Nieuwe boeken in de bibliotheek

Gisteren ging ik met mijn moeder naar het ziekenhuis te Bradford, want mijn moeder had haar hoorapparaten in orde brengen nodig. Bij de deur van het audioloogdepartement uitstapt ze van de auto, dan reed ik rond de parkeerplaats om ruimte te vinden. Er is nooit een goede plaats omdat het ziekenhuis zo bezig is. Eindelijk vond ik een plaats die zo smal was dat kon ik niet de auto uitstappen, uitgezonderd door de passagierdeur. Ik klauteerde over de versnellingshendel met moeilijkheid, want de auto zo klein is.
Wanneer we hadden alles gedaan, ging ik terug naar de auto terwijl mijn moeder wachtte. Het had moeilijk om te uitstappen geweest, maar het was zelfs moeilijker te instappen. Voor een paar minuten dacht ik dat ik zou de brandweer nodig hebben, om mij uit de auto te snijden.
"Ik heb zin in een kopje thee," zei mijn moeder, toen ik aan haar terugkwam. Dus gingen we thuis.

'S ochtends, na ontbijt in de cafe van Morrisons Supermarkt en een beetje boodschappen daarin, kwamen we weer thuis. In de tuin heb ik mijn zaden geplant en hun in de beschermkap geplaatst. Er zijn tuinbonen, beetwortels, koolrapen, en erwtjes.
De kat in de foto is onze oudste kat, Hoover. Hij is zogenaamd na een soort van Engelse stofzuiger, omdat hij alles eet. Hij is niet zo vriendelijk, maar hij had een zware leven voor hij bij ons kwam. (Dan ik hem naar de veearts nam, om hem te steriliseren. Hij was niet zo gelukkig erover). Soms spint hij wanneer ik zijn hoofd aai, maar hij houdt niet van knuffels. Ik weet niet hoe oud hij is, maar ik denk omstreeks 12, misschien.

Deze week heb ik weer bezig geweest. Op woensdag ging ik naar het dierenasiel om te poetsen. Vorige zondag een oude kat naar ons gebracht werd, die had in de parkeerplaats van Morrisons Supermarkt alle het weekend gezeten. Ze is heel mager en geen tanden heeft, maar toen ik ging naar de veearts met haar, hij zei dat ze heeft geen gezondproblemen en slechts heeft meer voedsel nodig. Ze is een vriendelijke lapjeskat met een blauwe en een groene oog. Kerry, een van de vrijwilligers, heeft haar thuis meegenomen.

Gisteren ontmoette ik mijn vriend Rosemary op het museum in het centrum van Oldham. Op dit moment is er een tentoonstelling over haar grootvader, Francis Buckley, die had in de jaren twintig veel antieken verzameld en ook wat boeken over hun geschreven. Hij gaf zijn antieken aan verscheidene musea. Vooral waren er antieken uit China en Japan, en oude glaasjes met versierde stelen enz. Francis Buckley zichzelf was een heel interessante man. Hij had in de Eerste Wereldoorlog gevochten en andere boeken over zijn ervaringen geschreven.

Val, een vriend van Rosemary, kwam ook om de tentoonstelling te zien. We gingen dan naar een pub in Denshaw, “The Old Bell”, om te lunchen, en reden rond Saddleworth, waarin de grootouders van Rosemary woonde en waar ze had haar vakanties als meisje gebracht door, met haar zussen. Inderdaad is er een afbeelding van Rosemary in een gebrandschilderde glasvenster in de kerk van Greenfield. Toen haar grootvader in 1949 overleed, haar grootmoeder gaf een herinneringsvenster aan de kerk. Ongelukkig, toen ging ik daar, de kerk was gesloten, dus heb ik slechts een foto van de buitenkant.

Vandaag – poetsen, poetsen en meer poetsen. Morgen de stamboomonderzoekgroep van de WI weer komen. De zon scheen, dus zou ik liever mijn bonen en andere groenten planten. Wassen, strijken en meer poetsen. Ik was heel vervelend.