***

***

Van een kleine nederzetting aan de Ee in de 10e eeuw groeide het uit tot een belangrijke stad, waar handel, nijverheid en visserij bloeiden. Door groeiende welvaart en aanzien werd aan de burgerij van Zierikzee op 11 maart 1248 stadsrecht verleend door koning Willem II. Na de middeleeuwse bloeiperiode volgde rampspoed door branden, scheepsrampen, epidemiën en vloeden.

De 17e eeuw kenmerkte zich door een nabloei van de handel en visserij. Vervolgens trad er in de loop van de 18e eeuw stagnatie op en daalde het aantal inwoners zeer drastisch. De grote industriële ontwikkelingen gingen aan Zierikzee goeddeels voorbij. In tegenstelling tot andere steden bleven oude gebouwen bespaard. De rijkdom aan monumenten wordt grotendeels gezien als een kostbaar bezit en is in de jaren 70 ontdekt door de toeristen.

Tegenwoordig is Zierikzee, met ruim 10.000 inwoners, de bestuurlijke zetel van de nieuwe  grmente Schouwen-Duiveland. en heeft daarin een centrumfunctie.

 In het historisch stadscentrum met vele winkeltjes en gezellige terrasjes is het voor zowel de toerist als inwoner goed toeven.

Mosselschepen, zeehonden, ruimte, in de verte Zierikzee,

Bezoek aan het Museum, en daarna nog een paling van Jan.

"Jan uit Bru ".

 Ondertussen was het een uur of 4 geworden, fietsen op de auto,
eerst nog wat drinken, en naar huis.
Tegen 10 uur op stap gegaan, en rond 5.30 uur weer thuis.

Een belangrijk Zeeuws landbouwgewas sinds de Middeleeuwen was meekrap,waarvan de wortels de grondstof  leverden voor een roodbruine textielverf voor wol en later ook voor katoen en zijde. Vanaf de 14

Cats werd geboren in Brouwershaven  als vierde kind van het gezin.

.Het Stadhuis, waarvan de gevel volgens deskundigen een der fraaiste voorbeelden is van de Renaissance in ons land, is in twee fasen gebouwd. De achterzijde van het gebouw is van de 15e eeuw, het voorste gedeelte uit de 16e eeuw. Vermoedelijk is de achtergevel in de beginperiode de voorzijde geweest.

Voorgevel

De Cyerlycken Ghevel uit 1599, vervaardigd door Cornelis Claeszoon is bij de vorige restauratie (1891) geheel afgebroken. De raad was eerst niet bereid de gevel te laten restaureren, maar toen ze tenslotte instortte, ten dele tijdens een raadsvergadering, was er geen ontkomen meer aan. De architekt Margry uit Rotterdam heeft de gevel toen in oude stijl gerestaureerd. De stijl is Hollandse-Renaisnance uit 1599 met een typische Vredeman de Vries-top. Kenmerkend hiervoor zijn de in- en uitzwenkende rollagen met daartussen een rood venster (oeil de boeuf).

De gevel wordt bekroond met een beeld, voorstellende de Barmhartigheid. Op en naast de rollagen staan zogenaamde vazen, waarvan de originelen zich in het Zeeuws museum te Middelburg bevinden. De waterlijsten zorgen voor de horizontale lijnen. In de boogtrommels boven de vensters treffen we cartouches aan met merkwaardig vroege verschijningsvormen, bijvoorbeeld haakvormige voluten aan het jaartalschildje en de volle weke vormen boven de middelste vensterrij. De cartouches in de boogvelden boven de onderste vensterrij zijn nog vlak en de krullen rond de wapens van Zeeland en Brouwershaven hebben meer relief.

Boven de deur bevindt zich in een nis een beeldje van Vrouwe Justitia. Onder het driehoekig fronton boven de ingang staat de spreuk Lex republicae conservatio (de wet is het behoud van de republiek) Margry heeft ook de stenen kruisvensters aangebracht, die aan de achterkant van het gebouw beslist origineel waren. Bij de laatste restauratie zijn de toen nog aanwezige luiken weer weggelaten.

Om aan de groeiende behoefte aan extra ruimte te voldoen werd het belendende pand aan de Noorddijkstraat 1 afgebroken. In plaats daarvan werd de uitbreiding van het stadhuis gebouwd. In de gevel werd door middel van speklagen herrinnerd aan het pand, dat tot 1915 op die plaats stond.

Inmiddels is door de gemeentelijke herindeling op in 1997 het stadhuis eigendom van Stichting Monumenten Schouwen-Duiveland, die het exploiteert als bedrijfsverzamelgebouw voor kantoren.

Een bankje en mooi uitzicht.
wat eten en drinken, en genieten.

Op de dijken zagen we deze muurtjes, kende ze niet,
dus maar even verder gezocht, met dank aan internet.


Op vooral Schouwse dijken staan zogenaamde Muraltmuurtjes. Deze goedkope grondbesparende betonmuurtjes dienden als dijkverhoging en zijn genoemd naar jonkheer De Muralt, een waterstaatsingenieur. In Zeeland zijn tussen 1906 en 1935 ruim 120 kilometer dijken met een Muraltmuur verhoogd. Dat is ongeveer een kwart van alle Zeeuwse zeedijken uit die periode. Na de stormramp van 1953 zijn de meeste muurtjes bij dijkverzwaringen verdwenen.

De ochtend was nogal grijs, de temperatuur goed.
'smidags kwam de zon, maar ook meer wind.