Proficiat!

Toertocht (27-38-43 km) van de Blauwtrappers te Retie op woensdag 31-12-2014.

Kiezen is op 31 december geen probleem, want er is in België maar één toertocht op Sint-Sylvester. Vorig jaar was ik er niet bij, want dan reed ik de toertocht in het Nederlandse Hattemerbroek tijdens een onverwacht bikeweekend met Jean-Paul. Traditiegetrouw dit jaar weer naar Retie en een parkeerplekje gevonden in dezelfde straat als steeds, om er deel te nemen aan de toertocht van de Blauwtrappers. De toer vertrekt in het Cultureel Centrum Den Dries en er was daar veel leven in de brouwerij. Me ingeschreven en om 9.40 u was ik op pad. Alleen vertrokken, want Jari wou de snelheid iets hoger leggen vermits hij gastheer was voor oudejaarsavond en thuis mensen ontving. We hadden wel afgesproken van een bericht te sturen bij vertrek, zodat we wisten wie er eerst op het parcours was. Dat was ik, dus er was kans dat we elkaar nog zouden te zien krijgen.

Het ging zoals altijd het dorp uit via het zeer drukke kruispunt van verkeerswegen in het centrum van de gemeente waarna we een portie zompige veldsporen om en in een lokaal bosje voor de wielen kregen. Er lag nog overal deels gesmolten en weer bevroren sneeuw. Op 4,50 km kregen we een zeer knappe singletrack op en af over enkele bulten. Dat feestje duurde tot 6,25 km toen we even uit het bos tevoorschijn kwamen ter hoogte van de kapel aan de Zavelstraat.

Tot 8 km voerde het parcours ons over veldsporen, met soms vrij vettige stroken van smeltende modder. De volgende kilometer kwam er de doortocht van een bos op smalle wegen tot aan een asfaltbaantje. 9 km om 10.15 u. De tocht dook weer de bossen in waar we een splitsing troffen tussen de 27 km en de 38-43 km op 9,75 km van de start. Van 11 tot 13 km kwam er een zeer leuke singletrack met heuveltjes en enkele uit de kluiten gewassen wortels. De track was prima berijdbaar en vrij van sneeuw terwijl de omgeving rondom nog overal wit zag. In ieder geval een knap stukje van de toertocht! Er waren hier nog veel deelnemers op pad waaronder sommigen tegen hoge snelheid hun oudejaarsavond tegemoet reden. Op 14 km kwamen we voorbij de watermolen van Retie in de vallei van de Witte Nete. Op deze plek start ik jaarlijks aan een tochtje kajak varen en dat is nog niet zo lang geleden!

Brede veldwegen voerden me langsheen de rand van bossen. Op 16 km kruisten we de smalle Witte Nete via een oud bruggetje op een onverhard pad tussen de bomen. Er stond “Schaapsgoor” op een bord, maar Joost mag weten wat dat dan wel mag wezen! Daarna arriveerde ik aan de rand van een bos op de Beverdonkse Heide. Dit is een bosgebied dat deels in privaat bezit is maar in samenspraak met de eigenaars vrij toegankelijk gemaakt is. We doorkruisten het bos over een paadje waarna een veldweg ons tot aan de Kleine Nete voerde. Die kruisten we om op de andere oever een modderig grasspoor naast de waterloop te treffen. Intussen had Jari me na een voorsprong van 18 km weten in te halen. We reden tot aan en kort over de grote baan Pontfort tot op de grens met Kasterlee. Daar doken we opnieuw het bos in op 20 km van het vertrek.

Onmiddellijk daarna troffen we de bevoorrading onder een tentje langs de kant van een onverhard pad. Er was nog redelijk wat
beweging. Hete soep, sportdrank, fruit en wafels stonden er op het menu. 11.10 u. Na een korte babbel met Jari nam hij de sputterende ketting van zijn fiets onder handen. Nogal wat last van chainsuck de laatste tijd. Afscheid genomen zodat hij sneller kon opschieten dan met dit blok aan zijn been, vermits hij om twee uur thuis wou zijn. Na de stop volgden bospaden en singletracks waarbij het op 23 km over enkele hoge heuvels ging. Op 24 km volgde een zware modderstrook tot aan een veldweg en een betonbaantje met op 25 km een splitsing tussen de 27-38 km en de 43 km. Gekozen voor de langste afstand en vanaf hier werd het rustiger op het parcours. Een modderstrook leidde naar een volgend betonbaantje Vanaf 26 km volgde bijna uitsluitend verharde wegen doorheen een landelijke streek. We reden zo langs de baantjes Kortijnen en De Werft. In de verte zag ik de windmolens die langs de E34 staan. Naast mij hoorde ik een ezel en het was deze keer niet Jari! We reden over Looiend en via een veldpad doken we een bos in om te kunnen rijden over mooie singletracks op en af enkele heuvels.

Van 30 km tot 31 km kregen we een knappe singletrack in de Looiendse Bergen op en af een aantal heuvels en van 31 tot 32 km een idem dito tweede exemplaar. Deze twee pareltjes verklaarden het eerder lange stukje over verhard dat we achter de rug hadden. Het was er leuk rijden en je zag de andere bikers over de lussen doorheen het bos rijden. 12.20 u. Er volgde nog een derde singletrack in de Looiendse Bergen die evenwijdig liep met een verhard baantje. 33,50 km. Alle afstanden voegden zich dan weer samen. Eens het bos uit kregen we een stukje asfalt onder de wielen. Op 34 km volgde een zeer korte maar onmogelijk te rijden lus over enkele oververzadigde zandhopen! Die had men in deze omstandigheden beter geschrapt. Dat gaf nu enkel ergernis. Nadat ik de slijklus achter me had, aan een koppel met vier kinderen gezegd dat het niet de moeite loonde van ze te rijden wegens niet te doen! Omdat ik me even aan de kant had gezet kwam ik achter dit gezelschap te hangen op een knappe, ietwat gehavende singletrack waar wat behendigheid vereist was.

De track gaf uit op een asfaltbaantje en op 36 km konden we genieten van nog een mooie singletrack en bospaden die deel uitmaakten van een groene vaste route. Tijdens het berijden ervan kregen we enkele keren af te rekenen met een ietwat vettiger intermezzo over met water verzadigde paden. Ter hoogte van enkele buitenhuizen stond een bordje dat de laatste vijf kilometer aankondigde. 38,50 km om 12.55 u. Tot 40 km konden we genieten van een als “technische passage” aangekondigd parcours dat zich op en af enkele heuvels door het bos slingerde. Het was er amusant rijden in een knappe bosrijke omgeving, vermoedelijk dezelfde Looiendse Bergen als daarnet. Om 13.00 u werd ik er op een foto gevangen. Even later passeerde ik de plek waar ik twee jaren terug gestopt was voor een babbel met fotografe Connie. Niet te schatten dat dit al twee jaar geleden is! Een zandweg voerde me voorbij een groot wit buitenhuis waarna ik via enkele landelijke baantjes opnieuw het cultureel centrum bereikte. Om 13.15 u met 42,50 km op de teller.

De zaal zat nog tjokvol bikers! Gewoonlijk is tegen dat ik toekom iedereen al pleitte! Me een boterham met kaas en een drankje gekocht en m’n kaartje met noodnummer ingeruild voor een gratis curryworst. Me voorgenomen van daarna niet meer te eten om meer plaats te laten voor het etentje straks met oudejaar. Om 14.00 u huiswaarts. “Tot volgend jaar”, zei de oudere man aan de fietsenstalling! Die kans is reëel! Om 15.00 u m’n fiets gewassen, m’n spullen proper gemaakt en kleren in de wasmachine gestoken. Om 18.30 u was ik op de afspraak om de laatste uren van 2014 naar de geschiedenis te verwijzen. Zoals steeds was de rit in Retie prima georganiseerd en de beste manier om het jaar uit te wuiven.

Jari zorgde voor de route op Google-Maps: klik hier!

Een mooi jaar toegewenst, in goede gezondheid en met veel plezante fietstochten.

Het verslag van deze toertocht is ook te lezen op mtb-you.be en op mountainbike.be en op m'n site mtbwijzer.be!

StrammerMax