Leven

Soms

Soms
een gedachte
om vast te houden
je schrijft zolang
de woorden op het strand
van je geheugen
dan komt de zee van alledag
en is de gedachte er nooit geweest.
        
                          Henri Grijmans, schilder en dichter uit Raalte

Confucius, een Chinese wijsgeer die leefde van 551 v.Chr. tot 479 v.Chr., was beroemd om zijn citaten. De leer van het Confucianisme, die de nadruk legt op een humaan bestuur boven een gezagshandhaving door geweld, werd door zijn discipelen te boek gesteld. Confucius heeft grote invloed gehad op de Chinese beschaving. De viering van zijn geboortedag vindt ieder jaar plaats op de 28^e van de achtste maand van de Chinese kalender.

Enkele uitspraken:

'Te weten wat men weet en te weten wat men niet weet, dàt is weten'.
---------
'Wie weet en weet dat hij weet is wijs:
volg hem;
Wie weet en niet weet dat hij weet, die slaapt:
wek hem;
Wie niet weet en weet dat hij niet weet is onwetend:
leer hem;
Wie niet weet en niet weet dat hij niet weet is dom:
mijd hem'.
                                  Confucius

Maar hoe vind je iemand die weet dat hij weet en daarom waard is nagevolgd te worden? Het zou kunnen dat die mens ten onrechte denkt te weten dat hij weet en niet weet dat hij niet weet).

Voor de lezers van mijn blog!

Ik wens jullie voor het nieuwe jaar
van alles wat - bij mate!
Dan komen jullie zeker niets te kort
en hoeven jullie niets te laten.

Zo wens ik jullie een heel jaar lang
voldoende heil en zegen.
De meeste dagen zonneschijn,
maar ook een paar met regen.

Toon Hermans werd als Antoine Gerard Theodore Hermans in Sittard geboren op 17 dec. 1916. Hij overleed in Nieuwegein op 22 april 2000.
Hij was een bekende Nederlandse cabaretier, zanger en dichter. Daarnaast was hij ook kunstschilder.


Stille Nacht

Vannacht gaat Jan ter kerke en naar de heilige mis,
dat doet hij één keer in het jaar
omdat het Kestmis is.
En Petrus op een hoge ster
zegt: "Kijk es, Lieve Heer,
daar heb je Jan, hij komt van ver,
maar hij is er toch maar weer".
                            Toon Hermans

Geen ster te zien

Geen ster te zien, slechts neonlichten van reclame
zetten de wijzen van het westen aan
vanwege ’t Kerstkind extra in te slaan
en zich een welvoorziene tafel niet te schamen.

Geen ster te zien, maar wijs of niet, zij die zich schamen
tasten de weg terug naar Kind en stal.
Stal staat voor wereld en is overal,
ontdekken zij, en daar is Hij, mens met ons samen.

Inge Lievaart (uit:Anno Domini)

Inge Lievaart, 90 jaar, is bekend door haar christelijke gedichten, maar ook door haar haiku’s. Onder de naam Anna Terweel dichtte zij al in de Tweede Wereldoorlog in een illegaal  blad. In augustus jl. kwam een bundel van 200 haiku’s van haar uit bij uitgeverij Kok, getiteld: De binnenkant van het zien.

                               Prof. dr. Herman Pleij en Erasmus

Een groot gebeuren dit jaar was de door onze geloofsgemeenschap georganiseerde lezing van
Prof. dr. Herman Pleij over Erasmus, op 11 november jl. in de Biologische Boerderij Het Exoo van de familie Busger op Vollenbroek in Enter. Hier volgt een verslag van die bijeenkomst.

Herman Pleij wilde het vooral hebben over de dominante invloed van Erasmus op de Nederlandse cultuur. Maar eerst gaf hij nog een verhandeling over het, in verschillende opzichten, bijzondere van 11 november. In veel landen is het een herdenkingsdag i.v.m. de wapenstilstand in de 1^e Wereldoorlog, maar het is ook het begin van de zg. ’schoonwasfeesten’. Deze dienen voor het reinigen van de samenleving. Het zijn z.g. ‘ventielfeesten’. Sint Maarten is het eerste van deze reeks die wel tot Pasen toe loopt en waarbij je orde op zaken gaat  stellen. Tot deze feesten behoren o.a. ook  het carnaval, Sinterklaas, 1 Januari, Drie Koningen enz. Er gebeurden tijdens die feesten in de middeleeuwen vaak veel zaken die de kerk niet kon waarderen. Over het een en ander wordt door dhr. Pleij smakelijk en humoristisch uitgeweid.

Wat heeft Erasmus hiermee te maken?  De Lof der Zotheid is het bekendste en belangrijkste werk van Erasmus. Het was al in zijn tijd een bekend werk, maar er waren ook mensen die er schande van spraken. Het boek heeft veel te maken wat er aan ‘zotheid’ in die 15^e en 16^e eeuw aan de gang was en hiermee  is dus de band met 11 november gelegd. Erasmus reisde door heel Europa en tijdens een van zijn  reizen naar Engeland, naar zijn vriend Thomas More, schreef hij dit prachtige werk dat nog steeds behoort tot de wereldliteratuur. Er zijn op het ogenblik 3 afzonderlijke moderne vertalingen in het Nederlands verkrijgbaar. In De Lof der Zotheid wordt alles betrekkelijk gemaakt, je wordt steeds op het verkeerde been gezet. Erasmus wil de absolute zekerheid wegnemen. Het gaat er om, dat je ontregeld wordt, niet in vaste patronen denkt, maar gaat relativeren.

Wijsgeren hebben grote baarden, zegt Erasmus,om te imponeren, maar denk dan onmiddellijk dat een geit ook een sik heeft.

Erasmus is eigenlijk de grondlegger van de moderne westerse wereld. Hij is degene die de volksgewoonten en zotheidcultuur omhoog tilt en een soort wetenschappelijk fundament geeft. Hij heeft specifieke ideeën die naar zijn mening de mensheid zouden moeten redden en vooruit helpen en die weet hij wetenschappelijk te funderen door te verwijzen naar de klassieke cultuur die een grote rol speelde in zijn leven en door te verwijzen naar middeleeuwse filosofen en vooral door te redeneren en met teksten bezig te zijn. Vóór alles was hij filoloog, een tekstwetenschapper. Hij was altijd uit op het vaststellen van de juiste teksten. Hij vond zelf het vaststellen van de juiste tekst van het Nieuwe Testament zijn belangrijkste werk. Hij was bezig die zuivere teksten te herstellen. Maar hij maakte ook colloquia, leerdialogen, samenspraken over hoe de mensen met elkaar om moeten gaan  en allerlei commentaren en traktaten over alles en nog wat. In toneelspelletjes werden alle problemen van die tijd ter discussie gesteld. Ze zijn vertaald in het Nederlands en in Nederland te koop. De problemen, die ons ook nu nog aan gaan, doen heel modern aan.

Erasmus had buitengewoon veel kritiek op de praktijken binnen de kerk. Hij leert dingen die in onze tijd in hoge mate evident geworden zijn. Het was heel revolutionair en gevaarlijk om die standpunten in te nemen in zijn  tijd. Hij drijft de spot met met priesters en met monniken. Hij was de man van het relativeren, maar het was een tijd van absolutisme, de kerk had de waarheid in pacht.

Men verwachtte dat hij uit de kerk zou stappen en een protestantse volgeling van Luther zou worden, maar nee. In een open brief aan Rome schrijft hij, dat hij in de kerk blijft, maar laat er meteen op volgen, ’totdat er een betere kerk is ‘. Hij relativeert hier weer door te laten zien dat de kerk ook mensenwerk is. Dat was wel ketterij rond 1500! Erasmus jaagt voortdurend iedereen in het harnas. Hij drijft de spot met alles. In zijn colloquia, bestemd voor 15-16 jarigen, leert hij dat je in discussies moet luisteren naar anderen, dat je respect moet ontwikkelen voor een afwijkend standpunt. De waarheid is relatief.

Het geboortejaar van Erasmus is niet helemaal duidelijk, maar hij is geboren in Rotterdam en opgegroeid in Gouda. In 1536 is hij in Basel overleden. Hij keerde zich nogal eens tegen de Lage Landen, m.n. het graafschap Holland waar hij geboren is. Dat is erg verbonden met problemen rond zijn geboorte. Hij was een bastaard, maar de juiste feiten zijn hier niet met zekerheid over bekend. Zijn leven lang blijft hij te keer gaan tegen het monnikdom dat hem als kind werd opgedrongen en dat niet bij hem paste. Hij voelde zich opgesloten in het klooster, want hij mocht daar eigenlijk niet weg, en in zijn ontwikkeling tegengewerkt. Toch blijft hij zich wel altijd erg identificeren met de Hollander. Als men hem een ’botte Hollander uit Rotterdam’ noemt, die te direct en te grof de waarheid zegt, is hij het er wel mee eens. Hij blijft ook altijd Roterodamus achter zijn naam zetten. Op zijn sterfbed, dat jaren duurde, waren zijn laatste woorden in het Nederlands: ”Ach lieve God”, terwijl zijn dagelijkse taal in zijn kringen toch Latijn was.

Erasmus was zeer geïnteresseerd in onderwijs en het opvoeden van kinderen. Hij zei altijd ‘je moet van kinderen houden, anders kun je ze niets leren’. Hij had daar ook weer zijn argumenten voor.  Hij was van mening, dat de borsten van vrouwen  zo hoog zitten omdat ze dan de kinderen meteen kunnen knuffelen, bij dieren zitten ze op een andere plaats. Hij ontwikkelde allerlei systemen hoe je kinderen kunt leren lezen. Bijvoorbeeld door ze te laten koekhappen naar letters.

Het concept van Erasmus is gewetensvrijheid. Het werd bepalend voor Willem van Oranje, er kwam scheiding van kerk en staat. Dit was buitengewoon belangrijk De Roomse kerk was zeer hiërarchisch en daaraan moest men gehoorzaam zijn. Je mocht niet denken wat je wilde. Dit leidde in die tijd tot martelingen en heksenvervolgingen.

Erasmus wijst op de persoonlijke verantwoordelijkheid voor God. Andere godsdiensten dan de protestantse, werden niet verboden, maar er kwam een gedoogcultuur. Uit veel Europese landen kwamen dan ook geloofsvervolgden naar Nederland.

Erasmus was veel in Vlaanderen en Brabant zijn lievelingsstreek.

In Anderlecht bij Brussel is het Erasmushuis met een prachtige tuin er omheen. Dit 16^e eeuwse huis, waar hij in 1519 ongeveer een jaar heeft doorgebracht, is heel goed bewaard gebleven. Je kunt er zijn werkkamer bekijken met het bureau, zijn werken en kunstvoorwerpen. Alles wat indertijd in dat huis stond, staat er nog. Herman Pley spoort ons aan om daar eens een bezoekje te aan brengen.

Herman Pleij schreef de volgende boeken over Erasmus: 'Erasmus en het poldermodel' en 'Het gevleugelde woord'

Marc Chagall werd in 1887 in Rusland geboren als Mojsje Zacharowitsj Sjagal in een chassidisch joods gezin. Hij stierf in Saint-Paul de Vence in Frankrijk in 1984 op 97- jarige leeftijd. Hij volgde een schildersstudie in St. Petersburg en verhuisde in 1914 naar Parijs. daar kwam hij in contact met het kubisme.
Hij werd een van de bekendste schilders van de 20e eeuw.


U hebt mijn handen gevuld

Ik ben uw zoon op aarde, die nog nauwelijks loopt.
U hebt mijn handen gevuld met kleuren, met penselen.
Ik weet niet hoe ik U moet schilderen.

Moet ik de aarde beschilderen, de hemel, mijn hart?
Brandende steden, vluchtende mensen, met ogen vol tranen?

Waar moet ik heen vluchten, tot wie omhoog vliegen?
Hij die daarginds het leven schenkt,
Hij die de dood uitzendt,
misschien kan die maken dat mijn schilderij een feest van licht wordt.
                                                                        
                                               Marc Chagall

Men verwerft geen vrienden,
men ontdekt ze!
                    Wilhelm Busch
----------------------
Andere mensen goed doen is geen plicht,
het is een vreugde, want daarmee groeit onze 
eigen gezondheid en gelukzaligheid!
                                        Zarathustra
----------------------
In iedereen is iets kostbaars
dat niet in een ander is.
                       Martin Buber

----------------------
Vertel het mij en ik zal het vergeten,
toon het mij en ik zal het mij misschien herinneren,
betrek mij erin en ik zal het begrijpen.
                          Indiaans spreekwoord
----------------------
Men heeft slechts dan een hart
wanneer men het heeft voor anderen!
                                Friedrich Hebbel
----------------------
De mensen hebben geen tijd meer iets te leren kennen,
ze kopen alles kant en klaar in de winkels,
maar daar er geen zaken voor vrienden zijn,
hebben de mensen geen vrienden meer.
                        Antoine de Saint-Exupery

Op de buitendag van de Vrijzinnige Geloofsgemeenschap NPB, die gehouden werd op 9 september in Rijssen, waren drie sprekers, een christen, een moslim en een jood
(zie ook 11-10 en 28-10).

Hier volgt verkort het relaas van de laatste spreker.

Mijn geloof, zoals het is in het jodendom, heeft heel veel te bieden in de vorm zoals die nu nog  steeds bestaat.

Waar ben ik trots op?:

Allereerst op een serie boeken, die verzameld zijn onder de naam ‘Oude Testament’ of Tenach, waar de Thora een gedeelte van is, met daarin een geschiedenis die ik deel, een wetgeving, verhalen over menselijk gedrag in verhouding tot elkaar en God.

Een God die vaderlijk en barmhartig is en zelfs openstaat, en dat vind ik zo fantastisch, voor onderhandeling zoals met Mozes, maar ook zo nu en dan meedogenloos kan zijn. Verder ben ik trots op de fantastische mondelinge en schriftelijke verklaringen die de geest scherpen en  waarvan sommige zelfs in het Arabisch zijn geschreven door Maimonides in Spanje.

En op de Kabbala tot slot, een wetenschap en handleiding voor ingewijden om de hoogste abstractie te onderzoeken, te delen en te beleven. Dan heb ik het nog niet gehad over de rijke poëzie, zoals die te vinden is in de Psalmen, de inspirerende synagogediensten die ik wekelijks bezoek en de prachtige muziektraditie (ik ben zelf muzikant van huis uit), die door de versobering na de verwoesting van de tweede tempel een unieke vorm heeft aangenomen. Dan heb ik het ook nog niet gehad over al die symboliek en traditie waardoor feest- en treurdagen een gigantische diepgang hebben gekregen en bijdragen tot duurzaam gezinsleven en een unieke sociale cohesie en daarmee ook bijdragen tot overleven. En dankzij de handhaving van het Bijbelse Hebreeuws, kan ik overal ter wereld meedoen aan de godsdienstoefeningen. Ook als ik de landstaal niet spreek, kan ik gewoon de synagogedienst bezoeken. En dat voor een volk dat zo klein is, dat het kleiner is dan een denkbeeldige statistische tolerantie in een onderzoek onder Chinezen. Maar wel een volk dat meer Nobelprijswinnaars heeft voortgebracht dan die miljard Chinezen. Een volk dat gigantisch heeft bijgedragen aan ethiek, filosofie en wetenschap. Enkele tientallen miljoenen mensen waarover meer is geschreven, dan over welk volk dan ook. Leest u maar dagelijks de krant. Een volk dat niet zijn mensen telt maar zijn daden en die waardevolle rollen toedeelt aan de andere monotheïstische godsdiensten. Een volk dat overtuigd is, dat als zij volgens de Thora leeft, er een weldaad op aarde komt. Een volk dat een huwelijk heeft met de aarde zelf, wat zich heeft gematerialiseerd met het land Israël. Ik ben mij er bewust van dat ik als persoon een unieke schakel ben tussen een  67- en binnenkort 68- honderdjarig verleden en een hoopvolle toekomst. Ik ben drager van kennis en traditie die zelfs in mijn DNA zit, want je bent joods via moeders lijn. Niet alleen maar een godsdienst, maar het is een levenswijze waar ik trots op ben.

Waar schaam ik mij eigenlijk voor binnen het jodendom?

Dat vind ik een heel moeilijke vraag. Schaamte kan zijn dat ik liever niet in het openbaar tekenen draag van mijn godsdienst. Aan de hoofdbedekking zou je kunnen denken. Schaamte kan zijn dat ik me niet houd aan de vorm van het orthodoxe jodendom. Ik ben in mijn levenswijze vrij liberaal, al ben ik aangesloten bij de orthodoxe gemeenschap. Ik schaam mij voor joden die vinden dat zij binnen  het jodendom de ware vorm van jodendom belijden. Dat kan van Messiaans belijdende joden zijn tot rechts orthodoxe joden, die mij maar een goj vinden. Ik schaam mij voor joden die uit Israël naar Nederland komen en hier een synagoge bezoeken, zonder dat zij een hoofdbedekking hebben meegenomen en eigenlijk nergens meer van weten; ik heb het pas geleden nog meegemaakt. Maar goed, niets menselijks is mij vreemd, want ik vind dat hij of zij joods is, waar via de doorgaande moederlijn het jodendom is doorgegeven.

Dus het is heel moeilijk voor een ander om onderdeel te worden van de joodse gemeenschap. Hoewel het delicaat is wil ik tot slot nog wel benoemen dat het samengaan van authentiek en godsdienst een heel moeilijke relatie is. Ik schaam mij dan ook wel voor de extreme vormen die belangen van anderen schaadt en waarbij de legitimatie wordt gevonden in het Oude Testament.

En tot slot de derde vraag: Wat betekent Christus voor mij, of wat betekent de Messias voor mij in brede zin, nu en in de toekomst?

De Messiaanse verwachting, het is toch fantastisch dat wij die gedachte of u nou christen, moslim of jood bent deelt, want we zijn Messiaanse godsdiensten. We verwachten een betere toekomst.

En toch, het begrip Messiaanse tijden is in het jodendom zo abstract, dat het buiten onze menselijke vermogens ligt om daar een concrete voorstelling van te maken. Net zo goed als een heelal dat uitdijt met de snelheid bijna gelijk aan het licht, maar waarin, waarheen dan? (Ik las vanochtend nog dat een Joodse wetenschapper hier weer een prijs mee heeft gewonnen). Of plekken in het heelal die zoveel aantrekkingskracht hebben, dat zelfs licht er niet aan kan ontsnappen. Dat kun je je niet voorstellen, wat is dat nou. Het enige wat we kunnen waarnemen zijn de verschijnselen die zo’n fenomeen teweeg brengt. Die verschijnselen worden dan geïnterpreteerd. Zo is het ook eigenlijk met godsdienst. We kunnen het als mens niet doorgronden. Alleen de verschijnselen kunnen we waarnemen en er betekenis aan toekennen. Daarbij is de waarneming persoonlijk. Het is zo abstract, dat het door iedereen verschillend wordt beleefd. Zo heeft het verschijnsel Messias in het jodendom een lange geschiedenis achter de rug. We denken steeds weer tekenen waar te nemen, die de Messias aankondigen, om daarna de teleurstelling te moeten verwerken dat we nog niet het niveau hebben bereikt om aan het begrip ‘Messiaanse tijd’ ook daadwerkelijk invulling te kunnen geven. Laat staan dat die tijd in afzienbare tijd aanbreekt. Tot slot een wijsheid. In de witte gebieden van de Thora, de ruimte tussen de letters en de regels, daar staat de waarheid. Het is onze taak om de verschijnselen, letters, woorden, regels, wat we waarnemen om ons heen, nauwkeurig en met gepaste eerbied te bestuderen om daarmee dichter bij de waarheid te komen en ons als mens te evolueren naar het hogere plan. Want dat voelen we, er is een hoger plan. Het is een zware en verantwoordelijke taak, want het doet een beroep op ons gehele intellectuele en creatieve vermogen. Niet iedereen kan daar zomaar deel van uit maken. Niet iedereen. Want als de Kennis, met een hoofdletter, in verkeerde handen valt, leidt het tot een nietsontziende destructie. En dat kunt u ook dagelijks in de krant lezen. De gevolgen zien we om ons heen. Maar als de Kennis wordt gekoesterd, of gedeeld, zal het tot zegen zijn van de hele mensheid. Daarin hebben wij als Joods volk een specifieke taak.

Na de ‘getuigenis’  van de christen op de buitendag van de Vrijzinnige Geloofsgemeenschap NPB, waarover ik schreef op 11 oktober, kwam de moslim aan de beurt. Ook dat zal ik hier verkort weergeven.

In naam van God, de meest Barmhartige en Genadevolle.

Wat heeft mijn geloof mij te bieden als moslim zijnde?

Waarom ben ik een trouwe aanhanger van mijn geloof? Mijn geloof is mijn houvast in dit leven, want zonder mijn geloof, zonder Islam zou ik niet weten wat ik zou moeten, dan zou ik eigenlijk als een verloren mens op aarde rondzwerven. Ik geloof in Allah. Ik gebruik het woord Allah, ik zou ook God kunnen zeggen, maar van God kun je het meervoud gebruiken of je kunt er de mannelijke en vrouwelijke kant van kiezen, maar in het Arabisch heeft Allah één betekenis, je kunt er geen andere aanvullingen aan geven. Daarom gebruik ik de naam Allah, maar ik zal tussendoor ook het woord God gebruiken.

Ik geloof dat Allah de schepper is van alles wat op aarde leeft: van mens tot dier, tot insect of de zon die op ons schijnt, dat haal ik uit de Koran, uit hoofdstuk 2 nr. 21. De Koran is voor mij het boek, de bekendmaking van God, door Allah aan de profeet Mohammed, vrede zij met hem. Het is de leidraad voor de mens en de mensheid.

Trouw blijven aan mijn geloof, dat is voor mij van heel groot belang. Als ik niet trouw kan blijven aan mijn geloof, dan is het voor mij in principe afgelopen. Dan kan ik net zo goed mijn geloof loslaten, dan ben ik voor mijzelf een hypocriet. Het is natuurlijk een bewuste keuze die ik gemaakt heb. Ik ben niet met een baard geboren, maar die heb ik laten staan op een latere leeftijd. Uiteindelijk heb ik zelf bewust de keus gemaakt voor de islam te kiezen. Ik had ook voor het christendom of voor het jodendom kunnen kiezen of atheïst kunnen worden, maar voor mezelf heb ik bewust en met volle overtuiging voor de Islam gekozen.

Waar ben ik niet trots op of eigenlijk, waar ben ik wel trots op:

Ik ben trots op mijn hele geloof, de gehele Islam. Mijn geloof, en dat zeg ik met volle overtuiging brengt de cohesie tussen de mensheid. Het schept saamhorigheid of het hoort saamhorigheid te scheppen, laat ik het zo zeggen, en het hoort de mensen samen te brengen. Het is ook van heel groot belang voor je levenswijze als mens. Je hoort goed te zijn voor je medemens. Voor elk mens, of het nou moslim is of geen moslim dat doet er niet toe, daar zit geen verschil in. Op één ding ben ik zeker niet trots, dat is het gedrag van sommige moslims tegenwoordig. Als ik het alleen beperk tot Nederland dan denk ik aan de grote steden en het gedrag van sommige moslimjongeren daar. Het zijn, plat gezegd, de raddraaiers, de relschoppers, noem het zoals u wilt. Ik ben daar absoluut niet trots op, want je hoort vaak in de media: het zijn moslims die het gedaan hebben. Het klopt, de jongeren zijn moslims, maar hun gedrag is absoluut niet islamitisch. Die jongeren hebben naar mijn idee weinig kaas gegeten van de Islam. Ik ben van mening dat ze hard aangepakt moeten worden om dit gedrag tegen te werken en weg te nemen bij die jongeren.  

Vraag 3: Wat betekent Jezus voor mij of wat betekent de Messias voor mij.

Jezus is voor mij een profeet, niets meer en niets minder. Als moslim geloof ik niet dat Jezus de zoon van God is of dat hijzelf een god is, of in de drie-eenheid. Ik geloof dat hij een mens is die uit een mens is voortgekomen, op een wonderbaarlijke manier, zonder vader.

Dat was de schepping van God. En God geeft in de Koran de vergelijking tussen de schepping van Jezus en de schepping van Adam. Allebei zijn ze uit het niets voortgekomen. Allah zegt in de koran: En wij deden Jezus, zoon van Maria, in hun (de eerdere profeten) voetsporen treden,  vervullende hetgeen over hem in de Thora was geopenbaard. Islam zonder de leiding van eerdere boodschappen en daarmee ook van de eerdere profeten, is geen volledige Islam en voor mij dus geen Islam. Als moslim geloof ik in alle profeten die er geweest zijn op deze aarde dus ook in Jezus Christus, vrede zij met hem. Het waren allen profeten en boodschappers van Allah.

Zij brachten de mensheid leiding omdat mensen de neiging hebben om te dwalen. In de Koran staan heel veel verzen over Jezus en dat zijn zelfs prachtige verzen, als moslim ben ik daar trots op.

Ook geloof ik dat Jezus niet dood is gegaan. Als moslim geloof ik dat Jezus verheven is naar de hemel door zijn schepper. Uiteindelijk zal hij terug komen op aarde, bevestigende hetgeen de profeet Mohammed heeft geopenbaard. De terugkomst van Jezus zal een van de grote tekenen zijn van de dag des oordeels. Als Jezus uiteindelijk op aarde is, zal de antichrist ook op aarde zijn. Hij zal de antichrist bevechten en doden en de mensheid uiteindelijk redden. Dat is Jezus voor mij binnen de islam.

 Rabindranath Tagore, brahmaan, werd geboren in India (Calcutta) op 7 mei1861 en overleed op 7 augustus 1941 nabij Bolpur.

Hij was dichter, roman- en toneelschrijver, wijsgeer en mysticus en de eerste Indiër die de Nobelprijs ontving. Hij leerde een vreugde- en liefdevol opgaan in God in het gewone dagelijkse leven en werd vooral bekend door zijn gedichten.

Waar de geest zonder vrees is
en het hoofd in fierheid wordt gedragen;
Waar kennis vrij geuit kan worden;

Waar de wereld niet verbrokkeld is
door muren van bekrompenheid;
Waar woorden worden gesproken
die uit diepe oprechtheid naar boven wellen;
Waar onvermoeid streven zonder aflaten
de armen uitstrekt naar de volmaaktheid;
Waar de heldere stroom van de rede
zijn weg nog niet verloren heeft
in de dorre woestijn van de doodse sleur;
Waar de geest door U wordt begeleid
naar voortdurende verruiming
van gedachte en daad…
In dat paradijs van vrijheid, o Vader,
laat  daar mijn land ontwaken!

Rabindranath Tagore, uit Gitanjali (XXXV)

Op 9 september jl. verzorgde onze geloofsgemeenschap

‘Aan de Regge’ de jaarlijkse zo genaamde ‘Buitendag’, waaraan leden van verschillende afdelingen van de Vrijzinnige Geloofsgemeenschap NPB uit de regio Achterhoek-Twente deelnamen.

’s Morgens waren er drie sprekers: een christen, een islamiet, en een jood, die ieder hun eigen geloof toelichtten aan de hand van enkele vooraf gegeven vragen. Het werden drie persoonlijke getuigenissen. Ik geef hier een samenvatting van wat de eerste spreker, christen en lid van de Doopsgezinde Broederschap, zei.

Ik ben lid van een zeer kleine geloofsgemeenschap.

Wij tellen in Nederland zo’n 10.000 leden; op mondiaal niveau behoren wij tot de circa anderhalf miljoen mensen die zich tot de zo genoemde Anabaptist Churches rekenen.

1^e  vraag: Wat heeft het geloof mij te bieden?

Het geloof geeft mij de mogelijkheid het hoofd te kunnen bieden aan moeilijke situaties die in mijn leven plaatsvinden en om dankbaar te zijn voor de vele goede zaken die op mijn weg komen.

Er zijn in mijn leven genoeg dingen gebeurd, waarin ik al dan niet achteraf  een hogere hand meen te kunnen of te mogen zien.

2^e  vraag:Waar ben ik trots op?

Misschien ben ik er trots op dat er bepaalde plekken op de wereld conflicten zijn geweest, waar de daar aanwezigen Mennonieten, zoals wij mondiaal genoemd worden, een duidelijk vrede brengende invloed hebben gehad.  En dan denk ik o.a. aan San Salvador en aan Canada. En waar ben ik niet trots op. Bij het ontstaan van de Doperse Beweging was er ook een groep Münstersen olv. van een Hollander Jan van Leiden die, naar mijn mening, de opgang komende beweging naar een geloofsbeleving in eigen verantwoordelijkheid absoluut geen goed gedaan heeft, om het zachtjes te zeggen. Waar ik het ook moeilijk mee heb, is het zegenen van wapens, zoals nog steeds op vele plaatsen op deze aardbodem gepraktiseerd wordt.

En ik heb grote moeite met de regelmatig weerkerende uitspraken van kerkelijke leiders, dat andere geloofsovertuigingen dwaalleren zijn. Daar kan ik absoluut niet tegen. En het is naar mijn idee ook volstrekt in strijd met het evangelie.

3^e  vraag: Waar schaam ik me eigenlijk een beetje voor?

Ik schaam me een beetje voor alle onenigheid binnen de christelijke wereld zelf. Waar schaam ik mij ook voor, en dat is een beetje een hobby van mij, dat het kennelijk toch niet mogelijk is gebleken dat binnen het Nederlandse taalgebied tot een gemeenschappelijke nieuwe bijbelvertaling te komen. En dan als laatste voorbeeld, ik schaam mij eigenlijk een beetje voor het feit dat christelijke kerken, geloofsgemeenschappen zo u wilt, geen kans zien een plek te bieden aan de alom geconstateerde behoefte van de moderne mens aan spiritualiteit.

4^e  vraag: Wat betekent Jezus voor mij?

Persoonlijk maak ik geen onderscheid in ‘wat betekent de Messias voor mij’ of ‘wat betekent Jezus voor mij’. Jezus en Jezus Messias is voor mij één en hetzelfde. Vooral in de bergrede, het stuk evangelie naar Mattheus, 5, 6 en 7, komt Jezus met zijn bedoelingen naar voren. Omzien naar elkaar, een medemens zijn voor je medemens. Weet je een schepsel naar Gods gelijkenis en gedraag je dienovereenkomstig.

Als ik het beeld van Jezus mag gebruiken, ‘Ik ben het licht der wereld’, zoals het in Johannes 8 vers 12 staat, dan zou ik willen zeggen: het licht loopt voor mij uit en het achtervolgt mij. Het verlicht mijn pad, soms is het volstrekt onzichtbaar of wil ik het helemaal niet zien. Het kan mij verblinden en het kan over mij heen schijnen zodat ik mijn omgeving goed kan waarnemen. Dat is nu zo en in de toekomst. Voor mij in ieder geval verandert dat niet hoop ik.

Hagedis

Twee hagedissen met puntige staarten,
zaten op zekere dag in het gras.
Eén heette Maurits, de andere Maarten.
Allebei hadden ze puntige staarten,
maar het bijzondere was,
kijk: Maurits was groen, dat was minder apart,
maar: Maarten was helemaal zwart,
ja, Maarten was helemaal zwart!

 Twee hagedissen, een groene, een zwarte,
hadden een boeiend gesprek.
Maarten zei: wát is nu toch het aparte,
is dat het groene of is dat het zwarte?
Maurits zei: doe niet zo gek.
Kijk: zwart is aparter, want groen is normaal.
Dus: dat is het hele verhaal,
heus , dat is het hele verhaal.

Twee hagedissen, een zwarte, een groene,
zeiden op plechtige toon:
Laten we ons met de feiten verzoenen.
Ik ben een zwarte en jij bent een groene
en allebei zijn we gewoon.
Kijk: kleur is de buitenkant, kleur is de schil.
Van binnen bestaat geen verschil,
nee, van binnen bestaat geen verschil!
                 
dichter onbekend

Rumi, één van de belangrijkste Perzische dichters en soefi-mysticus

Soefi-verhaal

Er was eens een koning in het Midden Oosten.

Soms was hij heel gelukkig, maar dan gebeurde er altijd weer iets waar hij erg treurig van werd. Op een dag zat hij heel erg in de put en raadpleegde een oude wijze man.

“Ik wil alles betalen wat u maar wilt om net zo sereen en wijs te worden als u”, sprak de koning.

De wijze man antwoordde: “Ik denk dat ik u kan helpen, maar de prijs is zo hoog, dat zelfs uw hele koninkrijk als prijs niet voldoende zal zijn.”

Enkele weken later verscheen de oude wijze man weer en gaf de koning een eenvoudige gouden ring met de inscriptie: ‘Ook dit gaat voorbij’.

De koning begreep er niets van. De oude man zei echter: “Draag deze ring altijd bij u.
Wat er ook gebeurt, goed of slecht, raak de ring aan en lees de inscriptie.
Op die manier heeft u altijd vrede.”

Moraal van dit verhaal:

Wees je altijd bewust van de vluchtigheid van elke situatie.

Roelof Martinus Frederik Houwink, literator,  psycholoog en dichter, met het pseudoniem H. van Elro, werd op 17 januari 1899 geboren in Breda en stierf in Zeist op 3 juni 1987. Hij nam afstand van het orthodoxe christendom en verdiepte zich in de oosterse godsdiensten.

Hij vertaalde in 1976 de Tao-Teh-King van Lao-Tse. Op latere leeftijd begon hij met het schrijven van tanka’s (Japanse dichtvorm bestaande uit een vers van 5 regels met 5 – 7 – 5 -7 – 7 lettergrepen) en haiku’s (idem,  met 3 regels en 5 – 7 -5  lettergrepen).

Afscheid

Dit is mijn afscheid. Haast u niet.

Ik laat mijzelve bij u achter.

De merel zingt nog ’t oude lied

de dagen worden eind’lijk zachter.

Dit is mijn afscheid. Haast u niet.

Staak rouwbeklag, weerhoudt uw tranen.

Ik wandel naar een nieuw verschiet

en kom daarin weer met u samen.

                                                       
                                         R. Houwink

‘There is only one religion, the religion of Love;

 There is only one language, the language of the Heart;

 There is only one caste, the caste of Humanity;
 There is only one law, the law of Karma;

 There is only one God, He is Omnipresent.’

      Bagawan Sri Sathya Sai Baba