vlucht

vlucht
denken

jij
Je handen, onder jouw handen begint mijn lijf te leven,
krijgt geheel een eigen wil,
Wij samen, zo warm, zo teder, hartstochtelijk en stil..
Je houdt me gevangen ergens tussen passieve extase en heftig verlangen..
Jouw lijf, zo mooi, geweldig stoer en zo helemaal van mij.
Samensmeltend naar een enkel ik en jij.
Het ultieme samenzijn van
WIJ!

vriendschap
In dit kleine doosje
geen zilver en geen goud
Het is veel kostbaarder
omdat ik van je houd
Het gaat slechts om een woordje
waar je zo op hebt gewacht
Het hield je maanden bezig
overdag en in de nacht
Het aller dierbaarste
wat ik jou kan geven
M'n oprechte vriendschap
voor je hele leven
jouw liefde
Het zijn jouw ogen als ze naar mij kijken
Het is jouw mond die lieve woordjes fluisterd
Het zijn jouw handen die teder naar mij reiken
Het is jouw charmte die mij aan jou kluisterd
Het zijn jouw gedachten en liefdevolle ideeën
Het is jouw vrolijkheid en lust in het leven
Het zijn jouw fantasiën terwijl wij vreeën
Het is jouw liefde waar ik me aan zal geven




fluisterend verdriet

als een ster in de nacht




vriendschap



Vragen, meer dan duizend vragen,
voortaan in mezelf nu dragen.
Want ik voel niet waar je bent,
vechten,
vechten tegen stilte,
bittere kou en alle kilte,
heb ik jou ooit echt gekend?
Nu ik enkel leegte voel,
besef ik het pas goed,
dat alles wat er ooit eens was ,
ik voortaan vergeten moet.
Overleven,
nooit meer beleven,
passie wordt iets van toen.
Toch blijft er verlangen,
hunkerend verlangen,
alles ooit terug overdoen …




verjaardag
tranen

niet zomaar liefde

DUIZEND WOORDEN
|
|
![]() | ||
|
|
|
|
|
|
|
tijdverdrijfIk schijf dit gedicht onverwacht
Je had er misschien altijd al op gehoopt,
maar nooit verwacht
Er is een reden waarom ik het schrijf
Tijdverdrijf
Het tijdverdijf van ons samenzijn
Het rozengeur en maneschijn
Het verdrinken in elkanders gevoel;
met bevrediging als doel
De warmte. Het troosten bij verdriet
Het missen als je elkander even niet ziet
Ik ben niet zo\'n schrijver,
ik ben niet zo\'n dichter,
die niet meent wat hij schrijft
Ik mag gewoon mezelf zijn;
mezelf zijn met en bij jou
En jij zorgt dat dat zo blijft
Ik schrijf dit gedicht wegens het tijdverdrijf;
omdat ik meen wat ik obver jou en mij schrijf
Omdat onze liefde eeuwigheidswaarde heeft
Omdat wij het maximale krijgen van wat het leven geeft:
De volmaakte liefde en ontussenkoombare trouw
De perfecte liefde tussen man en vrouw
vannachtIk durf het bijna niet te vragen
Ik loop hier al een hele poos mee rond
Ik kan het nauwelijks meer verdragen
Mijn rusteloze lichaam trilt zelfs de grond
Ik vraag je iets te doen zonder schroom
Iets wat niet te vinden is in boeken
Maar zou jij mij vanacht als ik droom
eens op willen zoeken?
mijn liefJij bent de maan die waakt over de nacht,
Ik ben de zon die eenzaam op je wacht,
We kunnen elkaar niet bereiken,
We zitten niet op dezelfde baan,
Als jij opkomt zal ik ondergaan.


Er rolt een traan uit mijn oog
die iedereen ziet
een traan van eenzaamheid of groot verdriet
die traan rolde over mijn wang
ik kon hem niet stoppen
hij ging zijn eigen gang
er rolde een traan
ik heb hem niet gestoord
omdat je met soms meer zegt dan met één enkel woord
