Als een ster in de nacht dwaal jij door mijn gedachten,een klein lichtje dat mijn hart doet smelten.
Als een ster in het grote heelal,verdwaald in het donker.
Zo voel ik voor jou,het hemelse blauw in een heldere lucht,smachtend naar het onreikbare,zo hoog,zo dichtbij en toch zo veraf.
Als een ster die nooit dichterbij kan komen,zwevend en zoekend en niet vindend.
Dromen versmelten,vergaan in het donker,verdwijnen achter de horizon.
Als een ster die men nooit kan bereiken,liefde kan niet zijn, wil wel maar kan niet bestaan.
Als een ster die stralend schitterd,een lichtpuntje in de duisternis,zachtjes afdwalend naar het niets...als een ster die me tonen wil,dat vriendschap het enige is wat ik mis.

Ik Zou De Zon Willen Zijn Waar Je
Je Hart Aan Kunt Verwarmen
Ik Zou De Regen Willen Zijn Die Al Het
Verdriet Van Je Afspoelt
Ik Zou De Sneeuw Willen Zijn Die De Kou
Uit Je Hart Haalt
Ik Zou Een Wolk Willen Zijn Waarop
Je Je Zorgen Kunt Laten Wegdrijven
Ik Zou Een Ster Willen Zijn Waar Je
De Kracht Van Krijgt Om Te Fonkelen
Maar Het Liefst Zou Ik Bij Je Zijn
En Je Mijn Eigen Liefde Geven
Zodat Je De Kracht Voelt Van Onweer
En Dit Je Doet Beven, Zodat Je Daarna
Het Gevoel Hebt Weer Te Leven……

                    

 

Als je ooit
echte vriendschap hebt gevoeld,
begrijp je pas echt,
wat men ermee bedoelt   



Er is niets op de wereld
dat ik meer wensen zou,
dan de dag dat je weet
hoeveel ik van je hou

Vragen, meer dan duizend vragen,
voortaan in mezelf nu dragen.
Want ik voel niet waar je bent,
vechten,
vechten tegen stilte,
bittere kou en alle kilte,
heb ik jou ooit echt gekend?
Nu ik enkel leegte voel,
besef ik het pas goed,
dat alles wat er ooit eens was ,
ik voortaan vergeten moet.
Overleven,
nooit meer beleven,
passie wordt iets van toen.
Toch blijft er verlangen,
hunkerend verlangen,
alles ooit terug overdoen …

Was het de kleur van je ogen of de
taal van je stem,
die me sindsdien doen geloven,
dat ik zonder jou niets ben.
Zal geen antwoorden meer vragen,
het is over en voorbij,
wat me rest zijn enkel dagen,
die herinneren aan wij …

P.Stevens

Ik pluk een ster voor jou alleen,
en laat ze altijd
voor je stralen,
zo wordt het nooit nog donker
om je heen,
en zal je nergens
ooit verdwalen …

                                           
                                                    P.Stevens

voor mijn lieve dochter

ik wens je een jaar
vol dromen,
een jaar van
zorgeloos blauw,
waarin al je wensen
uit zullen komen,
want je bent
een grandioze vrouw !
gelukkige verjaardag
mijn meidje

moeke

 

tranen

Af en toe,
Te snel gezegd, Ik hou van jou,
Ik blijf je eeuwig trouw,
Liefde duurt je hele leven
niet maar heel even,
Liefde is dat kleine gebaar,
Hij strijkt in het voorbij gaan je haar,
Hij ziet de traan die niemand ziet,
Hij kent je diepste geheimen en verdriet,
Liefde geven Liefde krijgen,
Dat is een heel groot geschenk,
Om dat te mogen ontvangen,
Moet jij ook wat geven,
Jij ziet zijn verdriet,
die traan die niemand ziet,
jij kent zijn geheim,
en jij strijkt hem door zijn haar,
Liefde is meer geven dan nemen,
Liefde,
Begrip,
Daar zijn voor elkaar,
Steunen door dik en dun,
Respect,
Dat is Liefde
heb je dat gevonden wees er zuinig op,
Want om liefde te kunnen geven,
om te ontvangen,
Dat is lang niet zo normaal

Ik schijf dit gedicht onverwacht
Je had er misschien altijd al op gehoopt,
maar nooit verwacht

Er is een reden waarom ik het schrijf
Tijdverdrijf

Het tijdverdijf van ons samenzijn
Het rozengeur en maneschijn
Het verdrinken in elkanders gevoel;
met bevrediging als doel
De warmte. Het troosten bij verdriet
Het missen als je elkander even niet ziet

Ik ben niet zo\'n schrijver,
ik ben niet zo\'n dichter,
die niet meent wat hij schrijft
Ik mag gewoon mezelf zijn;
mezelf zijn met en bij jou
En jij zorgt dat dat zo blijft

Ik schrijf dit gedicht wegens het tijdverdrijf;
omdat ik meen wat ik obver jou en mij schrijf
Omdat onze liefde eeuwigheidswaarde heeft
Omdat wij het maximale krijgen van wat het leven geeft:
De volmaakte liefde en ontussenkoombare trouw
De perfecte liefde tussen man en vrouw

Ik durf het bijna niet te vragen
Ik loop hier al een hele poos mee rond
Ik kan het nauwelijks meer verdragen
Mijn rusteloze lichaam trilt zelfs de grond
Ik vraag je iets te doen zonder schroom
Iets wat niet te vinden is in boeken
Maar zou jij mij vanacht als ik droom
eens op willen zoeken?

Jij bent de maan die waakt over de nacht,
Ik ben de zon die eenzaam op je wacht,
We kunnen elkaar niet bereiken,
We zitten niet op dezelfde baan,
Als jij opkomt zal ik ondergaan.

Er rolt een traan uit mijn oog
die iedereen ziet
een traan van eenzaamheid of groot verdriet
die traan rolde over mijn wang
ik kon hem niet stoppen
hij ging zijn eigen gang
er rolde een traan
ik heb hem niet gestoord
omdat je met soms meer zegt dan met één enkel woord

Ik wou dat ik het boek op jouw nachtkastje was
Je zou mij voor je ging slapen nog even vasthouden
En de woorden van mijn en ons verhaal kunnen lezen
Ik zou met mijn woorden vertellen hoeveel ik van je hou
Ik zou je kunnen vertellen over de dromen, het geluk
De woorden zullen dan jouw ziel beroeren, jouw hart vullen
Ik wou dat ik het boek op jouw nachtkastje was
Ik zou mezelf openleggen op hetgeen ik voor je zal zijn
Je kunt dan gelijk zien wie ik in werkelijkheid ben
Ik hoop dat ik dat boek op jouw nachtkastje mag zijn
En naast je op het kussen terecht kom, als jij in slaap valt
Smorgens zal ik er dan weer voor je zijn

Laatst kwam ik Cupido tegen
met een schaaltje om liefde te wegen.
Hij pakte mijn liefde voor jou
en woog die toen heel gauw.
Daarna woog hij je liefde voor mij
en vergeleek ze allebei.
Onze liefde voor elkaar
vond hij buitengewoon zwaar.
Maar wat was het gekke,
hij kon geen verschil ontdekken.
Dat was toch wel heel bijzonder
onze liefde doet niets voor elkaar onder.
Dus liefje je hoeft niets te vrezen,
want Cupido heeft het bewezen.
Ik vind je romantisch en o zo lief,
nooit wil ik je kwijt mijn hartendief

Ik trek je naar me toe,
druk je tegen me aan.
Harten verbonden met elkaar
die in één ritme slaan.
En staat jou hart eens stil
dan stopt ook het mijne.
Weg is mijn levenswil.
Zal onze liefde dan verdwijnen?
Nee, na een korte reis
naar het licht zo zonneklaar,
zijn wij in het paradijs
voor eeuwig bij elkaar.

Ik wou dat ik je hondje was
dat je altijd wilde strelen.
Ik zou alles voor je doen
en vrolijk met je spelen.

In het park zou ik rennen,
in de zon, ja lekker buiten.
En wilde je dat ik kwam?
Je hoefde maar te fluiten