prikt in je gezicht
als pijn, verdriet zijn in overwicht.
Als je ziel snakt, al is het maar voor even
naar een gebaar van liefde, tederheid en leven.
Dan dient zich iemand aan die
jouw noodkreet heeft gehoord.
Hij zal er zijn voor jou
en zal naar jou luisteren woord voor woord.
Zijn armen om je heen, verzacht de pijn
en stilt het verdriet.
Zijn hand op je gezicht
verdrijft de tranen in het niets
Zo iemand is er altijd
en blijkt een echte vriend!!!!!!
Maandag 1 mei 2006
Ik mis je ....
Ik wil je zeggen
dat ik je mis,
dat ik me nooit meer
in je vergis
Ik wil jou ervaren,
met je mooie gebaren.
Jij bent zoveel meer voor mij,
zoveel meer dan wie dan ook.
Jij maakt me altijd blij,
ik hou van jou,
ik geef om jou,
ik wil je nooit meer kwijt,
want dan krijg ik zoveel spijt.
Jij doet me zoveel voelen.
Dit zul je vast ook bedoelen,
jij bent een schat.
Maandag 1 mei 2006
Herkenning...
Soms is een gesprek
Een verademing
Een onverwachtse
Wederzijdse herkenning
Vele raakvlakken
Hebben we herkend
Je weet wat dat
voor mij betekent
Ik ga ervoor
dit is niet voor even
Maar een vriendschap
voor een heel leven
We slepen elkaar
Overal doorheen
We genieten oprecht
Van alles om ons heen
Je neemt me serieus
Accepteert me zoals ik ben
Het is net of ik in jou
Mijzelf volledig herken
Je bent eerlijk
En volkomen te vertrouwen
Ik voel me er goed bij
Op jou kan ik bouwen...
Maandag 1 mei 2006
Je gaf..
Je gaf mij
jouw kijk
op de wereld
zo rijk
Ik leerde
Ik verander
Ik werd
een ander
Rustiger
Ontspannen
Het kwaad
Verbannen
Veel liefde
Geen zorgen
Problemen
Wachten tot morgen.
Maandag 1 mei 2006
Kwetsbaarheid...
Ik kan en wil het allemaal alleen,
maar mis soms zo een arm om me heen,
niets zeggen, er gewoon even voor me zijn,
is soms zo nodig, lijkt me soms zo fijn.
En als ik dan begin te huilen laat me maar gaan,
dat is de emotie van er even niet alleen voor te staan,
liefde onthumlt dan een kwetsbare kant,
misschien wijs ik het daardoor wel van de hand.
Want je kwetsbaarheid tonen is zo simpel nog niet,
ineens mag je delen in je verdriet,
geen flinke dame meer met schouders van beton,
ik zou wel eens willen dat ik het kon....
Maandag 1 mei 2006
Tranen....
