zondag

Ik blijf bij die ezel van gisteren. Vandaag ging ik ajuin kopen om te planten. We gebruiken er ongeveer een 500 tal per jaar. Beter gezegd of uitgelegd, ik plant er 500 per jaar, maar natuurlijk heb je dan niet diezelfde opbrengst. Er zijn er altijd een aantal die niet groeien en er zijn er altijd een aantal die uitdrogen na de oogst. Maar toch is het zo. Wij verbruiken een massa ajuin met twee personen. Ik ging naar een winkel, die ik regelmatig bezoek, voor de aankoop van plantgoed en kocht dus maar een "beetje" plantajuin. Uiteindelijk 580 exemplaren In de grond gestopt. Ik ben kapot. Niet alleen die ajuinen in de grond gestoken, maar ook nog in de serre bezig geweest. Eerst dacht ik te stoppen na een voor mezelf aantal opgelegde aantal rijen, maar ik ken mezelf. Alles moet in de grond en ik verleg dan altijd mijn grenzen. 3, 50 uur bezig geweest. Moe. Het zijn natuurlijk nog maar de eerste (werk) dagen van het jaar. Ezel. Altijd maar mezelf willen overtreffen.

ik kan blijven zagen natuurlijk, maar het duurt me allemaal een beetje te lang. Laat dat zonnetje nu eens schijnen aub. Vandaag toch nog een serieus stuk gaan omgraven. Ik ben op dat gebied altijd streng tegenover mezelf. Als ik toe kom heb ik altijd een doel voor ogen om een aantal meter te spitten. Ik leg mezelf op om tot een bepaalde plaats door te gaan, maar ik doe er altijd een stuk bij. Ik probeer steeds een stuk verder te gaan dan ik me op voorhand had voorgenomen. Telkens ga ik verder. Waarom ik dat doe weet ik niet, maar altijd doe ik hetzelfde. Ik herinner me een massa grond die naast ons afgekapt werd, met de bedoeling om de achtertuin op te hogen. Dagelijks had ik me voorgenomen om 25 kruiwagens weg te brengen en alle dagen deed ik er 30 of meer. Zo is dat nu ook met het spitten. Ik verleg altijd mijn voorgenomen grens. Waarom? Mezelf bewijzen? Ik weet het niet, maar ik kan het absoluut niet laten. Ik ben op dat gebied een ezel.

Vandaag voor de eerste keer dit jaar de schup in de (buiten) grond gestoken. Al een paar keer in mijn serre bezig geweest, maar vandaag het eerste zonnetje en er dus maar meteen in gevlogen. Blijkbaar hadden de buren dezelfde gedachte en ik was dus absoluut niet alleen. Al een flink stuk omgespit. Ho, die eerste warmte. Het deed deugd. In de serre zelfs al 26 graden gehaald. Wat ik al uitgezaaid heb zal dan wel stilaan beginnen groeien zeker. Opportunistisch als ik ben, had ik eind januari al sla uitgezaaid, maar die staat na zo veel tijd nog altijd maar een goeie twee centimeter hoog. Nu zal het snel gaan. Enfin, zoals zo velen, ben ik de winter kotsbeu en vlieg ik er graag weer in.

Dit zou normaal niet mogen en ik blijf er achter staan dat dit "fouten" geweest zijn.Ik lees dat er een aantal onvolmaaktheden waren aan enkele vliegtuigen die door Sabena logistiek zijn nagekeken. Als dit een frustratie geweest is omwille van een nakend ontslag, neem ik diegenen die dit gedaan hebben, het absoluut kwalijk. Dit is een eventuele moord. Je kan je frustraties op een andere manier uitten. Maar op deze manier kan het absoluut niet. Er worden mensenlevens in gevaar gebracht. Ik ben absoluut geen specialist, maar dit vind ik te ver gaand.

mensen toch. Twee van de kleinkinderen volgen sinds enkele tijd pianolessen. Als ik nu de filmpjes bekijk van vorig en van dit jaar is de progressie gewoon ongelooflijk. Sare met haar nog kleine vingertjes, gaat over die toetsen of het niks is en Liese die dan twee jaar ouder is legt in datzelfde stuk pianomuziek een bepaald gevoel. Het is al een eigen interpretatie van een opgelegd stuk. Misschien een te fiere grootvader? Toch blijf ik altijd nuchter en van op een afstand kijken. Mijn mening en mijn visie in deze zijn zeker niet gekleurd. Ze hebben het en ze zijn goed. Och ik zou nog kunnen blijven "stoefen" over alles en nog wat in verband met mijn kinderen en kleinkinderen, maar al wat ik nog zou schrijven zou je toch interpreteren als overdreven.

Eindelijk joost eens op skype gehad. Verdomme toch, ik mis hem altijd op een of andere manier. Deze middag spypte hij zelf en dus even enkele woorden kunnen wisselen, al was het schriftelijk. Via telefonische skype ging het van daar uit blijkbaar moeilijk vanwege een te trage verbinding. Blijven proberen. Hij gaat nu naar Dakar en ik hoop dat hij nu al bijna halfweg is. Was hij al maar terug thuis; Egoïst? Ja misschien wel, maar ik zou graag hebben dat hij zonder problemen en zonder veel erg al terug was van zijn onderneming. Gewoon een bezorgde vader. Zo simpel is het.

Deze namiddag naar de carnavalsstoet in Leuven geweest en deze avond op TV gekeken naar una voce particolare. Als je nu van een verschil kan praten! Al dat onnozele carnavaleske en dan die zuivere schitterende amateur stemmen deze avond. Musical maakt furore. Deze uitzending waren er weer twee kandidaten die dit genre zongen. In elke vorige editie ook altijd minstens eentje die dat deed. Vanavond was er een formidabele mezzosopraan, maar helaas heeft ze niet gewonnen. Ik schreef nochtans een van de vorige dagen dat ik liever een zuivere sopraan hoor, omwille van de keelstem. Zou ik mijn mening moeten herzien? De zangeres van deze avond was gewoon uniek.Ik heb er echt van genoten.

Wat een kleurenpracht! Je weet dat ik een buitenmens ben en dat ik enorm naar de lente tracht. De voorbode hiervan, zijn de eerste bloemetjes en de allereerste scheuten die je op alle takken ziet. We zijn een wandeling(etje) gaan maken en wat ik daar onderweg zag, was gewoon oogverblindend. (bijna) Altijd mijn fototoestel bij en dus hier een van de gemaakte opnames.

Net nog eens terug geluisterd naar Cecilia Bartoli. Het was een uitzending op TV van een paar weken geleden. Een machtige stem, met een enorm bereik. Toch heb ik nog altijd een voorkeur voor een zuivere sopraan al vind ik deze mezzosopraan een van de allerbeste. Het enige wat me soms stoort bij dergelijke stemmen, is een zeker keelgeluid. Ik ben absoluut geen kenner, maar er zijn nu eenmaal dingen die ik liever hoor dan andere. Toch weer een moment van af en toe een traantje wegpinken.

Als ex werknemer van Fortis heb ik daar de laatste maanden al te veel over gehoord. Vandaag in het nieuws weer al die corrupte politieke interventies. Allemaal mensen die al lachend komen liegen voor de camera. Ze staan daar hun leugens te verkondigen alsof het niets is. Schandalig hoe het geld toch weer de overhand neemt bij iedereen die door het volk gekozen is. Zijn er eerlijke mensen in de politiek? Ooit heb ik één iemand gekend, maar spijtig genoeg kan ik er niet meer voor stemmen. Moesten ze de kiesplicht in België afschaffen, zou er niet veel volk meer naar de stembus gaan.

Vandaag naar het museum van schone kunsten in Brussel geweest. Het was lang geleden dat ik er nog eens naar toe ging, maar alles blijft zo wat hangen en de meeste van de kunstwerken kende ik nog zo uit het hoofd. Toch weer de moeite om alles nog eens terug te zien. We waren er bij openingstijd en dat hadden we niet mogen doen. Ongelooflijk hoeveel scholen er aanwezig waren. Gewoon storend voor een gewone bezoeker. Natuurlijk dan weer verrijkend voor de jeugd. We hadden heel de omloop in omgekeerde volgorde moeten doen om dit "storende" te ontlopen. Het was absoluut de moeite. Schitterend.

Amaai. Jongeren en vandalisme. Dagelijks lees je er over of hoor je wel iets. Kinderen en criminaliteit. Ik heb er gewoon schrik van. Ik zou er niet meer aan willen beginnen. Ik zie dat mijn kleinkinderen op een degelijke manier grootgebracht worden, maar als je alles leest over de manier van denken en van leven van "de" jongeren boezemt je dat absoluut geen vertrouwen in. Ik weet het, ze zijn niet allemaal zo, maar je schrikt als je dat allemaal te horen krijgt. Ben ik te oud geworden? Ik schreef het vroeger al, iedere leeftijd heeft zijn grenzen en problemen. Te negatief?

Deze namiddag een fikse wandeling gemaakt. Oorspronkelijk dachten we met de wagen ergens naar toe te rijden om dan bijvoorbeeld naar de botanische tuinen te gaan om naar de eerste krokussen te kijken en nadien nog ergens anders enkele kilometers te doen. Pech echter. Garagepoort defect en dus geen autorit en dan maar andere plannen gemaakt. We waren vertrokken met in het achterhoofd eens een ommetje te maken, maar het werd een serieuze wandeling. We verwonderden er ons over dat we ongeveer drie uur weg waren. Ik ben op plekken in de buurt geweest die ik nog nooit gezien had. We hebben dus een gezondheidskuur gehad en het deed deugd.

Vandaag een ander toestel proberen te installeren bij de TV. Mens toch, de jeugd speelt daar mee en lost dat in enkele minuten op, maar als je al wat ouder bent, vergt dat een serieuze inspanning. Ongeveer een uur bezig geweest om dat allemaal gedaan te krijgen. Nochtans goed de instructies gevolgd en toch... Enfin, alles werkt naar behoren. De jongeren hebben zelfs die geschreven handleiding niet nodig, maar ik moet daar eerst doorheen voor ik kan beginnen. Als ik zie hoe de kleinkinderen met allerlei apparatuur en knopjes spelen! Ik ben toch wel gerust gesteld, want ik hoor hetzelfde van mensen van mijn leeftijd en zelfs jonger.

Ik moest denken aan dat liedje waarin Bram Vermeulen zingt dat de wereld niet meer hetzelfde zal zijn nadat hij een kei in een rivier heeft gelegd. Eigenlijk is dat zo. Al wat je ook maar doet in je leven, al wat je onderneemt, heeft een invloed op het verdere bestaan van jezelf en van alles en iedereen rondom jou. Het klinkt eigenaardig, maar het is nu eenmaal een feit. Al wat iedereen ook doet heeft een invloed op het verdere bestaan van jezelf en van iedereen. Toch zeer bizar als je daar over nadenkt. .

we zijn vandaag naar de orchideeën tentoonstelling geweest in de Basiliek in Brussel. Zo veel moois heb ik nog niet bij mekaar gezien. Vorig jaar was er ook een dergelijke expo in Leuven, maar op een kleinere schaal. Hier waren immense bloemstukken die echt de moeite waren. Ieder zijn meug natuurlijk. Mijn vrouw had liever dat ik de auto niet nam en dat we met het openbaar vervoer gingen. Je kan het niet geloven, maar we hebben een enorm geluk gehad. Toen we in Leuven aan kwamen hadden we nog net vijf minuten om een ticket te kopen en op de trein te stappen. In Brussel noord hebben we maximum 5 minuten moeten wachten voor een bus. Toen we uit de basiliek kwamen en net de uurregeling van de bus aan het bestuderen waren, stopte er al eentje om ons terug te brengen naar het station. In Brussel Noord hadden we ook al weer binnen een tijdspanne van enkele minuten een trein naar Leuven. Aangekomen, hadden we geen haast, maar op het busperron zagen we net dat er eentje was die onze richting uit ging. Het gaat natuurlijk altijd niet zo vlot. Ik heb ook jaren de trein genomen en soms is het een ware ellende. Vandaag alle geluk.

Vandaag de verjaardag van Goedele, mijn oudste dochter. Deze morgen even een telefoontje en deze namiddag langs geweest. Weeral in een wipje, want ze heeft het veel te druk. Mensen toch, wat een overvolle agenda altijd. Tom was deze morgen al van vijf uur de deur uit om vroeger thuis te kunnen komen. Hij had de wekker gezet voor de kinderen om hun al de gelegenheid te geven om een stoel te versieren voor hun mama en een ontbijt klaar te maken voor haar. De details ga ik niet vertellen, maar de kinderen zijn met de beste intenties naar beneden gegaan om alles voor te bereiden. Tof gezin. Liefde overal.

Al dagen en weken niets anders dan slecht nieuws op radio en tv. Een beetje om moedeloos van te worden. Daar dan nog een lange donkere winter bij en een mens zou er nog een depressie aan over houden. Volgens een aantal onderzoeken heeft een mens zonlicht nodig om zich ook goed in zijn vel te voelen. Ik kijk er echt naar uit, al voorspellen de volgende dagen nog niet zo veel goeds. We zullen ons betere gevoel nog maar wat uitstellen zeker.