porsche 911 gt3

Ferrari Challenge Stradale
De nieuwe Ferrari is een aanvulling op het de achtcilindergamma met de 360 Modena en de 360 Spider.
Dat de Challenge Stradale de straatversie is die is afgeleid van de 360 Challenge en 360 GT (beide modellen worden gebruikt in de FIA GT races) wordt onderstreept door het lage gewicht en de sportieve afstelling van het onderstel.
Grote remmen en de versnellingsbak met schakeling op het stuur, zoals die ook in de Formule 1 wordt gebruikt, ontbreken niet.
De 3,6-liter V8 met vijf kleppen per cilinder is ongewijzigd overgenomen uit de 360.
De Ferrari is in  2004 in Genève voorgesteld in de nieuwe kleur Rosso Scuderia, dezelfde als van de F1-auto´s.

CRX
De CRX is een automodel van het merk Honda. Het is de sportieve afgeleide van de populaire Honda Civic. De wagen wordt nu niet meer geproduceerd, maar was heel populair in de jaren '80 en '90. Vooral zijn lage gewicht, goede wegligging (als gevolg van de ophanging van de wielen en het lage zwaartepunt) en acceleratievermogen spraken kopers aan. Er zijn 3 generaties van de CRX geproduceerd.

1 1ste generatie (1983 t/m 1987)
2 2de generatie (1988 t/m 1992)
3 3de generatie (1992 t/m 1998)
4 4de generatie?

De CRX werd geintroduceerd bij de introductie van de gewone Civic van de 4de generatie. Hij kwam in twee versies: één met een 1.5 liter benzine motor (12 kleppen en 100 pk) en later één met een 1.6 liter motor (16 kleppen en 125 pk).

BMW 700
Als gevolg van het Wirtschaftswunder, waarbij Duitsland razendsnel uit het economische dal rijst, neemt de vraag naar grotere en snellere auto’s enorm toe. Men groeit massaal uit de dwergauto’s van de jaren vijftig, zoals de Messerschmitt en de Goggomobil. In 1957 wordt daarom uit nood de BMW 600 geboren, een doorontwikkeling van de kleine BMW Isetta.
Het model is echter nauwelijks groter en sneller dan de Isetta, en een succes wordt het dan ook niet. Omdat de luxe 501 en 502 limousines ook nauwelijks kopers vinden, moet er snel een oplossing komen, want BMW staat aan de financiële afgrond en overname door andere fabrikanten dreigt. De nieuw te ontwikkelen auto moet 4 personen plus hun bagage kunnen vervoeren en eruit zien als een ‘echte’ auto.
Het toeval wil, dat de Oostenrijkse BMW-importeur Wolfgang Denzel op eigen houtje een compacte 2+2 coupé heeft laten ontwerpen door de jonge Italiaanse designer Giovanni Michelotti. Het model valt zo in de smaak bij de BMW-directie dat het ontwerp bijna ongewijzigd wordt overgenomen. Tegelijkertijd wordt van de coupé een sedanversie met langere wielbasis ontwikkeld, die behalve qua daklijn verder nauwelijks afwijkt.
De 700 is geboren. Het is de eerste BMW met een zelfdragende carrosserie. De BMW 700 wordt aangedreven door een tot 697 cc opgeboorde tweecilinder boxermotor, afkomstig van de R67 motorfiets van BMW. Deze wordt achterin gemonteerd en levert 30 pk. De 700 haalt daarmee 120 km/h; de acceleratie van 0 naar 100 km/h neemt 30 seconden in beslag. In augustus 1959 gaat de 700 Coupé in productie; de sedan volgt enkele maanden later. Het model zorgt bij BMW weer voor rinkelende kassa’s. Ook is de vanaf 1963 aangeboden Coupé Sport uitvoering razend populair bij races, door zijn lage gewicht van 630 kg en wendbaarheid. Vele tuningfirma’s, zoals Hans Martini (gevestigd bij de Nürburgring), ontwikkelen speciale raceversies. Van 1961 tot 1964 is ook een fraaie Cabrio leverbaar. Deze blijft met slechts 2.592 exemplaren echter een zeldzame verschijning.

Volvo Amazon
Volvo’s 120-serie wordt vanaf het begin aangeduid als ‘Amazon’, maar een jaar na de introductie van de auto, maakt motor- en bromfietsfabrikant Kreidler bezwaar. Zij hebben de rechten op die naam en dus noemt Volvo de auto gewoon maar weer 121, al is hij tot de dag van vandaag beter bekend als Amazon.
De nieuwe Volvo is in 1957 onthuld en ontworpen door Volvo’s designhoofd Jan Wilsgaard. Voor Volvo-begrippen is hij heel modern. De carrosserie is zelfdragend en de motor een in lengterichting geplaatste viercilinder met een inhoud van 1.583 cc en een vermogen van 60 pk. De topsnelheid is 140 kilometer per uur. Al snel wordt het Amazon-gamma uitgebreid met de 121 S (voor Sport) die 85 pk heeft en met een 1.990 cc-versie, die goed is voor 90 pk. In 1961 komt er een tweedeurs versie (de 131) en een jaar later een stationwagon die eerst 221 en later - met de komst van de 122 - 222 heet. Buitenbeentje was de 123 GT van 1967. Deze tweedeurs Amazon is uitgerust met een 100 pk sterke motor met 1.778 cc die ook in de Volvo P1800 S te vinden is, een sperdifferentieel en een aangepaste versnellingsbak. Een jaar later wordt de 123 GT trouwens nog een tikkeltje aantrekkelijker, als de viercilinder wordt opgeboord naar 1.990 cc en het vermogen navenant toeneemt tot 115 pk. Hij is te herkennen aan de extra schijnwerpers die voor de grille zijn gemonteerd. De Volvo Amazon is de eerste auto die (vanaf 1962) met driepunts veiligheidsgordels werd uitgerust. Tussen 1957 en 1970 werden er 667.791 Amazons gebouwd.

Volvo 1800
De Zweden verrasten de wereld in 1961 met een fraai gelijnde Volvo coupé, de P1800. De carrosserie is getekend door het Italiaanse designhuis Frua. De productie is gedurende de eerste jaren een verhaal apart: het stalen koetswerk wordt in Schotland gebouwd, waarna het naar de Britse autofabrikant Jensen wordt vervoerd. Deze assembleert de auto vervolgens met de uit Zweden aangeleverde onderdelen. Omdat de kwaliteit nogal te wensen overlaat, hevelt Volvo de productie in 1964 over naar Zweden. De ‘P’ verdwijnt daarmee uit de type-aanduiding. Ervoor in de plaats komt een ‘S’, wat staat voor Sverige (Zweden).
Onder de gestrekte motorkap ligt in het begin een 1,8-liter viercilinder met dubbele carburateurs en 100 pk. In 1968 wordt de motor vergroot tot 2,0 liter; het vermogen van de 1800 S stijgt daardoor tot 115 pk. Een jaar later krijgt de tweeliter elektronische benzine-injectie, wat een vermogensstijging tot 125 pk ten gevolge heeft; de type-aanduiding wordt gewijzigd in 1800 E(lectronic). Eind jaren zestig begint de 1800 toch wat gedateerd aan te doen en is eigenlijk een nieuw model nodig.
Omdat Volvo’s budget niet ruim genoeg is voor een geheel nieuw model, besluit men tot een ingrijpende ‘verbouwing’: de 1800 coupé wordt in 1971 getransformeerd in een soort ‘shooting brake’, met een naar achteren doorgetrokken daklijn en grote, glazen achterklep. Daardoor kan de auto als 1800 ES (Electronic Special) nog een tijdje mee tot in juni 1973 het doek valt voor de vlotte Volvo. Een directe opvolger is er niet. De 262 Coupé van Bertone verschijnt pas jaren later. Er worden van 1961 tot en met 1973 39.414 1800 P, S en E modellen gebouwd en 8.077 1800 ES’en.
 

TECHNISCHE GEGEVENS
 type P1800 / 1800 S 1800 ES
 bouwjaren 1961-1968 1971-1973
 bouwwijze 4 cil.,lijn 4 cil.,lijn
 cilinderinhoud 1780 cc 1986 cc
 brandstof benzine benzine
 aandrijving achter achter
 vermogen 100 pk/6000 tpm 125 pk/6000 tpm 
  lengte 440 cm 438 cm
 breedte 170 cm 170 cm
 hoogte 128 cm 128 cm
 wielbasis 245 cm 245 cm
 massa 1111 kg 1160 kg
 topsnelheid 175 km/h 185 km/h 
 productieaantal - 8077

Citroen Mehari
De Citroën Méhari is een personenauto van het merk Citroën dat tussen 1968 en 1988 werd geproduceerd in een voorwielaandrijving versie en in een versie met vierwielaandrijving. De auto is gebaseerd op het chassis en de motor van een Citroën 2CV, met een carrosserie vervaardigd van ABS kunststof.

Een Mehariste is een Franse koloniale soldaat uit Algerije, die een kameel berijdt.

Deze lichtgewicht terreinauto werd gebruikt voor recreatieve doeleinden, maar werd ook ingezet door het Franse leger en Gendarmerie. Hetzelfde concept, met de carrosserie en motor van een 2CV werd ook ingezet voor productie in de derde wereld. De Citroën FAF (Facile a Fabriquer) was een aluminiumversie van de Méhari bedoeld voor Afrika en in Vietnam werd de Dalat geproduceerd. Daarnaast bestond er nog de uitvoering Pony welke in Griekenland geproduceerd werd. De 4x4 versie werd in 1979 aan het programma toegevoegd. Het bleef echter een zeldzame verschijning, er zijn er nog géén 1500 van verkocht.
Concurrent Renault bracht als tegenbod de Renault Rodeo op de markt, gebaseerd op een Renault 4. Die werd echter niet veel buiten Frankrijk geëxporteerd.

Volkswagen Golf
Er mogen dan nog dagelijks honderden Volkswagens Golf bijkomen; de oorspronkelijke Golf I van 1974 heeft inmiddels zijn klassiekerstatus verkregen. Dat heeft niet alleen met zijn leeftijd, maar ook met zijn tijdloze vorm te maken, van de hand van Giorgetto Giugiaro. Het Golf-verhaal begint trouwens al in 1967, als VW in samenwerking met Ferdinand Porsche een prototype maakt onder de codenaam EA 276. Die auto heeft een viercilinder uit de Kever voorin geplaatst. Pas later wordt ontwerper Giorgetto Giugiaro in het project betrokken.
De eerste Volkswagen Golf is oorspronkelijk in drie versies leverbaar: de L, de S en de GS, met 1.100 of met 1.500 motor. Zeer modern voor hun tijd, want de viercilinder heeft bijvoorbeeld al een distributieriem in plaats van een -ketting en een cilinderkop van aluminium.
De 110 pk sterke GTI-versie komt in 1976 en vormde de overtreffende trap. Hij ontstaat als  technici van Volkswagen in hun vrije tijd experimenteren met een Golf met Audi 80-motor, een zelf ontwikkeld brandstofinjectiesysteem en brede wielen. De directie lijkt het een goed plan om de auto in productie te brengen, terwijl Sales en Marketing dat idee in eerste instantie niét zien zitten. In maart 1976 zijn al 500.000 Golfs gemaakt, amper zes maanden later staat de Golf-meter op een miljoen. Een nieuwe Golf I kopen kan trouwens tot 2003 nog in Zuid-Afrika, waar de auto sinds 1978 is gebouwd. Het model is daar altijd naast de opvolgende modellen te koop geweest, de laatste jaren onder de naam Chico. In de Verenigde Staten wordt de Golf verkocht als Rabbit. Dit omdat men bang is dat klanten denken dat er een directe link is met de Golf-sport.

Rancho
 
Talbot Matra RanchoMatra introduceerde in 1977 voor het eerst een niet-sportwagenmodel: de Matra-Simca Rancho. De Rancho is gebouwd op basis van de Simca 1100 Fourgonette pick-up, met een met kunststof aangepaste carrosserie. In feite is de Rancho een voorloper van de latere SUV modellen, want hoewel de auto er als een stoere terreinwagen uit zag, had deze slechts voorwielaandrijving en een relatief kleine 1442cc motor. Deze auto is in Nederland ook wel bekend van de jeugdserie Bassie en Adriaan.

De Rancho werd in aanvankelijk in 1 uitvoering geleverd, met de 80 pk sterke 1442cc motor van de Simca 1308, wat de Rancho een topsnelheid van 145 km/h geeft. Vanaf 1979 kon op verzoek een motor met lagere compressie worden geleverd, die iets minder vermogen leverde, maar op benzine met een lager octaangetal kon lopen. Vanaf 1980 kwam daar de luxere uitvoering Rancho X bij, die onder andere lichtmetalen velgen en getint glas had. Daarnaast werd in 1980 de Rancho Grand Raid geïntroduceerd, die standaard over extra bodembescherming, een elektrische lier, richtlichten en 'Bab-Terre' terreinbanden beschikte. Ook veranderde, net als bij de Bagheera, in 1980 de merknaam van Matra-Simca in Talbot-Matra.

Opel Kadett E
De E-Kadett werd in 1985 verkozen tot auto van het jaar vanwege zijn moderne aerodynamische carrosserie. Het model werd later in licentie geproduceerd door Daewoo als Daewoo Nexia. Het model werd ook inde Verenigde Staten verkocht als Pontiac LeMans en in Zuid Afrika als Opel Chevette.

Opel Kadett C
De Opel Kadett C was de opvolger van de het B-type en vormde de basis voor de Britse Vauxhall Chevette. De coupé versie is tegenwoordig een zeer gezocht model. Het was een succesvolle rally-auto en het is niet ongewoon om deze auto's tegenwoordig te zien in rallies voor klassieke auto's. In Duitsland zie je ze dikwijls als winnaar van de Duitse Youngtimer-Races, en Berg-Cup. Jaarlijks komen een 500-tal liefhebbers tesamen op een éendagstreffen in Kaiserslautern (D)

NSU Ro80
NSU waagt in 1967 een moedige stap door met de opmerkelijke Ro80 te komen. De letters Ro staan voor rotatie, een verwijzing naar de bijzondere techniek. De 4,78 m metende sedan met zijn gestroomlijnde carrosserie (de in 1982 voorgestelde Audi 100 vertoont grote gelijkenis met deze Ro80!) ziet er uit alsof hij van een andere planeet komt en naar de maatstaven van toen wordt de auto niet bijzonder fraai gevonden.
Vergeleken met het toenmalige NSU-modelprogramma (voornamelijk compacte auto’s, zoals de Prinz) is de luxe, prijzige sedan maar een vreemde eend in de bijt. Men vraagt zich af wie de Ro80 gaat kopen, want: „De huidige NSU-klanten zouden de Lotto moeten winnen om een Ro80 te kunnen kopen…” en de mensen die het geld ervoor kunnen opbrengen besteden dit meestal bij de gevestigde orde. De naam NSU heeft in deze klasse geen prestige. Desondanks plant NSU vijftig exemplaren per dag te bouwen.
De Ro80 heeft als eerste serieproduktiemodel ter wereld een tweeschijfs wankelmotor met 1.000 cc kamervolume in het vooronder, die 115 pk levert. Het is de bedoeling om deze motor later ook aan Citroën te leveren voor een speciaal daarvoor te ontwikkelen model (de GS Birotor).
Naast de bijzondere vormgeving en motor is de auto verder ook vooruitstrevend met zijn voorwielaandrijving, omklapbare achterbankleuning en opvallend goede wegligging. Toch zet men vraagtekens bij de toekomst van de wankelmotor. Deze ontwikkelt zijn maximale koppel pas bij 4.500 tpm. Als grootste pluspunt wordt de rustige loop bij hoge snelheden genoemd. Maar daar zijn conventionele motoren anno 1967 ook reeds zeer goed in. In 1969 gaat NSU op in het Auto Union concern. Modeljaar 1976 brengt lichte uiterlijke veranderingen, zoals grotere achterlichten.
In april 1977 wordt de productie van de Ro80 gestaakt ten faveure van concerngenoot en rechtstreekse concurrent Audi 100. De Ro80 is het laatste model dat onder de naam NSU verkocht wordt. Tussen 1967 en 1977 worden 37.398 exemplaren gebouwd.
 

TECHNISCHE GEGEVENS
 type  RO 80
 bouwjaren 1967-1977
 bouwwijze cil.,
 cilinderinhoud 1000 cc
 brandstof benzine
 aandrijving voor
 vermogen 115 pk/5500 tpm
 koppel -
 lengte 478 cm
 breedte 176 cm
 hoogte 142 cm
 wielbasis -
 massa 1190 kg
 topsnelheid 188 km/h 
 productieaantal 37.398