cadillac Fleetwood 60 Special

Jaguar Mk II
Op de Earl’s Court Motor Show presenteert Jaguar in 1959 de Mk II, in feite een sterk verbeterde 2.4 en 3.4 Saloon (die vanaf dat moment als Mk I te boek staat). De sportieve sedan schittert net als zijn voorganger met bevallige, ronde lijnen. De dikke randen rond de ramen zijn omgetoverd tot slanke lijsten, het raamoppervlak is groter; een verder naar beneden doorgetrokken grille, nieuwe koplampen en achterlichten doen de rest. Ook het interieur onderging de nodige wijzigingen. Standaard is de Mk II voorzien van lederen bekleding, uitklapbare picnic-tafeltjes voor de achterpassagiers en portieren plus dashboard met houtinleg. Onder de glooiende motorkap vinden we varianten op de zescilinder-in-lijn XK-motor, met cilinderinhouden van 2,4 en 3,4 liter. Doordat het gewicht toenam, is de Mk II iets langzamer dan de Mk I. De topsnelheid ligt echter nog altijd op een respectabele 160 en 193 km/h. Korte tijd later verschijnt ook de beresterke 3,8-liter variant, met een 3.781 cc zescilinder van 220 pk, goed voor een topsnelheid van 201 km/h. Alle ingrediënten zijn nu aanwezig om van de Mk II het succes te maken dat Jaguar ervan verwacht. En populair is de compacte Jaguar zeker; men weet de kwaliteiten van de Mk II op waarde te schatten. De auto is uitermate snel, luxueus en heeft prima rijeigenschappen. De Mk II is daardoor erg populair bij het criminele deel van de bevolking. Zo zeer zelfs, dat de Engelse politie zich genoodzaakt ziet, ook Mk II’s in te zetten bij achtervolgingen, wil men de criminelen bijbenen... De introductie van de Mk II valt al dan niet toevalligerwijze samen met de opening van Engelands eerste snelweg, de M1, die dan nog geen snelheidslimiet kent. De produktie van de Mk II eindigt in 1967; wel blijven goedkopere uitvoeringen van de 2.4 en 3.4, omgedoopt tot 240 en 340, nog tot 1969 in het Jaguar-programma. Met 30.070 exemplaren is de 3.8 de meest verkochte versie, de 3.4 is met 28.660 stuks een goede tweede. In 1968 is het de beurt aan de gloednieuwe XJ6.

type Mk II 3.4 Mk II 3.8
bouwjaren 1959-1967 1959-1967
bouwwijze 6 cil.,lijn 6 cil.,lijn
cilinderinhoud 3442 cc 3781 cc
brandstof benzine benzine
aandrijving achter achter
vermogen 210 pk/5500 tpm 220 pk/5500 tpm
koppel 290 Nm/3000 tpm 325 Nm/3000 tpm
lengte 459 cm 459 cm
breedte 169 cm 169 cm
hoogte 146 cm 146 cm
wielbasis 273 cm 273 cm
massa 1448 kg 1448 kg
topsnelheid 193 km/h 201 km/h
acceleratie - 8,6 s
productieaantal 28660 30070
 

De Porsche van James Dean
James Byron Dean werd geboren op 8 februari 1931 in de Verenigde Staten
was een Amerikaans acteur.
Hij belichaamde de opstandige jeugd, onder meer in zijn bekendste film Rebel Without a Cause.
Dean Overleed op 30 september 1955 met zijn porsche 550 spyder
 
Deze porsche is één van de zes in 1955 gebouwde officiële fabrieksracewagens.

Deans dood
Dean was bevriend geraakt met Lance Reventlow, een multimiljonair die net als Dean dol was op auto's. Hij was een van de laatste mensen die Dean sprak toen de laatste met zijn monteur Rudolph Weutherich op weg was naar een autorace in Salinas, Californië. Enkele uren later kwam Dean om het leven in zijn Porsche 550 Spyder bij Cholame, Californië. Hij reed frontaal in op de auto van Donald Turnupseed, die de weg opreed. Weutherich werd uit de auto geslingerd en raakte gewond. Turnupseed kwam er met wat snijwonden en builen vanaf. Dean overleed kort na het ongeluk. Hij ligt begraven in het Park Cemetery in Fairmount.

Zijn uiterlijk, zeer korte carrière, levensstijl en de omstandigheden waaronder hij op zijn 24e overleed, maakten van Dean een cultfiguur.

Ford Cortina
De Ford Cortina is een model van de autofabrikant Ford, in het bijzonder de Britse fabriek in Dagenham.

Het eerste model (MkI) werd in 1962 gepresenteerd en het laatste model (MkV) werd tot de introductie van de Ford Sierra in 1983 geproduceerd. Gedurende de productie van Cortina's besloot Ford de Britse en de continentaal-Europese modellen te verminderen. Daardoor werd de Cortina vanaf MkIII min of meer een Ford Taunus, zoals die in Keulen werd gemaakt door Ford.

Van het model zijn ook sportieve afgeleiden geproduceerd, zoals de GT en de Lotus Cortina, herkenbaar aan een groene band.

De naam komt van de wintersportplaats Cortina d'Ampezzo (zoals Ford later ook deed met de keuze voor Capri).

Morris Minor 1000  
De Morris Minor was een automodel van Morris en werd geproduceerd van 1948 tot 1971. Er werden er 1,6 miljoen van verkocht. De opvolger van de auto was de Mini. Er zijn verschillende soorten Minors gemaakt, de allereerste in 1948 was een 2-deurs personenauto, met de koplampen nog naast de gril, later is dit veranderd en zijn deze in de spatborden komen te zitten. Al snel kwam er ook een Tourer uit, in 1953 volgde de Traveller (houten achterkant), de Pick-up en de Van, 2 LCV's. Deze werden dan ook alleen maar als bedrijfswagens gebruikt.

Ford Escort MK1
In Groot-Brittannië werd de Escort geïntroduceerd als de opvolger van de Anglia. Het was een vrij conventionele auto voor die tijd, met een motor voorin die de achterwielen aandreef. Aanvankelijk werd de auto alleen verkocht als 2-deurs sedan, later kwam een stationwagen met drie deuren en een bestelwagen erbij. In 1969 werd een vierdeurs-versie voorgesteld. In die tijd waren er nog niet veel dieselmotoren in kleine gezinsauto's, en aanvankleijk was de Escort dan ook alleen maar in een 1,1 en een 1,3 liter versie verkrijgbaar. De Escort was een goede verkoper, zeker in Groot-Brittannië.

Later verscheen een 1300GT (Ook wel: Sport), die een snellere versie had van de 1.3 liter motor en een Weber carburateur. Een speciaal model enkel voor races en rallies was de Escort Twin Cam met een Lotus 1.6 liter motor met dubbele bovenliggende nokkenas. Deze auto zorgde voor veel succes in rallies en wordt gezien als de meest succesvolle rally-auto aller tijden.

Een speciale RS1600 en later zelfs RS2000-versie werd geïntroduceerd en zorgde voor een flink aantal race- en rallyoverwinningen.

 Austin Mini
In 1956 krijgt Sir Alec Issigonis van Austin/Morris opdracht, een klein model onder de Morris Minor te tekenen. De auto moet kleiner zijn dan de Minor, bij minimale exterieurmaten maximale ruimte bieden aan vier personen, betaalbaar zijn en een reeds bestaande BMC-motor gebruiken. De auto moet binnen drie jaar klaar zijn. Het project krijgt al snel vorm onder de codenaam ADO15 (waarbij ADO staat voor Austin Drawing Office).
Issigonis besluit de auto te voorzien van voorwielaandrijving en een dwarsgeplaatste motor, met de versnellingsbak eronder geplaatst. Onder de krukas om precies te zijn, in een speciaal oliecarter. De wielen zijn ver op de hoeken van de auto geplaatst en worden slechts 10 inch groot; Dunlop ontwerpt speciaal voor deze nieuwe maat een passende band. Door al deze slimme constructiedetails biedt de kleine auto relatief veel binnenruimte. Het onderstel is al even revolutionair: de Hydralastic wielophanging met rubber elementen. Om kosten te sparen, krijgt de auto scharnieren aan de buitenzijde van de portieren. Onder het motorkapje komt een viercilinder van 848 cc te staan, die 34 pk levert.
In juni 1959 begint de productie en in augustus van dat jaar vindt de officiële introductie plaats, als Austin Seven en Morris Mini Minor. In 1960 neemt de Mini voor het eerst deel aan de prestigieuze Rally Monte Carlo, met als resultaat een 23e plaats. In september 1961 zorgt John Cooper voor opwinding door de introductie van zijn snelle Mini Cooper, met een tot 997 cc vergrote motor, die het tot 55 pk schopt. In 1962 wordt de naam Seven vervangen door Mini. Pat Moss behaalt de eerste overwinning in een internationale rally (de Tulpenrally) voor de Mini Cooper. Voorjaar 1963 verschijnt de nog sterkere Mini Cooper S. Deze heeft een 1.071 cc viercilinder met 70 pk. In 1964 wint Paddy Hopkirk met een Mini Cooper voor het eerst de Rally Monte Carlo (de Mini wint ook in 1965 en 1967). De Cooper krijgt een 998 cc motor, de Cooper S biedt voortaan keuze uit een 970 cc en een 1.275 cc viercilinder in plaats van de 1.071 cc. In 1965 wordt een mijlpaal bereikt: er zijn al 1 miljoen Mini’s geproduceerd. In 1967 lost de Mk 2, met lichte aanpassingen aan het exterieur, de eerste serie Mini’s af. De Mini is ook als luxe Wolseley en – in licentie door Innocenti – in Italië gebouwd. Van de Austin Mini verscheen ook de Countryman, een stationwagonuitvoering. De Mini is in talloze varianten doorgebouwd tot 2000.
      

TECHNISCHE GEGEVENS
 type Mk 1 Cooper 997 Cooper S 1275
 bouwjaren 1959-1967 1961-1964 1964-1971
 bouwwijze 4 cil.,lijn 4 cil.,lijn 4 cil.,lijn
 cilinderinhoud 848 cc 997 cc 1275 cc
 brandstof benzine benzine benzine
 aandrijving voor voor voor
 vermogen 34 pk/5500 tpm 55 pk/6000 tpm 76 pk/5800 tpm
 koppel 60 Nm/2900 tpm 73 Nm/3600 tpm 96 Nm/3000 tpm
 lengte 305 cm 305 cm 305 cm
 breedte 141 cm 141 cm 141 cm
 hoogte 135 cm 135 cm 135 cm
 wielbasis 204 cm 204 cm 204 cm
 massa 640 kg 584 kg 650 kg
 topsnelheid 116 km/h 135 km/h 154 km/h
 acceleratie 25 s 17,5 s 11,5 s 
 productieaantal - - 40153
 

Chevrolet Corvette C2
 Voor modeljaar 1963 presenteert Chevrolet in 1962 de tweede generatie van de Corvette, de Corvette Sting Ray (C2). De verse Vette heeft een nieuw uiterlijk gekregen, met een lagere neus en klapkoplampen, geïnspireerd op de uit 1959 stammende Chevrolet Sting Ray racer. GM-designchef Bill Mitchell en zijn assistent Larry Shinoda tekenen voor de vormgeving. Net als bij de voorganger is de carrosserie van glasfiber, om gewicht te besparen. Bijzonder voor een Amerikaanse auto is de onafhankelijke achterwielophanging.
De klant heeft bij de introductie keuze uit een hele reeks V8-motoren van 5,4 liter. Het meest spectaculair is echter de in 1966 geïntroduceerde 427-uitvoering, met een 7-liter V8 die 425 pk levert. Daarmee sprint de Sting Ray in ongeveer 5 seconden naar de 100 km/h. De topsnelheid ligt op 245 km/h. De Sting Ray is ook als fraaie coupé leverbaar, met zogenaamd ‘split window’, waarbij de daklijn eindigt in een punt. Vanaf 1965 hebben de Corvettes standaard schijfremmen rondom. In 1968 volgt de derde generatie (C3), die bekend wordt onder de bijnaam ‘Coca Cola bottle’, vanwege de voluptueuze, getailleerde flanken. Van de C2 zijn dan 117.964 exemplaren van de band gerold (waarvan 45.546 coupés).

type Corvette C2 427 coupé
bouwjaren 1966-1967
bouwwijze 8 cil.,V
cilinderinhoud 6999 cc
brandstof benzine
aandrijving achter
vermogen 425
lengte 445 cm
breedte 177 cm
hoogte 126 cm
wielbasis 249 cm
massa 1463 kg
topsnelheid 245 km/h
acceleratie 5 s

BMW Z3 Roadster
De BMW Z3 Roadster is een roadster die door de Duitse fabrikant BMW werd gemaakt.
Hij kwam in 1996 op de markt en kon uitgerust worden met een vierpitter 1.8i met een vermogen van 115 pk en een 1.9i die 140 pk uit zijn vier cilinders perst.
In 1997 kwam er een zescilinder 2.8i met 192 pk, en een M-versie die uit zijn zes cilinders 321 pk won, om in 5,4 seconden van stilstand naar de 100 km/u te kunnen.
In 1999 werden de motoren wat opgefrist, de 1.8 was nu goed voor 118 pk en de 2.8i voor 193 pk, en er kwam een instap-zescilinder 2.0i met 150 pk.
In 2000 werden de 1.8 en de 1.9 samengenomen als een 1.9 met 118 pk, de 2.0 werd een 2.2 met 170 pk en er werd een 3.0-versie werd toegevoegd die 231 pk produceert.
In 2001 zag een volgende M het levenslicht, de auto had 325 pk en deed er een seconde minder over om de 100 km/u te bereiken.

SkodaOctavia
In 1996 werd een gloednieuwe, eigentijdse gezinswagen onder de oude benaming Octavia gelanceerd. Deze auto heeft, buiten de naam, weinig gemeen met de oude Octavia. De auto is gebouwd op het chassis van de Audi A3 en is leverbaar als hatchback en stationwagon. Aangezien de Octavia I (pré-2004) nog voor de Oost-Europese markten gemaakt wordt, was deze ook in Belgie in een beperkt aantal modellen te bestellen, en alleen als Combi. De Octavia positioneert zich in het gamma tussen de kleinere Škoda Fabia en de luxewagen Skoda Superb.

In 2004 werd een nieuw model gelanceerd. De wagen kreeg een moderner uiterlijk en een rijkere uitrusting. De Octavia wordt geproduceerd in Mladá Boleslav