Terug naar tuinieren

Deze week hebt een beetje saai geweest. Er is veel regen en mist, hoewel het weer is warmer dan gewoonlijk, dus moet ik niet te veel klagen. Ik heb ook wat items verpakt die ik heb op eBay verkocht, dus ben ik in zeen van bruine papier verdronken. Dan ging ik naar het postkantoor en flink wat geld betaalde voor de verzendkosten.

De brievenbussen in Brugge vaak mooier dan die van ons zijn. We zagen de eerste brievenbus op het einde van Rodestraat, naast de Jeruzalemkerk. De tweede is een oude Victoriaanse brievenbus in de UK, die in een muur staat, omringd door klimop.

In Brugge is er een kleine park naast het Groeningemuseum. Vier beelden door Rik Poot, "De Vier Ruiters van de Apocalyps", bevinden zich daarin. Meestal hou ik niet veel van moderne kunst, maar deze beelden een vreemde aantrekkelijkheid hebben, hoewel zijn zij over het einde van de wereld. Het lijkt op een spookhuis of kasteel met vriendelijke geesten.
Het park zelf is ook mooi. Ik vind het zoals een landschap die misschien in een droom wordt gezien.

Vandaag is er een welkom kans om niet veel te doen. Tijdens Kerstmis hebben we heel bezig geweest.

’S middags december 23 kwam de postbode. Terwijl ik naar de deur ging, trad ik op mijn bril die van mijn knie naar de vloer had gevallen. Dus moest ik snel naar de opticien in Ashton-under-Lyne gaan, maar het was al gesloten op 2 uur. Fortuinlijk in een straat dichtbij vond ik een andere opticien, die vriendelijk mijn bril repareerde.

Ik had niet verwacht om weer in de stad voor Kerstmis te gaan. De winkels vol waren met mensen die hun boodschappen op het laatste ogenblik deden. Ik zou liever eerder gaan.

We hebben Kerstdag met mijn moeder doorgebracht, dus kookte ik ons kerstmaal thuis op Kerstavond. We aten het gewoonlijke dingen – ardappelen, spruiten, wortels enz., maar we hebben altijd varkensvlees en geen kalkoen. (Kalkoenen zijn een beetje te groot voor ons). We hadden al genoeg te eten zonder de kerstpudding. Het was een heel gezellige dag.

Gisteren ging ik naar het dierenasiel, maar er was geen water, omdat alle pijpen gevrozen werden (en het toilet ook). We hadden slechts wat flessen van water zodat de dieren iets te drinken zou hebben. Er was niet veel over voor de schoonmaken. Tijdens de namiddag hadden we geluk om een van de pijpen te dooien, hoewel niet het toilet.

Vandaag is het niet zo koud (’s ochtends het regende). De sneeuw langzaam gaat.

Vandaag heb ik de hele dag op het dierenasiel geweest. Terwijl het zo koud is, moeten we ons verzekeren dat alle dieren warm zijn. Vorig jaar, nieuwe hokken voor de katten en konijnen gebouwd werden. De oude hokken waren van hout gemaakt en rot geworden. Deze nieuwe hokken hebben elektrisch verwarming, dus de katten heel knus zijn.

De vrijwilligers en personeel dragen dikke jassen en mutsen. De sneeuw met ons voeten hard getreden worden. Het is heel glibberig met zware emmers om te lopen.

Binnen ons hoofdpand, alle van de inwonende katten hebben stoelen, dozen, bedden en sofa’s. Ze zijn zo gelukkig als we kunnen hun maken.

Toeristen altijd aangeraden worden om een boottocht langs de reien te nemen. Hoewel onze tocht een beetje ongelukkig was. Zodra als we op de boot klommen, er was een volkbreuk en we zagen weinig van onder de paraplu’s. De gids leek volledig met de hele rim-ram verveelde, en klaagde omdat hij dezelfde dingetjes altijd zag, terwijl hij met volle kracht reisde en ons bijna onthoofde onder de laagste bruggen. We waren opgelucht om weer op terra firma te staan.

Deze week heb ik heel bezig geweest in het dierenasiel waar ik als vrijwilliger werk. Het heet Millstream en gelegd wordt op de grens van Manchester, dichtbij Failsworth. We hebben veel katten, een paar honden en konijnen, en een kleine geit die Mabel heet.

Ik was alvorens een van het personeel voor acht jaar, en ik werk nog als vrijwilliger met schoonmaak, wat administratiefwerk en tweemaal per jaar ik schrijf een nieuwsbrief voor onze donateurs. Deze foto’s zijn van Aurora, een van mijn favoriete katten, en Mabel.

We waren geinterresseerd om een deel van de oorspronkelijke stadsomwalling te vinden, tegenover Potternmakersstraat. Het vormt nu de achtermuur van een tuin. Deze muur hebt sinds 1127 gestaan. Wegens de snelle ontwikkeling van Brugge als handelscentrum, het gauw te klein werd, en de tweede stadsomwalling tijdens de dertiende eeuw werd gebouwd. In de zomer is de muur bijna onzichtbaar, maar de planten en bloemen een heel rustige gezicht maken.