verjaardag Liese

Toen ik gisteren in mijn tuintje kwam waren al mijn de kolen weg die ik pas geplant had. Volgens de buurman hebben we een nieuwe plaag. Konijnen. Ik zie zo'n beestjes graag, maar niet tussen mijn groenten. Nadien zag ik dat er ook aan het loof van mijn boontjes gegeten was. Ik zal me moeten wapenen. Niet met een geweer natuurlijk, maar ik zal iets anders moeten verzinnen.

Het is zoals de vissers die altijd overdrijven met de grootte en het gewicht van de exemplaren die ze gevangen hebben. In de groentetuin gebeurt hetzelfde met wat ze toch allemaal niet gekweekt hebben. Toch mag ik zeggen dat, sinds ik mijn tuintje heb, de oogst er behoorlijk op vooruit gegaan is. Ik heb straks bij wijze van test eens een ajuin mee gebracht en gewogen. Het is niet eens de grootste, maar hij weegt 352 gram. Niks speciaals, maar ik ben fier op wat ik realiseerde na een eerste jaar met een magere troost van plantgoed dat uit de grond kwam, zo groot als ik het er in gestoken had. Nochtans gebruik ik alleen maar natuurlijke middelen en is alles volledig biologisch. Ik ben echt tevreden.
 

Ik ben echt bezeten om altijd het nieuws te horen of te zien, maar de laatste tijd komen er zulke stotende berichten, dat het me een beetje afschrikt. Ze schieten kogeltjes af op renners in de ronde van Frankrijk. Ze slaan een persoon in mekaar omdat die iemand uit een zwembad heeft gezet. Ik zou zo nog regel na regel kunnen doorgaan. In wat een wereld leven we? Ik heb echt schrik voor mijn kinderen en kleinkinderen en stilletjes hoop ik dan dat mij zo iets niet overkomt. Gisteren nog in het warenhuis was iemand zijn portefeuille kwijt. Verloren of gestolen? Ze steken je neer of terroriseren je voor een niemendal. Ach mensen, we leven in een andere maatschappij dan diegene waar ik in opgegroeid ben. Nooit zal ik hieraan wennen. Ik word er gewoon ziek van.

Ik ben gisteren het menu en het aantal genodigden gaan bespreken voor mijn feestje binnenkort. Typisch voor mij natuurlijk, iedereen die ik geschreven had mooi opgeteld en dat getal doorgegeven, maar mezelf vergeten bij te tellen. Gisteren avond viel mijn frank (euro) .Zo zou ik op mijn eigen feestje er zelf niet bij geweest zijn.

gisteren is mijn dochter met haar gezinnetje terug gekomen van een vakantie in Portugal. Ze hebben mijn kleindochter, die daar woont, meegebracht voor een maand in België. Altijd eigenaardig, als je ze terug ziet, hoe ze groeit, hoe goed ze nog Nederlands spreekt en hoe ze op die tijd veranderde. Liese en Sare zullen er weer deugd aan hebben een maand bij haar te zijn. Zijzelf ook trouwens. Bij haar tante Goedele voelt ze zich opperbest. Ze moesten onmiddellijk een broodje met americain préparé hebben. Eigenaardig, maar bij mijn oudste zoon, als die naar België komt is dit ook een van de eerste dingen die hij wil eten. Een lekkere martino. Natuurlijk ook de frietjes. Er zijn zo van die dingen die je van hier uit meekrijgt als speciale smaak en die altijd overblijven.

Al weer een paar dagen geleden dat ik iets van mij liet horen. Ach ja, als er geen speciale dingen te vermelden zijn...
Vandaag naar mijn oudste zus op bezoek geweest. Altijd een gezellige babbel en altijd goed ontvangen. Ze is, door er zo lang te wonen, een echte Limburgse geworden in haar manier van mensen te verwelkomen. Je weet, daar moet je vooral eten. Veel eten. Anders is het niet goed geweest. Agnes die uit Limburg komt en die nu al zo veel jaar in Brabant woont is dit ook nog altijd niet verleerd. Vooral genoeg eten voorzien. Ze moesten zo nog eens met een hongertje vertrekken.
Ik herinner me een tante in Nieuwerkerken die 's morgens al beefsteack op tafel zette en nog eten wou mee geven voor onderweg.
Enfin, ons Leen is op die manier een op en top Limburgse geworden. 

We zijn naar beleuvenissen geweest. Dit is iedere vrijdag van de maand juli. Vandaag Vlaamse zangers. Gaan kijken naar Axl Peleman en Lenny en de wespen. Ze zijn steengoed. Wim Soetaer op de achtergrond gehoord terwijl we aan het eten waren. Vrt draait hem zot, maar ik heb er absoluut geen boodschap aan. Hij zingt niet, hij schreeuwt. Misschien hebben jullie een andere mening, maar ik mag toch zeggen wat ik er van vind.
Grote paniek toen we thuis kwamen. Er stond op de salontafel nog een kaars te branden. We kijken dit altijd na voor we ergens naar toe gaan en deze keer vergeten. Veel geluk gehad.

Ik lees net een publiciteit over de zout-en pepermolens van Peugeot. We kochten die dingen destijds omdat er zo over gestoeft wordt. Wel ik kan er absoluut geen goed woord over zeggen. We betaalden 49€ per stuk en ik ben nog nooit zo ontevreden geweest over een toestel. Enfin, een akkefietje.
Tomaten zullen we eten in de volgende dagen. Gisteren tomaten gevuld met gehakt en vandaag met ajuin en vis in de oven. Een overheerlijk gerecht. Moest je interesse hebben stuur ik het receptje wel door. Als er voor mij ui en tomaat in zit, dan is alles lekker.

gisteren een gewone dag, zoals ik meestal mijn dagen indeel. 's morgens eerst een tas koffie en doorlopers invullen gedurende (soms) wel uren. Dan eens naar de berichten gaan kijken op mijn pc. Tussendoor een douchke nemen. De post gaan ophalen. Iets lezen. Ik ben nog bezig in die knoert over Timmermans die mijn broer me onlangs cadeau gaf. Voorbereidingen maken voor het middagmaal. Gisteren waren het mosselen. (ze waren zeeeer lekker) Na de middag naar mijn tuintje. Ondanks de regen kan ik er nog altijd terecht in mijn serre. Weer meer dan 8 kilo tomaten geplukt. Terug naar huis en nog een douche genomen. Lezen, tv kijken en er bij in slaap vallen.
Dit is een doordeweekse dag.

Deze morgen op de radio was er een gesprek met iemand uit het Oostblok en met een Nederlander. Ze hebben allebei gelijk. Wat zijn wij als Vlaming toch zo bescheiden. De Nederlander vertelde over Heineken en maakte de vergelijking met Stella Artois. Waarom zegde hij is Heineken meer bekend in het buitenland, terwijl het een slecht bier is in vergelijking me de Belgische brouwsels. De mevrouw uit het Oostblok begon dan over kunst en kultuur En ook zij had weeral gelijk. De schilderijen die over de ganse wereld hangen en al de boeken die van onze Vlaamse schrijvers vertaald werden. Er kwamen nog een aantal andere punten aan bod, want niet alleen daar zijn we goed in. Ze besloot met te zeggen dat we eigenlijk met een opgeheven hoofd door het leven moesten gaan. Fier zijn dat we Vlaming zijn.

Vandaag een baaldag. Gisteren naar beLeuvenissen geweest en blijven plakken. Te weinig geslapen en te veel gedronken. Niks gedaan dus. Wat rond gehangen en in de zetel in slaap gevallen. Nog naar Trui gebeld, want die vertrekt morgen met de kinderen naar Portugal. Ook nog een telefoontje met Agnes. Wat we vandaag dachten te doen is morgen ook nog aan de orde. Abdijfeesten en schapenrock zijn allebei twee dagen, dus...En zelfs als we dat zouden missen is er absoluut niks aan de hand. Niks bijzonders. Sommige mensen gewoon een plezier doen, dat is alles. Je weet de kas steunen, met iets te eten of te drinken.

Hoe komt dit toch. Nooit een speciale fan geweest van Yasmine. Gewoon naar haar tv programma's gekeken en op de radio af en toe naar haar liedjes geluisterd. En toch doet haar overlijden me enorm veel. Er is iets wat me op een speciale manier raakt in haar. Ik weet niet wat het is, maar het doet me pijn. Gisteren in dat programma op één, veel lovende woorden over haar gehoord, maar ik kan er nog een pak meer geven. Ik weet niet wat het is, maar ik ben zeer zwaar onder de indruk. Vaarwel Yasmine. 

ondanks de warmte toch naar de tuin geweest. In de serre, met de deuren vierkant open, toch nog meer dan 45 graden. Al het kleingoed en het zaaisel moest gegoten worden. Doornat thuis gekomen, maar het deed me weeral deugd. Ik zweet eens graag in dergelijke omstandigheden. Niet als ik zo maar ergens ben of naar toe ga, maar als ik daar in mijn hofke ben vind ik dit geen enkel probleem. Zalig gewoon.

Gisteren op bezoek geweest bij nicht Wiske. Ze woont in een studio op het hoogste niveau en krijgt dus momenteel alle warmte van het dak binnen. Ik klaag niet of nooit over de temperatuur, maar ik heb medelijden met haar. Ze kan 's nachts nauwelijks slapen in die broeioven. Het menske durft amper te koken omdat het dan nog warmer wordt. Ik zit niet in met die temperatuur. Tenslotte gaan de Belgen massaal met vakantie naar het Zuiden voor de warmte en hier klagen ze er over. Enfin, ieder zijn meug, maar ik zweet eens graag in mijn tuintje. Je moet me zien als ik thuiskom. Ik kan dan mijn T-shirt uitwringen. Ik geniet daar van. Eigenaardig toch dat ik niet graag in de zon zit, maar er in werken, daar heb ik geen problemen mee.

Ik ben deze morgen vroeg al gaan gieten in mijn serre. Een echte slakkenplaag dit jaar. Ze vreten zelfs aan mijn tomaten. Gisteren de eerste exemplaren geplukt en gegeten. Vandaag weer enkele kanjers mee gebracht. Eentje bij van 450 gram. Het vorige blogje ging over de botanische tuinen in Leuven. Hierbij een foto er van. We gaan er altijd een paar keer per jaar naartoe om de wisselende bloemenpracht te bewonderen. Zeer goed onderhouden. Zou ik de groendienst niet eens vragen om even bij mij te komen werken?

wat een tegenvaller. Normaal is "zomer in de kruidtuin" altijd de moeite waard om te bezoeken. Veel kunstwerken. Veel beelden. Dit jaar is het een echte tegenvaller, al voelen de kunstenaars zich hiermee misschien te kort gedaan. Twee (zogezegde) kunstwerken en voor de rest alleen maar pancartes met foto's en slogans. Ik schrijf natuurlijk onmiddellijk naar de inrichters om dit aan te klagen. Zo ben ik. Als dit de manier is om Leuven en een van de mooiste tuinen van België in de belangstelling te plaatsen, dan zijn ze verkeerd bezig.

Vandaag Leuven autovrij zogezegd. Enfin, het was alleen maar het centrum waar geen auto's mochten komen. Toch heel wat animatie in de stad. Oud collega Jos nog eens gezien in een optreden van hun folkgroep, of hoe moet ik het zeggen. Ze spelen veel oude Vlaamse liedjes, waar ik er een pak kan van mee zingen. Vele "vuile" liedjes, zoals die destijds bestonden. Mijn grootmoeder was van 1883 en toen werd er nog gezongen 's avonds op straat met de buren . Ons bomma is destijds bij ons komen inwonen toe we nog klein waren en dus heb ik een aantal van die teksten onwillekeurig meegekregen. De moeite.

het was straks in mijn serre 39° met de deuren open. Toch moest ik er een aantal dingen doen. Natuurlijk ook nog eens alles water geven, want dit was echt nodig. Ik lekte gewoon uit. Het zweet stroomde van mijn aangezicht. Ik kon amper nog iets zien van het nat dat in mijn ogen liep. Morgen of overmorgen heb ik mijn eerste rijpe tomaten. Ben benieuwd naar de smaak. Ik laat het wel weten.

Mariakke was op bezoek met haar man Karel. De enige overblijvende nicht van moeders kant. Mens wat gaat het allemaal toch snel. Gans die oudere generatie is er niet meer. Nog enkele foto's bekeken van bijna honderd jaar oud. Ja natuurlijk als je al met zulke getallen begint te goochelen dan weet je het wel. Veel gepraat over vroeger natuurlijk. Veel herinneringen.