Nelson Mandela

We zien alleen wat we willen zien ofdat we dat nu willen inzien of niet en meestal zijn we  ons daar niet van bewust omdat onze hersenen een schijnheilig spelletje met ons speelt. We vertrouwen in de eerste plaats ook onze vijf zintuigen als betrouwbare informanten maar beseffen niet dat zij  bestaan uit kwetsbare cellen die niet beschermd worden door virusverklikkers en firewallsoftware en daardoor krijgen we geen berichtje door dat gevaarlijke pop-ups onze fysieke en mentale nederzetting proberen binnen te dringen, we denken hier in de eerste plaats misschien aan wezentjes uit de microscopische faunawereld, maar wat ik bedoel is dat we bijvoorbeeld vergeten dat in de wereld van de marketing de specialisten zich naast de geplande slijtage van hun producten ook laten ondersteunen door de psychologische trukkendoos om onze hebzucht en de soms verziekte consumptiedrang op de juiste commerciële snelweg te leiden die alleen maar ten goede komt van hun eigen aandeelhouders. Als we de moed hebben om stap voor stap de werking van de hersenen te onderzoeken en de verschillende valkuilen bloot te leggen zullen we zoals bij het pellen van een ajuin op het punt komen dat we in het midden Niets vinden en op die manier een einde maken aan ons doemdenken dat zichzelf de slogan voorhoud dat zegt dat we pas geluk en rust zullen vinden wanneer we al onze hongerige verlangens voldaan hebben.

Deze mooie bijdrage van Gerbert Bakx die voornamelijk over de dood gaat is een goede meditatie voor dit moment van het jaar alhoewel het van alle getijden is.

 
In zijn ondertussen beroemd geworden toespraak aan Stanford University in 2005 zei Steve Jobs: “In de voorbije 33 jaar heb ik elke ochtend in de spiegel gekeken en mezelf afgevraagd: ‘Als dit de laatste dag van mijn leven zou zijn, zou ik dan willen doen wat ik vandaag ga doen?’ Als het antwoord gedurende enkele dagen ‘Neen’ was, dan wist ik dat ik iets moest veranderen.”
 
Deze woorden doen onwillekeurig denken aan de woorden van de in 1976 overleden Duitse filosoof Martin Heidegger. Ook Heidegger nodigt ons inderdaad uit ons bewust te worden van de eindigheid en de tijdelijkheid van het leven. Heidegger ziet het bestaan zelfs wezenlijk als een ‘zijn-ten-dode’ (Sein zum Tote). Dat bestaan kan dan op twee manieren geleefd worden: een ‘eigenlijke’ (authentieke) en een ‘oneigenlijke’ (inauthentieke) manier van zijn. De ‘oneigenlijke’ manier is gewoon doen wat iedereen doet, het dagdagelijkse meelopen met de massa, met de kudde (door Heidgegger aangeduid als het ‘men’). De ‘eigenlijke’ manier is de uit fundamentele angst ontstane mogelijkheid die door Heidegger ook als een merkwaardige ‘vrijheid-ten-dode’ (Freiheit zum Tode) wordt omschreven. De eigenlijke existentiële vrijheid, de ruimte om ons individuele leven vorm te geven ontstaat volgens Heidegger pas als we ons bewust worden van onze eigen eindigheid. Als het leven eindeloos zou zijn, zou het er niet toe doen wat we doen. De mens ontvlucht evenwel de angst, en dus ook de vrijheid, door zich over te geven aan een oneigenlijk leven, het middelmatige leven van de ‘normale’ mens. Denken aan de dood wordt door velen (ook professionelen) als ‘zwarte gedachten’ omschreven, die men probeert te ontlopen door aan ‘leukere dingen’ te denken of zelfs in therapie te gaan of geneesmiddelen te nemen. 
 
Steve Jobs: “Mij voor ogen houden dat ik spoedig dood zal zijn, is de beste manier die ik ken om mij het helpen bij belangrijke beslissingen in mijn leven, want zowat alles – verwachtingen, trots, angst om te falen – verzinkt in het niets in het aangezicht van de dood. Alleen wat echt belangrijk is blijft. Eraan denken dat je gaat sterven is de beste manier die ik ken om de valkuil te vermijden die eruit bestaat te denken dat je iets te verliezen hebt. Je bent al naakt. Er is geen enkele reden om je hart niet te volgen.”
 
De moderne mens kent vooral een negatieve vrijheid. Hij wil vrij zijn van dwang en inmenging, maar hij mist een positieve vrijheid, een vrijheid tót. Mensen weten niet wat met hun vrijheid te doen. Zij laten zich leven, zij drijven op de golven van het dagelijkse leven. Zij stoppen heel wat energie in het bereiken van allerlei doelen (bezittingen, activiteiten, relatie, vakantie, amusement) waarvan ze hopen dat het leven daardoor een goede wending zal nemen. Vele mensen klagen dan ook over de verkeerde partner, de verkeerde baan, de verkeerde omstandigheden. Zij doen alsof hun leven bepaald wordt door iets buiten hen. Zij begrijpen niet dat zij op die manier geleefd worden door de waarden van de samenleving, dat zij gewoon doen wat ‘men’ zegt dat belangrijk is. Zij zien niet dat alleen zijzelf verantwoordelijk zijn voor hun levensproject (of het ontbreken daarvan) en dat hun leven uiteindelijk bepaald wordt door hun eigen keuzes, zelfs als die keuze eruit bestaat geen keuze te maken. Zij beseffen niet dat zij hun verantwoordelijkheid desondanks niet kunnen ontlopen, dat zij, zoals Sartre zei: “veroordeeld zijn tot vrij zijn”. De uiteindelijke ernst, maar ook de mogelijke lichtheid van het bestaan, kunnen alleen begrepen worden in het licht van de eindigheid en de eenmaligheid van het eigen leven. Alleen dan wordt duidelijk welke betekenis beslissingen hebben en hoe kostbaar de momenten van het leven zijn.
 
Michel de Montaigne zei: “Wie angstig is voor de dood, is al halfdood door de angst.” De angst voor de dood komt tot uiting in de angst voor het leven. Het is niet de bedoeling mensen angstig te maken, maar ook niet hun angst weg te nemen. Het is alleen de bedoeling angst tot iets begrijpelijks en verdraagbaars te maken, iets wat bij het leven hoort. Vluchten voor de angst in een oneigenlijke leven (er niet aan denken, leuke dingen gaan doen…) leidt alleen tot meer angst. Angst wordt alleen minder door er concreet doorheen te gaan, dat betekent de eigen eindigheid en de eigen dood onder ogen zien. Angst is geen tegenstander of vijand die bestreden moet worden of waarvoor men kan vluchten. Angst is existentieel. Als we de angst gewoon laten zijn, merken we dat hij ons niet doodt, maar ons vrijmaakt om in de wereld te zijn. Elisabeth Kübler Ross zei: “De dood leren zien als een onzichtbare maar vriendelijke gezel die u er vriendelijk aan herinnert de dingen die u wil doen niet tot morgen uit te stellen, is leren het leven te leven eerder dan het door te komen.”
 
Steve Jobs: “De dood is waarschijnlijk de beste uitvinding van het leven. De dood maakt verandering mogelijk. Hij ruimt het oude op om plaats te maken voor het nieuwe. Op dit ogenblik zijn jullie het nieuwe, maar binnen niet al te lange tijd zullen jullie geleidelijk het oude zijn en opgeruimd worden. De tijd is beperkt, dus verspil hem niet door het leven van anderen te leiden. Laat je niet leiden door dogma’s want dat is leven met het denken van anderen. Laat de stemmen van de meningen van anderen je eigen innerlijke stem niet verdringen. En belangrijkst van al: heb de moed om je hart en je intuïtie te volgen. Die weten wat je echt wil worden. Al de rest is bijkomstig.”

Met vriendelijke groeten,
Gerbert Bakx

Deze zesentwintig meter hoge
Boeddha
zit in ieder van ons...

 

This travel blog photo's source is TravelPod page: Afsluiting in Hong Kong

Waar de dierlijke natuur overgaat in de menselijke, groeit de verschilligheid  tot een dieper niveau van betrokkenheid op de wereld - zo kan je het lezen in de online encyclopedie, en voor de rest komt het begrip verschilligheid niet voor in het woordenboek en dat kan raar gevonden worden want onverschilligheid staat daar wel in met de volgende omschrijvingen: apathie, desinteresse, indifferentie, koudheid, lauwheid, nonchalance, onbekommerdheid, koelheid, lusteloosheid, onachtzaamheid en zorgeloosheid. Maar kan het zijn dat "verschilligheid" dan de tegenstelling daarvan is? Of heeft het woord iets te maken met wat men aanduid met het verschil, het maken van een onderscheid? Dat geloof ik ook niet want in het neologistisch woord verschilligheid schuilt meer de klank van eenheid. Op zich vind ik het een mooi woord maar niet als de tegenstelling van bijvoorbeeld begrippen zoals apathie of onbekommerdheid. Ik weet niet of dat de lezers me hier in kunnen volgen maar "verschilligheid" heeft mijns inziens niets te maken met kommer en zorgen. Het is een mooi woord en ik zou het willen promoten om het meer te gaan gebruiken in de dagelijkse omgang met iedereen zoals in de phrase: "je reactie toonde veel verschilliheid en opende mijn ogen". Het is een term die kenmerkend is voor de esoterisch mens die zich één weet met Das Ding an sich van Immanuel Kant, of  met andere woorden leeft in het hier en nu en woont in het sacrale moment van de stilheid. 

Wat moet men doen om nooit meer een schakel of een ik te zijn.........

De cinematografische beelden van Charlie Chaplin uit de Great Dictator doen ons eraan herinneren dat in ieder van ons ontegensprekelijk een schaduwkant leeft die wel eens gevaarlijk uit de hoek zou kunnen komen en daarom onbetrouwbaar is. Op het moment dat we dat terdege beseffen bekruipt ons mogelijk de angst maar ook de wil om dat ik-personage onmiddelijk een kopje kleiner te maken en zelf de degout om nog langer een schakel te zijn in deze vervuilde en corrupte wereld. Maar het antwoord op deze situatie draait niet rond het kortwieken of het elimineren van dat ik-personage want sinds mensenheugenis leverde dat slechts nog meer pijn op, denk maar aan de klerikale technieken van de zelfkastijding die niets anders opleverden dan nog meer opgekropte frustratie. Het antwoord dat dichter aansluit bij de juiste reactie schuilt  in het observeren van de diepe roerselen van onze gedachten en op die manier een autodidacte psycholoog te zijn van onze stille kern die trouwens al lang wacht op onze liefdevolle aandacht. Als we besluiten om dat spoor te volgen zullen we langzaamaan inzien dat het vechten tegen ons menselijk mandaat slechts een strijd is tegen onze eigen schaduw die we sowieso verliezen, maar dat het integreren van die stille kern in onze dagelijkse acties een sterkere houvast en de moed geeft om onze schaduw in de ogen te kijken waardoor die een trouwe compagnon wordt.

Alle mensen groot en klein worden bezield en al of niet geleid door een innerlijk personage dat er van overtuigd is een rol te spelen op het temporaire podium dat al of niet vergezeld wordt door een vrije wil, vol zelfvertrouwen zijnd dat de toekomst aan hun voeten ligt en de hemel de limiet is, toch zien ze niet dat ze slechts schakels zijn in een tijdloos verhaal dat geen enkele belangstelling heeft voor individuen die voor haar slechts  flamboyante silhouetten zijn op een wit doek, dit in tegenstelling met al de andere flora- en faunawezens die op dit aardrijk voorkomen want zij resideren tussen geboorte en dood zonder klachten en ambities op de stroom des levens, welk trouwens ook een spijtig kenmerk is van vele menselijke exemplaren. Het menselijk personage creëert een eigen spiegelbeeld dat het ik noemt en stelt het tegenover al de andere ikken en op die manier begint het spel van vriendschap en vijandschap of het epos van oorlog en vrede. Het plot van Pinokkio is het begin van de Mens, voor sommigen een zegen en voor anderen een kruis maar altijd omringd door de glans van schijn, en om die te doorbreken eist de zoektocht naar de zin van het leven - die de meeste medereizigers toch wel willen kennen - een scherp opmerkinsvermogen, die merkwaardig genoeg niet ondersteund kan worden door de ratio maar eerder door stille momenten.

Osho's satsang

Kan u zeggen wie u bent?

Ik ben een uitnodiging...voor al diegene die zoeken...
met een diep verlangen in hun hart...
om hun thuis te vinden...
Ik ben een antwoord op de vraag
die iedereen is, maar niemand kan formuleren...
Een vraag die meer een queeste is...

Heeft Lao Tzu het hier over het niet oordelen, wat impliceert dat we leven vanuit het sacrale moment van het nu, of beter gezegd vanuit het sacrale moment van de stilte. Als we oordelen over iets dan doen we dat altijd vanuit onze ervaringen uit het verleden en vanuit de verwachtingen die ons laten focussen op de toekomst. Op die manier kunnen we zeggen dat we leven in een wereld die we met onze eigen ideeën zelf gecreëerd hebben maar die juist daarom niet meer beantwoord aan de realiteit. Op dezelfde manier zijn we steeds mensen aan het vergelijken met andere mensen zonder daarbij te beseffen hoe uniek alle mensen wel zijn met allemaal bijzondere en buitengewone kenmerken en talenten, natuurlijk ook met fouten maar die zijn nodig om te kunnen leren. Daarom verdient iedere persoon die we tegenkomen onze positieve en actieve aandacht doorspekt met een sterke enthousiasmerende kracht. Dat laatste ruikt naar slijmende mooipraaterij maar het komt er op aan om de juiste woorden te gebruiken op het juiste ogenblik en vanuit een oprecht en liefdevol hart. Iedere persoon bezit een aura van schoonheid en zuiverheid ongeacht de natuur van zijn bedoelingen en daden. In iedere Dr. Jeckell schuilt er wel een Mr. Hyde of andersom en enfin Robert Louis Stevenson had dat ook al gezien en begrepen, Kurt trouwens ook. Het is de aard van de natuur en wie goed observeerd begrijpt dat de natuur en vooral ook de Mens een mysterie is.

"De tranen die ze me lieten huilen vergeef ik.
Het lijden en de teleurstellingen vergeef ik.
Het verraad en gekonkel vergeef ik.
De leugens en de laster vergeef ik.
De haat en de vervolging vergeef ik.
De steken die ze me toebrachten vergeef ik.
De verstoorde dromen vergeef ik.
De nooit vervulde hoop vergeef ik.
De liefdeloosheid en de jaloezie vergeef ik.
De onverschilligheid en de tegenwerking vergeef ik.
De onrechtvaardigheid in naam der
rechtvaardigheid vergeef ik.
De boosheid en de mishandelingen vergeef ik.
 Het verwaarlozen en het vergeten vergeef ik.
De wereld met al haar kwaad vergeef ik."

"Ik wil ondanks alle liefdeloosheid
spontaan kunnen liefhebben.
Kunnen geven, al is alles me afgenomen.
Vrolijk kunnen werken,
zelfs al werkt alles mij tegen.
Een ander de hand kunnen reiken,
zelfs al reikt niemand mij de hand.
Een ander kunnen troosten,
zelfs al heb ik zelf verdriet.
Een ander kunnen geloven
zelfs al wordt ik zelf niet geloofd."

Een mooi gebed uit het nieuwe boek van Paulo Coelho "De Aleph". In dit spiritueel verhaal maakt de schrijven een treinreis van meer dan negenduizend kilometer door Rusland en gaat op zoek naar een ver verleden met de bedoeling om het heden beter te kunnen be-leven.

Een yogi had twaalf jaar in een grot doorgebracht en kwam eindelijk terug naar de bewoonde wereld verklarende dat hij over het water kon lopen naar de overkant van de stroom. Het publiek stond versteld en brachten hulde aan deze grote heilige. Mula Nasroedin kwam naar voor en iedereen luisterden naar hem. "Waarom gij zot heb je daar zoveel jaren voor gemediteerd, voor twee roepis ben ik met de veerboot seffens aan de overkant".

Esoterisch geïnspireerde mensen zijn toch geen aandachtzoekers die geplooide lepeltjes uit hun mouw schudden maar houden hun inzichten in zichzelf terwijl zij hun omgeving verrijken door er gewoon te  z i j n  helpent waar zij kunnen door gewoon hun handen uit de mouwen te steken waar nodig met aandacht en liefde voor de medemens vanuit het idee dat ik en gij niet bestaan.

franciscus

Nusrat Fateh Ali Khan heeft tijdens heel zijn leven waarschijnlijk een te hoge BMI gehad maar zijn aanstekelijk zangtalent was nog hoger, het opzwepend ritme van de qawwal brengt de toegewijde luisteraars zonder veel moeite in het sacrale moment.

De eeuwige God zij u een woning, en onder u Zijn eeuwige armen.
 
Indien men mij zou vragen ofdat ik in een God of een god geloof dan zou ik ontkennend willen antwoorden, maar over de bovenstaande uitspraak uit de bijbel valt toch nog veel te zeggen. Eerst en vooral moeten we volgens mij afstand nemen van het beeld van een opperwezen dat, zetelend in de hemel, aan de touwtjes trekt van zijn marionetten. Dat beeld is eigen aan de tijd dat men door een aflaat te kopen een plaatsje kon reserveren in de hemel. Prelaten hebben echter hun zeggingskracht op het preekgestoelte verloren en de meeste van hun volgelingen hebben het religieuze pad al lang gewisseld voor een iPad, niet dat dat een verbetering is maar in naam van de profane god moet alles wijken. In deze tijd van deeltjesversnellers en de Hubble-ruimtetelescoop moet men het beeld van God dringend bijstellen, de nood is groot en prangend want de moderne mens is dank zij zijn gewonnen vrijheid stuurloos terecht gekomen in het land genaamd Egoïsme. Velen zijn er van overtuigd dat de mensheid het best kan stellen zonder het bewieroken van een Heiland, maar zetten onbewust achteraf de Zaligmaker van de mediacultuur op het huisaltaar. Nu leiden de bekende mediafiguren de moderne liturgieën en laten ze de reklameindustrie met de collectebus rondgaan. Ofdat deze weg de goede richting op gaat is twijfelachtig. Daarom is het hoog tijd dat de geestelijke zoekers de tools aangereikt krijgen om op een gezonde manier zelf de transcendentale ervaring mee te maken. Die ervaring zal hen het vaste gevoel geven dat zij eindelijk thuisgekomen zijn en beamen dat de eeuwige God hun woning is en dat zij gedragen worden door Zijn eeuwige armen. De transcendentie wordt op dat moment omgezet in de immanentie, wetende en met liefdevolle aandacht dat beide gelijk en één zijn.

franciscus

Eén zijn
met de hartslag van de natuur
en al wat leeft,
de ups en downs doorleven,
met kennis en wijsheid,
liefde en medevoelen,
dat is de weg of Tao volgen...

De man van Tao.

De man in wie Tao zonder belemmering handelt,
doet geen ander wezen kwaad door zijn handelingen,
toch weet hij niet dat hijzelf vriendelijk en goed is.
De man in wie Tao zonder belemmering handelt
maakt zich niet druk over zijn eigen interessen
en veracht niet anderen die dit wel doen.
Hij spant zich niet in om geld te krijgen
en maakt van armoede geen deugd.
Hij gaat zijn weg zonder op anderen te steunen,
en is niet trots op zichzelf omdat hij alleen rondtrekt.
Terwijl hij de massa niet volgt
zal hij anderen niet beklagen die dat wel doen.
Status en beloning spreken hem niet aan.
Ongenade en schande schrikken hem niet af.
Hij zoekt niet steeds het juiste en foutieve
door altijd te beslissen tot ja of nee.

De Ouden zeiden daarom:
“De man van Tao blijft onbekend,
volmaakte deugd leidt tot niets,
geen-zelf is het ware- zelf,
en de grootste man is
Niemand".

Chaung Tze

Elke dag
iets leren is
Kennis

Elke dag
iets loslaten is
Wijsheid

 Ayurveda: een krachtiger persoonlijkheid worden

Ze zeggen weleens dat een riethalm sterker is dan een eik. Hoe zit dat? Welnu, bij een zware storm zal een eik met een donderend geraas kunnen omwaaien, maar een riethalm buigt zich slechts en zal na de storm weer fier rechtop staan. Met andere woorden: niet je lichaamsgestalte maakt je krachtig, maar je innerlijke veerkracht, de aard van je persoonlijkheid. Ook daarover kan de Ayurveda je het een en ander vertellen. De Ayurveda is immers niet alleen een geneeskunde; haar naam betekent letterlijk: 'inzicht in het leven’ en daarmee bedoelt ze het leven van mens, natuur en kosmos. Als mens ben jij met dat alles verbonden. Je kunt je van de natuur en van de kosmos onmogelijk losmaken. 'Je wordt wat je eet en je groeit naarmate je weet’ zegt een wijze uitspraak. Met dat laatste wordt dan bedoeld dat je je persoonlijkheid kan laten groeien als je voldoende zelfkennis hebt. De mens die zichzelf niet of nauwelijks kent is vaak slachtoffer van een labiel innerlijk evenwicht. Tegenslagen, ziekten en teleurstellingen kunnen zo’n mens dan zwaar treffen. Heb je een goed inzicht in jezelf, ken je ook je krachten en je mogelijkheden.

Zelfkennis

Vaak denken mensen wel dat ze zichzelf goed kennen maar als puntje bij paaltje komt kunnen ze zichzelf ineens verliezen. Woedeuitbarstingen of harde woorden zijn dan vaak het gevolg en daarna zeggen ze met schaamte dat ze 'zichzelf niet waren’ of horen ze dat van anderen. Wie zichzelf echter kent, kent ook de ander beter. Je zou eigenlijk wel kunnen zeggen dat hoe harder het oordeel over een ander is hoe minder zelfkennis aanwezig is. De Ayurveda spreekt hier over omdat zij grote waarde hecht aan de balans in het leven. En dat is niet alleen een balans tussen jezelf en de wereld, maar ook de balans in jezelf. Zwakke persoonlijkheden verliezen die balans erg snel. Daarom adviseert de Ayurveda aan mensen die daar last van hebben oefeningen te gaan doen in zelfkennis! Een van die oefeningen is bijvoorbeeld om op een dag te turven hoe vaak je negatief oordeelt over een ander. En dat niet alleen door wat je zegt maar ook door wat je denkt en voelt. Als je je collega tegenkomt of je buurman of wie-dan-ook en je voelt je direct negatief, dan is dat al een oordeel. Je hebt die persoon immers als negatief bestempeld met je gevoel en dat is dus een vinkje. Als de dag om is zul je tot je verbazing merken dat je echt heel wat geturfd zult hebben. Ook het televisiekijken hoort daarbij. Politici die je niet mag, presentators die volgens jou verkeerde dingen zeggen enzovoorts, overal oordeel je over.

Uitstelgedrag

Nu gaat het er niet om dat je moet stoppen met oordelen, nee, dit is slechts een oefening om jezelf beter te leren kennen. De Ayurveda geeft ook oefeningen per menstype. Heb je bijvoorbeeld een hoog vata-gehalte, dan bestaat de oefening eruit om op je ritme te letten. Een hoog vata neigt er namelijk toe om veel te spontaan te zijn en ritmeloos te leven; dit verzwakt de persoonlijkheid. Ook fysiek zal dit gevolgen kunnen krijgen, vooral naar het zenuwstelsel en de darmen. Is de pitta juist weer te hoog dan moet gelet worden op innerlijke verdraagzaamheid. Een hoog pitta maakt vaak onverdraagzaam met alle gevolgen van dien. Ook hierbij kan het lichaam nare gevolgen krijgen zoals ontstekingen en huidklachten. Is de kapha juist weer te hoog dan moet gelet worden op het eigen uitstelgedrag. Mensen met een hoog kapha zijn erg goed in uitstellen en vertragen. Als de kapha hoog blijft dan kunnen uiteindelijk hartproblemen ontstaan en verslijming van de bijholten. Wil je je persoonlijkheid dus versterken, is die zelfkennis dus onmisbaar. Natuurlijk zullen alle menstypen hun eigen zwakke en sterke kanten hebben; toch geldt voor alle dosha’s (typen) dat een sterke persoonlijkheid zich kenmerkt door het begrip consequentie. Als je hebt besloten vanavond vroeg naar bed te gaan, doe dat dan ook, hoe groot de verleiding er weer is om dat niet te doen. Als je besloten hebt om je voeding met meer aandacht en zorg te gaan bereiden laat je dan niet opnieuw verleiden door het maken van de zoveelste magnetronmaaltijd. Iemand die steeds weer excuses heeft om niet consequent te zijn heeft geen stabiel innerlijk. Is die behoefte aan zo’n stabiel innerlijk echter wel aanwezig, kun je deze stabiliteit bereiken door onder andere dit soort Ayurvedische oefeningen te doen. De allerbeste oefening om een krachtiger persoonlijkheid te worden vinden we in de woorden van Charaka, de grote Ayurvedische arts uit de 4e eeuw voor onze jaartelling, wanneer hij zegt: 'gevoel en denken zijn als de vleugels van een vogel: doet één het niet goed, dan stort de vogel neer!’  Met andere woorden: als je je dreigt mee te laten slepen door je gevoel, denk dan even na. Maar als je teveel in je hoofd zit, ga dan weer naar je gevoel. Hoe beter jij je balans kan vinden tussen deze twee 'vleugels’, hoe krachtiger jouw persoonlijkheid worden zal!

Swami Persaud

met dank aan Lotusvijver.nl

Aan het politieke discours waag ik me niet ondanks de felle spotlichten die dagelijks op het landelijke nieuws gericht worden en iedereen zal wel zijn mening hierover willen spuien over zijn naasten en draait het daar niet rond, zijn eigen mening tegenover de anderen? en wie heeft dan het laatste woord? altijd maar woorden tegenover woorden, een chinees spreekwoord zegt dat op de plaats waar iemand gelijk heeft gehad de amandelboom het volgende jaar niet zal bloeien. Separeren of repareren; trouwens het woord "pareren" heeft blijkbaar te maken met het versieren van dingen en als keukenterm wordt het gebruikt wanneer men dingen wegsnijd om iets mooier te maken. In die zin wordt het van franse origine woord "se-pareren" gemakkelijk begrepen als het zichzelf versieren en "re-parenen" wordt dan eenvoudig het terug versieren. Als we nu eens samen gewoon onszelf en mekaar versierden met vriendschap en vooral in - en vanuit de - stilte. Dat zou pas een feest zijn...

franciscus

Waar je ook heen gaat,
daar ben je.

Jon Kabat Zinn

 

mediteren staat niet tegenover de  wetenschap en de kennis van de astrofysica en van vele andere interessante terreinen. Het is eerder complementaire en we mogen toch ook niet uit het oog verliezen dat de mens veel meer een emotioneel wezen is dan een rationeel, alhoewel de meerderheid van de bevolking  ervan uitgaat dat het tegenovergestelde waar is, maar gelukkig heeft de meerderheid niet altijd gelijk. Mediteren geeft onze emotionaliteit een cognitieve kennis die we nergens anders kunnen vinden en samen met de kennis uit onze universitaire aula's maken ze van de homo sapiens een volledige mens die met twee benen op de aarde staat en zich tegelijkertijd verbonden  voelt met de mystiek van het leven en de sacraliteit van de stilte.
Een fijn afgietsel van het Zen-Boeddhisme is Jon Kabat-Zinn's meditatietechniek met de naam Mindfulness dat zijn plaats in het Westen heeft gevonden. Deze amerikaanse professor promoveerde trouwens in de moleculaire biologie en is dus een bewijs dat wetenschap best in hand kan gaan met meditatie, weliswaar met het doelwit om de mensheid te leren omgaan met zijn stress, angsten, pijn en ziekten, welk trouwens ook de bekommernis was van Boeddha.

franciscus

Citaten uit het Boeddhisme
Thich Nhat Hanh  

Boeddha kreeg de volgende vraag voorgelegd:
"Welke meditatie beoefenen u en uw leerligen?
Hij antwoorde: "we zitten, we lopen en we eten."
De vraagsteller merkte op:

"Maar mijnheer , iedereen zit, loopt en eet."

Boeddha vertelde hem:
"Als we zitten, wéten we dat we zitten. Als we lopen, weten we dat we lopen. Als we eten, weten we dat we eten."
Meestal verliezen we onszelf in het verleden of worden we weggevoerd naar de toekomst. Als we aandachtig zijn en in direct contact met het huidige ogenblik, verdiept zich ons inzicht in wat er in en om ons heen gebeurt, waardoor we geleidelijk vervuld worden van instemming, vreugde, vrede en liefde.

Bij elke inademing breng ik rust in mijn lichaam.
Bij elke uitademing glimlach ik.
Ik blijf in het moment van nu
en ervaar het grote wonder van dit moment.

Als je denkt dat vrede en geluk ergens anders zijn en je rent er achteraan, zul je nooit aankomen. Alleen wanneer je beseft dat vrede en geluk hier in dit moment beschikbaar zijn, zul je in staat zijn je te ontspannen.

In het dagelijks leven is er zoveel te doen en zo weinig tijd. Je voelt je misschien gedwongen de hele tijd te rennen. Stop er gewoon mee! Raak de diepste grond aan van het huidige ogenblik en je zult ware vrede en vreugde aanraken.

Zitten, glimlachen, naar de dingen kijken en ze werkelijk zien, dat vormt de basis van vredeswerk.

Leven met volle bewustzijn, de pas vertragen
en elke seconde en elke ademhaling proeven,
dat volstaat.

Als er oorlog in ons woedt, zal het niet lang duren of we voeren oorlog met anderen, zelfs met diegenen waarvan we houden.

Als je in ieder moment doordringt,
zie je de werkelijkheid zoals zij is,
en dat bevrijdt je van lijden en verwardheid.

Een goed tuinman kan de compost zien in de roos en de roos in de compost. Zonder compost zijn er geen rozen, zonder rozen is er geen compost.

met dank aan www.katinkahesselink.net

Edel Maex , psychiater en Zenleraar