enkel maar een heden

mee met de zon,
geef ik mijn dromen,
aan de verre horizon.
Mee met mijn dromen,
ver over zee,
al mijn verlangen,
geef ik je mee,
mee met verlangen verdwijnt ook de pijn.
Nooit meer gevangen in hulpeloos zijn.
Maar in mijn droom gaf god mij vleugels,
die ik even uit mocht slaan. Heb je zachtjes meegenomen,
ergens heel ver hiervandaan,
naar een land zonder een morgen,
een morgen kil en koud.
Enkel maar een heden,
waar jij zielsveel van me houdt




















