plat gelegen

De laatste tijd zo veel interessante mensen leren kennen. Deze middag drie mensen ontmoet die elke dinsdag komen wiezen in Pakenhof. Hun vierde man is met vakantie  tot half oktober. Dus ik ben welkom. Ze willen ook met een gever spelen in de toekomst. Och, ik zou zo veel willen doen, maar ik kan mijn vrouw niet zo gemakkelijk alleen laten. Enfin, ik zal wel zien. 

Aiai, die computer wil slimmer zijn dan ik. Ik tik als titel de eerste drie letters in en ik krijg onmiddellijk een aantal mogelijkheden die ik vroeger al gebruikte. Af en toe probeer ik eens iets in het Leuvens te schrijven en dan blijft dat ding hier me permanent verbeteren. Wat ik eigenlijk wou schrijven is het volgende. We noteren al wat er te doen staat op een kalender. Ik bestelde zeepaling en moet die donderdag gaan halen. Schoonbroer is jarig op dezelfde dag. Wat staat er nu op de kalender: verjaardag René zeepaling. Och ja, niet zo speciaal, maar alla, wat moet een mens zo 's nachts anders nog kwijt. 

Sorry, maar ik kan er echt niks aan doen. Ik denkveel aan vroeger en dan komen er allerlei dingen boven. Net hoorde ik een uitvoering van "the battle of Jericho" In mijn geheugen gezongen door the golden gate kwartet. Voor mij, maar ja wie ben ik, de allerbeste uitvoering die ik ooit hoorde. Ach ja, ieder zijn heug en zijn meug.

Toevallig las ik een paar dagen geleden in de krant dat er in de Spar winkels, Jupiler verkocht wordt aan 2,72€ voor 2 liter. Schitterende prijs natuurlijk. Dus ik daar naar toe. Ik nam 5 verpakkingen. Reactie aan de kassa. Blijkbaar mag je maar drie stuks per persoon mee nemen. Belachelijk natuurlijk. Dat vertelde ik ook aan de kassier. Als ik nu tien maal na mekaar terug binnen kom, dan neem ik dus dertig stuks. Nu was mijn echtgenote er bij en ik heb dus een plaatje "volgende klant" tussen ons twee geplaatst. Dat is dus toegelaten. Ik begrijp hun intenties. Natuurlijk willen ze niet dat iemand ineens heel hun voorraad komt opkopen. 

Via internet krijg ik dagelijks een pak berichten van kranten of samenvattingen daarvan. Mensen toch, wat een prul wordt er dagelijks gedrukt of verstuurd. In plaats van kindermoordenaar komt er nu als titel "moordende kinderen". Verbod op mini miss verkiezingen. Geld verdienen op groepsaankoop van stookolie. Geen gepast geld, niet meer op de bus. Iemand voor de politierechter voor de 116e keer. Zo kan ik nog uren door gaan. Natuurlijk heb ik over dit alles mijn mening, maar dergelijke mededelingen interesseren me eigenlijk niet. Toch moet je bij blijven, want als je iemand tegen komt, gaat het gesprek over dergelijke dingen. Ik heb momenteel andere katten te geselen.  

Ik zou beter de levenswijze en filosofie van ons bomma volgen en nuchter blijven denken bij bepaalde dingen. Waarschijnlijk erger ik me te veel bij bepaalde dingen, waar ik toch niks kan aan doen en veranderen. Ach ja ik zit nu eenmaal zo in mekaar. Natuurlijk kan ik de wereld niet idealiseren. Dan nog zou het een wereld zijn zoals ik het graag zou hebben, maar voor andere mensen zou dat dan misschien een hel zijn. Moeilijk om me aan te passen. Ik ga nu geen details geven, maar in ons klein Belgenlandje kan niks meer en moet alles. 

Ok, ze zijn duur. Ok, ze verkopen niet alle producten die jij graag hebt. Toch blijf ik er bij dat het winkeltje hier bij ons in de buurt een meerwaarde heeft. Misschien is dit in grootsteden compleet anders, maar ik heb alleen maar ervaring met dergelijke winkels die gelegen zijn in een randgemeente. Enorm vriendelijk en behulpzaam. Uiteraard duurder dan een groot warenhuis. Maar ook in de kleine filialen van de grote merken betaal je veel te veel. Ga ik nu speciaal de auto buiten halen om bv een doos chocolade ijs te gaan halen? Moeder de vrouw had daar goesting in. Het winkeltje is op 150 meter van de deur. Daarenboven mag ik daar mijn vestzakken met kleingeld boven halen en zo betalen. Ergens anders zien ze je buiten.      

Ik schreef er nog al over. Amerikaanse humor kan ik echt niet vatten. Ik vind die zo plat, zo stom, zo imbeciel, enfin, ik heb er geen woorden voor. Natuurlijk is dit een persoonlijke mening en er zijn mensen die daar kunnen mee lachen en van genieten. Ik echter niet. Geef mij maar een stuk Vlaamse humor.  

gisteren was Helena (wij zeggen nog altijd Heleentje) jarig. Het is de oudste kleindochter en ze werd 16. Dan begin je even na te denken. Als je kleindochter al naar het voorlaatste jaar op school gaat, ben je ook niet meer zo jong. Nu, we zijn er vroeg aan begonnen, maar toch. Het is maar een klein excuus om te zeggen dat we ook al even voorbij de 60 moeten zijn. 

Bij de laatste aankoop van mijn Mac kocht ik tegelijkertijd ook Office mee. Daar staan dan word en excel op. Ik vind het boekje voor de installatie terug, maar de dvd is nergens te vinden. Wat gebeurde er mee?  Amandine kocht nu een nieuwe Mac, maar blijkbaar kan ik die gegevens niet over brengen. Och ja, ik zal altijd wel een kluns blijven op dat gebied. 

Och ja, als ik het in de winkel gevraagd had, was alles al lang in orde geweest. Moeder de vrouw kocht een nieuwe Mac. Bij haar vorige was de muisknop stuk. Herstellingskost 200€. Ik probeer nu al meer dan twee uur de gegevens van de ene naar de andere pc over te brengen. Telkens ik naar de duurtijd ga kijken, komen er minuten bij. Ik probeerde zoon en schoonzoon te bereiken om me te helpen, maar geen van beiden gaf antwoord. We zullen wel zien.

Goed gevonden of te dronken? Ik lees net in de krant dat de politie iemand tegen hield en liet blazen. Positief! Aiai. Hij probeerde als smoes of als grap, het volgende: Ja maar ik heb het syndroom van Jupiler. Over Jupiler kan ik ook nog het volgende vertellen. Mijn schoonzus weigerde thuis een pint van dat merk omdat de reclame is:"mannen weten waarom" Zij voelt zich dus niet geroepen. 

Hoe komt nu zo iets? Ik neem elke dag mijn douche. Soms twee per dag. Eergisteren brak de douchekop gewoon in stukken en viel naast mij neer. Ik dacht dat ding terug hersteld te krijgen, want in mijn kleine hoofdje kon ik er niet bij dat dit zo maar kon. Ok, geen probleem. Alles terug in mekaar gezet, maar vergeet het. Kraan open en terug alles aan diggelen. Dus dan maarr een nieuwe douchekop kopen. Mensen, wat is dat duur. Enfin, morgen terug een lekkere douche.  

In België zie je zelden of nooit zo een mooie blauwe lucht. Bijna altijd hangt er een "waas" voor. Vervuiling? Wel vandaag is het eens open. Natuurlijk heb je hier nog altijd niet dat azuurblauw van in het Zuiden, maar je voelt dat het vandaag een gezonde open lucht is. Niet dat broeierige zoals we hier meestal krijgen als het eens warm is. Echt aangenaam.

Ach, ik babbel zo graag. We waren straks in de krantenwinkel en buiten zat een oudere dame op een rollator. Waarschijnlijk gaat ze daar altijd plaats nemen om af en toe eens een praatje te kunnen maken. Dat was nu iemand waar ik graag eens een aantal foto's zou willen van gaan nemen en een babbel mee doen. Die mensen hebben zo veel te vertellen en sommigen doen het ook graag.

Wat ik altijd onthouden heb van ons bomma, is, dat ze steeds zegde dat als je 's avonds de koekoek hoort, het de dag nadien mooi weer zal zijn. Ik ken die vogelgeluiden allemaal niet, daarvoor moet je bij mijn zus zijn, maar een koekoek maakt natuurlijk wel een speciaal geluid. Het zijn van die "boerenwaarheden". Toch ben ik er vast van overtuigd dat iemand die met de natuur leeft, ook dergelijke dingen perfect kent en kan aanvoelen. Zo had ons bomma in verband met de voorspellingen van alles en nog wat, er nog een pak meer hoor!  Wij, of weinigen,  kennen dit allemaal nog. Te veel lawaai, te veel pollutie? 

Geef mij maar terug de goeie oude tijd. In alle grote koersen en in alle grote rondes, draait alles momenteel rond een massaspurt. Ik maakte de tijd mee van Merckx en De Vlaeminck bv. Spijtig dat alle spanning er nu af is. Je kan op voorhand het einde van elke rit voorspellen. Ik herinner me dat we nog geen tv hadden en dat de huisbaas me altijd kwam roepen om de koersen te volgen. Hij begon altijd zeer ontspannen in zijn zetel, maar tegen het einde van de rit zat hij altijd helemaal vooraan op het puntje of stond hij zelfs recht. Ach ja.... 

Al enkele dagen ben ik aan mijn echtgenote aan het vertellen dat de dreigingen rond een oorlog in Syrië of een inmenging van het buitenland de prijzen van de olie zullen doen stijgen en de beurzen doen dalen. Wel het is zo ver. Ik ben maar een klein visje in de oceaan, maar er zijn stinkend rijke mensen die hier massa's geld aan verdienen. Och, wat maak ik me druk! Ik kan nog altijd een boterham eten. Toch zijn er massa's mensen in de wereld die hier rechtstreeks of onrechtstreeks zware gevolgen van dragen. Het is allemaal zo onrechtvaardig.