Door de toppen van de bomen, vliegen kleine schimmen van tak naar tak, ik weet niet of ik hier wel mag komen, maar ik voel mij zeker niet op mijn gemak.
Het is een ijzingswekkende stilte, en ik ; ik loop heel zacht, maar deze kleine schimmen houden van deze kilte, ze hebben de macht in deze donkere nacht.
Maarergens tussen al die bomen, staat een spookkasteel met een grote gracht, maar vele van die vuurrode ogen volgde mij, het waren die kleine schimmen van de macht.
Ik ben maar weer heel snel weggelopen, want het was toch midden in de nacht, die kleine schimmen met hun vuurrode ogen hielden deze nacht daar weer de wacht.
Soms ontmoet je een mens bij wie je mag zijn zoals je bent; onzeker en klein. Iemand bij wie je veiligheid vindt en weet, dat je ondanks je fouten toch word bemind
Soms ontmoet je een mens met een warmvoelend hart, daar voel je je geborgen, in leed en in smart, zonder te vragen, wordt je geholpen jouw zorgen te dragen.
Soms ontmoet je een mens die jouw warmte vraagt en wie jij je innigste liefde toedraagt. Zo ontstaat een harmonie, is het goed om te leven, wat jou geschonken is mag jij verder geven.
Een arm om je heen... Het gevoel van ik ben niet alleen... Een blik of een gebaar... Een lief woord, zomaar... Gesprekken geduldig, begripvol en lief. Trokken mij uit een dal heel diep, Jouw stem zo sereen en vol kracht. Hield mij op dat moment in z\'n macht. Geen loze woorden Maar een blues vol mooie akkoorden Ze beroerde m\'n hart Jij leidde mij de weg die ik moest gaan Maar bleef wakend bij mij staan Door mij die kracht te geven Kon ik door met mijn leven Wetend dat jij \"mijn steun en toeverlaat \" bent Voor mij tot het uiterste gaat Het altijd er voor mij \"zijn\" Doet mij goed en voelt zo fijn Jij bent geen \"valse landing\" Maar mijn \"ROTS IN DE BRANDING\"
Zo fijn, zo schijnbaar zwak, wat voel ik mij op mijn gemak. De warmte neemt mij zwevend op, een moment van tederheid leeft nu ....volop.
't Genoegen van een rustig zwijgen doet ons naar elkander neigen. Dit genadig ogenblik is stil geluk, nu kan er even......niets meer stuk !!
Een stap nog dichter naar elkaar, verlangend naderen in die kamer daar Die tederheid geeft mij een blij verdriet, vlakbij leeft er weer een toekomst....ik geniet !!
Ogen, die wederzijds genegen kijken, maar twijfels, om al teveel te laten blijken. Ogen die eigenlijk vragen naar veel meer, maar heel even....dan slaan de wimpers neer !!
't Onvertelbare is stil gezegd: Een gevoel van eeuwigheid terecht Alles leeft nu verder als een droom, wij samen....voelen ons nu heerlijk loom
Plots is dan die sfeer doorbroken. Veel meer....die tederheid heeft lont geroken van zoveel ander ' talrijk' zaken, dit heeft niets meer met tederheid te maken.
Zacht sluipt de tijd langs mij, dan is dit geluk....die tederheid alweer voorbij!!!!!!
Een zwerver, hij loopt door de straat, weet niet waarheen, of waar hij gaat, op z\'n rug draagt hij een oude tas, er zitten geen knopen aan zijn versleten jas.
Maar hij heeft wel iemand waar hij veel van houdt, waar hij mee praat en die alleen nog maar vertrouwt, waar hij lief en leed mee deelt, die voor hem vecht en ook steelt.
Strelend gaat zijn hand over die kop, nee, deze liefde gaat niet op, hij hoeft van hem niet aan de riem ze vertrouwen elkaar, dat kun je zien
Hoe komt hij aan zo\'n bestaan? Zal hij zo naar het einde gaan? Elke dag lopen zij de stad weer rond, hij en z\'n trouwe hond .
Zwevend door de leegte. Gedreven naar het licht. Weg van het duister gedreven. Naar een beter zicht.
Dwalend in die ruimte, vindt hij de weg naar de zon. Een donkere wolk verdreven, met een bijzondere kracht, maar hij overwon
Dwarrelt nog wat door de ruimte verlangend naar wat meer kleur gaat zij onzeker van laag weer naar hoog ontmoetend nog wat druppels, dan is er een regenboog
Na warmte nu ook kleur te hebben gekregen, wil zij weer verder gaan, het is niet meer grijs of donker op de wegen verlangend naar de aarde daalt zij heel spontaan
Geluk is moeilijk uit te leggen, toch is het iets wat we regelmatig zeggen. Menen we dat dan echt of zeggen we het maar, en is het eigenlijk niet helemaal waar.
Want \"blij zijn\" en \"je vrolijk voelen\"is een andere zaak, dat het verward wordt met\"geluk\"gebeurt best vaak. Maar geluk is een gevoel van binnen, en is niet te omschrijven in de vorm van zinnen.
Tevredenheid gaat vaak gepaard met geluk, het moment krijg je niet zo gauw stuk. Want alles voelt perfect aan, volgens jou kan er niks meer mis gaan.
Het valt te zien wanneer je gelukkig bent, je gedraagt je anders dan gewend. Soms zie je het aan de ogen, soms aan de lach, je straalt het uit ; dit is je dag.