Zondag 2 april 2006
golven
In mijn hart regent het,
bijna net zo hard als buiten.
Die laatste droom spat
hard uiteen tegen mijn ruiten.
In mijn hart vliegt een kleine vlinder
weet niet waar het heen wil gaan.
Ben ik het die haar hinder,
moet ze voor mij dit alles doorstaan.
In mijn hart opent een deurtje,
Het veroorzaakt een klein scheurtje.
Daar gaat ze..zacht klinkt het adios.
In mijn hart zal de zon weer schijnen,
want haar wind heeft ze nu mee.
Als die haar geluk mag omschijnen,
is mijn wind...de golven van haar zee!
