In een lange laan met vele bomen liep ik maar wat te dromen, over vlinders in de lucht en als een zwerver op de vlucht.
Ik vluchte toen voor alles om me heen mijn angst, verdriet en pijn en was alleen.
Ik zag een steentje op de grond, schopte er tegen aan, alsof ik het heerlijk vond maar het steentje kon er niks aan doen het ligt nu verder door mijn schoen.
Mijn tranen druppelde op die lange laan maar wat ik toen niet wist, hoe ver moest ik nog gaan.
Maar nu heb ik ondervonden dat ik nog maar een klein stukje hoefde te lopen, want aan het einde van die laan brak de zon voor mij het wolkendek open en dan ben ik vrolijk verder door het leven gegaan.
Zo onbereikbaar, zo veraf, zo onneembaar, ver van mij leef jij jou leven.
Soms klopt je hart diep in mij, diep in mij ben ik betoverd, diep in mij door jou veroverd, doe jij me dromen, maak jij me vrij, kom voel het bloed sneller stromen in mij.
Heel dichtbij wil ik beminnen, jou warmte winnen aan mijn zij, wie houd ons tegen want jou hart klopt diep in mij.
Ik wil je zeggen dat ik je mis, dat ik me nooit meer in je vergis Ik wil jou ervaren, met je mooie gebaren. Jij bent zoveel meer voor mij, zoveel meer dan wie dan ook. Jij maakt me altijd blij, ik hou van jou, ik geef om jou, ik wil je nooit meer kwijt, want dan krijg ik zoveel spijt. Jij doet me zoveel voelen. Dit zul je vast ook bedoelen, jij bent een schat.
Ik kan en wil het allemaal alleen, maar mis soms zo een arm om me heen, niets zeggen, er gewoon even voor me zijn, is soms zo nodig, lijkt me soms zo fijn.
En als ik dan begin te huilen laat me maar gaan, dat is de emotie van er even niet alleen voor te staan, liefde onthumlt dan een kwetsbare kant, misschien wijs ik het daardoor wel van de hand.
Want je kwetsbaarheid tonen is zo simpel nog niet, ineens mag je delen in je verdriet, geen flinke dame meer met schouders van beton, ik zou wel eens willen dat ik het kon....
Tranen stromen over wangen die rood zijn van emotie en kussen de lippen die verkrampt zijn doorverdrongen leed het lijkt of ze zeggen willen laat alles maar gaan wij helpen de spanning uit je lijf en kussen je net zo lang tot jij aangeeft dat je weer een opgeluchte zucht kunt slaken.
Ik geloof dat er een hemel is. Ik geloof in de kracht van het leven. Ik geloof best dat er kabouters zijn. Ik geloof dat de engelen zweven.
Ik geloof in de goedheid van de mens, dat ooit die goedheid gaat winnen. Dat het goede sterker is als het kwaad, Dat mijn wens eens gaat beginnen.
Ik geloof dat er ooit een vrede komt, een vrede op deze planeet. Want nu heerst de vrede er nog niet, ik denk dat dat iedereen wel weet.
Ik geloof dat wij allemaal samen, een prachtige wereld kunnen maken. Door liefde te geven aan elkaar, probeer met je hart iemand te raken.
Ik geloof dat dat allemaal mogelijk is, ik geloof in een wereld zonder haat. Ik geloof dat jij hetzelfde wilt, geloof met me mee het is nog lang niet te laat.
1 reactie op dit bericht
bling
stralen als de dag toen ik haar voor het eerst zag.