Een nieuwe dag
Er zijn nieuwe woorden
Nieuwe wegen
Nieuwe kleuren
Ander licht
Het is een nieuwe dag
En niets
Herhaalt zich
Niets herhaalt zich
Een nieuwe dag
Stef Bos
Elke dag is een vraag van God aan ons,
elke volbrachte dag is een antwoord van ons aan God
Prof. E.J.Kuiper
Vrijzinnig ManifestEen aantal vrijzinniggelovigen die op verschillende niveaus en op verschillende plaatsen actief zijn in verschillende geloofsgemeenschappen hebben een ‘Vrijzinnig Manifest’ opgesteld, bestaande uit 5 punten. Het is bedoeld als een impuls tot zelfstandige en persoonlijke reflectie op de inhoud van wat vrijzinnigheid wordt genoemd.
In de punten 3 en 5 staat :
3. De vraag of God bestaat is overbodig
Toelichting: Niemand kan de vraag naar het bestaan positief of negatief beantwoorden.
Een vraag stellen waarvan van tevoren duidelijk is dat daar geen onweerlegbaar antwoord op te geven is, is tijdverspillende kwelling des geestes. Het bestaan van krachten die wij ook wel ‘God’ noemen, is niet bewijsbaar maar overigens wel aannemelijk, omdat mensen blijven zoeken naar die krachten. Ook het gegeven dat die krachten naar menselijke ervaring soms door en voor mensen werken, maakt het bestaan van God en de eigenschappen die de God heeft, een eigen – menselijke - keuze. De weg naar God is dus altijd een hoogstpersoonlijke. Het optreden van Jezus van Nazareth maakt dit niet anders. Zijn godsbeleving stond ten dienste van zijn – geslaagde – streven tot humanisering van de mensheid en het ontwikkelen van een nieuwe ethiek, maar was ook hoogstpersoonlijk omdat hij God beleefde als de vader die hem zond.
5. De basis van vrijzinnigheid is: Geloof onttrekt zich aan de kwalificeringen ‘waar’ of ‘onwaar’
Toelichting: Wij kennen de omvang van de bedoeling niet van het universum waarin wij leven. Onze begrippenwereld is niet in staat ons bij dit universum iets meer voor te stellen dan dat het oneindig lijkt te zijn en de bedoeling van dat universum vooralsnog verbogen blijft. Dat is onze positie. Het is die positie die iedere pretentie op waarheid of onwaarheid bij voorbaat haar grond ontneemt. Waarom en waarin geloven wij dan? Wij geloven dat geloven waarde toevoegt aan ons leven. En dat geloven net als leven altijd doorgaat en nooit ‘af’is.
De moerbeitoppen ruisten
Nicolaas Beets, misschien beter bekend onder het pseudoniem Hildebrand, werd op 13 september 1814 in Haarlem geboren. Hij stierf op 13 maart 1903 in Utrecht.
Hij was, predikant, en hoogleraar, maar werd ook bekend als schrijver en dichter. Heel bekend werden zijn verhalen, die gebundeld verschenen onder de titel Camera Obscura.
Zijn geboorteplaats Haarlem en zijn latere woonplaats Utrecht spelen hierin een belangrijke rol.De eerste versie verscheen in 1839, maar de definitieve vorm kreeg het pas in 1851.
In het voortgezet onderwijs ontbrak lange tijd de Camera Obscura niet op de leeslijst.
Over zijn dichtkunst waren de meningen verdeeld. Hier volgt een van zijn mooiste gedichten.
DE MOERBEITOPPEN RUISTEN
De moerbeitoppen ruisten;
God ging voorbij;
Neen, niet voorbij, hij toefde;
Hij wist wat ik behoefde,
En sprak tot mij;
Sprak tot mij in den stillen,
Den stillen nacht;
Gedachten, die mij kwelden,
Vervolgden en ontstelden,
Verdreef hij zacht.
Hij liet zijn vrede dalen
Op ziel en zin;
’k Voelde in zijn vaderarmen
Mij koestren en beschermen,
En sluimerde in.
Den morgen, die mij wekte
Begroette ik blij.
Ik had zo zacht geslapen,
En Gij, mijn Schild en Wapen,
Waart nog nabij.
Nicolaas Beets
O. Beets, wat zijt gij groot!
Als God het niet verbood,
Dan zou ik u aanbidden...
Nu laat ik dat in "t midden
Frederik van Eeden
De Kabbala en de ziel
Kabbala en de ziel
Over de Kabbala heeft mevr. Magda van der Ende, uit Amersfoort voor onze geloofsgemeenschap een boeiende lezing gehouden.
In de Kabbala zijn verschillende richtingen, maar mevr. v.d.Ende houdt zich bezig met de klassieke traditie die gebaseerd is op de bijbel. Bij haar uitleg werkt zij met het schema levensboom en de ladder van Jakob. Zij is theologe en vertaalster van het boek Kabbala en Exodus van Zév ben Shimon Halevi. Voor haar vredeswerk ontving zij enkele jaren geleden de Ghandi vredesduif.
De levensboom, vertelde zij, bestaat uit driehoeken die elkaar overlappen. Het bovenste deel is wit, daarna volgt blauw, paars en roodachtig. Ze geven de relatie weer tussen Hemel en Aarde, tussen boven en beneden, tussen binnen en buiten, tussen mens en God. De mystici die deze vorm van de Kabbala praktiseren houden zich bezig met de grote levensvragen. Het doel is de sacrale Eenmaking tot stand te brengen tussen mens, schepping en Schepper. In de Kabbala wordt de fysieke dood gezien in het licht van verschillende bewustzijnsniveaus. Het fysieke deel keert terug naar de stof en wordt weer opgenomen in de cyclus van de natuur.
Vanaf de12e-13e eeuw spreekt men over kabbalisten, maar volgens de kabbalisten zelf is deze mystiek al ontstaan bij het scheppingsverhaal. Het is een zoektocht naar een ruimere wereld. Dit geldt trouwens ook voor de christelijke en islamitische mystiek We spreken over hemel, nirwana of paradijs. Vóór de schepping was het absolute Niets. De term ‘Niets’ wordt gebruikt omdat je er eigenlijk niet over kunt praten. Dat is structuur aanbrengen. Een belangrijk gebod is: Gij zult geen beelden maken. We moeten iets niet vastleggen, maar open houden. Andere termen zijn: Het Absolute Al of het Absolute Licht. De kabbalist zegt: God was ‘Al Één’ en God was ‘al(l)een’. God wenste God te zien. Hij creëerde een vacuüm waarin het goddelijke licht uitstroomde. In tien ‘vaten’ bundelden tien verschillende kwaliteiten van God zich samen en door samentrekkingen en uitvloeiingen ontstond de boom des levens, het prototype van de mens en het begin van de schepping.
Dan gaat er iets mis. Doordat, zoals het genesisverhaal symbolisch vertelt, Adam en Eva eten van de verboden vrucht, worden ze verdreven uit het Paradijs. Dat is de scheiding. De delen die eerst niet fysiek waren krijgen nu een fysieklichaam. Hiermee moet de mens ervaringen op doen en met die ervaring kan hij weer terugkeren naar het Paradijs. Het verhaal van de schepping is een indaling in het fysieke.
In het boek Exodus gaat het verhaal terug. Het verlangen naar bevrijding uit het fysieke. We gaan door de Rode Zee en de woestijn. In de woestijn krijgen we manna, het spirituele voedsel.Het valt voor je voeten. Maar je moet niet meer willen nemen dan je nodig hebt (teveel spiritualiteit kun je niet verteren). Dan gaan we 40 jaar door de woestijn. Dat wil zeggen dat we door alle bewustzijnslagen gaan. De bewustzijnslagen van de ziel zijn: 1. het lichaam 2. het ego 3. bereidheid je over te geven 4. bewustwording 5. het bewustzijn van jezelf. 6. het loslaten van jezelf en 7. het contact met het goddelijke.
Behalve de grote levensboom is er ook nog een eenvoudiger model, de kleine levensboom, waarover Mevr. v.d. Ende ook uitleg gaf met behulp van bijbelverhalen.
Aan het eind van de lezing kwamen nog een paar vragen, zoals: Wat zegt de Kabbala van Jezus Christus? Antwoord: De kabbalisten zijn van mening dat er altijd een Messias op aarde is. Het is een energie die doorstroomt. Daarom is er vóór en ná Jezus ook weer een Messias, anders wordt de energiestroom verbroken.
Een andere vraag:Wat verwacht men van een hiernamaals?
Antwoord: Er zijn verschillende stromingen in de Kabbala, maar deze vorm gaat uit van vele levens. Mevr. v.d.Ende gaat er van uit dat ze het leven nog wel een aantal keren zal herhalen.
4 oktober, dierendag en St.Franciscusdag
Franciscus van Assisi werd geboren in 1182 in Assisi en stierf op 4 oktober van het jaar 1226 vlakbij Assisi. Twee jaar na zijn dood werd hij heilig verklaard.
Franciscus werd vooral bekend door zijn bijzondere verhouding tot de natuur.
Hij sprak met de vogels, maakte de wilde wolf tam en noemde de zon zijn broeder en de maan zijn zuster. Omdat Franciscus zo’n grote dierenvriend was, is zijn sterfdag in 1929 in Wenen uitgeroepen tot Werelddierendag.
Op 4 oktober 1930 werd dierendag in Nederland voor de eerste keer gevierd.
Ter ere van Franciscus volgt hier Het Zonnelied, naar gezang 400 uit het Liedboek voor de Kerken van de Interkerkelijke Stichting voor het Kerklied (1973).
Het is een vertaling van J.W. Schulte Nordholt.
Hoewel het een na laatste vers over ‘het sterven in de staat van doodzonde en eeuwig kwaad’ mij wel een beetje ver gaat, vind ik het een mooi lied en ‘het zingt zo heerlijk weg’. O, ja, achter elke regel kom nog ‘halleluja’, en daaronder nog een regeltje halleluja's, maar het is zo al lang genoeg dunkt mij.
Almachtige, verheven Heer,
aan U behoort de lof en eer.
Wie kan U loven als Gij zijt,
wij zegenen uw heerlijkheid.
Geloofd om gans uw creatuur.
Ten eerste om dat blinkend vuur,
die warme schitterende bron,
de heer des hemels, broeder zon.
Hij is zo heerlijk in zijn pracht,
verdrijft zo stralende de nacht,
en geeft ons dag aan dag zijn licht,
als afglans van uw aangezicht.
Lof zij U Heer om zuster maan,
om al de sterren die er staan.
Zij tintelen in klare pracht,
als edelstenen in de nacht.
Geloofd zijt Gij om broeder wind,
om lucht en wolken welgezind,
daar Gij met alle wind en weer,
uw schepslen onderhoudt o Heer.
Voor zuster water danken wij.
Hoe nederig en trouw is zij,
als zij ons dient, hoe kuis en goed,
hoe kostbaar in haar overvloed.
Lof zij U Heer om broeder vuur,
die ons verlicht in ’t nachtlijk uur,
die zo robuust en vrolijk is,
zo dapper in de duisternis.
Geloofd om moeder aarde, Heer,
ons leven staat in haar beheer,
zij geeft ons vruchten zonder tal,
en bonte bloemen overal.
Geloofd om elk die U bemint,
en tot vergeven is gezind,
in vrede pijn en moeite lijdt,
eens kroont Gij hem met heerlijkheid.
Lof zij U Heer om zuster dood,
zij is op aarde sterk en groot,
zij heerst alom, er is geen man,
die aan haar macht ontsnappen kan.
Wee hun die sterven in de staat,
van doodzonde en eeuwig kwaad.
Zalig wie doet wat Gij gebiedt,
de tweede dood verslindt hem niet.
Geloofd, gezegend zijt Gij Heer,
wij brengen U de lof en eer.
Wij willen nederig en klein,
de dienaars van uw grootheid zijn.