Dinsdag 13 november 2007
Herinneringen ze komen altijd weer boven !
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Zondag 26 februari 2006
Een verjaardagskaart aan mijn nicht Bieke
Maandag 8 augustus 2005
Mijn stad multicultureel of crimineel ? ?
Woensdag 15 september 2004
Een uiltje vangen in de dag kan al eens plezant zijn !
Vandaag lag ik te dag dromenOver alles wat mij is overkomenIk zag plots heel mijn levenEn alles wat het me had gegevenDe tranen die ik heb gelatenOm dierbaren die me hadden verlatenVerdriet dat ik niet kon verwerkenMaar bang dat iemand het zou merkenDe angst die ik heb meegemaaktDie plots in mij kwam opgedaagdMaar de vele momenten van intens genotDie ik heb mogen meemaken in mijn lotOok al de gul gekregen liefdeDeed mij plots vergeten al mijn grievenIk voelde de vreugde weer in mij komenTerwijl ik daar zalig lag te dromen.Eigen gedicht
Dinsdag 10 augustus 2004
Het seniorennet ontdekt !!
De vereniging van senioren
Laat van zich horenVoor de jongeren van vroegerTe laat geboren Men beweegt zich in groepenHeel erg ludiekDe leuze hanterendieHet leven is zoals je het beziet De mensen daar gevenAls men ook investeertJe genegenheid en vriendschapDoor senioren zo fel gegeerd En genietend van dingenZoals kunst, ontspanning en cultuurGaan onze dagen wat zonniger lijkenEn wordt het leven minder zuur Maar de leiders van al die groepenZijn allen zo over actiefAls ze zoveel energie blijven presterenOverleven ze het vast niet*Eigen gedicht
Donderdag 25 december 2003
Kerstmis, al de herinneringen komen boven............even slikken !
Nu de nacht van zijn geboorte nakend is
En Maria krijgt haar eerste wee
Zingen we psalmen voor zijn komst
Want eindelijk….is hij er weer
Weemoedig starend in de nacht
Tuurend luisteren keer op keer
Horen we de slee met rendieren komen
En eindelijk….daar is hij weer
Eindeloos wachten, we doen het allemaal
Naar iets, het komt op ‘t zelfde neer
We wachten allen naar vrede en geluk
Naar kerstmis, en eindelijk….is het er weer
.
Eigen gedicht
Zondag 2 november 2003
Een bagatelleke........helemaan niet !
Eigenlijk niet leuk om hier te vermelden maar het is ook een gebeurtenis uit mijn leven !Zwaar ongeval gehad met mijn auto, een lijn autobus reed in volle vaart tegen mij aan terwijl ik stil stond en sleurde mij een 50 tal meter meeResultaat: een hiaat in mijn leven van 14u coma, beide bekken gebroken, vier ribben en staartbeentje gebroken + enorme kneuzingen langs mijn linkerkant ,maar.... ik leefde nog !Wel zeven maanden revalidatie ! ..
Vrijdag 15 augustus 2003
Kinderloze moeders
Vrijdag 8 augustus 2003
Mijn dochter Sonje.........ach een verdriet dat nooit zal verdwijnen
Ook mijn dochter Sonja is mij ontnomen !.Ondergedompeld In een onmetelijk verdrietIk besef het echt nog niet Mijn dochter is van ons heen gegaanHaar te korte leven is gedaan Waarom moest ze gaan voor mijIk kan er echt nog niet bij Dit alles maakt mij bangZo iets vergeet je niet je leven lang..Eigen gedicht Donderdag 6 augustus 1998
Frida
.
1998-Mijn 65 ste verjaardag !
Zaterdag 25 mei 1996
Het noodlot slaat weer toe, mijn lieve vriend is overleden !
Het noodlot slaat weer toe,
mijn vriend, mijn kameraad, mijn levensgezel ook van mij heengegaan !
We hadden elkaar nogjaren kunnen beminnenEn lieve woordjes verzinnenMaar het doet zo'n pijnOm weer terug alleen te zijn .Eigen versjeDinsdag 1 november 1994
Amaai ik heb het terug te pakken
Terug verliefd* Mijn hartslag ging pompend door mijn aderenMijn bloed klopte fel door me heenMijn mond droog van de emotiesMijn gedachten tolde wild heen en weerBestaan er dan toch bovennatuurlijke krachtenDie mij dwongen terug aan het beminnen te gaanDie de vlindertjes in mijn buik deden zwevenEn mij romantisch deden staren naar de maanNeen…dit kon mij echt niet meer overkomenMaar zijn adem ging dwars door mij heenEn zwevend van geluk lag ik plots in zijn armenEn telde mijn leeftijd geen grenzen mee.Eigen gedicht
Zondag 23 oktober 1994
Dit had ik niet meer verwacht
Dit had ik nooit meer verwacht*.Door halfgesloten oogleden lig ik te turen.Mijn hersenen dwingende, mijn gedachten te besturenMaar waarom tollen die steeds weer over en weerEn keren weer terug bij dezelfde iemand neerMijn handen liggen op mijn hart gevouwenGod…hoe kan je toch zó van iemand houwenZijn dit wonderen die gebeuren op deze aardeEn hecht ik eraan wel de nodige waardeIk voel het ritme van mijn hart snel slaanOmdat ik zó innig met die iemand ben begaanAl de stromingen die mijn lichaam doen begerenMoet ik die dan altijd maar blijven werenIk wil de liefde terug bezingenEn mijn gevoelens niet meer bedwingenIk wil die iemand omhelzen en liefkozenIk wil op mijn gelaat weer een blos zien blozen.Eigen gedicht
Vrijdag 21 oktober 1994
Mijn vrouwelijke hormonen geraakte volledig in de war !
Ik heb nooit gedacht dat dit nog zou kunnen gebeuren…..maar het gebeurde toch !Na vier jaar samen gedanst te hebben kon mijn danspartner om privé redenen niet meer dansen, dus ging ik op zoek naar een andere danspartner Maar die werd op slag smoor verliefd op mij, ik voelde mij er nog niet klaar voor, en zegde hem dat eerlijk, maar tijdens het dansen sloeg er op de duur bij mij toch ook een vonkje over, hij was echt een super lieve man waar ik de rest van mijn leven zeker mee wou doorbrengenDe grond waar ik over liep was nooit warm genoeg voor hem, we hebben samen ook heel Amerika doorgereisd !
Donderdag 20 oktober 1994
Kabbelend beekje !
Zondag 10 oktober 1993
Gegijzeld !
Dinsdag 15 juni 1993
Eén van die beroerde dagen
Verbaast Verbaast kijk ik om me heenWaar zag ik al die schoonheid weerWaar zijn al mijn dromen toch geblevenDie mij tot baren drevenDie mijn hart bleven beroerenEn mij naar hoge verwachtingen voerdeVerwachten dat kan ik nu niet meerMaar acht wat doet dat toch zeer.Eigen gedicht
Zondag 13 juni 1993
Ach ik mis hem !
Vrijdag 11 juni 1993
Ach !
's Avonds bij het slapen gaan doe ik zonder geluidmijn kousen en sloffers weer uitIk wrijf mijn zere rug maar weer eens inen denk, heeft dit nog eigelijk nog zinIn mijn bed denk ik aan de voorbije dagwaar ik het weer helemal niet meer zitten zagEn na lang dubben gaan mijn ogen heen en weeren denk ik aan al de mooie dingen van weleerEn nadat ze 's morgens weer open zijn gegaandoe ik mijn kousen en die sloffers weer moeizaam aanIk slik mijn tranen maar weer naar binnenen denk wat moet ik vandaag toch weer beginnenEn na een eenzaam ontbijt begint de dagweer met diezelfde pijnlijke lachMaar met een plots gebaar trek ik mijn rug heel rechten denk, gedaan met dat pessimistisch gevechtZoveel dagen heb ik misschien nog wel te goeddenk maar eens na wat je er mee doetDus houd ik die buie nu maar voor mijen betrek ik er zo weinig mogelijk nog andere bijIk probeer te lachen en het leven weer te beminnenwant God, wat moet ik anders toch beginnenEn 's avonds doe ik mijn kousen en slofjes weer uitvergeet mijn rug terwijl ik mijn ogen sluitEn in mijn bed hoop ik dat ik morgen de dagrustiger en gezond weer beleven mag.Eigen gedicht
Zaterdag 16 januari 1993
16-01-1993 - Eenzaamheid
Elke dag en iedere nachtwordt ik langzaam weer versmachtWaar blijven de mensen om me heenwaar blijven de tranen die ik weenAlle liefde is mij ontnomende eenzaamheid tracht ik te ontkomenWaarom bleef ik toch alleenIk voel niets dan eenzaamheid om me heen.Eigen gedicht