politiek

Het schrijven gaat me minder af de laatste tijd. Van mijn tweede boek zijn er nog maar zes bladzijden geschreven en van het derde nog maar drie. Ik ben de laatste tijd te moe. Slechte slaap door apneu. Volgende week zie ik een neuroloog voor een afspraak in de slaapkliniek. Ondertussen zal ik het dan maar houden bij een poging om een paar bladzijden per dag te schrijven.

Het valt me de laatste tijd niet mee om te schrijven. Moeilijk. Geen concentratie. Vermoeid. Ik weet niet wat er scheelt, maar het gaat gewoonweg niet. Toch nog even een aantal foto's bekeken en in een album gestoken met wat achtergrondmuziek en een titeltje.

Ik heb al een aantal positieve reacties gekregen op mijn "schrijfsel". Het was een bezigheid tijdens de wintermaanden. Nochtans ben ik nu in een meer drukke periode toch al bezig met twee andere boeken. De microbe? Enkele mensen vroegen al wanneer er een volgend boekje zou uitgegeven worden. Het zal dus toch leesbaar geweest zijn zeker?

Ik ben zelden of nooit zonder een fototoestel op loop. Voor één keer dat ik dat niet mee heb. Vandaag weer eens afscheid gaan nemen van mijn oudste zoon. Hij vertrekt terug naar Portugal. Het is niet zo een enorme barrière, maar hij heeft het in zijn hoofd gehaald om naar Afrika te emigreren. Dat is al een ander paar mouwen. Ik vlieg niet zo graag en zeker niet zo lang. Hoe moet dat nu?

Mijn kleindochter Sare heeft vandaag haar eerste communie gedaan. Het was gezellig. Het was mooi. Moeder glunderde bij het dansje dat ze moesten doen in de kerk. Lieve meid. Vandaag zal ik zeker niks negatiefs schrijven. Zelfs de weerman was ons genegen. Plezierig zo weer eens met heel de bende samen. Ik hoop dat Sare er even veel van genoten heeft. Een gelukkig kind in een gelukkig gezin, zo veel is zeker.

Ik zag gisteren, in wat mijn kleindochter Liese had geschreven, dat een stokstaartje een van haar lievelingsdieren is. Eén van, want konijnen en poezen horen er ook zeker bij. Toen dacht ik er ineens aan dat ik nog foto's moest hebben van stokstaartjes, van vorig jaar in de Zoo. We zijn daar toen met drie van de kleinkinderen naar toe geweest en eigenlijk hadden ze maar interesse voor één ding en dat was zo snel mogelijk naar die stokstaartjes gaan. Ik heb ze vandaag de foto's nog eens gemaild. Printen maar papa.

mijn oudste zoon is weer even in het land. Zo dikwijls zie ik hem niet en dus willen we bij de aankomst altijd zeker eens goeiedag gaan zeggen. De foto is niet zo goed geslaagd, maar het is de enige die ik deze namiddag van hem genomen heb. Het doet toch altijd deugd om hem dan eens weer te zien. Overmorgen met de eerste communie van Sare zal hij wel de fotograaf van dienst zijn en dan ben ik er zeker van dat er betere foto's zullen gemaakt worden dan diegene die ik nu vandaag gemaakt heb.

Wat je nu allemaal in het nieuws te horen krijgt! Het is om alle geloof in de mensheid en in ons bestaan te verliezen. Het is om ziek van te worden. Er is de zaak met Fritzl. Ongelooflijk! De nieuwslezer was nog niet goed uitgepraat over deze zaak en het volgende incident met 100 misbruikte jongeren kwam er al aan. De voedselprijzen die de pan uit swingen. Arme landen hebben zelfs geen rijst meer om te eten, maar ondertussen worden dergelijke producten in massa geproduceerd voor bio brandstof. Weten we nog wat we willen? Het nieuwe computerspelletje waar alles kan en alles mag en waar de jeugd massaal staat voor aan te schuiven om dat te kopen.En dan in ons kleine Belgenland dat fameuze dossier van BHV. Wat een afgang. Waar zijn we toch mee bezig?

Vandaag een bezoekje gebracht aan mijn zus en schoonbroer. Ik blijf er mee bezig en misschien vertel ik het voor de zoveelste maal. Misschien ben je het al moe, maar zie je op de foto op de achtergrond mijn boekjes liggen. Via internet al 32 exemplaren verkocht. Ik was me er niet van bewust dat er zo veel mensen dergelijke dingen op die manier bestellen. Enfin, zoals ik al schreef, ik verdien er geen cent aan, daar is het me niet om te doen, maar ik zou toch graag hebben dat er een aantal mensen dat boekje lezen en er plezier aan beleven.

ik ben zo blij gelijk een klein kindje dat zijn Sinterklaas gekregen heeft. Mijn boek is gedrukt, geleverd en ook via het web beschikbaar vanaf vandaag. Hoera hoera. Lezen maar.

Evora heeft enkele dagen geleden een zonnebril gekregen. Ze wil hem niet meer afzetten. Ze is er zelfs mee in bad geweest. Ze heeft daar dan een hele uitleg voor. Het is een echte babbeltante. Je zal er zeker niet mee in slaap vallen.

Eindelijk. Een beetje warmte buiten. 19 graden deze namiddag. Een mens herleeft helemaal. In mijn serreke was het al 38 graden. Gieten dus. Ik had binnen de serre nog een aantal dingen onder glas staan, kwestie van een dubbele verwarming te hebben. Niet meer nodig nu of alles zou gaan verbranden.Er zullen een aantal dingen later zijn dit jaar, maar de natuur laat alles weer in zijn plooi vallen. Misschien waren een aantal bloemekes later, maar ze zullen er wel komen. Ze zullen al hun pracht en praal wel laten zien.

Dit moet je zeker lezen. Gedurende de stille wintermaanden heb ik een boekje geschreven. Het is een bundeling van vertellingen, anekdotes en enkele bedenkingen. Zoals ik in mijn inleiding schrijf, zijn het een pak ervaringen die ik heb gehad en er zijn een aantal imaginaire belevenissen bij. Een beetje fantasie maar ook een groot gedeelte realiteit. In ieder geval zullen sommigen van jullie zich daar in herkennen, maar niemand is naar de exacte waarheid beschreven. Ofwel zijn de gebeurtenissen uit hun context gehaald, of de beschreven persoon bestaat helemaal niet. Of Toch? Misschoen kom jij zelf er wel in voor en speel je een rol op de achtergrond. Het is niet mijn bedoeling om hier geld mee te verdienen. Ik verkoop dit boekje aan kostprijs. (ongeveer 10 €) Het was een bezigheid in de winterperiode, maar het heeft me zo gefascineerd dat ik al aan een tweede, maar dan totaal ander, boek bezig ben. Bestellen kan via www.wwaow.com en doorklikken op auteur de raeymaeker. Ik heb vanaf 28/4/08 thuis ook een aantal exemplaren liggen en zo kan je die natuurlijk ook verkrijgen. Het zal geen enorme verkoop zijn, maar dat is niet mijn bedoeling. Als alle vrienden, kennissen en ook de familie dit boekje bestellen, ben ik al tevreden. Staf

in mijn vorig artikeltje was ik nog al zwart over alles en nog wat. Misschien nog een beetje nu. Mijn zaai- en plantkalender zit kompleet over hoop door het slechte weer. Ik ben goed bezig in mijn tuintje, maar alles zal ongeveer een maand later zijn. Alles ligt er zo nat bij en het is tot nu toe veel te koud geweest. Vorig jaar hadden we nu al dertig graden gehad. Ook abnormaal natuurlijk. Gelukkig heb ik mijn serre nog waar ik een aantal zaken kan in goedmaken. Vandaag dertig graden en zalig om in te werken. Tomaten gezet en nog een pak dingen binnen uitgezaaid. Goed bezig geweest de laatste dagen. Veel meer uren gewerkt dan ik anders doe. Moe, maar voldaan terug naar huis. Alhoewel, dan was het werk nog niet gedaan. Prei en peterselie meegebracht en ingevroren. Serieus wat werk. Enfin, ik voel me er in ieder geval goed bij.

We leven momenteel in een wereld waar energie enorm duur is. Schandalig wat we moeten betalen voor de stookolie, maar ook elke andere vorm van energieverbruik. (volgens mij) Dit alles is zeer zwaar gemanipuleerd door enkelen. Waarom wordt onze olie duurder als er in amerikaanse dollar gerekend is? De euro staat ondertussen zo veel sterker tegenover die dollar. Waarom is het nog altijd Amerika die in de wereld zo veel bepaald? We moeten meer overschakelen op groene energie. Ok we gaan dan bio brandstof maken, maar dat blijkt dan weeral ten nadele van de "arme" landen waar dan weer hun noodzakelijke voedsel te duur is geworden. Een tijd geleden lees ik een reportage over een Afrikaans land waar dan de regering beslist om Amerikaanse maïs aan dumpingprijzen in te voeren, zodanig dat de plaatselijke bevolking zijn eigen produkten niet meer verkocht krijgt. Zo kan ik nog een tijdje doorgaan. Ik heb maar één conclusie. Onze wereldleiders zijn volledig fout bezig. Het is nog altijd de grote industrie en de managers daarvan die de wereldpolitiek bepalen. De grote macht licht nog altijd bij enkele rijken in de wereld.

Sinds een dag of vier krijgen we 's nachts om 1 uur altijd telefoon. Mijn eerste gedachte was een vergissing, maar nadien begon ik aan stalken te denken. Geen nummer beschikbaar op dat scherm. Nadien gezocht op de nummers van diegenen die ons opbelden, maar er komt zeer regelmatig "anoniem" op. Na de vierde nacht is mijn frank (euro) gevallen. Waarschijnlijk door een verkeerde manipulatie een alarm ingesteld om te wekken op die tijd. Hoe het gebeurde weet ik niet, maar na het doorlezen van de gebruiksaanwijzing heb ik dat ding kunnen af zetten.

Ik weet dat ik ten overvloede schrijf over de botanische tuinen in Leuven, maar het is er zo mooi. Een oom van mij ging daar ook regelmatig naartoe en het is eigenlijk zo dat ik dat heb leren ontdekken. Wat in je eigen stad is en kortbij, zie je meestal niet. Voor een aantal bloemen was het vandaag nog te vroeg en voor sommigen was het dan al weer te laat. Toch hebben ze daar in elk seizoen wel iets dat de moeite waard is om te zien.