Bagage voor je leven

Ik zie in zomerlicht, de glimlach van de bron,
waaruit het leven stroomt, als stralen van de zon.
Ik hoor in vogelzang het lied van deze aarde,
getoonzet uit plezier, gestemd op nieuwe waarden.
De schepping zingt het uit, en nodigt mij te leven,
als mens, die lied en licht en zomer door wil geven.

Alfred Bronswijk, emeritus predikant van de PKN  te Zwolle

Gebed uit Tsjaad

Zeg niet Vader als je geen kind kunt zijn.

Zeg niet onze als je slechts aan jezelf denkt.

Zeg niet hemel als je slechts naar aardse zaken verlangt.
Zeg niet uw naam worde geheiligd als je voortdurend je zelf zoekt.

Zeg niet uw rijk kome als je alleen maar hoopt er zelf beter van te worden.

Zeg niet uw wil geschiede als je geen tegenslag kunt verdragen.

Bid niet voor het brood van vandaag als je niet voor de armen wilt opkomen.

Bid niet voor vergeving van schulden als je in wrok leeft met familie of buren.
Bid niet voor een leven zonder verzoeking als je voortdurend met het kwaad omgaat.

Bid niet voor een leven zonder kwaad als je niet op zoek bent naar het goede.

Zeg niet amen en zo zij het, als je dit gebed niet ter harte neemt.

                                         Nederlandse Missieraad

Wonderen

We hebben thuis een berk en ernaast op zo’n drie meter afstand tegen een schuurtje groeit een bruidsluier. Toen de takken van de berk dichterbij kwamen deed de bruidsluier een poging de berk te bereiken en dat lukte. De restanten van dat innige contact zie je nu na vijf jaar nog in de berk.

Dus in het vervolg was het voor de bruidsluier verboden in die boom te klimmen. Natuurlijk werd het gewoon weer geprobeerd, maar steeds als ze bijna of net contact maakten, grepen we in, snoeien!

Na drie of vier keer stopten de pogingen.

Maar waarom dit alledaagse verhaal over alledaagse gebeurtenissen? Als je zo met je neus op bovenstaande feiten zit, vraag je je toch af: ‘hoe weet de bruidsluier dat daar een boom staat, hoe schat zij de afstand in (eerst oprollen i.v.m. hefboomwerking), maar bovenal, hoe ontstaat het signaal na drie/vier keer snoeien: stoppen met de pogingen’?

Zo’n besluit moet ook nog genomen worden door samenwerking tussen de cellen. Chemische processen, ja, maar zo complex en zo normaal, zo onbegrijpelijk en bijna zo vanzelfsprekend.

Ik geloof niet in gesprekken met bomen.

Ik geloof wel in een heilzaam contact met de natuur.

Wonderen zijn gebeurtenissen waarvoor we (nog) geen verklaring hebben. Verwondering gaat verder, dieper. Daarin ligt ook opgesloten dat we niet op alle vragen antwoord krijgen en daar vrede mee hebben.

Verwondering, voor mij het fundament van religie, een bijna heilige verbinding met het onbekende.

                                        H.s. Hensums

(Uit: Zwingli, principieel-vrijzinnig en unitarisch maandblad, mei 2009)

Dank je wel geleende schouder
dat ik even binnen mocht
dat ik even klein mocht wezen
dat een hand de mijne zocht.

Dank je wel troost zonder woorden
voor het simpele stille zijn
voor het trachten mee te dragen
van dezelfde zielepijn.

Dank je wel geleende oren
open voor mijn jammerklacht
open voor mijn diepste wanhoop
luisterend naar de halve nacht.

Dank je wel dat toen ik woedend
vroeg: heb ik dit nu verdiend

Jij alleen mijn haren streelde.
Dan je wel, jij bent een vriend.

Dichter onbekend

Uit: ‘Weekbericht ‘,

informatie over de kerkdienst/viering
in ziekenhuis Twenteborg in Almelo 14-6-‘09

Joodse vertelling

De waarheid liep volledig naakt, zoals ze geboren was, over straat. Niemand wilde haar binnen laten. Iedereen die haar tegenkwam sloeg uit angst voor haar op de vlucht. Op een dag liep de waarheid weer in gedachten verzonken over de weg. Zij was erg bedroefd en verbitterd. Toen ontmoette ze het sprookje. En het sprookje droeg schitterende, veelkleurige kleren, die iedereen prachtig vond.

Het sprookje vroeg aan de waarheid: Vertel me, geëerde vriendin, waarom ben je zo neerslachtig en loop je zo bedroefd op straat rond?

De waarheid antwoordde: Het gaat slecht met me. Ik ben oud en bejaard, en niemand wil me kennen.

Daarop antwoordde het sprookje: Het is niet omdat je oud bent, dat de mensen niet van je houden. Ik ben ook erg oud en hoe ouder ik word, hoe meer mensen van me houden. Luister, ik zal je het geheim van de mensen onthullen: ze willen graag dat iedereen mooi is en zich een beetje verkleedt. Ik zal je net zulke kleren lenen als ik zelf draag, en je zult zien dat de mensen dan ook van jou gaan houden.

De waarheid volgde deze raad op en maakte zich mooi met de kleren van het sprookje. Sindsdien trekken de waarheid en het sprookje samen op en de mensen houden van allebei.

Als je aan een wijze een vraag stelt, antwoordt hij om iets duidelijk te maken met een verhaal, niet met een theorie, een systeem of een beschouwing.

Jan Luyken werd als Johannes Luiken geboren op 16 april 1649 in Amsterdam, waar hij op 5 april 1712 is gestorven.
Hij was dichter, schilder en etser

Pinksteren 2009

Ik meende ook de Godheid woonde verre,
in eenen troon, hoog boven maan en sterre,
en hefte menigmaal mijn oog
met diep verzuchten naar omhoog.
Maar toen gij u beliefte te openbaren
toen zag ik niets van boven nedervaren,
maar in de grond van mijn gemoed
daar werd het lieflijk ende zoet.

Jan Luijken

Mensenkind,
kind van het licht
 kind van de zon
kind van de liefde
 kind van God
op een morgen
 zul je langs de weg
 een engel ontmoeten.
Hij zal je een wit steentje geven,
waarop een nieuwe naam gegrift,
je eigen nieuwe naam
 zoals hij geschreven staat
in de palm van Gods hand.
           
Phil. Bosmans

Ossip Zadkine, een Frans beeldend kunstenaar, werd geboren op 14 juli 1890 in Smolensk, Wit-Rusland en overleed op 25 november 1967 in Parijs. Hij maakte het bronzen beeld Verwoeste Stad, dat sinds 15 mei 1953 in
Rotterdam staat, naar aanleiding van het bombardement op Rotterdam op 14 mei 1940

Verwoeste Stad

HANDEN HOOG, verbijsterd,

met een mond ten Hemel schreiend –

Wie zal horen? Wie zal zien…?

Of vergaan hier alle oren, alle ogen:

doodse stilte, holle leegte en bedrogen
zonder mededogen bovendien…?

In het hartverscheurend beven
droeg een duif de takjes aan,
nestelde op-hoop-van-Leven:
nieuwe moed ons ingegeven
om voorgoed weer op te staan!

HANDEN HOOG, verwonderd,
mond vol aangevuurde woorden -
Hij zal horen! Hij zal zien…!
Nu gaan open alle ogen, alle oren:
vlucht van duiven, louter Geestdrift en verkoren
weer opnieuw geboren bovendien!

Toen bij de onthulling van dit beeld bleek dat een duif een nest gebouwd had op de plek waar zich het verwoeste hart bevond, reageerde Zakine adrem: Dit was precies wat hij eigenlijk bedoeld had. Dat op de plek waar alleen maar verwoesting, dood en verderf bestond, nieuw leven zich zou manifesteren. De duif, zei hij, was niet voor niets het symbool van de Geest!

                             De tekst is van Will Waes

Handen

Gelukkig is de mens die tot het einde toe
handen mag voelen die goed doen.

De hand die met aandacht wast.

De hand die met zorg aankleedt.

De hand die met liefde kamt.

De hand die met respect aanraakt.

De hand die met het hart troost.

Geen mens kan leven zonder die hand,

die teder is,
die behoedt,
die beschermt
en bemoediging uitstraalt.

Tot het einde toe verlangt de mens
naar die hand,
om te geven de liefde die onmisbaar is.

Marinus van den Berg

God is het licht over hemel en aarde,

Zijn licht is als een lamp in een nis,
een lamp in een glas.

Een glas van sterrenschitter,
brandend aan geheiligd olijfhout
’niet uit oost, niet uit west.

En ook al raakte vuur haar niet aan
toch vlamt de olie uit zichzelf.

Licht boven licht tot Zijn Licht
leidt God wie Hij wil.

Soera 24:35

Ljef Nikolajewitsj Tolstoj, Russisch schrijver,  werd op 9 september  1828 geboren en overleed op 20 november 1910. Hij behoorde tot de Russische adel. Zijn beroemdste romans waren Oorlog en Vrede en Anna Karenina. Tolstoj heeft grote invloed gehad op de Russische politiek en literatuur. Later schreef hij religieus-filosofische traktaten.

Ook raakte hij geïnteresseerd in de internationale taal Esperanto, gemaakt door de Poolse oogarts Dr.Zamenhof.

Ik geloof in God, Hij is voor mij geest, liefde, beginsel van alle dingen.
Ik geloof dat God in mij is, en dat ik ben in Hem.
Ik geloof dat het ware welzijn van de mens bestaat in het volbrengen van Gods wil.
Ik geloof dat het vervullen van Gods wil ten goede komt aan mij en alle mensen.
Ik geloof dat God wil dat alle mensen van hun naasten houden en zo met anderen omgaan als zij ook zelf behandeld zouden willen worden.
Ik geloof dat de reden waarom wij leven eenvoudigweg is,
dat wij groeien in liefde.
Ik geloof dat deze groei in liefde de allergrootste kracht is om het Rijk van God te vestigen op aarde,
en om een samenleving waarin verdeeldheid, onwaarheid en geweld almachtig zijn, te vervangen door een nieuwe ordening, waarin menselijkheid, waarachtigheid en broederschap zullen heersen.
                                                  Leo tolstoj

Elke dag een uitnodiging
    om goed te zijn voor jezelf,
    om jezelf op te bouwen.

Elke dag een uitnodiging  
    om jezelf te oefenen
    in waardering voor dit leven,
    in waardering voor je kunnen.
Elke dag een uitnodiging
    om jezelf te verwonderen
    over zoveel goeds in anderen,
    over zoveel verlangen naar liefde.

Elke dag is een uitnodiging
    om tijd te nemen voor zorg,
    om aandachtig te leven.
Elke dag is een uitnodiging
    om elkaar te bemoedigen,

    om te bouwen aan een wereld van liefde.

                    Martinus van de Berg

Mijn grootste angst is niet dat ik onvolmaakt ben, mijn grootste angst is dat ik mateloos krachtig ben.

Het is mijn licht, niet mijn schaduw, die mij het meest beangstigt.
Ik vraag mijzelf af: wie ben ik om briljant te zijn, prachtig, talentvol, fantastisch?
Maar wie ben ik om dat niet te zijn?
Ik ben een kind van God.
Mijzelf als onbelangrijk voordoen, bewijst de wereld geen dienst.

Er is niets verlichts, aan mijzelf klein te maken opdat andere mensen zich bij mij niet onzeker zullen voelen.
Ik ben bedoeld om te stralen als een kind.
Ik ben geboren om de glorie van God die in mij is, te openbaren.
Die is niet alleen maar in mij, die is in iedereen!
En als ik mijn licht laat stralen, geef ik onbewust aan andere mensen toestemming hetzelfde te doen.
Als ik van mijn angst bevrijd ben, bevrijdt mijn aanwezigheid vanzelf anderen. 

Nelson Mandela, 1994, Inaugurele Rede bij
presidentschap van de republiek Zuid-afrika.

Hoe kun je merken dat je ouder wordt?

Alles is veel verder weg dan vroeger. Het is twee keer zo ver naar de hoek en ze hebben er een heuvel bij gemaakt heb ik gemerkt.

Ik heb ’t maar opgegeven om te rennen om de bus te halen, hij vertrekt trouwens eerder dan vroeger.

Ik heb bovendien de indruk dat ze de trappen steiler maken dan jaren geleden.

Heb je gemerkt dat ze de krant in kleinere letters drukken?

Het heeft ook geen zin om iemand te vragen hardop voor te lezen, want iedereen praat tegenwoordig zo zachtjes dat ik ’t nauwelijks kan verstaan.

Het materiaal in kleding wordt zo krap, vooral rond middel en heupen.

Zelfs de mensen veranderen, ze zijn veel jonger dan wij toen wij zo oud waren.

Van de andere kant:

Mensen van mijn leeftijd zijn veel ouder dan ik. Ik kwam gisteren een oude vriendin tegen en ze was zo oud geworden dat ze mij niet meer herkende. Ik moest nog aan dat arme mens denken vanmorgen, terwijl ik mijn haar stond te kammen. Ik zag mezelf in de spiegel en ik dacht: “Verdraaid, die spiegels zijn ook niet meer van zo’n goede kwaliteit als vroeger”.

                                              Aad Fokker

Neeltje Maria Min werd op 21 juli 1944 geboren in het Nederlandse Bergen. Vanaf haar 14^e schrijft zij in eenvoudige taal lichtvoetige en ritmische poëzie. Voor het eerst werd een gedicht van haar in de krant gepubliceerd toen zij 19 jaar oud was onder het pseudoniem Sophie Perk. Haar eerste dichtbundel ,Voor  wie ik liefheb wil ik heten, verscheen in1966.

De klok begint te zingen

Vanmorgen zag ik door de kieren
van de gesloten luiken licht,

dat straalde over mijn gezicht

en al het stof als vuur deed vieren.

Toen werd mijn kamer warm tot op het bot
en op de kast begon de klok te zingen
van ruisende herinneringen
en plotseling verscheen mij god.

                                                 Neeltje Maria Min