hoofddoekendebat correct en fatsoenlijk
Met zijn opiniestuk demonstreert Etienne Vermeersch eens te meer zijn intellectuele superioriteit tegenover zijn tegenstanders. Ik heb zijn geleerdheid niet en kan niet uitpakken met citaten om zijn gedeeltelijk ongelijk te bewijzen.
Maar is deze geleerdheid noodzakelijk om door te denken over het hoofddoekenverbod in openbare functies?
Ten eerste, met een verbod op 'zichtbare symbolen' treft men in onze samenleving uitsluitend het joodse keppeltje en de islamitische hoofddoek; de pruik die chassidische getrouwde vrouwen dragen ziet men niet en tulbanden komen bij ons niet zo vaak voor. De facto is het verbod dus discriminerend.
Ten tweede, in zoverre de hoofddoek een symbool van onderdrukking is, tegen wie moet men dan strijden: tegen de slachtoffers van de onderdrukking of tegen de daders?
Een basisprincipe in elk conflict is dat men zich niet mag vergissen van vijand en in dit geval zit het gevaar bij de mannen, bij imams, vaders, oudere broers etc
Eén detail uit de tekst van Vermeersch ergert mij als overjaarse hippie enorm: 'de hoofddoek kan ook in de algemene omgang storend overkomen, al wens ik hier geen verbod, wel overreding.' Dit is ook altijd het geval geweest voor lang haar bij jongens en mannen, extravagante kledij en opvallend nichterig gedrag: zullen we dan maar iedere vorm van onverdraagzaamheid en ergernis tot morele norm verheffen? Hoe kun je pleiten voor diversiteit als je aanvaardt dat zelfs een uiterlijk verschil als 'storend' wordt ervaren? Moet ik als ongelovige mij eveneens ergeren aan een non in habijt?
Ten derde, ons gemeenschappelijke doel is de integratie. En verplichte kledijvoorschriften proberen dit proces te versnellen. Naar mijn mening zou men beter kiezen voor de weg van de geleidelijkheid, verbodsbepalingen houden het risico in dat men averechtse effecten bekomt: moslimmeisjes die niet meer naar school komen, moslima's die niet meer solliciteren. De kans is groot dat een verbod op godsdienstige symbolen alleen maar de wij-zij-tegenstelling op de spits drijft.
Tenslotte, of onze ethische basisteksten superieur zijn aan die van andere culturen verandert niets aan de feiten: de concentratiekampen waren Europees, de atoombom (ook de VS behoren tot onze cultuur) werd door onze beschaving ontwikkeld en gebruikt.
Onze morele praxis is dus verre van superieur aan die van de anderen.
Wij, Westerlingen, kunnen best uitpakken met prachtige teksten, maar onze geschiedenis dwingt ons tot enige nederigheid.
