Vallen is een vorm van vliegen
Afscheid van Sukati
We hadden het over verlatenHet kan dus wel
sprak ze nadat ze besloten had
alleen verder te gaan en hij
dacht op dat moment alleen maar
de planning, die hij niet zou halen
nu hij weer op eigen benen stond
Er was een schok en daarna overheerste
het gevoel van zweven en zij vond
haar eigen eenzame en ongeduldige weg
met nog zoveel tranen om te gaan
Brecht op 1 mei
Op haar T-shirt stond geschreven
wie strijdt kan verliezen
wie niet strijdt heeft al verloren
gele letters op rood in het Duits
wat ik op zich al dapper vond
Er was groot feest in Dusseldorf
zoveel oudgedienden van de DKP
zij, een van de kinderen bloosde
mijn ogen volgden de contouren
van haar borsten om te lezen
De zon scheen in Leuven
er was licht in haar ogen
verloor mezelf in dagdromerij
en ze beloofde te schrijven
over haar ontmoeting met mij
Reactie
Zodra ze terugkust
Het nuffelen der dingen
Morgen laten we onze dromen losAfvragen
Naar rook ruikt zijReuzenstrop
Met het afhakken van het hoofd
behorend aan de drie meter lange reuzin
was het nog niet gedaan met de terreur
van de nog geen meter hoge koning
Zelfs zijn vrouw en kinderen moesten
eraan geloven opdat de vorst
aan volstrekte eenzaamheid overleed
En de reuzin, zij leefde voort
naaide gewoon haar kop vast
aan de overgebleven nek
Glas
Je schreef dat op de plavuizen Oh LOES (Landelijk Onderzoek oEstrogene Stoffen)
Vanmorgen opgestaan met een gevoelWie wat vindt
We zoeken bij elkaarConstante slag
Daarmee wint een team de strijdUitvrijend model
Zo noemde zij de theorie
van een uitdijend heelal
steeds trager op weg
naar een samenklonterend
niets waarvan zij talloze
voorbeelden noemde en legde
zijn stamelgedachten tegen het licht
Zij sprak: Niets is de liefde
voor een denkraam, dat altijd openstaat
kuste hem op open mond
zette haar bedenksels op stop
Zo vulden zij elkaar aan
deelden wat hen maakte tot een paar
uitermate geschikt voor een jaar
Levenscirkel
|
Je tekende een cirkel
vertelde van een zijn dat zich ontwikkelde van licht naar verdichting vervolgens opnieuw naar helderheid We liepen naar buiten en je wees enkele sterrenbeelden aan De maan scheen met haar koude schijn je vroeg me je vast te houden de warmte van mijn vuur te delen We hoorden een octaaf en moesten denken aan de muziek der hemelse sferen afkomstig van hemellichamen in hun baan Het was koud en het was winter in de nacht maar overdag groeide het zacht van de lente in de nacht kon je het groeien van de maan horen het kraken van een tak, de sappen van de boom het fluisteren van de maretakken, die groen de toekomst voorspelden aan hen op zoek naar betekenis vanuit hun blote voeten |
||