Naar de inhoud

Vrijzinnigenblog

Vrij - zinnige gedachten,gedichten, verhalen en berichten
seniorennet.beseniorennet.be

Berichten van 1 november 2005 tot 30 november 2005

Een oud, maar wijs gedicht!



Een mens lijdt dikwijls het meest
door t lijden dat hij vreest,
maar dat nooit op komt dagen.

Zo heeft hij meer te dragen

dan God te dragen geeft.
Het leed, dat is, drukt niet zo zwaar

als angst en zorg voor allerlei gevaar.
Het meeste gaat voorbij,

en komt het leed in huis,
ook dan is God nabij
en geeft Hij kracht naar kruis.

  Laurillard

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Postduif om 11:45 Reageer op dit bericht

Waar wetenschap geloven raakt



Waar wetenschap geloven raakt

 

Onlangs is er een boek verschenen van John E. Rijnsdorp , een Hengelose emeritus-hoogleraar  aan de  Universiteit Twente in Enschede, met de titel: Waar wetenschap geloven raakt.

 

Religie en wetenschap hoeven elkaar niet uit te sluiten, vindt de emeritus hoogleraar in zijn boek.

Moderne natuurkundigen zoeken een theorie die alle natuurkundige verschijnselen kan verklaren,

maar dat is dan nog geen verklaring voor de oorzaak van die verschijnselen, de natuurwet. Zonder die wet gebeurt er helemaal niets. Daarom, zegt hij, is het niet onredelijk of dom om te geloven dat er een ‘Schepper’ van deze natuurwet bestaat. Hij is zowel wetenschapper als christen, en gelooft in de  trapsgewijze ontwikkeling van de soorten tot iets hogers. Dat wil niet zeggen dat hij een aanhanger is van de theorie van het Intelligent Design, het vooropgezette plan van een intelligent ontwerp.

In dat geval zou je verwachten dat alles zonder gebreken was en alles goed functioneert, maar daar mankeert nog wel wat aan.

John Rijnsdorp denkt dat er zoveel kwaad in de schepping is, omdat God het kwaad een plaats heeft gegeven in de wereld en hij denkt ook dat de mens verantwoordelijk wordt gesteld voor de bestrijding en beheersing van het menselijke en het natuurlijke kwaad.

Maar een geheel bevredigende oplossing van het probleem is dit niet, vindt hij.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Postduif om 00:00 Reageer op dit bericht

Mensen


 

Mensen

 

Af en toe
komen ze op mijn weg,

 

mensen

die mij omringen

met hun warmte,

 

woorden spreken
die gloeien,
woorden van vuur.

 

Mensen

die mij hoop geven,
mij weer bezielen.

 

Af en toe, o God
komen ze op mijn weg,

 

mensen
die hartveroverend
mens voor mij zijn.

 

(dichter onbekend)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Postduif om 13:45 Reageer op dit bericht

In ieder mens schuilt iets bijzonders



René Diekstra is een van de meest besproken psychologen van Nederland. Hij is columnist in verschillende kranten en tijdschriften, psycholoog en psychotherapeut. Als auteur behandelt hij psychische problemen aan de hand van alledaagse situaties.Verder is hij als adviseur aan de stad Rotterdam verbonden en adviseert hij burgemeester en wethouders over de uitvoering van het sociale beleid.

 

Uit een van zijn columns uit 1995, is het volgende gedeelte:

………..

De veronderstelling dat in ieder mens iets bijzonders schuilgaat, iets dat zonder nadere voorwaarden vooral bescherming, zorg, sympathie verdient, is naar mijn mening de basis van onze wereldgemeenschap, zoals het volgende verhaal treffend illustreert.

 

Klooster

Er was eens een klooster hoog in de bergen dat over de hele wereld bekend was. De monniken waren er vroom, de studenten  enthousiast en gewone mensen kwamen er vanuit alle windstreken bidden en mediteren. Totdat er zich geleidelijk een verandering voltrok. Er kwamen steeds minder studenten en ook steeds minder gewone mensen. De monniken raakten ontmoedigd en somber. Diep bezorgd besloot de overste van het klooster op een dag op zoek te gaan naar het waarom van deze ontwikkeling.

Op zijn zoektocht kwam hij een goeroe tegen aan wie hij het hele verhaal vertelde en vroeg: “Is het vanwege onze eigen zonden dat het ons nu zo vergaat?” ”Ja”, antwoordde de goeroe, “vanwege de zonde van onoplettendheid. Een van jullie is een heel bijzonder mens, een heilige vermomd als monnik, maar dat is jullie allemaal ontgaan”.

Een heilige onder ons?”, reageerde de overste. “Maar wie dan? Ieder van ons heeft zijn fouten, zijn gebreken. Wordt een heilige niet verondersteld volmaakt te zijn? Of is dat juist een deel van zijn vermomming? Maar wie dan?”

Terug in het klooster riep de overste de monniken bijeen en hij vertelde ze wat de goeroe gezegd had. De monniken reageerden aanvankelijk vol ongeloof en begonnen zich vervolgens driftig af te vragen wie van hen het kon zijn. Maar omdat zij het antwoord op die vraag schuldig moesten blijven, begonnen ze elkaar met nieuwe ogen te bekijken. Je weet maar nooit, dachten ze als ze naar een collega naast zich keken, of hij het misschien is. Laat ik hem voor alle zekerheid maar aardig en respectvol behandelen.

Spoedig stroomden de studenten weer toe, kwamen de gewone mensen weer mediteren en kreeg het klooster zijn oude faam terug.

 

----------

U hebt hem bijna een god gemaakt,
hem gekroond met glans en glorie
hem toevertrouwd het werk van uw handen
en alles aan zijn voeten gelegd.

                                    Psalm 8 : 6,7

 

 

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Postduif om 07:48 Reageer op dit bericht

Waar jij zegt God....



Waar jij zegt God

Aan de grens

(Van een Nijmeegs meisje)

 

Waar jij zegt God

daar zeg ik: ik weet het niet

en eigenlijk is dat hetzelfde

want beide kennen we

de grens van ons begrijpen


Maar als jij zegt God
en ik: ik weet het niet
dan weet jij je beschermd
en ik voel me verlaten
aan de grens van ons begrijpen

Maar mocht je ooit beseffen
wat je niet begrijpt van God
en duizelen van de diepten
van je eigen geloof
ontdaan van de gewoonte
geef me dan je hand
zodat ik je kan steunen
want dan ben ik niet zo bang als jij.

                            

 

 

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Postduif om 14:16 Reageer op dit bericht

Evolutie of creationisme? (2)


Het oktobernummer van het vrijzinnige maandblad Vrijzicht was bijna geheel gewijd aan een onderwerp dat nog steeds de gemoederen bezig houdt: Evolutie of creationisme. Ik geef een paar gedeelten weer uit het artikel van Bert Reesinck:

‘God schiep niet, maar schept: fundamentele wazigheid rond ID’, (Intelligent Design).
                                        ----------------

Wie uit menselijk ervaren en waarnemen eigenschappen aan God toedicht die hij aan de mensenwereld ontleent, is antropomorf bezig. Een stelling bijvoorbeeld als 'er kan geen god bestaan’ dient te worden geformuleerd als: ‘er kan geen god bestaan in de vorm die ik mij voorstel of ooit zou kunnen voorstellen’

-------------

Echt begrip van de werkelijkheid is pas mogelijk, als wij bereid zijn woorden als god, tijd, ruimte, eeuwigheid op de snijtafel te leggen. Wie denkt te kijken naar wat zich buiten zijn gezichtsveld bevindt, projecteert zijn persoonlijke wereld naar buiten.

------------

Bij het spreken over ID spelen onmiddellijk begrippen mee als begin, tijd, ruimte: begrippen die uitsluitend uit aards waarnemen voortkomen en daarbuiten niet te hanteren zijn. Wie kan zich een ruimte voorstellen waarbuiten geen andere ruimte is?----------------- Iets dergelijks geldt ook voor tijd. Wie kan zich een nu voorstellen? In ons beleven is iets óf net voorbij, óf het ligt voor ons.-------------

De mens stelt zich de eeuwigheid graag voor als eindeloos lang voortduren, maar eeuwigheid is precies het tegenovergestelde: het enige nu, dat tegelijkertijd alles in onbegrijpelijk rijke variatie omvat-------
Als God bestaat, schiep hij niet, maar schept hij. Niet in het begin, maar in het eeuwige nu, waarvan wij op dit moment deel uitmaken.

--------------

Veel wordt duidelijk voor wie het ‘zijn’ als zodanig in beschouwing neemt. De gestalten van alles wat bestaat kunnen wij ervaren, waarnemen, gebruiken of veranderen, maar het zijn op zich kan niemand geven of nemen. Iets dat bestaat, kon of kan zijn eigen zijn niet bewerken. Gaat het misschien om een geschenk? Ook, maar het is nog veel meer: het is een relatie, blijvende verbondenheid in het nu.
In miljarden waarneembare vormen is het aanwezig als de sterkst denkbare verbondenheid met de bron van alle zijn, de essentie van alles wat existeert………. Wat buiten ons kennis en denkgebied valt, zoals het naakte begrip zijn, is even werkelijk als het waarneembare.

--------------

‘Intelligentie’ en ‘ontwerp’ zijn aan God toegeschreven begrippen uit de beperkte mensenwereld. Maar deze mensenwereld, miniem onderdeel van het universum, kan er alleen zijn op grond van een geheim in het nu. Een geheim dat zeer werkelijk en daarom ook rationeel benaderbaar is, maar binnen ons mensenbestaan niet te doorgronden of zelfs maar voor te stellen.

Bert Reesinck studeerde theologie en filosofie, was monnik en priester, en is auteur van ondermeer ‘Welke God bedoelt u eigenlijk?’ Budel: Damon, 2005

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Postduif om 18:52 Reageer op dit bericht

November









Jan van Nijlen was een Vlaams dichter. Hij werd geboren in Antwerpen op 10 november 1884 en overleed in Ukkel op 14 augustus 1965.
Door zijn teruggetrokken leven was hij relatief  een onbekend en eenzaam dichter. Tijdens de 1e wereldoorlog woonde hij in Nederland waar hij geleidelijk aan meer belangstelling kreeg. Voor het eerst kreeg Jan van Nijlen erkenning in 1929 toen hij de Staatsprijs Letteren ontving. In 1934 kreeg hij de Staatsprijs Vlaamse Poëzie en in 1955 de Belgische Staatsprijs.  In 1963 kreeg hij als bekroning van zijn hele oeuvre de Constantijn Huygensprijs.


November

Hoe kort was deze dag!
Slechts even klom
de zon boven het woud...
de bomen ruiven goudkleurig
en hun dorre bladen stuiven
waar 't gele licht
der chrysanthemen glom.

Hoe stil is 't nu in huis!
De blauwe druiven
blinken fluweelzacht
in kristallen kom.
De winter komt!
Weldra weer zal
rondom het oude huis
zijn barre sneeuwjacht stuiven.

Het avonduur brengt
voor een stond bezieling
in de natuur, en
't geelgroen schemerlicht
hult in zijn laatste stralen
de vernieling

des zomerlands
wiens rijpe vruchten vielen.
Nu is het nacht.
Men doet de luiken dicht,
de klokken luien, hoor!
't Is Allerzielen.

                                  
Jan Nijlen
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Postduif om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Vrijzinnigenblog

↑ Terug naar de berichten