wa nen balkon

Al een pak parkeerboetes gekregen gedurende de laatste maanden. Twee er van zijn vernietigd, maar in de meeste gevallen is het hun woord tegen het mijne. Problemen met de blauwe schijf onder andere. Te kort tegen het zebrapad geparkeerd en zo kan ik nog een lijstje geven. Aan alles kan ik een uitleg geven, behalve voor ééntje. Gewoon bij de bakker om de hoek een brood gaan kopen en één minuut weg geweest. Wil lukken natuurlijk, dat net op dat ogenblik de pakeer wachter langs komt. Een arrogant mannetje. "Als mijnheer te lui is om heel even zijn blauwe schijf te plaatsen!!!! " Enfin, alles bij mekaar enkele honderden euro kwijt.   

Schitterend gewoon. Weer eens een voorbeeld van hoe het niet moet. Ik doe al een tijd de paperassen voor tante. Nu kreeg ze een afrekening van Electrabel die absoluut niet kan. Goed, deze firma proberen te bereiken via telefoon. Eerst een tiental keer enkele toetsen indrukken en dan het klanten nummer enz.... om dan uiteindelijk te horen te krijgen dat ze overbelast zijn en niet onmiddellijk een antwoord kunnen geven. Goed dan maar proberen via internet. Vergeet het maar! "wegens technische problemen kunnen we u momenteel niet helpen". Schitterende service. Ik begrijp nu waarom ze dit warhoofd als publiciteit op hun site gebruiken.

De laatste tijd ben ik altijd zeer vroeg wakker. Normaal ben ik altijd op tussen zes en acht 's morgens, maar de laatste week was dat altijd tussen 6 en half zeven. De voormiddag duurt dan lang. Misschien moet ik zo vroeg dan ook al eens naar de tuin gaan al heb ik daar in het verleden een slechte ervaring mee gehad. Herinner je nog de zandvlo die me toen aangevallen heeft. Littekens nog altijd te zien op mijn benen. Toen ben ik gewoon uit de tuin moeten gaan lopen na een half uur. Misschien gewoon eens naar daar gaan om foto's te maken in plaats van in de tuin te werken. 
Deze morgen kwam ik een buurvrouw tegen die enorm genoot van het zonnige, droge weer. Ieder zijn meug. Ik heb dat ook graag natuurlijk, maar voor mijn tuintje zou er eens een goeie regen mogen vallen. Ach ja, we kunnen er toch niks aan doen. Laat het zonnetje maar schijnen.   

Het was grappig om te horen hoe een aantal nieuwslezers (en het was er meer dan één) zich versproken hebben bij de gebeurtenissen rond Osama Bin Laden en Barack O Bama. Blijkbaar werden de namen zeer gemakkelijk door mekaar gehaald. 
Een serieuze opsteker voor de Amerikaanse president, blijkt uit een aantal interviews. Iedereen zijn mening natuurlijk, maar mijn sympathie heeft hij alleszins. Niet door dit feit, maar door zijn kordate aanpak. Ook hij maakt de nodige fouten. Iedereen zijn mening hierover. Met deze interventie zijn de problemen absoluut niet opgelost. Ik heb echt schrik dat het geweld nu terug gaat escaleren. Mensen die zich willen profileren binnen Al Qaida zullen nu misschien initiatieven nemen. Ben ik een doemdenker?

Goed gewerkt in mijn tuintje deze namiddag. Mijn tomaten opgebonden en proper gemaakt. Sla gezet en mijn bloemkolen van een schutblad voorzien. 
Ik schreef vroeger al dat er iemand mijn tuin was komen ploegen en fijn malen. Waar vroeger mijn aardbeien stonden, komen nu allemaal jonge plantjes boven. Die wil ik dus absoluut niet verloren laten gaan en ik heb ze mooi op een rij gezet. Ik besef dat ik daar dit jaar geen oogst meer zal van hebben, maar ik vond het gewoon zonde om die verloren te laten gaan. 
Ook honderden liter water gegoten, want het is poeierdroog. In de serre moet ik sowieso bijna dagelijks gaan gieten, maar nu is het ook buiten nuttig nodig en noodzakelijk. De oostenwind maakt de grond extra droog. Och klagen doen we altijd over het weer, maar al bij al valt het hier in ons Vlaanderland goed mee.  

Als ik die ogen van mij bekijk op een klasfoto van destijds en als ik mijn ogen nu eens bezie! Wat een verschil!  Oud worden doet geen zeer, maar door allerlei kwaaltjes die je jaar na jaar en meer en meer ervaart, zie je toch een enorm verschil. Nu vallen mijn ogen bijna dicht door allerlei....Een aantal mensen hebben me destijds gezegd dat mijn ogen heel speciaal en zeer doordringend waren. Zo precies of ik kon door iets of iemand doorkijken. Ik heb daar nooit aandacht aan geschonken, maar als ik deze foto nu bekijk, kan ik dat begrijpen. Amaai wat een blik.

Ik begrijp dat er een pak volk naar dat huwelijk van William en Kate heeft gekeken en dat er mensen zijn die daar voor speciaal naar Londen zijn gegaan, maar ik ben absoluut niet mee. Het is nu al maanden dat men op onze nationale omroep, zo wel radio als tv daar zo veel aandacht aan schenkt. Een ganse dag zendtijd. Ieder zijn meug, maar ik vind het gewoon overdreven. Mij interesseren dergelijke dingen helemaal niet, maar ik kan anderen begrijpen die dat wel willen mee maken. Moesten ze hier nu voor onze deur passeren, zou ik zelfs nog niet gaan kijken, denk ik.  

Ik ben net met tante naar de registratie geweest om een aantal documenten officieel te laten op nemen in de boeken van vadertje staat. Dit is niet meer van deze tijd. De bediende in kwestie heeft alles (in kalligrafie misschien?) in een groot zwart boek moeten schrijven. Als ik schrijf "groot", dan is dat ook groot. Nee, geen a viertje, maar een enorm boek. Ik zag hem mooi alles regel per regel optekenen in die mastodont. Hij mankeerde nog alleen die speciale mouwen die de bedienden over hun hemd aantrokken destijds en we waren terug in de jaren 1950. Nadien een kopie nemen van alle papieren (dat is dan al modern) en er een stempel op plaatsen met het nummer van het boek en de bladzijde enz... Leven we nu werkelijk al in 2011? 

Vandaag naar Hasselt gereden naar de oudste zus. Schoonbroer had een vraagje ivm zijn Mac en foto's die daar op terecht gekomen waren. Alles is opgelost. 
Natuurlijk nagepraat over de familiebijeenkomst met broers en zussen en de aangetrouwden van een week geleden. Hein heeft toen een aantal foto's genomen en hierbij eentje er van. 
Altijd gezellig bij ons Leen en altijd welkom. Het was echt te lang geleden dat we nog daar geweest waren. 
Eigenaardig toch dat er zo veel gepraat wordt over het verleden en over de jeugd. En maar lachen over onze stommiteiten en over wat er zoal gebeurde toen. Ook bij de samenkomst met de ganse familie is het altijd herinneringen boven halen. Ik dacht dat dit te maken had met de leeftijd, maar ik maak hetzelfde mee als er met onze kinderen iets te vieren valt of als we mekaar zien.       

De vrienden uit Boom hadden in het weekend een speciale bloem mee gebracht. Een kruising tussen een tulp en???? Hier een foto er van. Moest iemand dit kennen, laat dan maar weten.
De eerste radijsjes mee gebracht van uit de tuin en ook jonge oregano. Wij gebruiken daar veel van. In al wat met tomaat klaargemaakt is, doe ik oregano. Liefst vers, maar ik laat er ook drogen en zo kunnen we daar het ganse jaar van genieten. 

Net naar mijn serre geweest om alles wat water te geven. 42° met de ramen open! Het zweet lekt er nu nog altijd af. Ik ga direct een douchke nemen als het grootste zweten verdwenen is. Ik heb de tomaten en de bloemkolen water gegeven. Alles samen meer dan 200 liter. De bloemkool wist echt van de warmte. De blaren lagen plat tegen de grond. Ik vrees dat het mini's zullen blijven. Ach ja, dan gebruiken we er eentje meer. Ik heb ook de waterscheuten (de dieven zoals ze dat elders zeggen) uit de tomaten gehaald. Ik had een aantal cavaillons uitgezaaid. Natuurlijk veel te veel, maar ik heb er straks al een paar in de serre gezet. De rest uitdelen aan de buren zeker.    

Een aantal jaren geleden zijn we in Antwerpen gaan kijken naar de Mattheus passion. Prachtig gewoon. Echt de moeite. Natuurlijk zal veel afhangen van de uitvoerders, maar die voorstelling was gewoon schitterend. Nadien bleef Roger (zaliger) ,die ons uitnodigde, altijd maar de woorden herhalen van: "Er is tot" Moest er nu in deze dagen een opvoering zijn in het leuvense, ga ik zeker nog eens luisteren. Voor een aantal mensen misschien te zwaar, maar ik kan er intens van genieten. Ieder zijn meug. 

Joost is voor twee dagen in het land en traditie getrouw eet hij graag op de dag van aankomst een goeie Belgische friet. Vermits zijn verblijf zo kort is, werd er afgesproken om met (bijna) de ganse familie gisteren middag een zakje Belgisch goud gaan te eten. Het was schitterend weer en dus konden we gemakkelijk naar het stadspark om er een friet picknick te houden. Blijkbaar waren er nog een aantal mensen die ook van dit zonnetje wilden genieten. We waren absoluut niet alleen in de "gillenhof" zoals de Leuvenaars zeggen. 
Het heeft me deugd gedaan om al die gezichten van die dierbaren zo te zien glunderen. Het was echt tof. Daar krijg ik nu eens een warm hart van sie.

Vandaag, ach nee, ondertussen gisteren, met tante gaan eten in het Ruelenspark. Ze woont daar ondertussen al zes maand. Het Ruelenspark is een centrum met serviceflats. Ze organiseren daar zeer regelmatig een en ander voor de bewoners. Nu was het een lentediner. Een groot deel van de bewoners had daar voor ingeschreven en ze hadden blijkbaar allemaal familie of kennissen uitgenodigd. Een gezellige sfeer op die manier. Zo kwam ik daar de buren tegen van vroeger. Een hele babbel gedaan. Ik herinnerde me plots dat de kinderen van dat koppel, destijds de ruiten hadden ingegooid van een rommelkotje dat achteraan in de tuin stond bij ons moeder. Ondertussen zijn die mannen al rond de dertig, maar ze herinnerden zich dat voorval nog zeer goed. Ze wisten me te vertellen dat ze 's anderendaags een ruiker bloemen waren komen afgeven, maar dat ze hun belofte om de ruiten te vervangen, nooit zijn nagekomen. Waar is de tijd?