ons huis

Vrijdag 25 mei 2007

citeetjes van Gent

citeetjes van Gent

- met de stem van Kareltje Waeri -

zouden ze hem durven slopen

de gordel van Gent

waar het werkvolk opeen zat gekropen

een gezicht waar een fatsoenlijk

mens niet aan went

zijn fatsoen zag een centiem opslag

als een etter als fijt: iets dat ge eruit snijdt

desnoods met de sabel van een sjampetter

pas op voor uwe kop

wie hier naar binnen wil

val niet over de koolbak

of in het gemak met zijn verrotte bril

ze zullen hem wel slopen

de gordel van Gent

de Turken zitten daar ’t hope

met een zat wijf zonder vent

of het nu mag of nie zou meugen

en ook daarbij: zo’n cité

ziet ge in kleur op uw tv

uit Manilla of die kanten

het fatsoen slaat graag een gat

in zijn geheugen

maar het herkent nog altijd zijn klanten

Geschreven door staf de wilde om 10:43 Reageer op dit bericht

Vrijdag 25 mei 2007

staking bij De Post

In zijn absolute meesterwerk Modern Times toonde de geniale Chaplin aan hoe een arbeider compleet krankjorum kan worden door het werk aan de lopende band. Dit is 70 jaren geleden en nog altijd actueel.
Het gaat om het verschil tussen arbeid op mensenmaat en robottisering: arbeid bepaald door chronometers of computers.
Men kan niet blijven herhalen dat mensen langer zullen moeten werken en tegelijk de citroen dagelijks verder uitpersen, om een populair beeld te gebruiken.
De zogenaamde georoute werd bij de Post ingevoerd om zich voor te bereiden op de onafwendbare liberalisering die door Europa wordt opgelegd. 'Liberaliseren zult gij' is intussen het elfde van de Tien Geboden geworden.
Zowel voor commentatoren als voor politici zou dit dogma of mantra een uitdaging moeten zijn om zich te bezinnen over de voor- en nadelen.
Wellicht verhoogt de liberalisering de productiviteit en zorgt ze voor meer economische groei, maar tegen welke prijs? Zou het niet kunnen dat wat men wint op het puur economische niveau helemaal verloren gaat op het sociale: aan gezondheidszorg, overlast door gedrag dat veroorzaakt wordt door overmatige stress?
Wij Belgen zijn koplopers inzake de consumptie van kalmeer- en slaapmiddelen en anti-depressiva: heeft dit te maken met de organisatie van onze economie en met de invloed van onze economie op het geheel van de maatschappij?
Zowel politici als zaakvoerders en beleggers streven naar winstoptimalisatie: alleen staat de winst van de tweeden te lezen op een bankrekening (al dan niet in een belastingenparadijs) en de winst van de eersten op het gezicht van de mensen, om het heel romantisch uit te drukken.
Politici moeten er niet naar streven de mensen gelukkig te maken, dat kunnen ze toch niet, daar zijn andere krachten in het spel; maar zij kunnen wel de voorwaarden helpen creëren waarbinnen de burger zelf naar zijn eigen levensvervulling op zoek kan gaan.
Mensen laten dansen op de maat van een chronometer is pervers: een mens is geen ritmebox die men nu eens kan laten doorrazen als een storm en dan weer laten wiegen als weilanden aan zee.
Liberalisering betekent vrijmaking, maar wie wordt er vrij van: dat is de meest essentiële vraag.

Geschreven door staf de wilde om 09:59 Reageer op dit bericht

Donderdag 24 mei 2007

bloemenweide

bloemenweide

noem het strand een bloemenweide

van pluiskleine kleuren

en pluisjes stuiven in je ogen

er is een vlieger die niet opgaat

mooie liedjes tuimelen uit hun toon

maar geen bloem die zich omdraait

of ze vindt voor haar vallen heel gewoon

je weet het van je dokter

met al die losse pollen

zou je beter binnen blijven

hoor maar, je longen – je loopt

als een strandhond

achter een vlinder

kijk hem van woede bijten

in de pluisjes van zijn staart

Geschreven door staf de wilde om 13:22 Reageer op dit bericht

Donderdag 24 mei 2007

van hoofddoek en schaamdoek - aanvulling

van hoofddoek en schaamdoek bis zum Ende

Nu we het toch over lezersbrieven hebben: in De Morgen vraagt een sympathisante van Groen! zich af waarom een progressieve partij het dragen van een conservatief symbool verdedigt.
Dit is een pertinente vraag want enige schizofrenie is er zeker mee gemoeid - om te beginnen al in mijn eigen hoofd.
Er zijn twee goeie redenen. Ten eerste treft een verbod op 'zichtbare' symbolen alleen de uitheemse - gewone christelijke gelovigen dragen uitsluitend onopvallende tekenen. Daarom is het verbod zoals het staat geformuleerd de facto discriminerend.
Ten tweede wordt progressiviteit bijzonder onverdraagzaam en totalitair wanneer de progressieven ervan uitgaan dat iedereen zich progressief dient te gedragen.
Dit is verlicht despotisme. Als je pleit voor een veelkleurig Vlaanderen moet je ook kunnen aanvaarden dat een aantal landgenoten er opvattingen en gedragingen op nahoudt die verschillen van de jouwe.
De grens ligt zoals altijd bij reële overlast en belemmering voor de anderen: conservatieven en progressieven zullen wellicht nooit dikke vrienden worden, maar ze kunnen wel als goeie buren naast elkaar wonen en elkaar helpen wanneer daar nood aan is of ze kunnen als collega's samenwerken om een gemeenschappelijk doel te realiseren.

Kortom, wie eraan mocht twijfelen dat zindelijk denken moeilijk is, moet dit hoofddoekendebat maar eens op de voet volgen. En liefst ook de eigen argumenten tegen het licht houden: niemand zal hier uitkomen als triomfator omdat niemand het gelijk helemaal aan zijn kant heeft.

Geschreven door staf de wilde om 13:08 Reageer op dit bericht

Donderdag 24 mei 2007

hoofddoekendebat vervolg

hoofddoekendebat ad infinitum

Vandaag staan in De Standaard twee lezersbrieven met een tegengesteld oordeel. De eerste noemt het debat hypocriet want 'kentekenen van een politieke en godsdienstige ideologie zijn al jaren verboden bij de openbare diensten, met name in het onderwijs'; de tweede vergelijkt het verbod met de 'pre-emptive strike' van Bush: aanvallen nog vóór er iets verkeerds is gebeurd. De eerste briefschrijver heet Jan, de tweede Fouad.

Laten we eens kijken naar de feiten. Onze buurlanden Engeland (diversiteit) en Frankrijk (laicité) leveren duidelijk tegengestelde voorbeelden: is de dienstverlening in Engeland slechter omdat ze daar kan geleverd worden door een personeelslid of ambtenaar met tulband of hoofddoek? Bij ons vindt de stad Gent zo'n verbodsbepaling niet nodig, Antwerpen wel. Beide steden bevinden zich nochtans in een gelijkaardige situatie: een diverse bevolking, de aanwezigheid van een racistische partij, samenlevingsproblemen.

Gisterenavond tijdens een debat op de VRT zei de diva van het VB, Marie-Rose Morel, dat iedereen zich kleedt zoals die wil, 'maar ze moeten dan ook niet verbaasd zijn dat ze anders worden bekeken.'
Mocht het daarbij blijven dan heeft ze gelijk: maar het gaat om meer dan 'anders bekijken', de blik drukt een oordeel uit die zich verder zet in een praktijk van discriminatie.

Een beschaafd mens wil tegelijk een einde maken aan deze discriminatie en de integratie bevorderen - en zoals Patrick Dewael terecht opmerkte: integratie is geen assimilatie, Vlaanderen is veelkleurig en zal veelkleurig blijven.

Er zijn redenen om te zeggen dat we in een zieke tijd leven - in de illusie dat vroegere tijden gezonder waren: enerzijds zijn er allerlei vormen van ontspoord gedrag, anderzijds een toegenomen onverdraagzaamheid. Dit laatste betreft niet alleen de nieuwe Belgen, maar net zo goed spelende kinderen.
Het eerste slaat je soms met verstomming. Deze week verneem ik van een verantwoordelijke in een cultuurcentrum dat er in hun fuifzaal altijd 'security' aanwezig moet zijn: bewakers van een privé-maatschappij; anders wordt de zaal, en de omgeving, het voorwerp van vandalisme: zelfs bij fuiven georganiseerddoor een jeugdbeweging. Wij, oude rakkers, merkten op dat in onze tijd (de jaren 1960) 1 onderpastoor (de proost) voldoende was om ons onder controle te houden: vandaag heeft men vier veiligheidsagenten nodig.
Hoe is dit gestoorde gedrag te verklaren? Heeft het te maken met 'het onbehagen in de cultuur'(dixit Freud): zit een groot deel van onze jeugd zo ongemakkelijk in z'n vel dat zij moeten vernietigen of vechten? Net zoals een aantal chauffeurs zich agressief moet gedragen in het verkeer?
Wat zijn dan de oorzaken van dit onbehagen, van deze sluimerende agressie en vernielzucht die geregeld tot explosie komt?

Het hoofddoekenverbod is alleen al daarom dwaas: het dragen van een hoofddoek bezorgt niemand overlast (tenzij de racist misschien) maar het verbod kan wel aangegrepen worden door jonge macho's om te zeggen: zie je wel, ze aanvaarden ons niet, we zijn in hun ogen 'racaille' (denk aan Sarkozy in de Parijse banlieus) , dus zullen wij ons als 'racaille' gedragen.
Dit ontspoorde denkproces is niet nieuw of uitheems: ook de vroegere nozems reageerden zo. Stigmatisatie lost geen enkel probleem op, het verergert de situatie alleen maar.
De overheid heeft al meer dan werk genoeg met het aan banden leggen van gedragingen die echt de samenleving bedreigen: meisjes en vrouwen met een hoofddoek bezorgen zichzelf misschien overlast, maar niemand anders.

Geschreven door staf de wilde om 11:17 Reageer op dit bericht

Woensdag 23 mei 2007

Bart de Wever en meer

is Bart de Wever een voyeur?

Het was voorspelbaar dat de tekst van Bart de Wever reacties zou uitlokken zoals ze woensdag in De Morgen verschenen.

Nochtans heeft de Wever voor één keer gelijk, zowel historisch als psychologisch.

In het boek 'De Profeet' van de Amerikaanse godsdienstwetenschapster Karen Armstrong kan je de oorsprong van de hoofddoek nalezen.

De medestanders van Mohammed vonden dat zijn vrouwen zich al te vrijpostig gedroegen en daarom besloot de profeet in zijn woning (waar zijn volgelingen in en uit liepen) een gordijn op te hangen: 'Het woord hidjab komt van de stam HJB : verbergen. Het gordijn plaatste een drempel; het schermde een 'verboden' of 'gewijd' (haram)

object af, zoals het damasten kleed dat de Ka'ba bedekte.' (pagina 154-155)

De verplichting om een sluier te dragen - die naar alle waarschijnlijkheid berust op een verkeerde interpretatie van het woord 'hidjab' - is pas later gekomen maar men kan niet ontkennen dat het te maken heeft met een zedigheid die strengere regels oplegde aan de vrouwen dan aan de mannen. En deze discriminatie is niet los te zien van de patriarchale maatschappij waarin het gebod tot stand is gekomen. Precies dat patriarchale - in zijn eigentijdse vertaling van 'machocultuur' - verklaart waarom de verplichting zo hardnekkig blijft verderleven met al de excessen die we kennen: jonge macho's die meisjes die zich 'Westers' - dus: onzedig - kleden afstraffen door ze in groep te verkrachten. Dit is het meest perverse aan elke repressieve seksuele moraal: steeds is het moraal van de andere, van de zwakkere - de sterke partij, die de moraal proclameert, meent zich alles te kunnen permitteren. Niet alleen bij moslims.

Nu is het wel zo dat het aandeel van mannen en vrouwen in de seksuele repressie niet altijd eenduidig is. Denk aan de meest extreme vorm: de genitale verminking van meisjes in bepaalde Noord-Oostafrikaanse culturen vooral. Iedereen die het wil zien heeft die beelden in het hoofd. We mogen aannemen dat deze misdadige praktijk bedacht is door mannen, maar het ritueel wordt meestal door vrouwen uitgevoerd en het zijn in het bijzonder de volwassen vrouwen die erop aandringen dat het ook bij hun dochters gebeurd. De verklaring is wellicht economisch: de verminking garandeert de maagdelijkheid en voor maagden wordt een bruidsschat betaald die voor de familie van levensbelang is. Al is er ook die dwaze familie-eer mee gemoeid want de praktijk komt ook voor bij in Europa wonende moslims en Afrikanen. In die zin hoort deze verminking bij de even weerzinwekkende eermoorden: broers en andere mannelijke familieleden achten het hun plicht om een meisje te vermoorden dat hun familie te schande heeft gemaakt door in opspraak te komen of haar maagdelijkheid te verliezen.
Dit toont aan hoe sterk seksualiteit en agressie met elkaar verweven zijn, hoe zwaarder het taboe, hoe gewelddadiger de toepassingen van de moraal.
En die toepassingen zijn vrijwel altijd hypocriet: de mannen doen hun zin, de meisjes en de vrouwen worden aan banden gelegd.

Geschreven door staf de wilde om 17:01 Reageer op dit bericht

Woensdag 23 mei 2007

staar en gebaar

staar en gebaar

roep of beter: gebaar

in stilte, verhef je armen

wijdend en de pantserwagen

stopt zoals op hol geslagen paarden

verstijven voor het wapperen van een jas

stap uit de pas

schreeuw of beter: verbuig

je mond in de grimas van de schreeuw

zoals men krampen ontspant

door het opspannen van een spier

tier, maak tumult

met al wat rammelt en ratelt

hou de vadsigen uit hun slaap

haal ze uit hun zelfvoldane zetel

licht de oplichters op

ontbloot hun schaamte

toon het geraamte

onder de bolle wangen

de holle ogen

achter het glanzende glas

was je handen in het bloed

van gewijde dieren

merk de vergulde gevels

met het teken van de vloek

zoek de namen op

roep ze uit hun roes en sluimer

of beter: gebaar

laat de stilte haar huif en huiver

kijk het aan, kijk ze aan en staar

Geschreven door staf de wilde om 14:07 Reageer op dit bericht

Woensdag 23 mei 2007

debutant

debutant

iedere dag een debuut

je verwacht die ene regel die

binnenloopt als een mailboot:

zwaai naar de Schone

aan de reling, haar hoepelrok

je bent nergens, een lege

steiger aan een rivier

zonder naam, een veer

op geen stafkaart vermeld

alleen de zoemlens van een

jongensoog vergroot een roeiboot

tot vrachtschip, tovert een

meertouw om in verboden lading:

godenbeelden van een verdwenen

beschaving, kruiden, parfums,

weefsel dat getuigt

van een hemelse nacht

iedere dag debuteer je:

gordijnen schuiven open

als gebladerte in de wind

waar is je tekst, je gebaar:

een hand als een bleke vogel

tegen een mateloos zwart

iedere morgen schuift

de schemering open alsof

men van jou wat verwacht

Geschreven door staf de wilde om 10:58 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 23 mei 2007

uit Van Toen en Thuis

Oude Durme

luister naar dit land: het zingt

één klank in duizend tonen, van het zilverig

tinkelen van de waterwilg

tot de ploffende roffel van de plomp

en de rivier is vrouwelijk van nauwelijks

bewegen, zij wentelt de heupen

geregen in sluiers van spiegelglas

en sluimer: licht is de laatste

die valt

want traag danst het water

draagt zonder verplaatsen

vroeger naar later

en het oude houdt nooit op

het staat naast de koeien

voor de afgrond van de weiden

het hoort hoe geruisloos de vissers

roeien, hoe de meerkoet kift

wanneer de nevel meester is

van gestalten en geluiden

vóór het leven openbreekt

en het landschap zich uitspreekt

in de duizende tongen

van zijn ene taal

luister naar dit land: boven trombones

van groen en het hoge groen van hobo’s

het klinkt viltig het klinkt brons

het zingt van toen van thans

het zingt van ons

Geschreven door staf de wilde om 10:35 Reageer op dit bericht

Dinsdag 22 mei 2007

woorden van de zee

de woorden van de zee

de bladen doen de woorden wat aan

weerloos staan ze in de aanbieding

met de rug tegen het papier gedrukt

en wie rukt ze de kleefband van de mond?

een mompelaar misschien, een zwijger

die een strand afloopt bij het schuimen

van de zee, het zand smaakt en het zout

en schelpen kraakt als mee-eters

in het gezicht van een steiger

het komt op doelloze daden aan

zoals de zee bulkt van geestdrift

om aan te komen en gelaten

op te kramen: een karavaan van water

die om en om blijft gaan

zij spreekt in wier en algen

en meeuwen zijn haar hoogste toon

wie zij bewierookt, van wie

zij moet walgen: zij wast

wrakhout noch boegbeeld schoon

zij duldt de last die zij moet wiegen

beeft als een vrouw

en hoe meer zij liefheeft

hoe meer zij zal bedriegen

zij is een woord dat bekoort met ruisen

geluiden verzwelgt en overleeft

Geschreven door staf de wilde om 11:56 Reageer op dit bericht

Dinsdag 22 mei 2007

onder de hoofddoek

onder de hoofddoek

Hoe meer je over het hoofddoekenverbod leest, hoe vaker je achterover valt van de argumentatie.
Ten gronde gaat het om twee zaken: het vreemde en het erotische.
De hoofddoek blijft vele landgenoten ergeren omdat het een vreemd, niet inheems verschijnsel zou zijn, hoe verwant dit gebruik ook mag zijn met eigen tradities die tot in de jaren 1960 bestonden: katholieke vrouwen moesten hun hoofd bedekken om naar de mis te gaan, losse haren werden als onfatsoenlijk ervaren denk aan het boek 'Alma met de vlassen haren' van Stijn Streuvels.
En dit is de diepere, psychologische betekenis: losse vrouwenharen worden gezien als een sterk seksueel signaal. Toen de matriarchale godsdiensten moesten wijken voor de patriarchale werd de vrouwelijke seksualiteit ingeperkt want zij werd om allerlei redenen een bedreiging voor de man. Hoe graag mannen ook opscheppen over hun potentie, de erotische kracht van een ongeremde vrouw zal altijd sterker zijn. Een ongebonden seksueel actieve vrouw is een factor van onzekerheid: van wie zijn haar kinderen? Zeker in een patriarchale maatschappij met een erfopvolging moest een man zekerheid hebben wie zijn erfgenamen waren en die zekerheid kon hij alleen verwerven door de seksualiteit van de vrouw aan banden te leggen. De seksuele onderdrukking van de vrouw is dus geen zaak van 'een primitieve cultuur' maar van een door mannen gedomineerde cultuur die volgens antropologische gegevens later is gekomen dan de matriarchale. Om het even waar een matriarchale cultuur is voorgekomen, in Europa, Azië, Afrika of elders, wordt deze gekenmerkt door een opvallend vrijere seksualiteit. Toen Mohammed het veelgodendom in Arabië verving door zijn monotheïsme, veranderde hij meteen de seksuele moraal die hij in de loop van zijn leven nog wel vaker zou aanpassen al naargelang van zijn eigen politieke belangen: zijn eigen polygamie was in de eerste plaats een politiek-economische strategie, puur opportunisme dus.
Dit is de grond van een debat dat zogezegd om principes zou gaan: de kern is seks niets anders dan seks. Lees de Confessiones (Belijdenissen) van de kerkvader Augustinus en je merkt het zelfde: een diepe angst voor de kracht van het vrouwelijk orgasme, voor de vrouwelijke erotiek in het algemeen.
Deze angst vertroebelt een schijnbaar rationele discussie: er is zoveel angst mee gemoeid, onder meer angst voor het vreemde hoewel zoals eerder gezegd dat vreemde ook in ons zit, dat sereniteit vrijwel uitgesloten blijkt - altijd weer laaien de passies op, krijg je uitbarstingen van emotionaliteit, wordt hoofdzaak met bijzaak verward, ziet men het doel niet meer omdat men zich blind staart op het middel.

Hoe dun is de afstand tussen textiel en huid: wie het ene problematiseert moet niet verwonderd zijn dat ook het andere tot een probleem wordt gemaakt. De afstand tussen het Antwerpse hoofddoekenverbod en de trouwlustigen uit Sint-Niklaas die weigerden zich door een zwarte schepen te laten trouwen is minder groot dan de voorstanders van de 'laicité' vermoeden. Het gaat in wezen om het afwijzen van het andere, het zich storen aan uiterlijk verschil.

In De Standaard van vorige dinsdag schreef een lezeres dat Tom Lanoye 'makkelijk spreken heeft omdat hij toevallig wel een man is en nog nooit de vernederingen heeft moeten slikken die vrouwen moeten slikken.' Het ontgaat deze dame dat Tom 'toevallig wel' een homo is en dat bij uitstek de homo's het voorwerp van vernedering zijn geweest en nog zijn, ook in onze cultuur.

Deze vergetelheid is niet 'toevallig': iedereen is zo overvol van het onrecht dat de eigen partij of sociale groep of geloofsgemeenschap wordt aangedaan dat men er zelfs niet aan denkt dat ook de anderen wel eens reden tot klagen zouden kunnen hebben.
Als de hoofddoek van iets het symbool is dan wel van ons onvermogen om onszelf te begrijpen en ons gedrag te richten naar de kalmte van het inzicht en de ruimhartigheid van de aanvaarding van wat anders lijkt maar het bij nader onderzoek niet is: wij zijn immers alle mensen, ook al hebben sommige een andere huid of een setje andere gewoonten.

Geschreven door staf de wilde om 10:39 Reageer op dit bericht

Maandag 21 mei 2007

bel

bel

schoolbellen klinken

als een schoolbel:

het dóórzagen van metaal

een leraar op rust

een rusteloze

hoort ze op weg

door een dorp

en hij staat onder een luifel

op een speelplaats, in een

gang, voor een klas

gaat het om weemoed

een leven verliep

in een hol van beton

woorden braken af

werden opgenomen

zoals een steek

door een naald

braken als een

sleutel in een slot

hoe gemoedelijk al bij al

had dit geklonken

zonder het monster in zijn

doolhof van duister en sloten

een leraar ontwikkelt

een draad, raakt verwikkeld,

volgt een echo die

een echo weerkaatst

wacht tot het uitsterft

dit geluid van meer

dan een dierlijk kermen

daarna de stemmen

die klinken als kinderen

het wonder, een kinderhuid

ongeschonden door elkaar

overkrijsende randen

van leraar en metaal

Geschreven door staf de wilde om 19:59 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 21 mei 2007

bij een lezersbrief in De Morgen

Vermeersch en de sharia

Lezer Willy Wauters (zie De Morgen van vandaag) neemt het Etienne Vermeersch kwalijk dat hij ons niet heeft gewaarschuwd voor een islamitische 'Verklaring van Caïro' waarbij de mensenrechten ondergeschikt werden aan de sharia.

Wat te zeggen over de andere godsdiensten. Dat getrouwde chassidische vrouwen zich moeten kaal scheren is dit een bewijs van de gelijkwaardigheid van man en vrouw bij orthodoxe joden? Dat katholieke vrouwen geen priester mogen worden, homo's 'worden gedoogd maar hun geaardheid niet mogen beleven' is dit in overeenstemming met de universele mensenrechten ?

Wat is het verschil? De katholieke kerk heeft onder druk van historische omstandigheden - en voor alle duidelijkheid: niet uit eigen beweging - geleerd te leven met de scheiding tussen kerk en staat, al levert dat soms nog altijd wrijvingen op.

Dagelijks bewijzen duizenden Europese moslims dat zij daartoe eveneens in staat zijn en in tegenstelling tot de kerk van Rome is hun godsdienst niet onderworpen aan een centraal gezag: wat Belgische moslims doen met die beruchte 'verklaring van Caïro' is hun eigen zaak.

Als men de AEL van Abou Jahjah terecht verbiedt om het Palestijnse conflict bij ons te importeren, dan geldt dit eveneens voor de tegenstanders van de islam: voorbeelden van extremisme in het buitenland moeten niet worden binnengesmokkeld in een binnenlands debat.

We kunnen de imam niet toestaan wat we de kardinaal weigeren, maar het omgekeerde is even waar: als je in een hoofddoek om het even door wie dit kledingstuk wordt gedragen het symbool van onderdrukking ziet, waarom zie je in het kruisbeeld dan niet de executiepaal en het foltertuig?

Ik wens geen Cassandra te zijn maar de opwelling van 'laicité' bij het Antwerpse stadsbestuur lijkt krachten los te maken die later wel eens kunnen leiden tot feiten waarvoor heel Antwerpen zich opnieuw zal mogen schamen.

In feite is het hoofddoeken verbod een schoolvoorbeeld van een paradox: men maakt een probleem van een fenomeen dat men als probleem denkt op te lossen. Al wie zich stoort aan hoofddoeken en bij uitbreiding aan elk opvallend uiterlijk verschil, die wordt in zijn ergernis bevestigd: ergernis om het anders zijn van de anderen wordt verheven tot een deugd.

Geschreven door staf de wilde om 13:56 Reageer op dit bericht

Maandag 21 mei 2007

lindenhaag

lindenhaag

tussen je magere vingers

het malse blad van een lindehaag

een sponslaag

die de tijd opneemt

als hardnekkig stof

tast je zakken af

keer je tassen om

waar heb je het luciferdoosje gelaten

waarin een stopnaald gaatjes heeft geprikt

hoor je de meikever nog

het bakkertje

met een laagje meel over zijn schild

of heb je weer te lang gewacht

om het doosje open te schuiven

schrijven de pootjes jouw naam

in de bedorven lucht

een verwijt

een afscheid

dat geen terugkeer duldt

iets ging verloren, is dood gegaan

en wie draagt daarvoor de schuld?

Geschreven door staf de wilde om 11:36 Reageer op dit bericht

Zondag 20 mei 2007

een goed rapport

een goed rapport

Zeggen dat De Morgen ooit een linkse krant was, nu schrijven ze in hun rapport van de paarse regering bij minister van binnenlandse zaken, Patrick Dewael: 'eelt op de ziel maar goede cijfers'.
Met die cijfers bedoelt De Morgen dan het dalend aantal asielaanvragen en regulariseringen. Dat is inderdaad 'goed' voor al wie migranten of 'nieuwe Belgen' (zoals ze recent worden genoemd) in de eerste plaats ziet als een probleem, een ongewenste aanwezigheid.
Voor de migranten zelf betekent het minder kansen om in ons land binnen te komen op een legale manier en wat ons zou moeten bezig houden is de vraag of er momenteel op de wereld minder migranten zijn. Dan zou de wereldgemeenschap zichzelf een goed rapport kunnen geven.
Alleen al de oorlog in Irak heeft naar schatting drie miljoen nieuwe vluchtelingen veroorzaakt, de wanhopige pogingen om uit Afrika weg te komen, nemen alleen maar toe en worden steeds roekelozer.
Door vrijwel iedereen wordt het regime van de ayatollahs in Iran verketterd en terecht, maar Iraanse vluchtelingen moeten in Brussel hun mond dichtnaaien om gehoord te worden.
Goede cijfers, zeg dat wel.

Geschreven door staf de wilde om 11:04 Reageer op dit bericht

Zondag 20 mei 2007

kans

kans

maak je niet druk, meester:

uitvinden is weervinden

wat iemand ooit heeft

weggegooid

nieuw is anders

een kansberekening:

na hoeveel worpen

vallen de woorden in hun rij?

een apparaat maakt het wel uit

de robotica weet raad

ook voor sukkels

staat er een sokkel in de galerij

maak je niet druk, leergezel

er is geen haast

er is wonder genoeg

waar niemand zich over verbaast

Geschreven door staf de wilde om 10:50 Reageer op dit bericht

Zondag 20 mei 2007

ode aan Boon

een verfrommelde ode aan LP Boon

de dood heeft geen manieren

hij licht het communiejurkje

van verlegen meisjes op

en frommelt zijn ding

tussen de roze dijen:

een zwarte rat

die in haar schaamte bijt

de dood is lomp en onbeschoft

hij blaast de buik van een broer op

en het is een kotszak

die in je nek ontploft

de dood treitert, bedot

hij fluistert in je oor

wat je op moet schrijven

en bindt je vingers vast

aan hun plank

hij tovert een wondere wereld

voor je oog

blinkend op de top van zijn vinger

en hij trekt zijn vinger in

de dood, het is een verschrikkelijk kind

en het kan er ook niet echt aan doen

er zit een ongemak in zijn lijf en kop

het maakt kabaal het maakt kapot

en eigenlijk wil het gewoon een zoen

Geschreven door staf de wilde om 08:06 Reageer op dit bericht

Zaterdag 19 mei 2007

correct en fatsoenlijk

hoofddoekendebat correct en fatsoenlijk

Met zijn opiniestuk demonstreert Etienne Vermeersch eens te meer zijn intellectuele superioriteit tegenover zijn tegenstanders. Ik heb zijn geleerdheid niet en kan niet uitpakken met citaten om zijn gedeeltelijk ongelijk te bewijzen.

Maar is deze geleerdheid noodzakelijk om door te denken over het hoofddoekenverbod in openbare functies?

Ten eerste, met een verbod op 'zichtbare symbolen' treft men in onze samenleving uitsluitend het joodse keppeltje en de islamitische hoofddoek; de pruik die chassidische getrouwde vrouwen dragen ziet men niet en tulbanden komen bij ons niet zo vaak voor. De facto is het verbod dus discriminerend.

Ten tweede, in zoverre de hoofddoek een symbool van onderdrukking is, tegen wie moet men dan strijden: tegen de slachtoffers van de onderdrukking of tegen de daders?

Een basisprincipe in elk conflict is dat men zich niet mag vergissen van vijand en in dit geval zit het gevaar bij de mannen, bij imams, vaders, oudere broers etc

Eén detail uit de tekst van Vermeersch ergert mij als overjaarse hippie enorm: 'de hoofddoek kan ook in de algemene omgang storend overkomen, al wens ik hier geen verbod, wel overreding.' Dit is ook altijd het geval geweest voor lang haar bij jongens en mannen, extravagante kledij en opvallend nichterig gedrag: zullen we dan maar iedere vorm van onverdraagzaamheid en ergernis tot morele norm verheffen? Hoe kun je pleiten voor diversiteit als je aanvaardt dat zelfs een uiterlijk verschil als 'storend' wordt ervaren? Moet ik als ongelovige mij eveneens ergeren aan een non in habijt?

Ten derde, ons gemeenschappelijke doel is de integratie. En verplichte kledijvoorschriften proberen dit proces te versnellen. Naar mijn mening zou men beter kiezen voor de weg van de geleidelijkheid, verbodsbepalingen houden het risico in dat men averechtse effecten bekomt: moslimmeisjes die niet meer naar school komen, moslima's die niet meer solliciteren. De kans is groot dat een verbod op godsdienstige symbolen alleen maar de wij-zij-tegenstelling op de spits drijft.

Tenslotte, of onze ethische basisteksten superieur zijn aan die van andere culturen verandert niets aan de feiten: de concentratiekampen waren Europees, de atoombom (ook de VS behoren tot onze cultuur) werd door onze beschaving ontwikkeld en gebruikt.

Onze morele praxis is dus verre van superieur aan die van de anderen.

Wij, Westerlingen, kunnen best uitpakken met prachtige teksten, maar onze geschiedenis dwingt ons tot enige nederigheid.

Geschreven door staf de wilde om 14:05 Reageer op dit bericht

Zaterdag 19 mei 2007

vermoeden van schuld

een vermoeden van schuld

De behoeders van de wielersport moeten de wanhoop nabij zijn wanneer zij bij monde van Quick Stepdokter Yvan Vanmol (zie De Standaard van vandaag en De Morgen van de voorbije week) opperen dat 'een vermoeden van schuld voldoende zou moeten zijn voor bestraffing.'

De ervaring leert dat 'een vermoeden van schuld' kan neerkomen op een anoniem telefoontje, een kwaadwillige getuigenis.

Pas dit toe op andere sectoren: gaan we vermoedelijke fiscale fraudeurs, vermoedelijke zwartwerkers, vermoedelijke pedofielen in de gevangenis gooien?

Het 'vermoeden van onschuld tot bewijs van het tegendeel' is een basisprincipe in onze rechtspraak. Net als het gelijkheidsbeginsel: dit is fundamenteel in de Belgische grondwet en in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.

Doping is een kwaad, maar soms is de kuur erger dan de kwaal. Als men een dopingvrije sport alleen kan realiseren door de afbraak van de democratische rechtsstaat dan is de schade groter dan de winst. Vergelijk het met de 'war on terror': als je daarvoor mensen onrechtmatig moet opsluiten of folteren dan hebben de terroristen al gewonnen. Grote principes zijn geen jasje dat men aantrekt of aflegt volgens de temperatuur van de dag. In en rond de wielersport zijn de geesten danig oververhit.

Geschreven door staf de wilde om 13:58 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van boek onder lava