Het jaar 2009

Oudejaarsavond

Alle kind'ren uitgezworven,
soms heel ver bij je vandaan.
Op een avond zoals deze,
grijpt de weemoed je dan aan
en je vouwt je handen samen,
noemt aan God heel zacht hun namen.

O. zij zullen het best voelen,
dat 't gebed hen nog omgeeft.
Ook als zij Gods naam niet noemen,
die geen inhoud voor hen heeft,
zullen zij toch stil beamen,
twee paar handen gaan nu samen.

Alle kind'ren uitgezworven
en je weet niet goed waarheen,
maar je blijft wel voor hen bidden,
want je weet dat God alleen
nog hun levens kan bewaren,
voor de eeuwigheid kan sparen.

O, zij zullen het best voelen,
dat 't gebed hen nog omringt.
Op een avond zoals deze,
als 't verleden door hen zingt,
weten zij dat jullie samen
God herinnert aan hun namen.

(uit:'Nooit zal 't donker worden'van Co 't Hart) 

Kerstnacht

Nadenkertje

Er waren eens drie mensen: Iedereen, Iemand en Niemand.

Op een dag werd er een belangrijke opdracht gegeven.

Iedereen werd gevraagd zich hiermee bezig te houden.

Iedereen dacht dat Iemand het wel zou doen en wachtte rustig af….

Uiteindelijk deed Niemand het.

Iemand werd toen kwaad, omdat het de taak van Iedereen was.

Niemand realiseerde zich dat Iedereen het niet wilde doen.

Uiteindelijk deed Niemand wat Iedereen had kunnen doen.

Advent 2008

We ontsteken een kaars
om onze wanhoop te verdrijven
als teken dat we durven geloven
dat de duisternis niet zal overheersen
en dat er licht zal zijn voor iedereen.

We ontsteken een kaars
om onze twijfel te verdrijven
als teken dat we durven geloven
dat er een wereld zal komen
waarin toekomst zal zijn voor iedereen.

We ontsteken een kaars
om onze angst te verdrijven
als teken dat we durven geloven
dat de dromen van de profeten
werkelijkheid zullen worden in onze dagen.

We ontsteken een kaars
om onze moedeloosheid te verdrijven
als teken dat we durven geloven
dat wij nieuwe mensen zullen zijn
die metterdaad werken aan Gods Koninkrijk.
                                    (dichter onbekend)

Vitaminen op papier 

Ik heb reeds lang met je gesproken aan de telefoon. Hier krijg je nu je ‘vitaminen’ op papier. Ik weet heel goed dat men niet altijd helpen kan met een paar mooie worden.

Toch ga ik voort, omdat je erom gevraagd hebt, bijna om gebedeld. Eigenlijk zal ik altijd hetzelfde zeggen tegen onbekende, onzichtbare mensen, als een dwaze profeet, die zaait in de wind, niet wetend waar de akker ligt, altijd met hetzelfde zaad dat hij ook maar van elders ontvangen heeft.

Eigenlijk ben ik maar een vreemde kleine kabouter, die in het huis van je dwaasheid tegen moderne afgoden schopt en bij je welgevulde tafel, achter de krant en je teevee, bij je werken en je zaken doen en bij elk gesprek je achtervolgt met die stomme vraag naar het ‘hart’.

Maar ik weet één ding. Een woord dat het hart raakt, verandert het hart.

Als je moe bent en je weet niet van wat, kan een woord een gebeurtenis zijn, een stuk brood voor een nieuwe start, een ster die uit de hemel valt.

Een rebbe raakte in gesprek met zijn buurman. De buurman zei tegen de rebbe: "Je krijgt duizend kopeken van me als je me kunt laten zien waar God is". De rebbe keek rond, zweeg enige tijd en antwoordde: Ik geef je tweeduizend kopeken als je me kunt aanwijzen waar God niet is".

------------

Een chassied klaagde erover, dat de wereld zo slecht was en dat het hem moeilijk viel te midden van al die slechtheid te leven. De rebbe antwoordde: "U bent niet zo goed als u zich voorstelt, noch is de wereld zo slecht als u zich voorstelt. Denk iets minder goed over uzelf, dan zult u de wereld beter begrijpen".

Iemand die op z’n zeventigste jaar
nog hetzelfde denkt als toen – ie twintig was,
doet denken aan een huis dat vijftig jaar
heeft dicht gezeten.

                                       Wim Kan
                       (uit: Soms denk ik wel eens bij mezelf)

Zeg de waarheid, als u de liefde daarmee dient.
Houd haar vóór u, als u alleen uzelf daarmee dient.

                                             Nel Benschop

Gij zoekt vergeefs naar de oorzaak van uw zorgen,
naar de noodzaaklijkheid van ieder ding,

vergetend dat de zomer is verborgen,
in duistre schacht van rups en engerling

                                           Jan van Nijlen

Zie ook :6 sept. 2006; 6 januari 2007 en 6 april 2007

Javastraat 13

Immigranten,niet meer uit Wolvega of Drenthe,maar uit Spanje, Afrika, Klein- of Groot-Azië. In de Atjehstraat zijn moslims bij ’t gebouwtje aan de praat dat nu moskee is en dat vroeger wat met d’Heiligen der laatste dagen had. Ook in mijn oude school woont de islam, maar Shakespeare zei al: ‘Wat beduidt een naam?’

Allah of God, Jezus of Mohammed,

 men bidt hetzelfde angstige gebed:

‘Spaar ons voor ziekte, schade aan de ziel,
en Heer, ook voor een tweede Tsjernobyl,
blijf met de mensheid, Heer, blijf onze Vriend,
al is een tweede zondvloed dik verdiend.’

Waar men ook nieuwe mensen niet verdroeg,
hier wel. Want deze stad is ruim genoeg.

Molukker, Surinamer, Vietnamees,
hun kinderen praten ’t zelfde Enschedees.

---------------

‘k Heb in andere straten

en steden verkeerd,

ik heb veel ondervonden
en best wat geleerd.

Ben al ver op mijn weg

van de wieg naar de kist
en wat ik bijleer lijkt steeds meer

op wat ik al wist

Willem Wilmink 

                                    (uit zijn bundel: In de Javastraat)

Van 4 t/m 7 juni 2009 wordt in Enschede, de stad in Twente van Willlem Wilmink,

het Willem Wilmink Festival gehouden.

Er zal een vijfstemmig koor optreden, dat maximaal uit dertig mensen bestaat.

Het is een projectkoor dat hierna weer wordt ontbonden.

Hoe en van welke kant we de wereld ook leren kennen,

Ze zal altijd een dag- en een nachtzijde behouden.

Johann Wolfgang Goethe, 28 aug. 1749

De geniale Duitse dichter, schrijver, wetenschapper, filosoof en staatsman Johann Wolfgang Goethe werd op 28 augustus 1749 in Frankfurt am Main geboren en overleed op 22 maart 1832 in Weimar.
Toen hij 13 jaar was, deed hij zijn vader al een bundeltje met zijn eigen gedichten cadeau. Zijn hoofdwerk is Faust, maar wie kent niet het bekende gedicht en lied der Erlkönig?

De Spaanse heilige, dichter en kerkleraar Johannes van het Kruis, werd geboren als Juan de Yepes in Fontiveros, op 24 juni 1542 en stierf op 14 december 1591 in Úbeda. Hij is de heilige van de dichters.
Zijn bekendste gedicht is Het geestelijk Hooglied.

Om te geraken tot het smaken van alles

 –   heb smaak in niets;

om te geraken tot het weten van alles

 –   wil niets weten;

om te geraken tot het bezit van alles

–       wil niets bezitten;

om te geraken tot wat je nog niet bent

–       moet je gaan langs de weg van het niet-zijn.

Juan de la Cruz
 

Het dorp heeft een carillon gekregen.
Naar aanleiding van deze gewichtige gebeurtenis laat de onderwijzer zijn leerlingen een opstel schrijven.
Jantje schrijft het volgende: "Op zondag werden onze nieuwe klokken gewijd. Meneer pastoor en meneer de burgemeester hielden een prachtige toespraak.
Daarna werden ze opgehangen.
Sindsdien is het een stuk gezelliger in ons dorp."
                                     (bron onbekend)

George Eliot was het pseudoniem van de Engelse schrijfster Mary Ann Evans, die leefde van 22 november 1819 tot 22 december 1880.
Zij schreef onder een mannennaam om de kansen op publicatie te vergroten.




Men moet doodarm zijn geweest om te weten, hoe heerlijk het kan zijn iets weg te geven.
                                             George Eliot

Het heelal is vol van wonderlijke ideeën;
waar ideeën zijn, moet ook een denker leven.
                                             Albert Roderich

Wie van verdriet de haren uit zijn hoofd trekt,
ervaart dat de smart van kaalhoofdigen er niet minder om is.
                                             Cicero

Begrafenisplechtigheden dienen om de levenden reden te geven zichzelf geluk te wensen.
                                             Thomas Wilson

Tolerantie is een vorm van egoïsme om aan te tonen hoe ruimdenkend je wel bent.
                                             Gerrit Komrij

Logisch denken leidt tot onberispelijk taalgebruik.
Goed taalgebruik dwingt tot logisch denken.
                                              Multatuli

.

Zien

soms
heel even
breekt
eeuwigheid
heen door de tijd

het kan zomaar gebeuren

het licht in de morgen
de zon op een bloem
de lach van een kind
een hand op je schouder
een merel die zingt

het kan zomaar gebeuren
dit zien

soms plots
heel even
grensoverstijgend

dit zien van de ziel
     
Oeke Kruythof

Oeke Kruythof (1938) treedt sinds 1991 met haar gedichten naar buiten bij diverse gelegenheden. Ook schrijft zij haar gedichten in tijdschriften en dichtbundels. Deze 'woordvensters op mijn innerlijke werkelijkheid', zoals ze haar gedichten noemt gaan meestal over intermenselijke relaties, religie, natuur of kinderen.

Een stukje uit een vraaggesprek in

De Twensche Courant Tubantia

van 6 september 2008

van Theo Krabbe met Wim-Jan Bouman, sjamanistisch healer en teacher.

Geloof je in God?

“Niet in God die boven ons staat, ons beoordeelt als goed of slecht en ons naar de hemel of de hel stuurt. Ik geloof wel dat er een energie is, die door iedereen en alles heen stroomt. Een wijsheid die we niet kunnen bevatten. In het sjamanisme noemen we die wijsheid of energie Grote Geest of Spirit. Een wijsheid die overzicht heeft over de kosmos, die inzicht heeft in wat er met ons allemaal gebeurt en die dat alles op de een of andere manier stuurt. Een wijsheid die ook weet heeft wat vanuit onze essentie het beste voor ons is in dit leven.”

*********************

Huub Oosterhuis werd op 1 november 1933 geboren in Amsterdam. Hij is priester, theoloog en dichter en vooral bekend door zijn theologische boeken en liederen. Hij is de vader van de zangeres Trijntje Oosterhuis en de muzikant Tjeerd Oosterhuis.

Naar Prediker 3

Tijd van vloek en tijd van zegen
tijd van droogte tijd van regen
dag van oogsten, tijd van nood
tijd van stenen, tijd van brood.
Tijd van liefde, nacht van waken
uur der waarheid, dag der dagen
toekomst die gekomen is
woord dat vol van stilte is.

Tijd van troosten, tijd van tranen
tijd van mooi zijn, tijd van schamen
tijd van jagen nu of nooit
tijd van hopen dat nog ooit…
Tijd van zwijgen, zin vergeten
nergens blijven, niemand weten.
Tijd van kruipen, angst en spijt
zee van tijd en eenzaamheid.

Wie aan dit bestaan verloren
nieuw begin heeft afgezworen
wie het houdt bij wat hij heeft
sterven zal hij ongeleefd.
Tijd van leven om met velen
brood en ademtocht te delen.
Wie niet geeft om zelfbehoud
leven vindt hij honderdvoud.

Huub Oosterhuis