plymouth fury sport gt

Plymouth 
 
Plymouth was een Amerikaans automerk dat in 1928 werd opgericht door Chrysler. Plymouth was bedacht als een goedkoop merk. Ook in 1928 richtte Chrysler het merk DeSoto op voor de middenklasse en werd Dodge overgenomen dat net boven DeSoto kwam te staan. Chrysler goldt als het luxemerk.

Town & Country

De Town & Country series werden in 1946 voorgesteld.
het waren coupes en cabrios a stationcars met een voornamelijk houten carrosserie.
niets nieuws onder de zon , want voor de oorlog had chrysler ,evenals de andere merken ook al houten autos gebouwd maar uitsluitend stationcars.
tot de zomervakantie van 1948 bleven de wagens onveranderd.
in de Town & Country Stationcar was er plaats voor 9 personen.

Austin

Austin is een Brits automerk van "The Austin Motor Company Ltd.", Longbridge, Birmingham, England. Het merk fuseerde met Morris in 1952 tot de British Motor Company (BMC) BMC fuseerde tot British Leyland (BL), welke in 1982 werd omgevormd tot de Austin-Rover group.

austin ten

de austin ten was een luxe auto met lederen stoelen.
de 1128cc viercilindermotor leverde 28pk/3400tpm en in de vierversnellingsbak waren de driehoogste versnellingen gesynchroniseerd.
de wielbasis van de Ten bedroeg 2381cm.
met een gewicht van 850kg behaalde de auto een topsnelheid van 95km.

Siata Daina Sport (1952) 

motor: 4-cil in lijn 1395 CC              

boring x slag: 82 x 66 MM                  wielbasis: 240 cm

compressie verhouding: 7,2:1              spoorbreedte voor: 130,7 cm

vermogen: 65 PK bij 5000 T/MIN      spoorbreedte achter: 130 cm

L x B x H: 405 x 158 x 145 cm

gewicht: 1050 KG

topsnelheid: 148 KM/H

Mercedes-Benz 170
 
De 170-serie van Mercedes-Benz, was het volumemodel waar het Duitse automerk zowel vóór als na de Tweede Wereldoorlog successen mee wist te boeken.
 
Mercedes-Benz 170Gebaseerd op 'Baurei W28' volgde de Mercedes-Benz 170 V in 1937. Een jaar eerder werd het model al getoond op de autoshow van Berlijn. Voortaan werd de 170 voorzien van een 4-cilinder zijklepmotor.
De productie van dit model liep ernstige problemen op toen in september 1944 de fabriek door de geallieerden met de grond werd gelijk gemaakt. De hoofdproductie vond plaats in Stuttgart-Unterturkheim, deze werd voor 70% vernield. De carrosserieafdeling in Sindelfingen was er nog erger aan toe, daar bleef slechts 15% van het fabriekscomplex bruikbaar.

Triumph herald 33 cabriolet

in het jaar 1959 verscheen de triumph herald,een kleine wagen die de Standard Ten moest vervangen.
Giovanni Micheliotti had de carrosserie voor de wagen getekend.
het model was te koop als Saloon of als 2+2 coupe.
de 948cc kopklepper was afkomstig uit de Standard Ten en leverde 38pk in de personenwagen en 48pk in de coupe .
het opvallendst was het feit dat de wagens geen zelfdragende carrosserie meer hadden, maar een chassis zoals vroeger.
de vier wielen waren onafhankelijk geveerd en de auto had een draaicirkel van minder dan acht meter,korter dan die van de beroemde Londensetaxi.
in 1962 kon de Herald ook met een zescilindermotor worden geleverd.
vanaf dat moment sprak men over de Triumph Vitesse.

Triumph Herald 21

de Herald had geen zelfdragende carrosserie.
Michelotti had hem zo getekend, dat de zeven carrosseriedelen aan elkaar geschroefd in plaats van gelast waren.
een voordeel bij reparaties!

Triumph TR7 / TR8

 Na het verscheiden van de TR6 komt het betaalbare sportwagenmerk Triumph in 1975 met de geheel nieuw ontworpen TR7. De nieuweling is echter in eerste instantie uitsluitend voor de USA gedacht. Europa – en zelfs Engeland zelf – krijgt hem voorlopig niet. Het extravagante uiterlijk is uit het penseel van designer Harris Mann gevloeid, die tevens tekent voor de Austins Allegro en Princess.
De TR7 werd oorspronkelijk als targa ontwikkeld (een populaire vorm in die dagen) maar de technische afdeling kreeg deze constructie niet in serieproductie, waardoor op het laatste moment besloten werd, er een Fixed Head Coupe van te maken. Met de ietwat buitenissige styling als gevolg. De TR7 wordt aangedreven door de tweeliter uit de Dolomite Sprint. In verband met de strenge Amerikaanse emissienormen liggen de prestaties wat lager dan bij de latere, Europese versie: de sprint van 0 – 100 km/h kost 11,8 seconden en de top ligt rond de 170 km/h (Europese versie: 9,5 s respectievelijk 175 km/h). Bijzonder zijn ook de elektromechanisch bediende klapkoplampen. Enige tijd later volgen nog een Convertible (1979) en een TR8, met Rover-V8 (1980). Helaas zal de TR7 niet de redding voor het Britse merk zijn: in 1981 loopt de laatste Triumph van de band, waarmee een definitief einde komt aan alweer een Britse autofabrikant met een rijke geschiedenis. Toch zijn in totaal nog 112.000 exemplaren van de TR7 gebouwd.

type TR7 / TR8 TR7 Fixed Head Coupe TR7 / TR8 TR8 Fixed Head Coupe
bouwjaren 1975-1981 1980-1981
bouwwijze 4 cil.,lijn 8 cil.,V
cilinderinhoud 1998 cc 3532 cc
brandstof benzine benzine
aandrijving achter achter
vermogen 105 pk/5500 tpm 155
lengte 407 cm 407 cm
breedte 168 cm 168 cm
hoogte 127 cm 127 cm
massa 1000 kg -
topsnelheid 175 km/h 217 km/h
acceleratie 9,5 s -
productieaantal 112.000 410