Een jaar geleden bestelde ik: "Mijn schoonmoeder is mijn beste vriendin.".

Mijn schoonmoeder is ondertussen niet veranderd maar ik ga bijna wekelijks voor haar boodschappen doen op de markt, ik ga ze afleveren en blijf een half uurtje luisteren. Af en toe zijn we zelfs al samen (wij twee alleen!!) een tas koffie gaan drinken en een stukje taart gaan eten.
Mijn schoonmoeder is een kranige tante van 91 jaar die je op je handen slaat als je probeert haar te helpen om een veiligheidsgordel aan te doen. "Mij niet betuttelen." zegt ze dan. Als zij mijn auto instapt (een vrij hoge Hyunday) probeert ze altijd normaal in te stappen, de voeten vooruit. Met die smalle rok uiteraard een echt schouwspel. Tot vervelens toe heb ik haar uitgelegd om met haar rug naar de auto gekeerd neer te zitten op de stoel en dan haar beide benen naar binnen te draaien, maar neen hoor!

Vorige week, zelfde scenario toen ik haar naar huis bracht. Toen gebeurde binnen enkele fracties van seconden het volgende:"Ze stak naar gewoonte haar linkervoet de auto in, mijn "egootje" reageerde onmiddellijk en ik had de normale "interne kritiek", ik voelde mijn reactie in mijn lichaam, ik dacht:"Spiegelogie" toepassen en ik schonk liefde aan het gevoel, ik zag mijn schoonmoeder als volkomen perfect en ik zei inwendig:"Je bent goed zoals je bent, je mag zijn zoals je bent, ik hou van jou precies zoals je bent en ik steun je helemaal in al je kracht en grootsheid en overvloed aan mogelijkheden." OP DAT ZELFDE MOMENT trekt ze haar voet terug uit de auto, zet haar poep neer, draait de benen naar binnen, draait haar hoofd naar mij en zegt;"Heb ik het zo goed gedaan?".
EN IK HAD NIETS GEZEGD!
Mijn hart sprong op van blijdschap.
Wat kan Spiegelogie toch heerlijk zijn. Als je je gedachten over iets verandert, als je het "hier" verandert, verandert het "daar".
Ik ben eens benieuwd wat er bij mij nog allemaal gaat veranderen, zonder dat ik er bewust iets aan doe, eer zij echt mijn beste vriendin is. Correctie, mijn schoonmoeder is nu reeds mijn beste vriendin. Ik blijf bij mijn bestelling.

Roland
Als je op de spiegel klikt kom je op mijn site www.tessenderlospiegelogie.be

Beste Bloggers

Op dit ogenblik ben ik bezig om een cursus van het Rode Kruis voor te bereiden.
Ik heb gezien dat reeds velen onder jullie gereageerd hebben op mijn blog. Sorry dat ik nog geen tijd gemaakt heb om jullie te antwoorden. Vanaf 1 december maak ik hiervan een prioriteit, bij leven en welzijn.

Dikke knuffel

Roland
PS: Als je op de spiegel klikt kom je op mijn site www.tessenderlospiegelogie.be

De site www.tessenderlospiegelogie.be werkt nu ook op Internet Explorer. Klik maar eens op de spiegel.
Groetjes
Roland

Wat hebben Fr. en ik onthouden van de fanclub van 9 november 2008?

Ik heb onthouden dat onze fanclub dit keer niet helemaal volgens “het boekje” ging. Vanaf het begin gingen we van start met successen en situaties van de voorbije week. De “rode draad” dit keer ging over relaties. Relaties tussen partners, relaties tussen ouders en kinderen, relaties met mogelijke toekomstige partners, relaties op het werk enz..

Voor Fr.  lag de nadruk op het opnemen van “schuld” als iemand anders een opmerking maakte. Zij heeft vooral geleerd dat het beter is om desgevallend bijkomende informatie te vragen, maar vooral om in dergelijke situaties naar haar gevoel te gaan, dankbaar te zijn voor de situatie zoals ze is, dankbaar te zijn voor de informatie die in “het negatief gevoel” zit, zich af te vragen hoe ze zich zou wel willen voelen in een dergelijke situatie, wetende dat de situatie niet zal veranderen en dit gevoel dan te visualiseren.

Voor mezelf kwam een situatie van vorige week naar boven. Ik voelde me heel moe en draaierig en had al twee dagen twaalf uur geslapen. Fr. vertelde me die morgen dat een mens toch “raar in elkaar steekt”. Als je gaat werken zou je willen dat je op pensioen bent en als je op pensioen bent mis je de regelmaat van “werken”. Je moet dan voortdurend kiezen, er is zoveel te doen, zoveel te beleven. Anderen weten dat je nu tijd hebt en weten je ook voor hun kar te spannen.

Zij was zoals zo vaak de perfecte spiegel voor mij. Hoe kon je nu moe worden als je op pensioen was? Even spiegelogie beoefenen:

“ Wat voel je in een dergelijke situatie?”

“Ik voel me als in een kring waarbij ik van de ene naar de andere word geduwd of getrokken.”

“Hoe zou je willen voelen in een dergelijke kring, in een dergelijke situatie? Visualiseer dat maar eens goed”

“Ik lig op mijn rug in de zon, midden in de kring.”

De boodschap kon voor mij niet duidelijker zijn. Mijn vermoeidheid kwam omdat ik niet op mijn rug in de zon ging liggen! Eerst het ene en dan het andere! Of je nu werken gaat of op pensioen bent, als je niet helemaal in het nu leeft kan je niet anders dan moe en opgejaagd worden. Je wilt alles maar onder controle hebben terwijl je weet dat alles veel beter gaat als je het loslaat. “Als je een hevige drang voelt om iets te gaan doen of om ergens iets aan te veranderen, ga dan zitten en wacht tot het over is (en doe het dan).” Wijze raad van Willem de Ridder.

Ik heb dus besteld: “Ik voel me in alle situaties alsof ik op mijn rug in de zon lig.”

Vandaag heb ik al kunnen oefenen. Ik heb een keukenwekker op 50 minuten gezet en als de wekker afloopt stop ik een uur met op de computer werken en doe ik enkel iets dat ik leuk vind of iets dat nodig is. Zo heb ik vandaag 4 x vijftig minuten gewerkt op de computer, ben ik naar de markt geweest, heb ik boodschappen naar mijn schoonmoeder gebracht (en 20 minuten blijven zitten om te praten – een record), heb ik soep gekookt en ben ik met de hond een uur gaan wandelen. Ik heb een “vinnige mail” van één van mijn kinderen te verwerken gekregen, kortom situaties genoeg om te oefenen met “op mijn rug in de zon liggen”. (Dit kan ik over veertien dagen als succes vertellen.)

Opnieuw niet te geloven, de spelregel 16  (Onthechting en vrijheid :Het idee dat we behoefte hebben om ons aan iets of iemand vast te klampen, laat duidelijk ons geloof in ‘schaarste’ zien.Ons vastklampen aan mensen of bezittingen blokkeert de energiestroom met die mensen of bezittingen en vermindert het plezier dat we er aan beleven. Het belet zelfs dat nieuwe mensen of nieuwe dingen in ons leven kunnen komen.
Als we ons hart openen en het vertrouwen in de natuurlijke overvloed van het universum laten groeien, geven we onszelf en alle anderen het mooiste geschenk dat er bestaat: vrijheid.)

en spelregel 4 werden gekozen ( perfectie: Onze Eenheid (of God) is volmaakt en brengt deze volmaaktheid op oneindig veel manieren tot uitdrukking.
Wij menselijke wezens zijn volmaakt gemaakt en functioneren perfect, precies zoals we zijn.
Wanneer iets of iemand niet helemaal perfect lijkt te zijn, weten we dat we zelf gekozen hebben het
gevoel van Eenheid te verbreken. We voelen ons weer verbonden als we ons hart openen.
Als ons hart wagenwijd openstaat zien en voelen we de perfectie van alles.)

De moeilijkste van alle regels omdat we “perfect” gaan interpreteren als “volmaakt”, “foutloos” in plaats van “alles is goed zoals het is en het mag zijn zoals het is”.

R.

Wat heb ik onthouden van de fanclub van 26 oktober 2008?

 

Ik heb vooral onthouden hoe gemakkelijk ik (we?) gaan “invullen” als een ander iets vertelt. We hebben gemakkelijk de neiging om te luisteren naar de “inhoud” van wat iemand vertelt en mee te leven. We hebben dan ook onmiddellijk de neiging om te “troosten” en/of de “ridderlijke of moederlijke” neiging voelen op te komen om te helpen, om raad te geven, of oplossingen aan te reiken.

Dit is één van de valkuilen.

We moeten voor ogen houden dat we niet eens kunnen begrijpen wat een ander bedoelt of voelt. Het heeft echter een enorme waarde als je in de fanclub kan vertellen wat je echt voelt of hoe je de dingen in de diepte ervaart, ook al kunnen de anderen niet eens weten waarover je het hebt. Kunnen en mogen in de spiegel kijken zonder geoordeeld of beoordeeld te worden, zonder de behoefte te hebben je te verdedigen of te verklaren, is gewoon zalig.

Deze openheid heeft een zeer grote “helende” of “therapeutische” waarde. Ervaren dat de anderen je nemen precies zoals je bent en je steunen in al je kracht en grootsheid kan een enorme veiligheid, steun en energiestoot geven.

Het was “erg sterk” hoe wij deze bijeenkomst “gespiegeld” hebben over de verwachtingen die wij in “relaties” hebben, hoe wij aangeleerd hebben “wat men van ons verwachten mag, volgens onze cultuur, onze waarden en onze normen”. Hoe wij, ondanks het feit dat we ons hebben “afgezet” en toch “verplicht” hebben gevoeld, “besmet” zijn door diezelfde verwachtingspatronen tegenover anderen (onze kinderen, onze partner, onze vrienden…).

Voor “de zoveelste keer” (en zeker niet de laatste keer) hebben we gespiegeld over het begrip “alles aanvaarden zoals het is”. Staat dit gelijk met goedkeuren? Staat dit gelijk met “gelaten aanvaarden”? Staat dit gelijk met “machteloosheid” en “er zich bij neerleggen”?  IN geen enkel geval.

Het betekent alles dankbaar aanvaarden zoals het nu is en bestellen “hoe we het precies  zouden willen hebben”?
Dankbaar omdat alles er toe geleid heeft dat we ons op het punt bevinden waar we ons nu bevinden. Dankbaarheid voor de “gevoelens” die we als “al dan niet aangenaam betitelen” omdat ze voor ons een signaal zijn dat ons tot de actie en tot liefde kunnen aanzetten.

Bij “het bestellen” moeten we ons afvragen wat we echt voor onszelf willen in een bepaalde situatie, zonder aan de andere(n) iets te veranderen. Hoe wil ik mij in deze situatie voelen? Visualiseer je maar hoe het vanaf nu is, laat de rest maar over aan onze oneindige intelligentie.

Zoals gewoonlijk werden willekeurige spelregels gekozen, straf, maar waar, in dit geval gaven de spelregels 4 (perfectie van alles en iedereen) en 7 (geloof en illusie) weer helemaal weer waarover we vandaag gespiegeld hadden.

Volgende week spijtig genoeg geen fanclub, ik kijk al uit naar 9 november.

Bedankt allemaal voor de spiegel                      Roland.

Het is gelukt, ons kindje is geboren.
www.tessenderlospiegelogie.be heeft het levenslicht gezien, klik hiernaast maar eens op de spiegel.
Wij bestellen dat deze site vele mensen mag helpen om "nog meer licht" in hun leven te zien.

Ervaar jij je leven als een sprookje, een leven waarbij je kan genieten van de kleine en de grote dingen van iedere dag? Een leven waarbij je zelfs tijdens je donkere dagen kan blijven glimlachen en dankbaarheid voelen voor alles. Weet jij echt wat je wil bereiken in je leven? Heb jij een groepje mensen die jou door dik en dun steunen, een “fanclub” als het ware? Een fanclub waar je kan leren om jezelf en de anderen graag (genoeg) te zien?

Dan is een gratis workshop Spiegelogie misschien niets voor jou.

Kijk toch maar eens op de site, misschien kan je de site aan iemand anders bekend maken en hem of haar er een plezier mee doen.

Dikke knuffel

Roland

Ik ben begonnen met het opmaken van een site over ons project Spiegelogie gezien op een site de info overzichtelijker kan aangeboden worden, een site heeft ook een ander doel dan een blog denk ik.
Deze blog wil ik gaan gebruiken als "dagboek" over onze fanclub en ons project.

Willem de Ridder zegt in de Spiegelogie:"Als je de behoefte voelt om ergens iets gaan aan te doen, ga dan rustig zitten ... en wacht tot het over is."
Dit probeer ik iedere keer te doen als ik mij super gemotiveerd voel om Spiegelogie aan anderen aan te bieden (of op te dringen) als de "ultieme weg". Zolang ik die "drang" voel ben ik inderdaad enkel bezig mezelf te overtuigen ( gezien al de anderen "mezelf" zijn) en "als de leerling klaar is komt de meester" is misschien ook "als de meester klaar is komen de leerlingen", alles gaat immers "vanzelf".

Als ik er natuurlijk niets over vertel of laat horen dan kan het ook niet "ter beschikking" staan, en daar wil ik nu wel voor zorgen.
Vandaar de site in opbouw en hopelijk regelmatige berichtjes via deze weg.
Groetjes
Roland