Bussing 8000 S13 

de Büssing 8000 S13 truck met Hanomag aanhanger  is een goed voorbeeld van de eerste generatie zware trucks die in Duitse na WO II werd geproduceerd. Zowel het model als de motorisering steunden nog sterk op vooroorlogse ontwerpen.

Magirus-Deutz

Magirus-Deutz brandweertruck met luchtgekoelde Deutz dieselMagirus-Deutz was een Duitse fabrikant van brandweermaterieel en vrachtauto's.

Onderdeel van het concern Klöckner-Humboldt-Deutz was het min of meer een directe afstammeling van het bedrijf opgericht door Nicolaus Otto.

Magirus is legendarisch geworden als fabrikant van allerhande brandweermaterieel, met name de autoladders zijn wereldwijd bekend. Later werden ook met Deutz luchtgekoelde motoren uitgeruste vrachtwagens geproduceerd. Fameus zijn de rundhaubers en eckhaubers die men door het karakteristieke geluid van de luchtgekoelde Deutz Dieselmotor al van verre kon horen aankomen.

Magirus is in 1975 opgegaan in Iveco. De Deutz motorenfabriek werd afgestoten en ging zelfstandig als Deutz AG verder.

Magirus bestaat binnen het Iveco concern nog als fabrikant van brandweervoertuigen.

 Krupp Titan SWL 80 

In oktober 1950 werd de Krupp Titan SWL 80 voor het eerst aan het publiek gepresenteerd. In de uitvoering als platte vrachtwagen van 8 ton bood de SWL 80 in zijn royale cabine ruimte aan 4 personen. Onder de fraai gevormde motorkap, die sterk leek op die van een Amerikaanse auto, leverde de 6-cilin der 2-takt dieselmotor een vermogen van 210 pk. 

Technische gegevens R 27 RC:
Motor Gewicht Afmetingen (in mm) Versnellingen* Bandenmaten
Type: D 21 eigengewicht: 1675 KG Lengte: 3230 1: 3,7 KM/H Voor: 5,00 - 16 AS
Cylinders: 3 - Breedte: 2040/2300* 2: 5,0 KM/H Achter: 9 - 42 AS
Pk: 27 - Hoogte: 1760 3: 6,3 KM/H -
- - Spoorbreedte: 1250/2060* 4: 11,6 KM/H -
- - Wielbasis: 2130 5: 18,3 KM/H -
- - - R: ?? KM/H -

*In spoorbreedte verstelbaar.
Extra's leverbaar op de Hanomag R 27 RC:
Voorlader, Hydraulische hefinrichting (3 punts ophanging), Maaibalk (met de hand of hydraulisch te heffen), Spoorbreedte verstelbare vooras, Gatenbalk, Gewichten (voor), Schijfvelgen (achter), Achterlichten, Dorspoelie (zij), Cabine, "Gepolster" zitting, Kruipversnellingen, Handrem.

Technische gegevens R 16 A/B
Motor Gewicht Afmetingen (in mm) Versnellingen Bandenmaten
Type: D 14 eigengewicht: 1170 KG Lengte: 2680 1: A: 3,7/ B: 3,5 KM/H R 16 A Voor: 4,50 - 16
Cylinders: 2 - Breedte: 1470/1690* 2: A: 4,75/ B: 4,5 KM/H R 16 A Achter: 7 - 36
Pk: 16 - Hoogte: A: 1650/ B: 1590 3: A: 6,4/ B: 6,1 KM/H R 16 B Voor: 4,50 - 1t
- - Spoorbreedte (voor): 1250/1375/1500* 4: A: 11,6/ B: 11,1 KM/H R 16 B Achter: 7 - 30
- - Spoorbreedte (achter): 1250/1375/1500* 5: A: 19,1/ B: 18,1 KM/H -
- - Wielbasis: 1600 R: A: 3,1/ B: 3,0 KM/H -

*) In spoorbreedte verstelbaar.
Extra's leverbaar op de Hanomag R 16 A/B 1951 - 1953:
Elekstrische startmotor, Kruipgang, Dynamo, Dorspoelie (zij of achter), Maaibalk, Cabine, Bijrijderszit op het spatbord, "Gepolster" zitting, Hydraulische hefinrichting, Voorlader, Lier, Voorspatborden, Geveerde vooras, Differentieelslot, Trek - en Duwhaak, Aanbouwwerktuigen.
Extra's leverbaar op de Hanomag R 16 A/B 1953 - 1957:
Antislip, Hydraulische hefinrichting, Gewichten (voor), Vaste velgend, Gecombineerde dorspoelie en maaibalk aandrijving, Maaibalk, Voorspatborden, Cabine, Dubbele zit op het spatbord, Kruipgang, Banden 8 - 32 AS; 10 - 28 AS; 10 - 24 AS.

hanomag
de hanomag was gevestigd in hanover.het bedrijf begon al in 1835 met de bouw van zware machines en maakte eerst stoomlocomotieven,vervolgens schepen en later vrachtwagens.
na de eeuwwisseling nam de mechanisatie in de landbouw een hoge vlucht.er kwamen allerlei zelfdragende machines voor het trekken van agrarische werktuigen beschikbaar.

aan het einde van de tweede weereldoorlog waren alle fabrieken van het bedrijf platgebombardeerd door de geallieerden.ze waren echter spoedig weer in bedrijf en de betrouwbare R40 en RL20 werden opnieuw massaal geproduceerd.eind jaren veertig en begin jaren vijftig volgde de introductie van de R16 en R45,samen met de rupstrekker K55.vervolgens rolde in 1954 het 100.000st exemplaar van de montageband.

in 1961 werd het bedrijf onderdeel van het reinstalconcern en in 1964 verschenen nieuwe viertaktmodellen,de 300,400,500 en de 600 series
met als vlaggenschip de nieuwe 800.
de zaken gingen echter niet goed en de tractorfabriek in argentinie werd aan massey-ferguson verkocht.

Technische gegevens R 45
Motor Gewicht Afmetingen (in mm) Versnellingen Bandenmaten
Type: D 57 eigengewicht: 3220 KG Lengte: 3535 1: 3,5 KM/H Voor: 6,50 - 20 AS
Cylinders: 4 - Breedte: 1780/1820* 2: 5,0 KM/H Achter: 13 - 30 of 12,75 - 28 AS
Pk: 45 - Hoogte: 1750 3: 6,6 KM/H -
- - Spoorbreedte (voor): 1380 4: 9,8 KM/H -
- - Wielbasis: 2080 5: 17,3 KM/H -
- - - R: 2,7 KM/H -

*Afhankelijk van de bandenmaten 12,75 - 28 of 13 - 30.
Extra's leverbaar op de Hanomag R 45 A/AE:
Hydraulische voorlader, Dorspoelie, Lier (trekkracht: 3500 KG), Ruit, Gesloten cabine, "Gepolster" zitting, Achterlichten, 25 KM/H versnellingsbak, Luchtremmen, Gatenbalk, Uitlaat naar onder, Hydraulische hefcylinder voor aanhangwerktuigen.

Ferrari 166 MM

  Motor type 1995cc, 12 cylinders, 24 kleppen
Vermogen 140 PK bij 6600 toeren/min.
Versnelling 5 bak, handgeschakeld.
Gewicht 800 kilo.
Topsnelheid 201 kilometer per uur
0-100 Km/uur 10 seconden
 

Formule 1/1951
 
De Alfa Romeo 159 waarmee Fangio het wereldkampioenschap won.De Formule 1 van 1951 was het 2e FIA Formula One World Championship en begon op 27 mei. Het seizoen eindigde op 28 oktober na zeven Grand Prix races en de Indianapolis 500.

In 1951 was er alleen een kampioenschap voor piloten.

De maximale cilinderinhoud bedroeg 4500cc voor atmosferische motoren en 1500cc voor motoren met druklading.

Alleen de beste 4 resultaten telden mee voor het kampioenschap. Punten tussen haakjes betreffen het totaal aantal punten over alle wedstrijden behaald (bruto aantal).

Puntensysteem:

1e plaats: 8 pnt
2e plaats: 6 pnt
3e plaats: 4 pnt
4e plaats: 3 pnt
5e plaats: 2 pnt
snelste ronde: 1 pnt
Bij gedeelde auto's in een race werden de punten gelijk verdeeld.
Bij gelijke tijden van de snelste ronde werd het punt gedeeld.

Jaguar D-type Le Mans 1957

Bijtend, ratelend als een mechanische klinkhamer die met onstuitbare kracht en energie roodgloeiende nagels in de stalen beplating van een oceaanreus ramt. Anders kun je het motorgeluid bijna niet beschrijven. Angstaanjagend, maar tegelijkertijd ook vertrouwenwekkend. Hij laat je niet gaan, hij zal je naar de overwinning brengen, koste wat het kost. Als jij hem óók maar geeft wat je in je hebt. Man en machine moeten één zijn.

De Jaguar D-type, en met name het zeldzame type met de langere neus, heeft derhalve anno nu een plaats veroverd in de top-20 van meest kostbare klassieke automobielen ter wereld. Om een lang verhaal kort te maken: deze specifieke auto vertegenwoordigt een waarde van vierenhalf à vijf miljoen euro.

De welvingen, heel gewoon voor racers uit die dagen, maar nergens zo mooi als bij de D-type. De man achter dit lijnenspel heette Malcolm Sayer. Niet bekend bij het grote publiek, maar niettemin geestelijk vader van de vormgeving van een van de mooiste auto’s aller tijden, de Jaguar E-type.

Die vin! Intrigerend, verfraaiend, bijna erotiserend zelfs. Onbedoeld. Vorm volgt namelijk functie. Esthetica was nooit een issue bij de D-type, hij was alleen maar gemaakt om hard te gaan. De vin was noodzaak om de stabiliteit te waarborgen, met name op de rechte stukken. Hij zat er niet voor ‘het mooi’. Voor de race-Jaguars liet Sayer louter aërodynamische principes aan het woord. Trends, emotie en mode bleven aan de zijlijn. Dat de D-type toch een prachtige auto werd, is alleen maar meegenomen. Feitelijk is de auto nooit ontworpen, hij is slechts gebouwd.

De Jaguars kregen zware klappen van de achtcilinder Mercedessen SLRA propos remmen: als een huis. Precies zoals verwacht, want dat was Jaguars geheime wapen op Le Mans destijds: servobekrachtigde (Dunlop-)schijven rondom. Later afremmen voor de bocht dus, sneller de bocht uit en daarmee telkens opnieuw kleine puntjes pakken om de grote winst binnen te halen. Het was niet het enige. De Jaguars waren ook behoorlijk betrouwbaar: van groot belang in een endurance race als ‘Le Mans’. Dat bleek met name in 1957.

Twee jaar daarvoor behaalde de 'works' D-type van Mike Hawthorn en debutant Ivor Bueb de Le Mans-zege, zij het een wrange. De Jaguars kregen zware klappen van de achtcilinder Mercedessen SLR, maar halverwege de race crashte de Mercedes van Pierre Levegh op het rechte stuk en kwam in het publiek terecht. Ruim tachtig mensen, onder wie Levegh zelf, vonden de dood. De race ging door, maar nog voor de race was afgelopen, haalde Mercedes-Benz echter zijn auto’s binnen en trok zich terug uit de racerij.

In 1956 won Jaguar opnieuw, zij het niet met de fabrieksauto’s. De D-type van een Schots privé-team, de Ecurie Ecosse van ondernemer David Murray, ging met de eer strijken. Het jaar daarop verschenen er liefst vijf D-types aan de start, al waren het geen works-auto’s. De Jaguar-fabriek had zich eind 1956 eveneens teruggetrokken uit de racerij omdat alle beschikbare mankracht ingezet moest worden voor de ontwikkeling van een productieauto

Jaguar E-type

 Op het Salon van Genève van 1961 komt Jaguar met de sensatie van het jaar: de E-type. Het door Malcolm Sayer getekende uiterlijk verwijst naar de D-type, de sportwagen waarmee Jaguar in de jaren ‘50 winnaar van Le Mans werd. De E-type is de snelste in serie gebouwde auto van dat moment. De van de XK afkomstige 3,8-liter zescilinder-in-lijn levert in de nieuwe sportwagen 210 pk (265 SAE-pk), goed voor een ontzagwekkende topsnelheid van 240 km/h. De E-type is verkrijgbaar als OTS (Open Two Seater) en FHC (Fixed Head Coupe). Met zijn onafhankelijke achteras en schijfremmen rondom is het onderstel behoorlijk geavanceerd. In 1964 wordt de 3,8 vervangen door een 4,2-liter exemplaar. Ook komt er een nieuwe 4-versnellingsbak. Het aluminium op dashboard en middenconsole verdwijnt en er worden nieuwe stoelen gemonteerd. Tevens is van de E-type voortaan een 2+2 coupé leverbaar, met langere wielbasis en hoger dak. Dankzij de langere wielbasis van de 2+2 is montage van een automatische versnellingsbak nu ook mogelijk. Onder invloed van de strenge US-veiligheidseisen verdwijnen in 1968 (wanneer de Series 1,5 de Series 1 aflost) de glazen afdekkingen van de koplampen en de tuimelschakelaars op het dashboard. De Series 2 die in 1969 op de markt komt, kenmerkt zich door grotere bumpers, een grotere koelluchtopening en nieuwe achterlichtunits die nu onder de bumper zijn geplaatst. Als optie is nu ook stuurbekrachtiging leverbaar. Vanaf 1971 is het de beurt aan de Series 3. Deze heeft een nieuwe 5,3-liter V12 met 268 pk onder de lange motorkap. De neus heeft een grote grille gekregen met een verchroomd rooster en de wielkuipen zijn voorzien van een opstaand randje. Eind 1973 stopt de produktie van de E-type coupé. De laatste roadsters lopen in 1974 van de band. In 1975 neemt de XJ-S het stokje van de E-type over. Er zijn dan in totaal 72.473 E-types van de band gerold.

type E-type 3.8 E-type 5.3 V12
bouwjaren 1961-1964 1971-1975
bouwwijze 6 cil.,lijn 12 cil.,V
cilinderinhoud 3781 cc 5343 cc
brandstof benzine benzine
aandrijving achter achter
vermogen 210 pk/4750 tpm 268 pk/5750 tpm
lengte 445 cm 469 cm
breedte 166 cm 168 cm
hoogte 118 cm 124 cm
wielbasis 244 cm 267 cm
massa 1220 kg 1511 kg
topsnelheid 240 km/h 241 km/h
acceleratie 7,4 s 6,8 s
productieaantal 15.482 15.287
 

Ferrari 250
 
De Ferrari 250-serie is een reeks automodellen van Ferrari. Het is hun reeks waarvan het grootst aantal verschillende modellen ontworpen en geproduceerd werd. Ze werden gemaakt tussen 1952 en 1964. De type aanduiding 250 staat voor de inhoud per cilinder: 250 cc. Bijna alle 250's hebben een V12 motor met een totale cilinderinhoud van 2953 cc

Tot de meest bekende modellen behoren de 250 GTO, de 250 SWB en de 250 GT California Spyder.

De meest geproduceerde (950 stuks) is de 250 GTE. Dit is ook de eerste Ferrari waar Enzo Ferrari zelf in reed.

Nederland heeft in verhouding het grootste aantal klassieke Ferrari's ter wereld. Van elk type van de 250-serie zijn er een of meerdere in Nederlandse handen. Op bijeenkomsten van de Ferrari Club Nederland kunnen de klassieke modellen regelmatig worden bewonderd. En soms staat er ook een te koop bij een van de klassieke autohandelaren.

Aston Martin DB5
 
De Aston Martin is een van de succesvolste en beroemdste sportwagens aller tijden. De rondvormige en zeer gestroomlijnde bolide was begin jaren 60 een sensatie op het gebied van autotechniek. De auto was supersnel, bloedmooi en vooral erg duur. Helemaal beroemd werd de wagen toen James Bond hem gebruikte in de Bond-film Goldfinger. Tegenwoordig is de DB5 een geliefd object voor autoverzamelaars.

 
Aston Martin DB5
De mooiste van alle DB's? Misschien wel. De DB5 werd door James Bond wereldberoemd en hoewel de schietstoel en aanverwante zaken niet tot de standaarduitrusting behoorden, was de wagen heel luxueus uitgevoerd. Er was ook een cabriolet, de Volante, en een Vantage die over een sterkere motor beschikte. Deze DB5 is een uiterst gewild raspaard en de prijzen die ervoor betaald worden liegen er niet om. De oudere typen hebben altijd een handgeschakelde versnellingsbak. Exemplaren met een automaat doen tien procent minder in prijs.
 
 
Soort: coupé en cabriolet Aantal cilinders: 6
Cilinderinhoud: 3995 Vermogen: 282/5500 en 314/5750
Topsnelheid: 233 en 260 Chassis: aluminium/platformchassis
Productiejaar: 1963-1965 Productieaantallen: 898 en 123