Naar de inhoud

sunrise

a bright new morning
seniorennet.beseniorennet.be

doos

vreemd

een gedicht is een gesloten doos

zorgvuldig luchtdicht

gestapeld genummerd op dat ene rek

ordeloos irrelevant

voor de buitendooswereld

af en toe open ik de doos

vergeef me dan

en laat de doos volstromen

met licht en lucht

vul ik de ruimte met verleden

tot geruisloosheid verdomd

ook het laatste woord

tot letters verdampt

voor altijd

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door jef deklerck om 10:49 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

tijd

tijd dekt alles dicht
met vergeten
alleen stilte en herinnering aan kleur
warmte om jou
liefste
als een landschap in zwart wit
strak afgelijnd
in de groeven van mijn geheugen
dekt tijd alle verleden
dicht

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door jef deklerck om 10:47 1 reactie Reageer op dit bericht

Opruiming

onder het stof van vele zolders
liggen de artefacten van vergeten
bleke foto's uit een vorige eeuw
papieren vliegers vol krabbelteksten
handleidingen voor een gelukkig leven
reisgidsen naar vijftig jaar eenzaamheid
blauwe brieven van verdwazing
en ergens heel ver in een hoekje
een doosje met alleen maar lucht
met bovenop in sierlijk schoonschrift
ik
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door jef deklerck om 11:10 Reageer op dit bericht

lief

in de stilte van een veel te vroege nacht
vangt je lijf het vege licht
je ogen half gesloten
ademloos
de fijne lijnen om je mond
hou ik van het blauw in je ogen
en noem je mijn lief
en anneke
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door jef deklerck om 10:37 Reageer op dit bericht

eenvoud

je versteende blik

gevangen tussen voorbij jagende wolken

je hoofd afgewend

nagel je me vast in verstilde aarde

meedogenloos

kijk je doorheen mijn dromen de nacht in

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door jef deklerck om 10:55 Reageer op dit bericht

anneke

anneke

er sijpelt sneeuwregen in mijn hoofd
fijne bolle bubbels in mijn keel
ongerept kleurloos herinneren
zoekt het haar weg doorheen mijn lijf
je bronzen glimlach in dikke strepen
op je huid gekamd kijk je me aan
je hoofd geheven
je armen in de zij
onverstoorbaar
bouwt de merel het eerste nest
rond de lente van je dunne lijf
er sijpelt sneeuwregen langs je dijen
fijne bolle bubbels
voor jou en mij
is het lente
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door jef deklerck om 20:33 Reageer op dit bericht

Meer van sunrise

↑ Terug naar de berichten