buikgriep

Gisteren bezoek gehad van mijn neef Henri en zijn vriendin. Pillen niet op tijd genomen en koffie gedronken. Dit schema werkt altijd nefast op mijn slaapritme. Het was 5,22 uur als ik de laatste maal een poging deed om de slaap te vatten. Vandaag ben ik dus geen mens. Ik kan er niet meer tegen. Vroeger kon ik 48 uur aan één stuk doorgaan zonder rust, maar het zal de leeftijd zijn zeker. Het gaat niet meer zo vlotjes. Enfin, die samenkomst kunnen ze ons niet meer afpakken.

Gisteren zijn we naar de botanische tuinen in Leuven geweest. Regelmatige lezers van mijn blog zullen weten dat we daar een aantal keer per jaar eens naar toe gaan. We waren veel te laat voor de krokussen en veel te vroeg voor een aantal andere bloemen. Toch is het altijd de moeite om eens gaan te kijken. Er was redelijk wat volk op deze zachte dag en er waren zeer veel mensen met een fototoestel om van al dat jonge groen een plaatje te maken. Echt de moeite.

Dat weer wil maar niet verbeteren. Ik wil er in vliegen en dringend beginnen met zaaien en planten. Ik heb zo maar eventjes 500 plantajuinen gekocht voor in mijn tuintje. Vorig jaar had ik er 350 en we zijn zo wat zonder aan het geraken. Ja, we gebruiken die veel en niet elke ajuin overleeft de winter. Al bij al viel het vorige seizoen nog mee. Ik had een schitterende oogst. Zou ik in Aalst moeten gaan wonen bij de ajuinfretters? 't Is nochtans niet dat ik stink door zo veel ajuin te eten. We gebruiken dit nu eenmaal veel in een aantal gerechten. Ik zal je nog iets anders vertellen. Mijn grootmoeder zei altijd:"een ajuin maakt een stront goed." Dat kan ik niet bevestigen, maar ik gebruik ajuin zeer veel als basis in verschillende gerechten. Wil je een paar recepten op basis van deze heerlijke groente, laat je dan maar horen.

Het is toch triestig bij sommige firma's als je iets gedaan wil krijgen. Eerst en vooral krijg je de mededeling dat je 1 moet intoetsen voor dit en 2 voor dat, enz...Dan krijg je te horen dat alle medewerkers bezet zijn en na veel geduld krijg je dan eindelijk iemand aan de lijn die je ook niet kan helpen. Doorschakelen dus en weer een wachtmuziekje. Uiteindelijk denk je dan de juiste man op de juiste plaats te hebben, maar nee hoor, dit probleem is ook weer voor een andere dienst. Ja maar krijg je dan als antwoord, daarvoor moet ik onze diensten in Brussel bellen. U hoort straks van ons. Tot nu toe nog niks gehoord. Afwachten en morgen waarschijnlijk terug proberen met dezelfde gevolgen. Alleen kwaad maken blijkt te helpen. Dit is toch niet de juiste manier? Het is om uw bloot gat te laten zien, zeggen ze hier.

Rudy en Chantal zijn het weekend op bezoek geweest. Het was weer enorm plezierig. We hebben wat afgebabbeld en gelachen. Zondagmorgen was ik echter nog niet goed wakker. Pas de slaap kunnen vinden om kwart voor zeven 's morgens en om acht uur al weer op om me een beetje te fatsoeneren en naar de bakker te gaan. Van als ze opstonden zat de sfeer er onmiddellijk weer in. Laat ontbijt en dus geen warm eten meer nadien. Ondanks de vermoeidheid zijn het toch weekends om over te doen.

ik ga morgen zeker geen tijd hebben om een berichtje toe te voegen.Rudy en Chantal komen op bezoek voor het weekend. Het is een kopel dat we leren kennen hebben destijds in Sardinië. Toffe mensen. Al verschillende jaren hebben we daar contact mee en zij komen naar hier of wij gaan naar Boom, waar zij wonen. Altijd een zeer gezellig weerzien en een plezierig ontmoeten. Goeie vrienden geworden Er zijn zo van die mensen waar je je goed bij voelt. Niet zo veel op de wereld, maar er zijn er wel degelijk.

Mijn broer was gisteren hier. Hij had zoals altijd, maar weinig tijd, maar hij heeft de overbruggingsperiode tussen Brugge, Leuven Brussel en terug Brugge weten te overlappen met een paar uur (zelfs) Altijd aangenaam vertoeven. Ook altijd herinneringen boven halen, maar toch ook gesprekken over politiek en kunst. Alhoewel hij al zo veel jaar in Brugge woont, kan ik hem foto's laten zien van dingen die hij niet kent. Ach mensen, we gaan altijd naar het buitenland en we kennen ons eigenste kleine Belgenland nog niet eens. En er is zo veel moois te zien bij ons.

Een regelmatige bezoekster van mijn blog stuurde me een berichtje om te verwittigen dat er gisterenavond een concert was op La deux. Prachtig. Echt genoten. Schitterende stemmen en een mooie muziekkeuze. Er was onder andere een optreden van Ronaldo Villazon. Hoe kan uit zo een frêle persoon zo een stem komen.

Ik kan er niet meer tegen. Laat uitgaan en laat gaan slapen. Het heeft de laatste jaren altijd een zware nawee. Het zit voor een paar dagen in mijn lijf. Vroeger was ik de dag nadien al terug een goeie, maar het zal met de leeftijd te maken hebben zeker. Nu blijft dat altijd een paar dagen nawerken. Gisteren en vandaag zelfs nog voel ik dat ik de vorige dagen te weinig geslapen heb. Dus deze namiddag niet naar mijn tuintje geweest en zelfs even indutten lukte ook niet. Dan maar voor de computer gaan zitten en nog enkele zinnen geschreven aan mijn boek. Lusteloos en eigenlijk geen zin om iets te doen. Morgen beter. Ik voel me altijd goed in gezelschap, maar vandaag had ik het niet aangekund.

Gisteren was het vrouwtje jarig en schoonzus had ons uitgenodigd om te gaan eten in een Afrikaans restaurant. Dit was voor mij de eerste keer dat ik het aandurfde om daar binnen te stappen. Nochtans had ik in Portugal al Afrikaans gegeten en dat viel best mee. Wel gisteren viel het ook enorm goed mee. De hapjes vooraf waren schitterend. Als hoofdgerecht hadden we tilapia. Ook weer zeer lekker. Ik had dit gerecht genomen met gember. Had ik nog nooit uitgeprobeerd. Tot nu toe durfde ik gember alleen maar gebruiken bij vlees. Een geslaagde avond.

We wonen op een appartement en iedereen heeft één of meerdere kleine keldertjes om wat dingen in te steken die je niet regelmatig nodig hebt of om wat reserve aan drank en eetwaren op te slaan. Er is weer eens ingebroken in een aantal van die kelders. Bij ons in de beiden. Veel is er niet weg, maar er waren dingen bij waar we aan hielden. Zo stonden er twee dozen met souvenirs. Ik zeg wel stonden, want ze zijn weg. Er waren er enkele bij die wel waarde hadden. Een echte plaag in en rond Leuven momenteel.

Ik was vandaag in mijn tuintje aan het werken toen ik telefoon kreeg van mijn vrouwtje met de mededeling dat ze een bloeddruk had van 17 over 12 en een polsslag van 136. Onmiddellijk naar huis natuurlijk. Naar de dokter, naar de kliniek. Onderzoek. 3 cardiogrammen.Na een aantal uren was de bloeddruk vrijwel normaal, maar de pols was nog steeds veel te hoog. Geen reden en oorzaak gevonden en dus maar weer ongerust naar huis. Enige uitleg dat er om een of andere reden een adrenaline opstoot is geweest en dat daardoor de pols te hoog ligt. Nu net voor het slapengaan, nog steeds 96. Vannacht nog eens kijken.

ik verneem net dat dit jaar Leuven in scène terug doorgaat. Ik wil absoluut geen reclame maken, maar dit was vorig jaar zo mooi, dat we zeker terug gaan. Kom niet allemaal af, want dan heb ik geen plaats meer. Toch een aanrader. Veel spektakel, veel randanimatie. We zullen in dat weekend misschien vrienden uitnodigen om hier te verblijven.

Gisteren zijn we even binnen gesprongen bij Ken en Trui. Het was weer een tijdje geleden. Buiten in het zonnetje gezeten en volop genoten bij een heerlijke kop koffie. Natuurlijk ook volop plezier gehad van de kleinkinderen en de gezellige babbel.

We zijn naar de botanische tuinen in Leuven geweest. Nog iets te vroeg, maar ik denk dat we echt niet zo lang meer mogen wachten om alle jonge plantjes in volle bloei te zien. Het was een heerlijk zonnetje en we hebben al volop kunnen genieten. Ik ga zeker binnen een week terug met het fototoestel in aanslag.

gisteren zijn we uit eten geweest meet de ouders van mijn schoonzoon. Het was best gezellig. Je komt mekaar af en toe eens tegen op bepaalde familiefeestjes, maar je leert mekaar op die manier niet echt kennen. Gisteren hebben we dan wat meer tijd uit getrokken om eens wat langer te praten. Zo leer je hen niet alleen beter kennen, maar zo weet je ook meer over je schoonzoon en zelfs over je eigen dochter. Voor herhaling vatbaar.

Een tijd geleden kwam ik hier toevallig een blog tegen van een Felix Timmermans kenner. Moesten jullie nog weten wie dat was of waar ik hem zou kunnen vinden of moest hijzelf toevallig nog eens komen kijken, dan zou je me daar een groot plezier mee doen.

Mijn nicht Marjakke en haar man Karel zijn op bezoek geweest. Altijd tof om die eens over de vloer te krijgen. Het zijn zo'n heerlijke en warme mensen. Natuurlijk is een van de gespreksonderwerpen altijd de familiegeschiedenis, het verleden, jeugdherinneringen. En toch na zo veel jaren, hoor je dan af en toe toch een verhaaltje dat je nog niet kende. Het was echt weer gezellig. Ik heb geen recente foto van hen, dus dan nog maar eentje van met carnaval.

zoals alle jaren naar de carnavalsstoet in Leuven geweest. Ik weet het, het is altijd hetzelfde en het heeft eigenlijk niks, maar ik probeer dan toch altijd een paar goeie foto's te maken. Dit jaar is het zo wat tegengevallen in verband met een goeie opname. Ik kijk minder naar de stoet, maar naar diegenen die ons omringen en die naar het spektakel zien.