Dag 7: Evaux-les-Bains - La Bourboule

Overleg aan de volgwagen in Biollet
Een laatste stop nabij Herment
La Bourboule: de eindbestemming
Dag 7: Evaux-les-Bains - La Bourboule
Overleg aan de volgwagen in Biollet
Een laatste stop nabij Herment
La Bourboule: de eindbestemming
Dag 6: St-Amand Montrond - Evaux-les-Bains
Vanuit mijn hotelkamer zie ik Walter op het plein van St-Amand Montrond alles in gereedheid brengen om te vertrekken richting Evaux-les-Bains. De dag daarvoor startte er op hetzelfde plein een professionele wielerwedstrijd voor dames: Le Trophée d’or féminin. Wij zagen nog net de start om 16h00 maar waren iets te laat om nog op de foto te kunnen met wereldkampioene Nicole Cooke of andere bekende wielerdames. Het wordt al redelijk warm wanneer we via rustige wegen Montluçon binnenrijden. Onze 1e stop zou in Vaux plaats gevonden hebben maar om de een of andere reden zijn wij erin geslaagd onze begeleider te passeren. Walter had nochtans een zeer mooi plaatsje uitgekozen werd ons achteraf verteld. Geen nood, we houden dan maar halt op een veldwegel tussen de braambessen. Daar beslissen we om het parcours enigszins te wijzigen omdat we op een nogal drukke weg zijn beland. We zouden dus terug min of meer de Cher volgen, zeer de moeite waard maar telkens serieus dalen en klimmen wanneer we de rivier kruisten. Het werden nog zware kilometers op het einde van de rit. Rond 15h00 met 100 km op de teller bereikten we het “Grand Hotel” en werden er onmiddellijk enkele Leffes besteld. Het Grand Hotel is een thermen hotel in Evaux dus na een verkwikkende douche verplaatsten wij ons naar het heilzame warme bronwater van het buitenzwembad in de hoop onze spieren terug soepel te krijgen voor de volgende dag. Rond 18h30 kwam Filip ons vervoegen om ons voor de rest van de reis te vergezellen. Hij was net op tijd voor het aperitief.
We passeren het midden van Frankrijk
Een Leffeken bij aankomst is meer dan verdiend
Dag 5: Chaumont-sur-Tharonne - St-Amand Montrond
Voor dag 5 hadden ze regen voorspeld maar we hebben het droog gehouden. Een bewolkte hemel met zelfs af en toe een straaltje zon was ideaal om te fietsen. Wij vervolgden onze tocht door de Sologne. Een lichte zijwind vandaag waardoor we op het einde toch nog een gemiddelde van 29km/h haalden. Johan liet soms eens aflossingsbeurt voorbijgaan. Te wijten aan een minderde dag of was de maaltijd van gisterenavond toch een beetje te copieus geweest? Onze 1e stop hielden we voorbij Chatres-sur-Cher. Een 2e stop werd gehouden nabij Lunery. Ondertussen kregen wij terug een ander landschap voorgeschoteld. Aan kastelen, abdijen en immens grote hoeves geen gebrek. Wij volgden de “Cher” tot onze eindbestemming. Na 135 km was het tijd voor een frisse pint op het terras tegenover ons hotel.
Vertrek in Chaumont
Nog 35 km te gaan
Abbaye de Noiriac
Dag 4: Voves - Chaumont-sur-Tharonne
Het eerste deel van de rit was nogal eentonig. Lange, rechte stukken op een ruw asfalt die het ene dorp met het andere verbonden. Honderden windmolens passeerden ons traject. Ondanks een stevige zuidenwind konden we toch een gemiddelde van 27km/h ontwikkelen.
Na de middagpauze, die plaats vond in Meung-sur-Loire, kregen we een totaal andere omgeving te zien. De streek van de Sologne, met de vele bossen en meertjes was de moeite om zien. Na 95 km arriveerden we reeds om 14h00 in Chaumont-sur-Tharonne. Tijd genoeg voor mij om in de late namiddag nog een 6-tal km te lopen in de bossen aldaar. Op 6/9 is er immers de triathlon van Gérardmer en hiervoor is het fietsen alleen niet voldoende. De rest van het gezelschap zou vervroegd aan het aperitief beginnen, hetgeen ook gebeurde.
Vertrek in Voves
Johan in actie
Dag 3: Epone-Voves
Onderweg kwamen we Marc tegen
Tweede stopplaats
Eric brandt een kaarsje voor Marc in de Cathedraal van Chartres
Dag 2: Rit naar Epone (omgeving Parijs)
Onze start in Poix
Overleg op onze 2e stopplaats
Dag 1: Rit naar Poix-de-Picardie
Dag 1: Houdain – Poix-de-Picardie
Om 09h50 gestart in Houdain iets later dan voorzien. Maar op de eerste dag diende alles nog in gereedheid te worden gebracht, de fietsen klaarstellen, frigo opvullen en vlug nog iets eten. De zon was alleszins van de partij. Wel een stevige zuidwestenwind en laat dit nu juist de richting zijn die wij moeten nemen. Eric had verwacht dat het 1e traject nog “plat” zou zijn maar dit was zeker niet het geval. In ieder geval werden we verrast door de mooie wegen en de pittoreske dorpjes die we aandeden. Verder was er zeer weinig verkeer op de departementale wegen hetgeen ons voldoende tijd gaf om rond te kijken. Door met ons drieën tijdig af te lossen konden we toch een gemiddelde snelheid van 25 km/h behalen. Na 40 km, iets voorbij Doullens, stond Walter ons op te wachten voor onze 1e stop. Nadien werden de beklimmingen nog iets zwaarder en dienden we het tempo soms iets te laten zakken. Een 2e stop was dan ook meer dan welkom. Hiervoor had onze chauffeur een plaatsje aan de Somme, ter hoogte van Picquigny, uitgekozen. De wind bleef maar waaien en tot overmaat van ramp moesten we kilometers lang over een pas vernieuwd wegdek met losliggende steentjes pedaleren. Om 15h30 bereikten we onze eindbestemming, hotel-restaurant “Le Cardinal” in Poix-de-Picardie. Dus voldoende tijd voor een deugddoende douche en een uitgebreid aperitief.
Vertrek in Houdain
Stop 1 in Doullens
Marc moet noodgedwongen afhaken
Ons peleton dit jaar stelde al niet veel voor (slechts 4 renners aan de start) en nu blijkt nog dan onze groene truidrager "Marc Van Acker" noodgedwongen de strijd moet staken. Marc moet vrijdag 21/8 een hartoperatie ondergaan. De ingreep kan niet worden uitgesteld, daarom is het bijzonder jammer dat Marc niet kan deelnemen aan onze fietstrip. Marc had voor zijn doen al redelijk wat kilometers in de benen en keek er bijzonder naar uit om met een paar vrienden Frankrijk te doorkruisen. Wij wensen hem langs deze weg veel sterkte en een spoedig herstel.
Op onderstaande foto bewingt "De groene trui" de Col De La Machine.
Overzicht van de fietsroute: Houdain - La Bourboule
Vrijdag 21/8/09 : Houdain - Poix-de-Picardie (109 km)
Zaterdag 22/8/09 : Poix-de-Picardie – Epône (112 km)
Zondag 23/8/09 : Epône – Voves (96 km)
Maandag 24/8/09 : Voves – Chaumont-sur-Tharonne (90 km)
Dinsdag 25/8/09 : Chaumont-sur-Tharonne – St-Amand-Montrond (128 km)
Woensdag 26/8/09 : St-Amand-Montrond – Evaux les Bains (91 km)
Donderdag 27/8/09 : Evaux les Bains – La Bourboule (86 km)
Totaal: 712 km
Op zondag 30/8/09: Terug naar Lembeke (met auto)
Een overzicht op de kaart
12 juni 2009 - De plannen worden gesmeed
Naar goede gewoonte wordt er druk vergaderd gedurende de laatste weken voor aanvang van de trip. Meestal gaat dit gepaard met een introductie in de culinaire geneugten van de streek die wij zullen bezoeken. Let wel: eerst vergaderen en dan de inwendige mens versterken. Het omgekeerde hebben wij inmiddels afgeleerd. Op onderstaande foto ontbreekt onze begeleider "Walter". Hij werd immers weggeroepen voor een belangrijke meeting die avond. Geen erg want onze chauffeur van dienst kent al voldoende de kneepjes van het vak.
Onze 1e bijeenkomst bij Johan
Na Mont-Ventoux in 2007, nu Puy de Dôme in 2009Twee jaar geleden fietsten we richting Mont-Ventoux. Hieronder vindt u het relaas van onze 8-daagse fietstrip van toen. Dit jaar willen we met nagenoeg hetzelfde gezelschap de streek van de Auvergne aandoen. Met de Puy de Dôme herbergt deze streek ook een uitdaging voor iedere wielerfanaat. Vanaf nu wordt onze blog opnieuw opengesteld en kunt u ons wedervaren op de voet volgen.
Dag 11 - 30 augustus
Dag 10 - 29 augustus's Nachts onweer en dus in de voormiddag enige afkoeling. In de namidag rond 15h00 een uurtje windkracht 10 en 's avonds is het alweer zwoel.
Programma Pieter: 3 x de Ventoux op (c'est fou); dat lukt maar op het einde toch licht in het hoofd en zwaar in de benen. Erik, Johan, Walter, Paul en Annie volgen een stuk met de auto en doen aan sight-seeing.
Programma Filip en Patrick: bezoek aan vriend(in?) van Patrick in den Ardéche. Geen verslag --> Top secret!
Programma Mark en Wilfried: Pastis - pizza - siësta - bezoek wijnbedrijf - Pastis.
Vanuit de volgwagenDe afgelopen vier dagen heb ik regelmatig gedacht aan de Willy Voets en de Jef Bidons uit het peleton. Maar ook een beetje aan Patrick Lefevere en Johan Bruyneel. Samen met Walter zijn wij immers zowat de soigneurs en ploegleiders tegelijk. Bij het begin van de rit spreken we meestal af in welk dorp we het eerste café gaan bezoeken, maar de realiteit wijst uit dat daarvoor (eerlijk gezegd tot onze spijt) eerder weinig tijd rest (alhoewel…) : we moeten de weg verkennen (remember : mannen en kaartlezen…!), om eten gaan in een of andere plaatselijke marché, assistentie verlenen bij pech, schaduwrijke rustplaatsen zoeken, drinkpullen vullen, enz. Van verveling is zeker geen sprake, zeker niet met de tonen van de plaatselijke zenders Fun en NRJ op de autoradio. Vooral bij beklimmingen, als het peleton uit elkaar valt, moeten we er ons gedacht bij houden. Een beetje de renners moed inspreken ook, door te zeggen dat het niet ver meer is en van dat soort zaken, terwijl wij soms al beter weten…De volgende keer zouden we met ‘oortjes’ willen werken…Gisteren dan de apotheose met de klim van de Mont Ventoux, als de persoonlijke volger van Erik en Patrick. Naarmate de top naderde werd de afstand tussen beide helden wat groter, zodat ik wat moest schipperen van voor naar achter. Van mijn tien liter water was er op het einde van de klim niet veel meer over, zo verschroeiend heet was het. Het zweet droop de renners af en zelfs ik deelde vanuit de volgwagen in de brokken. Gelukkig was er aan Chalet Renard even tijd om in één zwelg een pintje te drinken … en dan weer op zoek naar de renners. Patrick deed het in de stijl die we van hem gewend zijn : rustig, op het zadel blijvend, soepele tred, gelijkmatig tempo, zelfs nog tijd voor een grapje aan het stuur, al moest hij vanaf het monument van Simpson uitzonderlijk ook wel op zoek naar het kleinste verzet. Erik dan weer vaak “en danseuse” al viel het mij op dat hij toch meer blijft ‘zitten’ dan vroeger. In ieder geval had ook hij zijn krachten goed gedoseerd, want binnen de verwachte tijd zagen we hem vanop de top traag maar gestadig de bergwand opschuiven. Zelden iemand zo content gezien, geluk dat uiteraard via sms onmiddellijk met onze hoofdsponsor diende gedeeld te worden. Met al dat geluk en al die tevredenheid vloeide er ’s avonds uiteraard nog meerder gerstenat, maar dat valt vanzelfsprekend onder mijn beroepsgeheim, al waren er ditmaal wel enkele toevallige Lembeekse getuigen (ra ra ra). Ciao en tot binnenkort!
Filip
Dag 9 - Rustdag
Aspres en Buech - Caromb
Vertrek in Aspres en Buech
Col de la Machine - Aspres en Buech
Start boven op de "Col de la Machine"
Aankomst "Col de la Machine"
Ons hotel bevond zich gelukkig boven op de col, dus tijd genoeg om nog te "genieten" van het prachtige uitzicht over de Vercors
Middagpauze in Chatonnay
Middagpauze in Chatonnay
St Croix - Col de la Machine