Telweekend : Vogels in mijn tuin .

Ieder vroeg voorjaar gebeurt er een soort wonder in mijn tuin . Ongelooflijk  , de dagen beginnen nog maar iets te lengen en plotseling zijn ze daar .Er is precies geen tegenhouden aan , van tussen het beschermend compostlaagje en de gevallen bladeren verschijnen er plots groene stengeltjes met een wit stipje . De eerste sneeuwklokjes zijn daar om het nieuwejaar feestelijk in te luiden . Het is telkenjare het zeer prille begin van een niet te stuiten lenteverlangen . Zelf van tussen de bevroren grond zag ik eind januari de eerste exemplaartjes te voorschijn komen .( foto genomen op 30/01/2006). Wat is de natuur toch wonderbaar goed geregeld en dat allemaal zonder computerprogrammering .

               Guido

Velen verwarren de Heggemus nogal gemakkelijk met de gewone huismus . Er zijn nochtans voor de tuinvogelliefhebber duidelijke verschillen te zien . Naast het lange spitse snaveltje  en het blauwgrijze kopje valt dit vogeltje vooral op door zijn muisachtige en laag-bij-de-grondse manier van voortbewegen . Fourageren doen ze het liefst onder hagen of struiken alwaar ze op een stiekeme manier op zoek zijn naar insekten of zaden . Ze zien er niet tegenop om afgevallen bladeren te verplaatsen in de hoop er een lekker hapje onder te vinden . Ze zijn zeer achterdochtig en bij het minste onraad zijn ze ribbedebie .In het zeer vroege voorjaar wanneer de temperatuur overdag wat stijgt , dan stijgt de heggemus mee en verlaat hij zijn schuilplaats. Het mannetje zoekt dan een hoge zangpost op in de top van bvb.een conifeer, als het maar een goed uitzicht biedt op de omgeving . Er klinkt dan een stereotiep bijna zilveren liedje . Op die manier lokt hij een wettige echtgenote en worden ze man en vrouw .... maar van echte huwelijkstrouw is er in de heggenmussenwereld nauwelijks sprake . Ze doen niets liever dan elkaar bedriegen en overspel plegen . De heggemus heeft twee tot drie legsels per jaar van 4à 5 lichtgroene eitjes . Het mannetje helpt zijn vrouwtje bij het voederen van de jongen maar steeds denkt hij dan: \"zijn ze van mij... of is de buurman langs geweest ?\" . Zou dit uniek zijn op aarde ?
                                            (Klik eens op het vogeltje!)
             Guido

Van een stokoud Westkapels vrouwtje , verblijvende in ons rustoord , kreeg ik enkele jaren geleden een zwart beduimeld notaboekje met allerlei handgeschreven hulpmiddeltjes tegen ziekten en lichamelijke kwalen . Zij had het van haar moeder die het op haar beurt van haar grootmoeder geërfd had. Het dateerde van 1836 . Voor de liefhebbers haal ik er enkele \"recepten\" uit zoals ze genoteerd staan in de taal en de bewoordingen van dien tijd . Ik waarschuw de gevoelige lezers want \'tis \'t een en \'t ander . Daar gaan we .
Recept 1 : \"Een edel middel voor het fleuris\" : Neemt een grooten schottel versche peerdstront, laat dit koken en giet het sap door een handdoek , laat als dan dat sap wederom koken met bruine kandijsuiker en daarvan den dag door al warm van drinken . Zij zullen in zweet  komen en in eenige dagen schoon genezen zijn .
Recept 2 : Een goed middel om te verkloeken : Neemt Dry liters goed bier en doet daarin het volgende , 6 dorren van eijeren , 1/2 pond bruine suikers candijs , 1/2 pond fijgen in stukjes gesneden , 1 vierendeel haver . dit al te samen in een steene pulle doen ,goed toestoppen met een koordeke op de kork . Als dan die pulle in een marmijte met water zetten en op de stove zetten en dry sterke uren laten koken en als het koud geworden is goed doorgieten en goed uitduwen en in flesschen doen en \'s nammiddgs te 2 ure een bierglas van drinken . Gij zult kloeker worden .
  (wordt vervolgd )

                                   Guido

Een van de kleinste vogeltjes in mijn wintertuin is de Winterkoning . Eigenaardig nogal wat vogels krijgen vanuit de volksmond een verkleinwoord . Men spreekt van het roodborstje ,het meesje ..enz.  Bij de winterkoning gebeurt dat zelden . De reden is niet ver te zoeken, dit klein bruin  bolletje met zijn pittige oogjes is altijd druk in de weer en door zijn staartje rechop te zetten en er voortdurend mee te kwispelen tracht hij zich veel gewichtiger voor te doen dan hij inhoudelijk is ( bestaat ook bij het mensdom ).Zijn naam heeft hij te danken aan het feit dat hij zelf in het putje van de winter benevens een druk leven  af en toe een luid klinkend liedje durft ten gehore brengen . Hij is nogal liefhebber van een rommelig hoekje in de tuin . Het schattig vogeltje  is altijd maar op zoek tussen de takjes en loerend in de spleetjes of er toch maar geen kevertje of spinnekopje te vinden is . Om een vrouwtje te lokken maakt het mannetje verschillende nestjes (soms tot tien ) . Zo kan madam kiezen en kan meneertje er nog een tweede of derde madam bijnemen ( bestaat ook  enz ... ). Zou het kunnen dat ik een beetje jaloers ben op dit klein schepseltje ? Alhoewel ik geen grote liefhebber ben van kevers en spinnen . 

Guido                                 ( Klik eens op het vogeltje !! )

De 5000 ste bezoeker is binnen gekomen op mijn blog . Ongelooflijk maar waar ! Wie het is weet ik niet . Is't een vrouwe of een vent , ik ben alleszins straf content . Ik hoor vele positieve reacties en om te zeggen zoals het is , dat doet deugd aan mien herte . Ik moet wel bekennen dat er ook een paar negativisten tussen zitten die beweren :"Dat ik nog verre van een Hugo Claus of een Herman Brusselmans ben ...en het ook nooit zal worden ". God zij geloofd en bedankt wat ben ik blij . Ik zal maar in alle eenvoud en bescheidenheid voortdoen zoals ik bezig ben . De redactie van de Westkapelse Sprokkels beloofd jullie een prachtige Lente en een mooie zomer met zeer veel zon !
Kijk maar eens op de weersvooruitzichten van www.gheldof.be  
 DANKT U !!
                                                                                       ^
        Guido                                                                    Klikje

Op twee september 1943 werd de Mariaklok uit de toren gehaald en weggevoerd . Zij kreeg het nummer AI235-D080-074 en woog volgens het ontvangbewijs 330kgr. De Mariaklok was geroofd en bestemd voor de smeltovens (foto ) De Jozefklok luidde nu heel alleen voor missen ,dopen ,huwelijken en begrafenissen . Over de verdwenen grote Niklaasklok werd er in het dorp ... en zeker door de drie musketiers ...in alle talen gezwegen . Pastoor Vanderstichele had her en der grote invloed  en waarschijnlijk heeft hij de bezetter een rad voor de ogen gedraaid, leugens verteld of niet thuis gegeven als ze verantwoording vroegen . Wie zal het vertellen? In elk geval was hij zowel in staat tot heldendaden als tot lelijke streken ,als 't maar in zijn kraam paste . Dat wisten de Westkapellenaars van toen maar al te goed . Meer dan twee jaar zat de grote Westkapelse klok onder de grond in de pastoorstuin . Na de oorlog moest ze echter terug naar de haar vertrouwde klokkenkamer , maar dat zagen de drie stoere helden niet echt zitten . Een loodzware klok laten zakken, dat was nog net te doen , maar datzelfde gewicht omhoog hijsen dat was een ander paar mouwen . Er werd een beroep gedaan op de gespecialiseerde firma Vandekerckhove uit Ingelmunster om deze karwei op te knappen. Volgens de rekening van 12 november 1945,die we terugvonden ,bedroeg de totale kostprijs van deze operatie 2.281 frank inbegrepen een nieuw klokzeel van 30 meter .Deze som werd later door het ministerie van Justitie als oorlogsschade aan de kerkfabriek teruggestort met de vermelding : Door het verwijderen en verbergen der klok heeft het kerkbestuur eene daad gesteld van" Zeer Groote Vaderlandschliefde " . einde citaat !!

Guido