verstrooidheid en pech

Vorige week gaan winkelen en met mijn boodschappen naar de parking. Vergeten mijn parking ticket te laten valideren, dus terug naar de kassa. Vandaag waren mijn waren al mooi uitgestald op de band en aan de kassa stelde ik vast dat ik mijn portefeuille in de auto vergeten was. Plezant voor iedereen die achter mij stond natuurlijk.
Na de boodschappen moest ik nog naar de apotheker. Weer pech. Ik zweer het u en ik lieg er geen een, de man was iemand aan het verder helpen die zes voorschriften bij had. Tot overmaat van ramp was het een vervanger die achter een aantal producten moest gaan zoeken. In alle apotheken steken 80% van de pillen en drankjes op dezelfde plaats en in dezelfde schuif, maar voor de overige 20% is het zoekwerk. Ik moest minstens 20 minuten wachten vooraleer de brave man mij kon bedienen. Ook hier weer zoekwerk. Hij kan er natuurlijk niet aan doen en ik heb tijd. Deze keer heb ik me absoluut niet opgejaagd en ben kalm een babbel blijven doen.
Bij de terugkeer naar huis was er een vrachtwagen zijn lading aan het lossen en was er dus een enorme file. Die mensen moeten ook hun werk doen! Weer ben ik kalm gebleven. Zou ik dan toch mijn leven aan het beteren zijn?