Naar de inhoud

Vrijzinnigenblog

Vrij - zinnige gedachten,gedichten, verhalen en berichten
seniorennet.beseniorennet.be

Berichten van 1 oktober 2006 tot 31 oktober 2006

Herfst 2006








Neveldag

Ik houd toch ook wel van die stille grijze dagen
dan rust de aarde van haar arbeid uit.
Nu staan de bomen roerloos na veel wilde vlagen

alleen een zachte vogelstem geeft wat geluid.

 

Ik heb toch ook wel lief deez’ trage, grijze uren

waarin het leven roerloos stil vervliet,

nu na de gouden glans der zomerzonnevuren

mijn hart van stille dingen stil geniet.

 

Gij die de nevelwaden floerst rondom de landen

en door wiens machtwoord straks de zon weer wint,

ik ga door ’t  leven God met stilgevouwen handen

als wie het leven eindeloos bemint.

 

Want door de flonkeringen van het zonbeschenen leven

en door de nevelwaden van de vale dag,

hebt Gij de gouden draad van Uw geheim geweven

en daarvoor dank ik U dat ik hem speuren mag.

                                                                                                  A.L.Broer

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Postduif om 00:00 Reageer op dit bericht

We bidden tot dezelfde God



Frank William is 61 jaar en sinds 1997 directeur van de NMO (Nederlandse Moslim Omroep). Hij wordt beschouwd als een uitgesproken liberale moslim waarvan de programma's van de NMO een weerslag zijn. Hij is een bijzonder impulsieve man die kritiek op zijn handelen niet duldt en die ook verschillende malen in opspraak is geraakt.

 


In de Gids, het programmablad van de NCRV voor televisie en radio, stond in het nummer van de week van 16-22 september een gesprek, geïnspireerd door bijbelteksten, van Jaap Friso met Frank William in de rubriek ‘Het hoogste woord’.

In dit artikel zegt hij o.a. het volgende:

“Als ik als moslim naast een christen en een jood aan het bidden ben, dan bidden we tot dezelfde God. Dat is de kracht van God, hij ziet de verschillen niet en kan naar iedereen tegelijk luisteren.
Mijn ouders waren toevallig islamitisch en daarom ben ik nu moslim.
Niemand kent ‘het ware geloof’, daar blijven mensen uit alle religies altijd naar zoeken. Iemand die zegt ‘een echte moslim’ te zijn, die zegt maar wat. Je kunt dat niet meten. Het enige waar je op af kunt gaan is de integriteit van mensen. God is voor mij alwetend en almachtig en de grootste plannenmaker die er is. Hij weet hoe hij de dingen moet regelen. Al geloof ik niet, zoals veel andere moslims, dat alles is voorbestemd. Na God is de mens het hoogste wezen, hoger dan een engel, en dat betekent dat we een grote eigen verantwoordelijkheid hebben. We hebben invloed en hoeven niet te doen wat God ons gebiedt.”

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Postduif om 14:59 Reageer op dit bericht

Avondliedeke



De Vlaamse dichteres Alice Nahon werd op 16 augustus 1896 in Antwerpen geboren en overleed ook in deze stad op 21 mei 1933.
Zij publiceerde drie dichtbundels, Vondelingskens, Op Zachte Vooizekens en Schaduw, waarin zij in eenvoudige taal haar liefde voor de natuur, haar geloof, haar eenzaamheid en haar verlangen naar geluk beschreef.

 

 

 


‘t Is goed in ’t eigen hert te kijken

nog even voor het slapen gaan,

of ik van dageraad tot avond

geen enkel hert heb pijn gedaan.

 

Of ik geen ogen heb doen schreien,
geen weemoed op een wezen lei;
of ik aan liefdeloze mensen
een woordeke van liefde zei.

 

En vind ik in het huis mijns herten
dat ik één droefenis genas,
dat ik mijn armen heb gewonden
rondom één hoofd, dat eenzaam was…,

 

dan voel ik op mijn jonge lippen

die goedheid lijk een avondzoen…
’t Is goed in ‘t eigen hert te kijken
en zó zijn ogen toe te doen.

Alice Nahon

Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door Postduif om 08:04 Reageer op dit bericht

Dierendag 2006







Leert van de slak

Leert van de slak, het traagste van alle dieren.
Natuurlijk ze is langzaam en de deugd of de kunst van wendbaarheid is zeker niet haar sterkste zijde.
Als alle dieren allang zijn uitgebruld van het lachen hoor je haar nog snotteren in haar huisje.
Ze lijkt geschapen op de allerlaatste scheppingsdag,
toen God moe werd en na de mens nog een laatste restje met trage hand tot leven riep.

Maar weet je wat mens en dier vergeten?
De slak keert nooit terug naar huis.
Ze sjouwt haar sober woonverblijf altijd met zich mee en hoeft daarom niet van huis te gaan om haar weg te vervolgen.
Met eindeloos geduld gaat ze haar weg, en bij nader inzien is haar traagheid veel meer een wel-doordachte keuze.
Ze ziet en voelt de dingen al van verre en ze gaat er langzaam maar zeker op af.

En terwijl de vogels boven haar lijfelijk dak het heen en weer hebben vanwege de kruimelzorg voor heden en morgen, kruipt zij maar verder met huis en haard en denkt: kom ik er morgen niet, dan overmorgen en anders ooit.

En terwijl ze nauwelijks zichtbaar, verder komt, laat ze een zilver spoor na: voor de haastigen die het doel zijn vergeten...
                                                                                       Jan van Opbergen

Priester-dichter Jan van Opbergen werd op 5 april 1930 geboren in Overloon en overleed op zeven februari 2003 in Amsterdam.



Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Postduif om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Vrijzinnigenblog

↑ Terug naar de berichten