Jaguar E-type,

Ford Mustang
De Ford Mustang, gekenmerkt door het bekende paardje in de grill, is een echte (race) klassieker.
Vanaf 1964 begon Ford in Amerika met het bouwen van een Mustang. De Mustang wordt nog steeds
gemaakt, alleen zit er natuurlijk een behoorlijk verschil tussen de oude klassiekers en de moderne racebolide.

Met het 1967 model werd de Mustang voor het eerst ingrijpend aangepast, om de toenemende concurrentie van GM en Chrysler voor te blijven. De Mustang werd breder en langer, waardoor er grotere motoren in geplaatst konden worden. Ook verschenen nieuwe veiligheidsvoorschriften van de overheid op het toneel. Dit resulteerde onder andere in 'side marker lights' en een energie-absorberende stuurkolom met veiligheidsstuurwiel. De schitterende 'spinners' op de wieldoppen werden verboden.

Pontiac Firebird
Om de populariteit verder uit te buiten bracht Pontiac in 1978 een reeks van speciale modellen op de markt zoals een gouden Trans Am met bruine accenten, en een blauwe Sky Bird en een rode Red Bird. Verkopen stegen naar ongekende hoogten: meer dan 187.000 Firebirds werden verkocht inclusief ruim 93.000 Trans Ams.

Pontiac Firebird
1972 was een rampjaar. Tegenvallende verkoopresultaten in de hele sector en een staking van 174 dagen in de enige fabriek waar Firebirds werden geproduceerd maakten bijna een einde aan de Firebird. Gelukkig kwam de top van GM op tijd tot inkeer. Weinig veranderingen dat jaar behalve dan dat de motornummers nu begonnen met de SAE-code. Pontiac's beroemde honingraatvelgen waren dat jaar voor het eerst te bewonderen.

1973 Pontiac Firebird
In 1973 viel weer wat nieuws te beleven met een nieuwe grille en aangepaste voorbumper. Het motorvermogen ging weer naar beneden, met het 350 cui blok met 150pk en het 400 cui blok met maar 250pk. Gelukkig waren twee dingen de redding van de Firebird: ten eerste de introductie van de handgemaakte Super-Duty 455 V8 blokken, echte raceblokken voor op de openbare weg met speciale nokkenas, aluminium zuigers, grotere kleppen en een vermogen rond de 370pk. En ten tweede de grote motorkapvullende Firebird Trans Am sticker die al gauw Krijskip (Screaming Chicken) als bijnaam kreeg.

Daf 600/750/30/31
In februari 1958 ziet de eerste Daf personenauto, de 600, het levenslicht. De introductie – na een relatief korte ontwikkelingsperiode van 3 jaar – op de AutoRAI van dat jaar slaat in als een bom. Eindelijk is er weer een echte Nederlandse auto op de markt. De revolutionaire Variomatic automatische versnellingsbak met variabele overbrenging (‘het pientere pookje’) valt ook in de smaak.
Met meteen al 4.000 orders overtreft de vraag de stoutste verwachtingen van Hub en Wim van Doorne, zodat besloten wordt, de geplande productie te verdubbelen. Desondanks worden de eerste exemplaren pas in maart 1959 aan klanten uitgeleverd. De door Daf zelf ontwikkelde tweecilinder boxermotor levert 22 SAE pk. De 600 is leverbaar als Standaard en Luxe.
In 1960 maken de ‘oortjes’ genoemde uitklappende richtingaanwijzers in de B-stijlen plaats voor normale knipperlichten in het front van de auto. Tevens worden de koplampen vergroot voor meer lichtopbrengst. De interne typeaanduiding van deze tweede serie – 22 – geeft via het eerste cijfer ervan een verwijzing naar het aantal SAE pk’s onder de motorkap, in dit geval 22. Deze interne codering is sindsdien steeds gehandhaafd.
In januari 1961 verschijnt de pick-up versie van de 600. In september 1961 volgen de Daffodil (type 30) en de 750 de 600 op, die daarnaast nog enkele jaren in productie blijft. Het grootste verschil met de 600 zit ‘m in de tot 746 cc vergrote motor, die voortaan 30 SAE pk levert (26 DIN pk). Daarmee komt Daf tegemoet aan de kritiek dat de 600 in heuvelachtig gebied te weinig vermogen heeft. De Daffodil is eigenlijk de luxere versie van de goedkopere 750 en wordt ontwikkeld met de Amerikaanse markt in het achterhoofd. Daffodil is het Engelse woord voor narcis, deze bloem staat dan ook in gestileerde vorm op de stuurwielnaaf. De bredere grille is voorzien van veel chroom, de achterlichten zijn groter uitgevoerd en bieden ruimte aan de optionele achteruitrijlamp. Ook een vouwdak behoort tot de leverbare extra’s.
Eén van de eerste Daffodils wordt geschonken aan het Koninklijk Huis. In 1963 worden de 750 en de Daffodil 30 opgevolgd door de gerestylede Daffodil 31. Voortaan worden alle Daf-modellen gesierd met de prestigieuze naam Daffodil. In 1965 krijgt het exterieur van de Daffodil een grote opfrisbeurt, het nieuwe design is van de hand van Michelotti. Op technisch vlak verandert er bij de nu Daffodil 32 genaamde auto weinig.
      

TECHNISCHE GEGEVENS
 type 600 750 30/31 Daffodil
 bouwjaren 1959-1963 1961-1963 1961-1965
 bouwwijze 2 cil.,boxer 2 cil.,boxer 2 cil.,boxer
 cilinderinhoud 590 cc 746 cc 746 cc
 brandstof benzine benzine benzine
 aandrijving achter achter achter
 vermogen 22 pk/4000 tpm 26 pk/4000 tpm 26 pk/4000 tpm
 koppel 45 Nm/2500 tpm 53 Nm/2800 tpm 53 Nm/2800 tpm
 lengte 361 cm 361 cm 361 cm
 breedte 144 cm 144 cm 144 cm
 hoogte 137 cm 137 cm 137 cm
 wielbasis 205 cm 205 cm 205 cm
 massa 630 kg 660 kg 665 kg
 topsnelheid 90 km/h 105 km/h 105 km/h 
 productieaantal 30563- 16767- 79245

De Lotus Super 7
De Lotus Seven (Caterham Seven) is een door Lotus geproduceerde auto.
De auto werd in 1957 geïntroduceerd. De auto bleek vrij snel een succes. De auto kon kant-en-klaar of als bouwpakket (kitcar) gekocht worden.
Toen Lotus stopte de auto te produceren bleek er zoveel vraag naar dat het bedrijf Caterham vroeg of ze de productie mocht overnemen. De auto wordt nog steeds verkocht als Seven, nu door Caterham.
De eerste productiewagen van Chapman was de Lotus VI, maar met de VII kwam er pas schot in de zaak. Het recept was eenvoudig genoeg: een open wagentje zonder deuren of andere 'luxe'. Bij de motoren kon de klant kiezen uit Ford-, BMC- of Coventry Climax-producten. Om de hoge belasting te omzeilen, werden er vele Sevens als bouwpakket verkocht. De Seven wordt nu nog bij Caterham gebouwd. De Donkervoort lijkt er nog veel op, maar heeft technisch een grote ontwikkeling doorgemaakt. Het summum van de Sevens is de Twin Cam van '69 (13 stuks).
 
 
Soort: roadster Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud: 948 tot 1598 Vermogen: 66/4600 tot 126/6500
Topsnelheid: 155-175 Chassis: aluminium op buizenchassis
Productiejaar: Series I:1957-60, Series II:1960-68, Series III:1968-70 en Series IV:1970-73 Productieaantallen: 242, 1.350, 350 en ca.900
 

Lancia Delta
Het exclusieve Lancia is concernmoeder Fiat iets tè exclusief, en daarom wordt het merk in 1979 naar onderen uitgebreid. Met een lengte van 3,88 m valt de nieuwe Delta in het Golf-segment en moet voor de nodige extra omzetgroei zorgen bij het prestigieuze merk. De Delta is gebaseerd op de Fiat Ritmo en logischerwijze ook uitgerust met van de Ritmo afkomstige, zeer stille motoren, die echter wel eerst door Lancia onder handen zijn genomen: de 1300 levert 75 pk, de 1500 85 pk. Net als zijn concerngenoot is de Delta voorwielaangedreven.
Het ontwerp is van de hand van Giugiaro, in samenwerking met Lancia’s eigen designcentrum. Net als de Alfasud heeft de Delta een kleine, onder de achterruit scharnierende kofferklep. De wagens zijn compleet uitgerust en goed afgewerkt. Dat vindt uiteraard zijn neerslag in de prijzen, die op het niveau van de duurdere Golf-uitvoeringen liggen.
In 1983 volgt de HF turbo, met een geblazen 1.585 cc viercilinder van 130 pk. Pas met de introductie in 1986 van de vierwielaangedreven HF 4WD ofwel de Integrale (met een van injectie voorziene 1.995 cc turbomotor en 165 pk) wordt de Delta echt serieus genomen. Met deze auto betreedt Lancia in 1987 het WK Rallye en wint meteen het eerste seizoen. Dat succes wordt in 1988 tot en met 1992 herhaald, wat de potentie van de Delta’s bewijst. Uiteraard evolueert de HF Integrale met het verstrijken van de jaren. In 1987 beschikt de 1.995 cc 8-kleps turbomotor nog over 185 pk; de laatste Evoluzione 2 heeft een 16-kleps motor met 215 pk onder de motorkap. Ook het uiterlijk is flink veranderd, met uitgeklopte wielkasten voor de grotere spoorbreedte en de nodige spoilers rondom.
De productie van de Delta eindigt in 1993, wanneer de nieuwe Delta verschijnt. De Integrale wordt nog een jaar doorgebouwd.
      

TECHNISCHE GEGEVENS
 type 1300 HF 4WD HF Integrale Evo 2
 bouwjaren 1979-1982 1986-1987 1993-1994
 bouwwijze 4 cil.,lijn 4 cil.,lijn 4 cil.,lijn
 cilinderinhoud 1301 cc 1995 cc 1995 cc
 brandstof benzine benzine benzine
 aandrijving voor vierwiel vierwiel
 vermogen 75 pk/5800 tpm 165 pk/5250 tpm 215 pk/5750 tpm 
 lengte 388 cm 388 cm 390 cm
 breedte 162 cm 162 cm 177 cm
 hoogte 138 cm 138 cm 136 cm 
 massa 950 kg 1190 kg 1340 kg
 topsnelheid 155 km/h 208 km/h 220 km/h
 acceleratie 13,9 s 7,8 s 5,7 s

Ford GT
Amerikaanse tests voor de officiële certificatie van de motor van de Ford GT hebben aangetoond dat de supercharged 5,4-liter DOHC V8 een gemiddeld vermogen van 550 pk (404 kW) en een koppel van 678 Nm levert, 50 pk (37 kW) meer dan de eerdere schattingen. De V8-motor van de Ford GT komt hiermee op meer dan 100 pk (74 kW) per liter en dat bevestigt nog eens het enorme prestatiepotentieel.

Het vooraanstaande Amerikaanse autotijdschrift Car & Driver heeft ongelofelijke prestaties voor de Ford GT geregistreerd: een acceleratie van 0-95 km/uur in 3,3 seconde en een kwartmijl met staande start in 11,6 seconde en met een topsnelheid van 205 km/uur. In hetzelfde nummer van Car & Driver bleek de Ferrari Challenge Stradale vier seconden nodig te hebben om 95 km/uur te bereiken en 0,8 seconde en 21 km/uur langzamer te zijn op de kwartmijl.

Mazda MX 5
De Mazda MX-5, de best verkochte roadster aller tijden, heeft een nieuwe mijlpaal bereikt. Op 30 januari jl. rolde het 800.000ste exemplaar van de band bij Mazda Motor Corporation in Japan, waar het model onder de naam Mazda Roadster door het leven gaat. Dit opmerkelijke record werd bereikt 17 jaar en 9 maanden na de start van de productie in april 1989.
De Mazda MX-5 werd in mei 2000 door het âGuinness Book of World Recordsâ erkend als de best verkochte roadster aller tijden,

Ferrari Challenge Stradale
De nieuwe Ferrari is een aanvulling op het de achtcilindergamma met de 360 Modena en de 360 Spider.
Dat de Challenge Stradale de straatversie is die is afgeleid van de 360 Challenge en 360 GT (beide modellen worden gebruikt in de FIA GT races) wordt onderstreept door het lage gewicht en de sportieve afstelling van het onderstel.
Grote remmen en de versnellingsbak met schakeling op het stuur, zoals die ook in de Formule 1 wordt gebruikt, ontbreken niet.
De 3,6-liter V8 met vijf kleppen per cilinder is ongewijzigd overgenomen uit de 360.
De Ferrari is in  2004 in Genève voorgesteld in de nieuwe kleur Rosso Scuderia, dezelfde als van de F1-auto´s.

CRX
De CRX is een automodel van het merk Honda. Het is de sportieve afgeleide van de populaire Honda Civic. De wagen wordt nu niet meer geproduceerd, maar was heel populair in de jaren '80 en '90. Vooral zijn lage gewicht, goede wegligging (als gevolg van de ophanging van de wielen en het lage zwaartepunt) en acceleratievermogen spraken kopers aan. Er zijn 3 generaties van de CRX geproduceerd.

1 1ste generatie (1983 t/m 1987)
2 2de generatie (1988 t/m 1992)
3 3de generatie (1992 t/m 1998)
4 4de generatie?

De CRX werd geintroduceerd bij de introductie van de gewone Civic van de 4de generatie. Hij kwam in twee versies: één met een 1.5 liter benzine motor (12 kleppen en 100 pk) en later één met een 1.6 liter motor (16 kleppen en 125 pk).

BMW 700
Als gevolg van het Wirtschaftswunder, waarbij Duitsland razendsnel uit het economische dal rijst, neemt de vraag naar grotere en snellere auto’s enorm toe. Men groeit massaal uit de dwergauto’s van de jaren vijftig, zoals de Messerschmitt en de Goggomobil. In 1957 wordt daarom uit nood de BMW 600 geboren, een doorontwikkeling van de kleine BMW Isetta.
Het model is echter nauwelijks groter en sneller dan de Isetta, en een succes wordt het dan ook niet. Omdat de luxe 501 en 502 limousines ook nauwelijks kopers vinden, moet er snel een oplossing komen, want BMW staat aan de financiële afgrond en overname door andere fabrikanten dreigt. De nieuw te ontwikkelen auto moet 4 personen plus hun bagage kunnen vervoeren en eruit zien als een ‘echte’ auto.
Het toeval wil, dat de Oostenrijkse BMW-importeur Wolfgang Denzel op eigen houtje een compacte 2+2 coupé heeft laten ontwerpen door de jonge Italiaanse designer Giovanni Michelotti. Het model valt zo in de smaak bij de BMW-directie dat het ontwerp bijna ongewijzigd wordt overgenomen. Tegelijkertijd wordt van de coupé een sedanversie met langere wielbasis ontwikkeld, die behalve qua daklijn verder nauwelijks afwijkt.
De 700 is geboren. Het is de eerste BMW met een zelfdragende carrosserie. De BMW 700 wordt aangedreven door een tot 697 cc opgeboorde tweecilinder boxermotor, afkomstig van de R67 motorfiets van BMW. Deze wordt achterin gemonteerd en levert 30 pk. De 700 haalt daarmee 120 km/h; de acceleratie van 0 naar 100 km/h neemt 30 seconden in beslag. In augustus 1959 gaat de 700 Coupé in productie; de sedan volgt enkele maanden later. Het model zorgt bij BMW weer voor rinkelende kassa’s. Ook is de vanaf 1963 aangeboden Coupé Sport uitvoering razend populair bij races, door zijn lage gewicht van 630 kg en wendbaarheid. Vele tuningfirma’s, zoals Hans Martini (gevestigd bij de Nürburgring), ontwikkelen speciale raceversies. Van 1961 tot 1964 is ook een fraaie Cabrio leverbaar. Deze blijft met slechts 2.592 exemplaren echter een zeldzame verschijning.

Volvo Amazon
Volvo’s 120-serie wordt vanaf het begin aangeduid als ‘Amazon’, maar een jaar na de introductie van de auto, maakt motor- en bromfietsfabrikant Kreidler bezwaar. Zij hebben de rechten op die naam en dus noemt Volvo de auto gewoon maar weer 121, al is hij tot de dag van vandaag beter bekend als Amazon.
De nieuwe Volvo is in 1957 onthuld en ontworpen door Volvo’s designhoofd Jan Wilsgaard. Voor Volvo-begrippen is hij heel modern. De carrosserie is zelfdragend en de motor een in lengterichting geplaatste viercilinder met een inhoud van 1.583 cc en een vermogen van 60 pk. De topsnelheid is 140 kilometer per uur. Al snel wordt het Amazon-gamma uitgebreid met de 121 S (voor Sport) die 85 pk heeft en met een 1.990 cc-versie, die goed is voor 90 pk. In 1961 komt er een tweedeurs versie (de 131) en een jaar later een stationwagon die eerst 221 en later - met de komst van de 122 - 222 heet. Buitenbeentje was de 123 GT van 1967. Deze tweedeurs Amazon is uitgerust met een 100 pk sterke motor met 1.778 cc die ook in de Volvo P1800 S te vinden is, een sperdifferentieel en een aangepaste versnellingsbak. Een jaar later wordt de 123 GT trouwens nog een tikkeltje aantrekkelijker, als de viercilinder wordt opgeboord naar 1.990 cc en het vermogen navenant toeneemt tot 115 pk. Hij is te herkennen aan de extra schijnwerpers die voor de grille zijn gemonteerd. De Volvo Amazon is de eerste auto die (vanaf 1962) met driepunts veiligheidsgordels werd uitgerust. Tussen 1957 en 1970 werden er 667.791 Amazons gebouwd.

Volvo 1800
De Zweden verrasten de wereld in 1961 met een fraai gelijnde Volvo coupé, de P1800. De carrosserie is getekend door het Italiaanse designhuis Frua. De productie is gedurende de eerste jaren een verhaal apart: het stalen koetswerk wordt in Schotland gebouwd, waarna het naar de Britse autofabrikant Jensen wordt vervoerd. Deze assembleert de auto vervolgens met de uit Zweden aangeleverde onderdelen. Omdat de kwaliteit nogal te wensen overlaat, hevelt Volvo de productie in 1964 over naar Zweden. De ‘P’ verdwijnt daarmee uit de type-aanduiding. Ervoor in de plaats komt een ‘S’, wat staat voor Sverige (Zweden).
Onder de gestrekte motorkap ligt in het begin een 1,8-liter viercilinder met dubbele carburateurs en 100 pk. In 1968 wordt de motor vergroot tot 2,0 liter; het vermogen van de 1800 S stijgt daardoor tot 115 pk. Een jaar later krijgt de tweeliter elektronische benzine-injectie, wat een vermogensstijging tot 125 pk ten gevolge heeft; de type-aanduiding wordt gewijzigd in 1800 E(lectronic). Eind jaren zestig begint de 1800 toch wat gedateerd aan te doen en is eigenlijk een nieuw model nodig.
Omdat Volvo’s budget niet ruim genoeg is voor een geheel nieuw model, besluit men tot een ingrijpende ‘verbouwing’: de 1800 coupé wordt in 1971 getransformeerd in een soort ‘shooting brake’, met een naar achteren doorgetrokken daklijn en grote, glazen achterklep. Daardoor kan de auto als 1800 ES (Electronic Special) nog een tijdje mee tot in juni 1973 het doek valt voor de vlotte Volvo. Een directe opvolger is er niet. De 262 Coupé van Bertone verschijnt pas jaren later. Er worden van 1961 tot en met 1973 39.414 1800 P, S en E modellen gebouwd en 8.077 1800 ES’en.
 

TECHNISCHE GEGEVENS
 type P1800 / 1800 S 1800 ES
 bouwjaren 1961-1968 1971-1973
 bouwwijze 4 cil.,lijn 4 cil.,lijn
 cilinderinhoud 1780 cc 1986 cc
 brandstof benzine benzine
 aandrijving achter achter
 vermogen 100 pk/6000 tpm 125 pk/6000 tpm 
  lengte 440 cm 438 cm
 breedte 170 cm 170 cm
 hoogte 128 cm 128 cm
 wielbasis 245 cm 245 cm
 massa 1111 kg 1160 kg
 topsnelheid 175 km/h 185 km/h 
 productieaantal - 8077