rachmaninov

Ik loop er vandaag weer bij als een slaapwandelaar. Maximum 2 uur geslapen. Alhoewel. Nooit kan je dat met zekerheid zeggen. De ogenblikken dat je in bed ligt en denkt niet te slapen zijn er misschien toch korte momenten dat je dat wel doet. Dat heb ik tenminste al persoonlijk ondervonden door eens even op de klok te kijken tussendoor. Je stelt dan vast dat de verstreken tijd nooit die kan zijn die je denkt. Om een redelijke nachtrust te hebben zou je minstens 5 uur na mekaar moeten kunnen slapen en dat heb ik in zeer veel jaren al niet meer gehad. Het vreet aan je lichaam. Och, mijn moeder is op die manier 93 geworden, dus hopen maar.

Och, met wat zijn we bezig? Ik begrijp onze Vlaamse politiekers perfect. Waar ik moeite mee heb is de vasthoudendheid en de eensgezindheid in de Waalse rangen, terwijl ze eigenlijk nooit overeen komen op politiek gebied. Nu trekken ze aan één zeel terwijl ze anders altijd bekvechten. Enfin, het zal wel weer op de lange baan geschoven worden zeker. Niet dat ik me daar enorm veel zorgen over maak, maar we worden er in het nieuws al jaren mee geconfronteerd.   

Hoera, Liese is ingeschreven in het Don Bosco college in Haacht. Er was mogelijkheid om via een call center daarvoor het nodige te doen, van 6 tot 10 . Om de kansen te verhogen, belden we hiervoor met een tiental mensen en Kaat had het geluk om binnen te geraken. Je kan het bijna niet geloven, maar het was amper enkele minuten na 18 uur en ze was al nummer 186. Dit is toch allemaal niet normaal. Ons kleine landje toch.
Besluit, kleine kinderen (kleinkinderen) worden groot.

In de late namiddag zijn we zeer zeker bezig met het inbellen op een call center om een van de kleinkinderen ingeschreven te krijgen in een college (ons Liese) . Blijkbaar een groot probleem om in Vlaanderen een degelijke school te vinden. Wij hebben destijds geluk gehad bij onze oudste. Toen stelde dat probleem zich nog niet en kon hij zeer vlot ingeschreven worden. Het voordeel was dat alle volgende broers en zussen sowieso voorrang kregen en dat we nooit die tenten toestanden hebben moeten mee maken. Ondertussen is er een andere manier gevonden en moet je bellen naar een centrale in de hoop dat je daar binnen geraakt. Ik herinner me destijds toen we de laatsten van de kinderen gingen inschrijven, we steevast de opmerking kregen: toch niet één van de De Raeymaekers? Blijkbaar heeft de eerste een stempel gezet en een bepaald imago geplaatst. 

Wie was de 30.000 ste bezoeker? Misschien zelfs niet op gelet door hem of haar. Ik wou nochtans een speciale prijs geven aan die man of vrouw. Waarschijnlijk niet naar gekeken. Nu niet met een aantal tegelijk af komen, want dan weet ik het ook niet meer. Ik wou hem of haar in de kijker plaatsen.

Net eens bekeken. Er zijn bijna 30.000 bezoekers geweest tot nu toe op mijn blog. Het is enorm veel. Ik had dit nooit verwacht. Zelf dacht ik dat dit alleen maar mijn kinderen zouden geweest zijn die af en toe eens mijn blog zouden komen bezoeken en dus rekende ik niet op zo een grote interesse. Toch! Enfin, bedankt voor het (misschien) dagdagelijks lezen van mijn opwellingen en roddels, mijn doen en laten en af en toe eens een emotie.

Gisteren met dat optreden van de groep OAOB heb ik natuurlijk ook foto's genomen van de luisteraars. Als ik op zo een evenement ben, kijk ik ook graag in het publiek en maak daar dan een kiekje van. Ik heb er een heel pak, maar ik ga er maar eentje publiceren.

Deze namiddag waren er in Leuven verschillende (kleine) muziek groepen die overal over de stad kwamen optreden. Bij een samenkomst met "oud" collega's een tijd geleden, had Jos me gezegd dat hij met OAOB daar ook moest zijn. We vinden ze goed en dus zijn we ze ook gaan beluisteren en mentaal gaan steunen.
Nadien zijn we nog naar Trui geweest om eens gaan te kijken naar de prinsessen kamer die ze gemaakt heeft voor Evora.  Mooi. Roze, zoals ze dat wilde.

Ik ben absoluut niet politiek rechts. Je wordt op internet overstelpt met berichten die je anders zouden moeten doen denken. Je weet, van die extreme gevallen die het eigenlijk voor de vreemdeling in België allemaal verprutsen. Een paar dagen geleden nog een filmpje op internet met een "domme kloot" die alle positieve gedachten dan weer naar beneden haalt. Een Vlaming die naar een katholieke school is geweest en die zich bekeerde tot de islam nadien. Dit zijn de rotte appels soms. Die worden dan extreem en maken het kapot voor hun gemeenschap. We zouden in perfecte harmonie kunnen samen leven als er geen extremisme was, maar dan van beide kanten.
Soms zijn er kleine details die je anders doen denken, maar blijf nadenken en er zelf aan werken. Ik heb een vermoeden dat bepaalde politieke partijen dergelijke berichten met opzet de wereld rond sturen om de rechtse gedachte aan te wakkeren.

Ik ben doodmoe en toch heb ik niet veel gedaan. Ik ben een stuk grond gaan klaarleggen in mijn serre om mijn tomaten te planten, maar... Er heeft zich akkerwinde ontwikkeld en bij elke steek die ik doe, haal ik een pak wortels van dit onkruid boven. Ontmoedigend. Bij elk klein stukje grond dat ik om graaf, komen er van die nare dingen boven, die je uit de grond moet halen, of alles wordt compleet overwoekerd. Elke centimeter die ik in de grond laat steken zal zich terug ontwikkelen tot een volwaardige en hardnekkige plant. Wens me maar veel goeie moed.
Nochtans moet ik toegeven dat het een mooi plantje is, maar ik zie het liever ergens anders. Eigenaardig ook dat de akkerwinde zich in tegenwijzerszin rond zijn slachtoffers kronkelt om ze te wurgen. Ik ga het gevecht in ieder geval aan.

Ben ik een maniak in allerlei dingen? Telkens mijn grenzen verleggen en methodes zoeken om alles sneller en efficiënter te doen. Ja, het is echt maniakaal. Het gaat tot in het absurde. Deze morgen de strijk gedaan en een hemd gestreken in 2,16 minuten. Hoeft dit? Natuurlijk niet. Met wat ben ik bezig? In mijn dagdagelijkse leven ben ik ook altijd doende, met de oogkleppen aan, om iets doelmatiger te laten verlopen. Stom gewoon. Ik heb toch al de tijd. Het gaat tot in het stomme en onnozele. 
Ik kom in mijn tuin en neem me voor om een bepaald stuk om te graven, maar telkens verleg ik de grenzen en telkens spit ik een stuk om dat veel groter is dan ik origineel in gedachten had.
Ik zal dus echt moeten werken aan mijn ingesteldheid tegenover die afwijkende gedachten.

Mijn broer stuurt me een berichtje over een aantal boeken die hij op de kop heeft kunnen tikken en die hij nu ondertussen gelezen heeft. Hetgeen hij schrijft is echt wat ik voel. In dat opzicht ben ik misschien wat ouderwets, maar ik hou zo enorm van de manier waarop Timmermans de natuur kan beschrijven en ook met "zijn" woorden de omstandigheden kan schetsen waarin de personages zich zullen bewegen. Het zijn tekeningen en schilderijen in woorden.
Ik zie de kleuren, ik ruik de bloemen en ik kan me echt elke beschreven situatie levendig voorstellen. De manier waarop hij het groen van de natuur, de geur van de bloemen, het blauw en grijs van de lucht en bv de vorm van de wolken kan beschrijven, is gewoon uniek.
Enfin, ik heb me weer eens laten gaan.   

Vorige week gaan winkelen en met mijn boodschappen naar de parking. Vergeten mijn parking ticket te laten valideren, dus terug naar de kassa. Vandaag waren mijn waren al mooi uitgestald op de band en aan de kassa stelde ik vast dat ik mijn portefeuille in de auto vergeten was. Plezant voor iedereen die achter mij stond natuurlijk.
Na de boodschappen moest ik nog naar de apotheker. Weer pech. Ik zweer het u en ik lieg er geen een, de man was iemand aan het verder helpen die zes voorschriften bij had. Tot overmaat van ramp was het een vervanger die achter een aantal producten moest gaan zoeken. In alle apotheken steken 80% van de pillen en drankjes op dezelfde plaats en in dezelfde schuif, maar voor de overige 20% is het zoekwerk. Ik moest minstens 20 minuten wachten vooraleer de brave man mij kon bedienen. Ook hier weer zoekwerk. Hij kan er natuurlijk niet aan doen en ik heb tijd. Deze keer heb ik me absoluut niet opgejaagd en ben kalm een babbel blijven doen.
Bij de terugkeer naar huis was er een vrachtwagen zijn lading aan het lossen en was er dus een enorme file. Die mensen moeten ook hun werk doen! Weer ben ik kalm gebleven. Zou ik dan toch mijn leven aan het beteren zijn?

Eergisteren zo een goed zonnetje met een warmte tot op je ribben en vandaag echt kil. Twee dagen geleden 37° in mijn serre en vandaag nog 15. Foei, wat een verschil. Je moet in België een serieuze gezondheid hebben om dit op een deftige manier te overleven. Toch lees ik dat er meer allergieën zijn omwille van het feit dat we onszelf te veel verwennen en te "proper" leven. We kunnen niet meer tegen de beestjes.

Eén dag lente volgens de weervoorspellingen. De mensen snakken naar een beetje zon en warmte. Winter moeheid bij velen door een gebrek aan UV. Vitamine D die ontbreekt. Er wordt meer en meer aangeraden om vanaf een bepaalde leeftijd een extra dosis vitamine D in te nemen. Zou de zo gezegde winter moeheid ook niet voor een deel in het hoofd zitten? Ik ga vandaag in ieder geval de nodige dosis vitaminen op doen in mijn tuintje.  

Net het boek gelezen van Koçak met als titel "wie is er bang van de Islam". Ik vergelijk nu. Als ik dan op tv de pracht en praal bekijk van de paus van "onze" katholieke kerk!!!! Ikzelf vind dit schandalig, maar andere mensen hebben daar waarschijnlijk geen problemen mee of hebben er een andere mening over. Als die man dan ook nog zinnige dingen zou vertellen.
Toch heb ik ook een eigen mening over dat eerder aangehaalde boek. Zinnige dingen en een ruimere kijk op de islam, maar nog geen totaal begrip. Ik stuur hem wel een mail.
 

Vandaag even naar mijn hofke geweest. Weer wat bij geleerd van de buren. Eind mei moet ik witloof zaaien en daar zou ik nu nog altijd en zeker nog op dit moment van het jaar kunnen van oogsten. Mijn buur gaf me enkele exemplaren mee. Ik moet ze gewoon in een emmer steken gevuld met aarde en wat potgrond. Beneden in de kelder plaatsen en dan donker afdekken. Ik kijk er naar uit.
Dit jaar geen aardappelen, maar witloof. Onze lievelings groente.