Naar de inhoud

boek onder lava

verzwegen berichten
akke.beakke.be

Archief

Woensdag 14 maart 2007

guy tegenbos in de standaard

de pedagogie van het belonen
 
Guy Tegenbos (in De Standaard van vandaag woensdag) citeert met instemming de aanbevelingen van een aantal internationale organisaties zoals het IMF, de EU en de Oeso: 'de arbeidsmarkt versoepelen, de druk op de werklozen verhogen, (...) de overheidsuitgaven afremmen, (...) de sociale uitgaven in toom houden' etc
Kortom, er moet dringend een rechts neoliberaal beleid worden gevoerd. Een beetje kennis van de geschiedenis  leert wat de aanbevelingen van het IMF hebben aangericht in onder meer Latijns-Amerika: willen wij ook de kant opgaan van sociale dumping, willen wij de tegenstelling tussen 'haves and haves not' nog verder op de spits drijven?
Als men een autoriteit citeert moet men er ook bij zeggen wie door deze autoriteit wordt vertegenwoordigd en in het geval van het IMF zijn dat niet de loontrekkenden en nog minder al de mensen die afhankelijk zijn van een vervangingsinkomen of die nood hebben aan door de overheid verstrekte of gesubsidieerde zorg.
Thatcher kreeg alle lof van het IMF: is het in die richting dat Guy Tegenbos ons land wil laten evolueren?
 
(Zucht en verzuchting: soms weet je het niet meer op welke krant je een abonnement moet nemen wat betekent dat jij die krant financieel steunt: De Standaard mag dan wel de meest informatievekrant van Vlaanderen zijn, de standpunten van de leidende journalisten zijn vaak zo enggeestig, zo meedogenloos voor de zwakkeren in de samenleving - bij ons of elders - dat je er mismoedig van wordt)
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 19:00 Reageer op dit bericht
Woensdag 14 maart 2007

kennis in het onderwijs

kennis
 
Het 'Standpunt' van Yves Desmet over het kennis-versus-vaardighedendebat in het onderwijs (De Morgen van woensdag 14 maart)  is om moedeloos van te worden.
Hij schrijft: 'Als leerlingen inderdaad alleen ex cathedra kennisinhoud krijgen ingelepeld die ze daarna moeten reproduceren en blind toepassen, zullen ze nooit in staat zijn zelfstandig te leren en inzicht te verwerven, zullen ze nooit leren leren (...)
De slogan 'leren leren' staat in onze school al ruim 15 jaar te lezen in elk klaslokaal, in elke schoolgang.
Het is een mythe dat de kennisgerichte taalleerkracht steeds te dicteren staat voor de klas en nooit uitgaat van de leefwereld van de leerlingen.
Reeds in 1973 heb ik met mijn leerlingen de lp 'De Zotte Morgen' van Zjef van Uytsel besproken, het jaar daarop volgde 'De eenzame fietser' van Boudewijn de Groot, en ieder liedje werd geanalyseerd door een andere leerling en niet door de leraar.
Wat stel je dan vast? Het maakt in wezen weinig uit of je deze liedjes bespreekt dan wel een gedicht van Gezelle of van de Woestijne. Zodra je concentratie vraagt, de openheid van geest om verder te zoeken dan het meest evidente, stuit je op de zelfde moeilijkheden: concentratie is het tegendeel van de oppervlakkigheid waardoor niet alleen de jeugd maar heel onze maatschappij overdonderd wordt.
Het fundamentele bezwaar tegen het overbenadrukken van de vaardigheden zit juist daarin: het gaat bij de nieuwlichters meer om de verpakking dan over de inhoud, en om het nog erger te maken wordt deze didactiek opgelegd met een houding van 'il suffit que le message passe'. Ongeveerkunde, daar komt het op neer.
Trouwens, wat dat 'leren leren' betreft: observatie van de collega's wijst uit dat het uitgerekend die verfoeide 'conservatieven' zijn die blijven lezen en studeren, terwijl de jonge generatie zich meestal klakkeloos houdt aan de voorschriften van inspectie en pedagogische begeleiders.
De conclusie van Yves Desmet, die naar mijn weten zelf een product is van dat gehekelde traditionalisme, is net zo goed  de mening van de groep 'o-zon' (onderwijs zonder ontscholing) rond Marc Hullebus: 'een gezond evenwicht tussen kennis en vaardigheid'  moet inderdaad de doelstelling zijn, met 'kwaliteitsbewaking' (om er een consumententerm aan toe te voegen) die gelijk staat met 'exactitude',  het aanleren van een zelfdiscipline om het nauwkeurige en foutloze na te streven.
 
 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 12:59 Reageer op dit bericht
Woensdag 14 maart 2007

tell me

uit Van Toen en Thuis

tell me – The Rolling Stones

- voor Lieve, de waterlelie -






 

we zaten in een wagen

met je broer, mijn gabber

en je vroeg: waarom

 

waarom jouw pirouettes

als ik de spil niet ben

jouw polonaise rondom

en niet aan mijn lijf

 

 

je woorden zijn warme lucht

en ik stijg als een vlieger

van zijdepapier, dan kijk je

weg en ik tuimel in je zwijgen

 

waarom, vroeg je, in het donker

van die wagen  en ik waagde

het niet: jouw gezicht

een ovaal van ivoor en rozen

een borstje tegen mijn arm

een sponsje dat de lei wou

vegen van al mijn zonden

 

we reden naar een bowling

en wie won die avond:

we waren een onklopbaar

paar en verslagen zat ik

naast je in de vallei

van de Durme, een nevel

om ons heen, weerom

een zwijgen, je lichaam

dat vroeg: waarom?

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 10:10 Reageer op dit bericht
Dinsdag 13 maart 2007

uit Van Toen en Thuis

de vrouwen van de straat

 

de straat was arm maar proper

de vrouwen werkten niet

ze waren bezig

 

nog vóór het licht werd

- na de zomer - om de kachel

op te poken, het pompwater te koken

voor de koffie

 

daarna werd een man gewekt

en gingen zij weer slapen

daarna een zoon en later nóg een kind

zij bleven op bij het derde kraaien

 

want de dagen wachtten niet,

de scharrelkippen met hun zoele klachten,

de wasdraad na het kloppen en het roeren

met een bleke bezemsteel: het schuim

en blauwsel in een zinken tobbe

dan een strijkbout die in de oven stond

van de Leuvense stoof

 

want ze waren proper

je kon eten van hun vloer

van de plavuizen buiten

na het schuren van de koer op vrijdag

 

terwijl ze dachten aan een plankje,

een boeman van papier

in de winkel van het straatje,

een donker rijhuis waar je niet eens

je kont kon draaien

 

bleef er over van de markt

op zaterdag? dat moest wel,

alleen bij ziekte

ging je over de schreef -

het negertje knikte

 en ze zongen soms

bij het keren van het koertje, het zemen

van de ramen wanneer Bob Benny galmde

tussen het ruisen

van het bakelieten bakje

 

ze lachten soms

om de piepstem van Will Ferdy,

ze lachten en hun ogen traanden –

ze dipten hun vingers in een porseleinen

of tinnen vaatje, herschikten het gewijde takje

en sloegen een kruis

 

en ’s zomers zaten ze in de vroege avond

samen voor de kapel op de hoek

waar kaarsjes brandden, een beeldje glom

van een moeder, een huisvrouw, een Eva

die ze nooit zouden evenaren

in vlijt

in deemoed

in kuisheid van gemoed

in heiligheid

 

want zij werkten niet

ze waren bezig, vulden hun tijd

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 16:24 Reageer op dit bericht
Dinsdag 13 maart 2007

de islam in De Standaard

remt de islam de relatie?
 
Toen de artikelenreeks over de islam werd aangekondigd dacht ik in mijn naïviteit dat De Standaard de bedoeling had de gemeenschappen dichter tot elkaar te brengen. De laatste nummers - 'De Islam en het Westen' en  'Islam in België - wijzen echter op het tegendeel.
De tekst van Guy Fransen bevat een opeenstapeling van clichés waar ik eerlijk gezegd misselijk van word.
Hij schrijft:  'Een bevriende moslima zonder hoofddoek nodigt uit tot de bij ons populaire begroetingszoen, de hoofddoek zorgt dat het niet meer wordt dan een handdruk'.
Het spijt me, maar hier in De Haan wonen geen moslims en de meeste autochtone Vlamingen lopen elkaar voorbij zonder die 'populaire begroetingszoen', zonder handdruk en meestal zonder een groet.
Wanneer kledij als bedreigend wordt ervaren, keren we terug in de tijd. Dan kan men zich net zo goed ergeren aan de haartooi en opvallende klederdracht van de chassidische joden in Antwerpen, en de fatsoensoordelen herhalen over 'werkschuw langharig tuig' etc Het doet me denken aan collega's die de zwarte kleren van een leerling eveneens bedreigend vonden met als gevolg dat deze jongen van onze christelijke school werd weggestuurd.
Zelf ben ik door de Gentse politie eens staande gehouden met als enige reden dat ik er nogal hippieachtig bij liep: moeten we deze oppervlakkige benadering van mensen cultiveren of moeten we er in onze opvoeding juist tegenin gaan?
Trouwens,  als je sexy Turkse meisjes wilt zien, mijnheer Fransen, ga dan eens naar Antalya: je zal je ogen niet geloven.
 
 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 10:13 Reageer op dit bericht
Maandag 12 maart 2007

uit Van Toen en Thuis



ga maar, laat maar



het schone ga je voorbij: de roze

waterlelies die drijven op omheinde

vijvers, het paarse van kattenstaart

en monnikskap, een reeds gele

treurwilg in de vroege zomer

alsof zijn eiland van amper

een zakdoek een nachtlampje

is van art nouveau

 

ga voorbij, vermijd de dazen,

de damp van methaan alsof

de duivel hier al zijn winden

laat, zijn vele magen ledigt

 

volg de vlucht van een libel

in het laatste schijnsel

beluister het misdienaarsklokje

van de waterhoen en ga

voorbij, laat dit landschap zijn

vrede van gonzende horzels, wolk

van muggen boven de sloot

 

met het schone ga je om zoals

de schuwe dieren van het veld,

’s avonds wanneer de stilte

neerdaalt, het leven aanvangt

van de grote ogen, het versnelde

hart, het schichtige, snuiven en trillen

van haartjes aan oor en snuit

 

sluit je verbazing af, schuif dit boek

terzijde: spaar de verhalen van licht

en ritseling, de geheimen van haag

en weide, de zegels van ruis en nevel

hun lening aan de bomen, ontvang ze

met de rente van de droom

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 12:31 Reageer op dit bericht
Maandag 12 maart 2007

Rik Daems minister?

Daems minister?
Het is een bekende strategie van demagogen om  inzichten van concurrenten te recupereren als eigen  verdiensten. Zo eist Rik Daems  (zie De Morgen van maandag) het gelijke kansenbeleid van de socialisten op en het groene principe van 'de vervuiler betaalt'. En klassiek is het ultraliberale verwijt: 'Bij een socialist zit belastingverhoging in de genen (...)'
De grote leugen van de donkerblauwe liberaal is dat hij de bevolking wil laten geloven dat met minder belastingen de overheid toch een betere service kan verlenen. Minder lasten en toch een beter onderwijs, een betere gezondheidszorg en minder wachtlijsten  voor sociale woningen, gehandicapten etc
Concreet voorbeeld: het kiwimodel is geen zaak van meer of minder belastingen maar wel van een efficiënter en eerlijker beleid. Het zal een liberaal als Daems een zorg wezen dat de meest afhankelijken - zowel bij ons als in de Derde Wereld waar levensnoodzakelijke medicijnen onbetaalbaar zijn - door de farmaceutische reuzen aan hun lot worden overgelaten: winstmaximalisatie is immers het meest fundamentele economische principe van rechtse liberalen.
Maar goed, Sofie zal blij zijn met Riks 'penetratiegraad van meer dan 10 procent'.
 
 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 11:40 Reageer op dit bericht
Zondag 11 maart 2007

een Slangenkuil in De Morgen

de minister kan beter
 
Er zit toch een rare kronkel in de hersenen van spin doctor Noël Slangen, vandaar zijn eretitel allicht: 'to spin' betekent in het Engels ook rondtollen, een activiteit waar je wel eens duizelig van wordt.
Slangen (zie De Morgen van zaterdag) loopt hoog op met de hervormingen in het hoger en in het lager onderwijs; in het secundair stelt hij een immobilisme vast dat te wijten zou zijn aan de bekrompen visie van de huidige minister. Is er dan een andere minister verantwoordelijk voor het lager en het hoger?
Heeft Slangen al eens overwogen dat het 'shopping gedrag' van leerlingen in het secundair te maken zou kunnen hebben met een algemene 'zapcultuur': ook in de vrije tijdsbesteding vertonen  jongeren soms een grillig gedrag, wat erop neerkomt dat zij nu het ene proberen en dan weer het andere zonder echt voor iets te gaan.
Het verschil is wel dat voor de grilligheid in de vrije tijd alleen de ouders moeten opdraaien, voor de onstandvastigheid in de onderwijskeuze draait heel de gemeenschap op.
Bovendien is het systeem van studiepunten en modules nog te kort geleden in het hoger onderwijs doorgevoerd om er nu reeds een ernstige evaluatie van te maken. Merkwaardig genoeg zegt een aantal professoren dat zij het gevoel hebben meer en meer aan een middelbare school les te geven.
En wanneer Slangen het heeft over een leerkracht  die zich 'op de borst klopt bij iedere leerling die hij buist' dan etaleert hij misschien een onverwerkt jeugdtrauma, maar dat soort karikatuur  is evenzeer 'weg van de wereld' als een reclamegoeroe die meent over alle aspecten van het leven een deskundig oordeel te kunnen uitspreken.
Zoals Wittgenstein het formuleerde: 'waarover men niet spreken kan, daarover moet men zwijgen.'
 
 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 13:59 Reageer op dit bericht
Zondag 11 maart 2007

knoop in de nevel

een knoop in de nevel





 

 

ze bewegen in nevel

plots tastbaar en harig

als noten: de hoofden verschuiven

hun sluier en spreken

 

we zijn bezig bij het raam

kuieren door de tuin, de bloemen

herhalen onze oudste naam

die alleen hun zaden kunnen  weten

 

we bewegen in nevel

rangschikken onze dromen

in patronen van eeuwen

melkwit stroomt langzaam

voorbij een roos van opaal

 

de meeste tonen zijn bleek

zandtonen, kuilen waarin

gerechten stomen en hun

geuren dansen als geesten

 

één knoop in de nevel

een navel van slangen

die zich omhelzen

een voorspellend teken

 

uit de boomsluiers tuimelen

de sponzige vruchten van de droom

ze lijken wel hoofden en luister

wat zo’n hoofd soms vertelt

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 10:20 Reageer op dit bericht
Zaterdag 10 maart 2007

istanbul

prentkaarten uit Istanbul – Orhan Pamuk







 

beelden van een stad waar

een vrachtschip plompverloren

een woning binnenvaart:

één dode, de mooiste dochter

 

een olijfboom op een toren

en het bouwsel lijkt een stok

waaraan een hond een kluifje had

één van de duizend in de straten

 

verf bladdert en dwarrelt

een roetzwart haarroos

alsof de houten erkers zich

al eeuwen staan te krabben

 

nergens nog cipressen

waar de graven wegzakten,

botten versplinterden: muizen-

schedeltjes in een braakbal

 

stenen vreten stenen en huizen

zuigen huizen op en bij toeval

ontstaat een wonder: klimop

en rozen dringen door

in marmer en lood

 

de reiziger legt zijn waterverf, arceert

een schaduw: deze wereld duurt

een penseelstreek lang, maar

het penseel blijft zich herhalen

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 19:03 Reageer op dit bericht

Meer van boek onder lava

↑ Terug naar de berichten