Wat is vrijzinnigheid

Co Allan vat het als volgt samen: 'Vrijzinnigheid of religieus humanisme is een levensbeschouwing naast stromingen in het christendom, naast jodendom en naast humanisme, met haar eigen geschiedenis en traditie. Zij is naar binnen toe veelvormig en, voorzover het kerkelijke vrijzinnigen betreft, ook verdeeld over verscheidene kerkelijke denominaties. Men treft vrijzinnigen aan in alle politieke partijen, van links tot rechts, maar slechts zelden in zich ‘christelijk’ noemende partijen. Ondanks hun verdeeldheid herkennen vrijzinnigen elkaar in het feit dat zij levensbeschouwelijke leerstelligheden voor kennisgeving aannemen maar die zeker niet erkennen als laatste waarheid. Vrijzinnigen staan open voor wat wetenschap en kunst te bieden hebben. Beide hebben alleen waarde als zij zich willen blootstellen aan kritiek.

Uit:  Eerste nieuwsbrief VrijZicht Magazine, dec. 2008

Het kleine

Wat simpele dingen:
een bloemknop, een lied,
’t geluid van de branding,
het ruisen van ’t riet.

Wat simpele vreugden:
de lach van een kind,
een strakblauwe hemel,

een vlag in de wind.

Wat simpele schoonheid:
een schelp op het strand,
een slootje vol kroos
en een wilg aan de kant.

Wat kleine gebaren:
een handdruk, een groet,
’t zijn gaven waarin ik
Gods liefde ontmoet.

E.Yskes-Kooger

Martin Mordechai Buber werd op 8 februari 1878 geboren in Wenen en stierf op 13 juni 1965 in Jeruzalem. Deze Joodse godsdienstfilosoof is een van de grootste onderzoekers op het gebied van het chassidische jodendom in Oost-Europa. Een van zijn bekendste boeken is 'Ich und Du, Ik en Jij. In 1938, verliet hij Duitsland vanwege de Duitse dreiging en vestigde zich in Palestina, waar hij hoogleraar werd aan de Hebreeuwse Universiteit in Jeruzalem.

-------------------

Spoedig na de dood van rabbi Mosje van Kobrin, werd aan één van zijn leerlingen gevraagd: “Wat was voor uw meester het gewichtigste?” De leerling dacht even na en antwoordde: ”Waarmee hij op dat ogenblik bezig was.”

Rabbi Loeb vertelt: “Dat ik de maggid Dow Baer van Mezrits opzocht was niet om onderwijs van hem te ontvangen, maar om te zien hoe hij de veters van zijn vilten schoenen los- en vastmaakte.”

“Waar woont God?” Met deze vraag verraste de rabbi van Kotzk enkele geleerde mannen, die bij hem te gast waren. “Wat zegt ge nu? De wereld is immers vol van zijn heerlijkheid!” Maar hij beantwoordde zijn eigen vraag: “God woont waar men Hem binnenlaat.”

 (Uit: Chassidische vertellingen, Martin Buber)

Weten welke kant je op wilt
en op weg gaan met een doel,
ook al is dat doel maar simpel,
het geeft toch een goed gevoel.

Durf eens naar de weg te vragen,
stuur misschien een beetje bij,
laat je af en toe verrassen
door die gekke maatschappij.

Met wat wilskracht als bagage
zit je bijna altijd goed,
grote struikelblokken neem je
met een beetje durf en moed.

Als je liefde weet te geven
wordt het leven kinderspel,
vul je rugzak dus met liefde,
wie die uitdeelt, komt er wel.
                       
         Auteur onbekend

(Uit: 'De Eendracht', Vrijz.Gel.Gem.NPB Varsseveld)

Ik zie in zomerlicht, de glimlach van de bron,
waaruit het leven stroomt, als stralen van de zon.
Ik hoor in vogelzang het lied van deze aarde,
getoonzet uit plezier, gestemd op nieuwe waarden.
De schepping zingt het uit, en nodigt mij te leven,
als mens, die lied en licht en zomer door wil geven.

Alfred Bronswijk, emeritus predikant van de PKN  te Zwolle

Gebed uit Tsjaad

Zeg niet Vader als je geen kind kunt zijn.

Zeg niet onze als je slechts aan jezelf denkt.

Zeg niet hemel als je slechts naar aardse zaken verlangt.
Zeg niet uw naam worde geheiligd als je voortdurend je zelf zoekt.

Zeg niet uw rijk kome als je alleen maar hoopt er zelf beter van te worden.

Zeg niet uw wil geschiede als je geen tegenslag kunt verdragen.

Bid niet voor het brood van vandaag als je niet voor de armen wilt opkomen.

Bid niet voor vergeving van schulden als je in wrok leeft met familie of buren.
Bid niet voor een leven zonder verzoeking als je voortdurend met het kwaad omgaat.

Bid niet voor een leven zonder kwaad als je niet op zoek bent naar het goede.

Zeg niet amen en zo zij het, als je dit gebed niet ter harte neemt.

                                         Nederlandse Missieraad

Wonderen

We hebben thuis een berk en ernaast op zo’n drie meter afstand tegen een schuurtje groeit een bruidsluier. Toen de takken van de berk dichterbij kwamen deed de bruidsluier een poging de berk te bereiken en dat lukte. De restanten van dat innige contact zie je nu na vijf jaar nog in de berk.

Dus in het vervolg was het voor de bruidsluier verboden in die boom te klimmen. Natuurlijk werd het gewoon weer geprobeerd, maar steeds als ze bijna of net contact maakten, grepen we in, snoeien!

Na drie of vier keer stopten de pogingen.

Maar waarom dit alledaagse verhaal over alledaagse gebeurtenissen? Als je zo met je neus op bovenstaande feiten zit, vraag je je toch af: ‘hoe weet de bruidsluier dat daar een boom staat, hoe schat zij de afstand in (eerst oprollen i.v.m. hefboomwerking), maar bovenal, hoe ontstaat het signaal na drie/vier keer snoeien: stoppen met de pogingen’?

Zo’n besluit moet ook nog genomen worden door samenwerking tussen de cellen. Chemische processen, ja, maar zo complex en zo normaal, zo onbegrijpelijk en bijna zo vanzelfsprekend.

Ik geloof niet in gesprekken met bomen.

Ik geloof wel in een heilzaam contact met de natuur.

Wonderen zijn gebeurtenissen waarvoor we (nog) geen verklaring hebben. Verwondering gaat verder, dieper. Daarin ligt ook opgesloten dat we niet op alle vragen antwoord krijgen en daar vrede mee hebben.

Verwondering, voor mij het fundament van religie, een bijna heilige verbinding met het onbekende.

                                        H.s. Hensums

(Uit: Zwingli, principieel-vrijzinnig en unitarisch maandblad, mei 2009)

Dank je wel geleende schouder
dat ik even binnen mocht
dat ik even klein mocht wezen
dat een hand de mijne zocht.

Dank je wel troost zonder woorden
voor het simpele stille zijn
voor het trachten mee te dragen
van dezelfde zielepijn.

Dank je wel geleende oren
open voor mijn jammerklacht
open voor mijn diepste wanhoop
luisterend naar de halve nacht.

Dank je wel dat toen ik woedend
vroeg: heb ik dit nu verdiend

Jij alleen mijn haren streelde.
Dan je wel, jij bent een vriend.

Dichter onbekend

Uit: ‘Weekbericht ‘,

informatie over de kerkdienst/viering
in ziekenhuis Twenteborg in Almelo 14-6-‘09