Berichten van 1 januari 2011 tot 31 januari 2011

Ik ben geboren in Bradford, een stad in Yorkshire in het noorden van Engeland. Tijdens de negentiende eeuw, veel steden in Yorkshire en Lancashire bouwden grote stadhuizen om hun rijkdom te tonen, want ze waren door wol of katoen rijk geworden. De eerste foto is een oude postkaart van het stadhuis van Bradford. Het werd gebouwd in 1872 in 13de-eeuw Gotiek stijl. De toren, die op de Palazzo Vecchio in Florence gebaseerd werd, is omstreeks 70 meter hoog. Er staat een beiaard in, met 13 klokken en 2 octaven - klein wanneer je bij de Vlaamse beiaards het vergelijkt (maar goed voor Engeland, waarin beiaards zijn niet gewoon). Het speelt kerstlieden op Kerstmis, Engelse volksmelodies en zo.
Tijdens 1974 of zo, in Bradford vierden we "Belgian Week". Een beiaardier van Belgie speelde onze beiaard, maar hij zei dat het te klein was om veel muziek te spelen. 
Ik was op dat tijd 17 en zaterdags werkte ik in Boots, een grote apotheekwinkel in het stadcentrum. Plots kwamen verscheidene Belgische mannen, die ergens in een fanfarekorps hadden pas gespeeld, en me vraagden of er waren wat flessen van lavendelwater in de winkel. Gelukkig spraken ze tegen me in het Frans, die ik op school leerde, en niet in het Vlaams, of ik zou nutteloos geweest. Er was geen lavendelwater: misschien hadden ze al het gekocht tijdens de week, want het was ongewoonlijk om geen ervan te hebben.

Ik zou niet om de indruk te geven dat ons huis is gewoonlijk zoals een zwijnenstal, maar we zijn niet altijd zo proper als we mogen zijn. Dus wanneer Chris begon een nieuwe familiekundegroep voor de Women's Institute van Failsworth, en omstreeks 50 procent van de leden zagen dat zij een interesse hadden, moesten we het huis snel opruimen.
Gisteren namiddag kwamen negen leden van de WI. Chris heel bezig was in de woonkamer met haar laptopcomputer en Netbook. Ze opzocht veel vormen van de Engelse volkstellingen van 1881, 1891 enz. Het hoofdprobleem was dat we niet genoeg stoelen hadden, en onze woonkamer is niet groot. Ik moest in de keuken zitten op een kampstoel, tussen veel kopjes koffie en thee maken.
Iedereen genoten van de namiddag en zouden graag weer terugkomen de volgende zondag, maar Chris besliste om in twee weken in plaats daarvan te ontmoeten.
Wanneer zij hadden thuis gegaan, vonden we een dode muis buiten het huis, die ons poesje Tilly daar had geplaatst, misschien zoals een soort van protest of iets, of dacht ze dat met zoveel mensen hadden we hulp nodig om hun te voeden.

Gisteren avond Chris en ik, en haar zus Denise, gingen naar Wigan en de ontmoetingsplaats van Horus, een genootschap met interesse in Oude Egypte. Eerst hadden we een maal (heel lekker meestal, maar de kersentaart smaakte een beetje vreemd). Dan luisterden we aan een les over Seti I, een farao die tijdens de 13de eeuw v. Chr. leefde. Zijn vader was Rameses I. Ik weet niet zoveel over Oude Egypte, maar Chris gaat naar lessen over hierogliefen.
Op weg naar thuis, reden we door dichte mist tussen Wigan en Failsworth. Hoewel was het na tien uur, op de snelweg waren er veel camions, die plots uit de mist opdoemenden. We waren gelukkig om thuis terug te komen.
Deze foto's tonen een afbeelding van Seti I en zijn gezicht na zijn mummie loswikkelde werd.

Vanmiddag ging ik in de voortuin, tussen de regenbuien, om de oude planten te opruimen. Onze voortuin is zelfs kleiner dan de achtertuin. Hoewel had ik de wielenbak gauw gevuld. Onder de slijmerige bladeren, de bloembollen hadden om zich te tonen begonnen. Altijd in de winter zie ik tegemoet de krokussen, want zij zo kleurrijk zijn. Maar het is nog een beetje te vroeg.

Deze week hebt een beetje saai geweest. Er is veel regen en mist, hoewel het weer is warmer dan gewoonlijk, dus moet ik niet te veel klagen. Ik heb ook wat items verpakt die ik heb op eBay verkocht, dus ben ik in zeen van bruine papier verdronken. Dan ging ik naar het postkantoor en flink wat geld betaalde voor de verzendkosten.

De brievenbussen in Brugge vaak mooier dan die van ons zijn. We zagen de eerste brievenbus op het einde van Rodestraat, naast de Jeruzalemkerk. De tweede is een oude Victoriaanse brievenbus in de UK, die in een muur staat, omringd door klimop.

Vandaag was ik in de achtertuin op 9 uur, want voor Kerstmis had ik niet alles gedaan, wegens de ijs en sneeuw. Mijn verkoudheid hebt ook gegaan, en 's ochtends het regende niet. Ik hieuw de heesters en de rozenstruiken, die veel te groot waren. Omstreeks 10 uur kwam Chris uit om mij te helpen. Gauw vulden we de groene wielenbak, dus zagen de naaste buren dat we mogen de hunne ook gebruiken. 
Een man bracht de regenton die we hadden gekocht van Oldham Gemeenteraad. Vorig jaar we gebruikten wat plastische bakken, maar de regenton is veel groter en zal meer van de regen houden, die we hebben meestal in Manchester.
Deze foto's tonen de achtertuin in de zomer. Als je ziet, het is niet groot. 
Vorig jaar kweekten we onze tomaten dichtbij de muur van het huis, met wat succes, want veel ervan gerijpt werden. Dit is ongewoonlijk in ons klimaat, met tomaten in open lucht.