Dag 11 - 30 augustus

's Nachts onweer en dus in de voormiddag enige afkoeling. In de namidag rond 15h00 een uurtje windkracht 10 en 's avonds is het alweer zwoel.

Programma Pieter: 3 x de Ventoux op (c'est fou); dat lukt maar op het einde toch licht in het hoofd en zwaar in de benen. Erik, Johan, Walter, Paul en Annie volgen een stuk met de auto en doen aan sight-seeing.
Programma Filip en Patrick: bezoek aan vriend(in?) van Patrick in den Ardéche. Geen verslag --> Top secret!
Programma Mark en Wilfried: Pastis - pizza - siësta - bezoek wijnbedrijf - Pastis.

De afgelopen vier dagen heb ik regelmatig gedacht aan de Willy Voets en de Jef Bidons uit het peleton. Maar ook een beetje aan Patrick Lefevere en Johan Bruyneel. Samen met Walter zijn wij immers zowat de soigneurs en ploegleiders tegelijk. Bij het begin van de rit spreken we meestal af in welk dorp we het eerste café gaan bezoeken, maar de realiteit wijst uit dat daarvoor (eerlijk gezegd tot onze spijt) eerder weinig tijd rest (alhoewel…) : we moeten de weg verkennen (remember : mannen en kaartlezen…!), om eten gaan in een of andere plaatselijke marché, assistentie verlenen bij pech, schaduwrijke rustplaatsen zoeken, drinkpullen vullen, enz. Van verveling is zeker geen sprake, zeker niet met de tonen van de plaatselijke zenders Fun en NRJ op de autoradio. Vooral bij beklimmingen, als het peleton uit elkaar valt, moeten we er ons gedacht bij houden. Een beetje de renners moed inspreken ook, door te zeggen dat het niet ver meer is en van dat soort zaken, terwijl wij soms al beter weten…De volgende keer zouden we met ‘oortjes’ willen werken…Gisteren dan de apotheose met de klim van de Mont Ventoux, als de persoonlijke volger van Erik en Patrick. Naarmate de top naderde werd de afstand tussen beide helden wat groter, zodat ik wat moest schipperen van voor naar achter. Van mijn tien liter water was er op het einde van de klim niet veel meer over, zo verschroeiend heet was het. Het zweet droop de renners af en zelfs ik deelde vanuit de volgwagen in de brokken. Gelukkig was er aan Chalet Renard even tijd om in één zwelg een pintje te drinken … en dan weer op zoek naar de renners. Patrick deed het in de stijl die we van hem gewend zijn : rustig, op het zadel blijvend, soepele tred, gelijkmatig tempo, zelfs nog tijd voor een grapje aan het stuur, al moest hij vanaf het monument van Simpson uitzonderlijk ook wel op zoek naar het kleinste verzet. Erik dan weer vaak “en danseuse” al viel het mij op dat hij toch meer blijft ‘zitten’ dan vroeger. In ieder geval had ook hij zijn krachten goed gedoseerd, want binnen de verwachte tijd zagen we hem vanop de top traag maar gestadig de bergwand opschuiven. Zelden iemand zo content gezien, geluk dat uiteraard via sms onmiddellijk met onze hoofdsponsor diende gedeeld te worden. Met al dat geluk en al die tevredenheid vloeide er ’s avonds uiteraard nog meerder gerstenat, maar dat valt vanzelfsprekend onder mijn beroepsgeheim, al waren er ditmaal wel enkele toevallige Lembeekse getuigen (ra ra ra). Ciao en tot binnenkort!

Filip

Vertrek in Aspres en Buech

Start boven op de "Col de la Machine"

Ons hotel bevond zich gelukkig boven op de col, dus tijd genoeg om nog te "genieten" van het prachtige uitzicht over de Vercors

Middagpauze in Chatonnay

Middagpauze in Leynes

 

's Avonds gezellig bij "Chez Nous"

 

Eindelijk krijgen we de zon te zien

Het weer is vandaag de ganse dag onberispelijk: weinig wind, zonnig en niet te warm.Tot in Cluny fietsen we op een oude spoorweglijn, een platte aanloop die doet denken aan Schipdonk en de Lieve maar af en toe met een verrassend decor. Op het einde rijden we door een fietstunnel van 1,6 km lang. Daarna een serieuze klim naar de "Roche de Solutré", bekroond met een zeldzaam mooie afdaling, 4 km genieten zonder trappen dwars door de wijngaarden van de Bourgogne. Effenaf schitterend. Onderweg een platte tube voor Marc. Na 60 km middagstop op een lommerrijke petanquebaan in Leynes, zowat het afscheid van de Bourgogne. Ondertussen hebben Johan en Walter de streek afgeschuimd op zoek naar een nieuw wiel. De laatste 60 km alweer een ander landschap, vrij vlak, veel bomen en moerassen en enkele ooievaars gezien. Aankomst in St Croix om 16h00 waar Filip ons vergast op een dubbele "Arret Kronenbourg". Om 17h00 in het hotel "Chez Nous" een mooi verblijf. Dat wordt vananvond dineren onder de platanen.

Hoofdsponsor: Willems Kledij

Pech voor Wilfried

Na een alweer overvloedig ontbijtbuffet om 09h15 en route. Het weerbericht voorspelde alweer niet veel goeds, maar dat viel best mee. In het begin veel bewolking, maar het bleef de ganse dag droog en in de namiddag werd het zowaar voor de eerste keer vakantieweer. Wel zowat heel de dag tegenwind. Na 2 km alweer Wilfried plat. Dedju, binnen- en buitenband voor alle zekerheid vervangen. Tot de middagpauze bleek Johan het moeilijk te hebben: zware benen! De wraak van de biergod? Lever ontregeld? Bloedspiegel niet in orde? Darmen in de knoop? Welnee,bij de middagstop bleek dat de remblokjes zowaar tegen zijn wiel sleepten. Onze Richard Gere werd met veel medelijden bekeken. Pech bleef hem achtervolgen, want op het einde had hij met een kapotte “speecke” af te rekenen.

Het parcours: behoorlijk lang, gevarieerd, we zitten al in de wijngaarden van de Bourgogne. Al redelijk wat pittige klimpartijen, maar we werden telkens beloond met prachtige panorama’s. het moreel van de troepen blijft prima, zeker burgemeester Filip de dappersten en de knapsten zijner inwoners vanavond komt vervoegen en toespreken.

Eerst het betere nieuws: het menu gisteren was uitstekend, het ontbijtbuffet deze morgen ook. Het parcours vandaag was mooi, gevarieerd, rustige wegen en niet te veel hellingen. Niemand is gevallen, niemand is verkouden. Slechts 2 platte tuben: Marc bij de middagstop en Wilfried - slechte gewoonte – alweer net voor het hotel. De kopmannen deden hun werk meer dan uitstekend. Ook Johan schuift al eens naar voor.

Het trapniveau: Erik en Patrick trappen in de melk, Johan in de honing en Marc en Wilfried in de siroop. We waren al bij het hotel om 15h15, passend verwelkomd door een luid IA – IA balkende ezel.

Middagstop

Overleg aan de Aube

Vertrek in Vertus op dag 2