Eerlijk en gemeend...

.

Verjaren wordt ook met de jaren,

herdenk intens wat je mocht vergaren,

wat je door levensgeluk werd verloot.

.

Woekerend onkruid wieden zijn wij gewoon,

zorgvuldig snoeien wij struiken, planten, een boom,

verkennend blazen wij de tuin nieuw leven in,

groene vingers tintelen naar een zomers begin.

.

Sluit je ogen, spoel je hersenen even terug,

wat was het belangrijkste, de olifant of de mug,

herzie je levensfilm, doorgrond de reden van je bestaan,

al lijkt het onvergankelijk, met een knip is het gedaan.

.

Laat je gaan en doe wat ik denk,

geniet van elke zonnige dag,

het is een hemels geschenk,

beloon het met een lach.

.

De riem van het werk, niets moet nog tegen de tijd,

het tegendeel ondervinden gepensioneerden met spijt,

met lede ogen aanschouwen zij niet wetend wat er schort,

hun planning van een mooie dag komt vele uren te kort.

.

In de zachte schaduw van de wind,

huist de geborgenheid van een kind,

een plaats waar het onbezorgd stoeit,

speels, tot de volwassenheid open bloeit.

.

De kleinste kantjes van ons hart worden liefde,

zorgvuldig gedragen met bergen van geduld,

wie kan en wil vergeven wat er ooit griefde,

krijgt eenzaamheid in vergeten hoeken opgevuld.

.

Grootmoedershanden,

ze dragen de tijdrimpels,

van moeder natuur.

.

Laat ons, als het mag,

het gazonnetje in ons hart zachtjes kammen,

dan kunnen we, dag na dag,

het verstikkende mos eruit blijven bannen.

.