Ik ben Krooswijk Marian, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Surfmary.
Ik ben een vrouw en woon in Tilburg (Nederland) en mijn beroep is Huisvrouw/bejaarde verzorgster moeder.
Ik ben geboren op 02/07/1947 en ben nu dus 77 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Fotografie en schrijven van verhaaltjes.
Ik probeer een leuk en interresant blog te maken.Het gastenboek vind ik fijn. Ik ben altijd benieuwd naar de reactie"s.
10uur aanwezig en 10.30uur aangesloten. Er liggen een paar mensen die we al meer gezien hebben en we drinken gezamelijk koffie. Het gewicht is goed en het plasje ook dus kan het doorgaan. Het wordt een lange dag want het is weer dag 1van een nieuwe kuur. Tussen de middag eten(geen uitsmijters) en dan wordt het na lang liggen 18.30uur en mogen we naar huis. Geen nare bijwerkingen behalve het tintelen van vingers en gezicht.
Thuis gekomen eten we wat en wil Rien toch vroeg, 21,30uur, naar bed en hij slaapt zo naar een toch vermoeiende dag. Ook heeft hij het medicijn tegen misselijkheid Sofran ingenomen.
Vandaag de laatste controle van de eerste kuur. Dr. S.H. Goey heeft goed nieuws. Aan de bloeduitslagen kan hij zien hoe het er voor staat met de lever en jawel de kuur WERKT. Het is het beste bericht sinds maanden. Rien is er heel blij mee en hij niet alleen. Hij kan de bijwerkingen toch beter verdragen als hij weet dat de kuur werkt. Morgen begint hij aan de tweede kuur dus de lange dag. Als die net zo goed uitpakt, wat betreft de bijwerkingen, dan de eerste wil hij ervoor tekenen maar dat is afwachten.
Om 10.00uur aanwezig en om 10.30uur aangesloten. Maar liefst 3 kilo aan gekomen dat is een goed teken. De zuster vraagt of de internist de acne heeft gezien en Rien zegt van ja. De uitslag is heel heftig en hij heeft er veel last van(jeuk). De tabletten Xeloda is nu ook een week gestopt en de Primperan heeft hij ook niet meer nodig voorlopig tenminste. Het infuus gaat vandaag vlot en we zijn om 13.00uur klaar. Geen nare complicaties dus kunnen we naar huis.
Vanmorgen moeten we naar de internist voor de wekelijkse controle en bloed prikken. Na wat wachten zijn we aan de beurt. Dr. Goey is er niet en we krijgen een andere arts. Hij ziet al meteen de acne en vraagt of Rien er last van heeft. Dat kun je wel zeggen zegt Rien . De arts schrijf dan ook een gel en zalf voor, dat zou moeten helpen tegen de jeuk. Wat de bloed-uitslagen is alles goed en kan hij morgen de immuumkuur weer starten. Voor het eten vandaag geen Primperan meer en het eten gaat goed. Snert met pannekoeken. De zalf is geen succes de jeuk wordt niet minder. Misschien met de gel morgen anders moeten ze iets anders voorschrijven, iets dat wel helpt.
Koffie drinken in Goirle bij Maud en Piet een traditie van jaren. s Middags even naar mijn moeder en dan toch naar het carnaval van de KBO en 50+ club.
Het is er goed druk en de stemming zit er goed in. Er wordt gehost en polonaise gelopen. Ook zijn er mensen van de Reyshoeve een verpleeghuis in de buurt die vertegenwoordigen de raad van elf. Bij deze groep is ook Harry Booyliewens onze vriend en hij laat zich vrolijk rond duwen op de dansvloer. Het is heel gezellig en we vergeten warempel dat er toch wel narigheid is maar nu even niet. Na wat pilsjes, die lekker smaken, gaan we weer naar huis en laten het eten goed smaken. De zondag zit er weer op en het was een fijne dag.
Deze morgen zijn we allebei goed uitgerust. Ontbijten met smaak en gaan douchen. We drinken koffie en doen ieder wat we willen. Rien heeft warempel zin in een nieuwe haring en die gaat erin als koek nog twee boterhammen met aardbeien en hij heeft voor het eerst deze week met smaak gegeten. s Middags nog wat boodschappen en even naar mijn moeder daar eet hij weer een bolus en met smaak dat is het voornaamste. Het avondeten laat hij ook goed smaken, als het maar brood is . Weer een dag voorbij en gelukkig was het geen shitdag.
Vanmorgen staan we op en hebben er zin in. Het ontbijt gaat prima en na de dagelijkse verzorging gaan we naar de markt en wederom bij vrienden koffie drinken. sMiddags bak ik eieren met spek en er wordt heerlijk van gegeten. Rien gaat na het eten op de fiets biljarten.Ik doe nog wat boodschappen en daarna ga ik naar mijn moeder om thee te drinken. s Avonds wat televisie kijken en dan gaan we weer slapen.
Alweer poetsdag en we beginnen met frisse moed aan ieder onze taak.
Rien wil persee stofzuigen en daar plukt hij s middags de vruchten van, hij kampt wederom met vermoeidheid. Het avondeten gaat weer niet van harte maar hij eet deze keer wel voldoende. Toch voelt hij zich niet helemaal lekker vandaag. Zijn gewicht is tot op heden gelijk gebleven 72.4 kilo en dat is een teken dat hij genoeg eet. sAvonds knapt hij weer wat op en drinkt een flesje bier. Om 23.00uur is hij blij in zn bed te liggen en ik ook.
Dit is dag 8 en houdt in dat het infuus weer wordt aangesloten. s Morgens om 10.15uur moeten we aanwezig zijn op afd. Oncologie en er liggen al 3 mensen op de bedden. Rien wordt eerst gewogen en is 2,5 kilo afgevallen, dat is wel een beetje teveel. Als hij bij de volgende kuur weer zoveel gewichtverlies heeft wordt de dieetiste geraadpleegd. Om 11.00uur is Rien ook aangesloten en krijgt te horen dat het verkeerde medicijn is gemaakt op het laboratorium. Er moet een nieuw medicijn gemaakt worden en dat gaat ong. 1uur duren. Het programma van vandaag duurt gelukkig niet zo lang als op dag 1. Eerst spoelen, dan 1 soort medicijn dat 1 uur loopt, nog een keer spoelen, 1uur wachten en deze dag zit er op. Om 12.00uur gaat het infuus,nu is het inorde, lopen. Om 14.00 uur staan we weer buiten. Het advies luidt, Primperan blijven gebruiken om het braken onder het eten tegen te gaan, die raad volgen we dus ook op en het eten gaat daarna ook inderdaad beter.
Vanmorgen vroeg uit de veren want we moeten naar Dr.S.H.Goey spannend weer. Eerst bloed prikken en plassen daarna om 10.35uur naar dokter Goey. Na wat wachten zijn we aan de beurt en wordt Rien eerst gewogen, niet afgevallen . Dan vraagt de dokter hoe het is gegaan met de infuusdag en her verloop van deze week. Rien zegt:De infuusdag duurde wel wat lang, 13 uur, maar verder gaat het wel goed als ik tenminste mijn Primeran neem. Mijn benen zijn soms wat zwaar en tintelen mijn vingers en wangen als ik buiten kom in de kou. Dat hoort er bij zegt de arts. Heb je last van haaruitval of kapotte mond, gelukkig niet zegt Rien maar ik heb nog wel een vraag, is de dosering van de Xeloda niet te hoog? Maar de dokter stelt hem gerust en zegt dat de dosering goed is.De bloeduitslagen zijn goed en dus kan morgen het infuus opnieuw aan gebracht worden. s Avonds smaakt het eten ook beter. Ik denk dat de hoge dosering van de Xeloda hem toch heel die tijd niet lekker heeft gezeten en nu is hij gerust gesteld. Vanavond krijgen we bezoek van Hans en Nell waar we al heel lang bevriend mee zijn, dat heb je toch nodig en is een mooie afleiding voor de dag van morgen.
Vanmorgen gaat het goed ook met eten en we gaan dan ook koffie drinken. Riet en Henk verwachten ons al en de koffie smaakt goed. s Middags biljarten en zo verzet Rien zijn gedachten samen met zijn biljartkornuiten. Nog niet overtuigd van de goede dosis Xeloda(te veel) voelt Rien zich toch niet helemaal kiplekker. s Avonds een glas tomatensap en weer naar bed voor een nacht vol slaap.
Deze morgen neemt Rien een Primeran en eet nu toch makkelijker zijn brood op. Koffie drinken in Goirle bij onze vrienden Piet en Maud. s Middags weer dat medicijn, ik maak een bord pap van 7-granen en dat vult goed. De diaree is ook gestopt na de stoppers van zaterdagavond.Zijn lichaam voelt toch niet aan zoals voorheen en vandaar de verminderde eetlust naar mijn mening. Toch eet hij wel warm eten.
Deze dag wordt een sjit dag. Bij het ontbijt gaat het al fout. Braken en met moeite een boterham daarna de medicijnen en veel koffie. Diaree en nu is het echt waterdun we wachten maar af. Na het douchen gaat het wat beter maar bij het eten van s middags gaat het wederom fout. Nu grijp ik in en zeg dat hij vanavond voor het eten Primperan moet nemen. Heel de middag voelt hij zich niet lekker. Na de Premperan genomen te hebben gaat het eten aanzienlijk beter en het braken blijft uit(gelukkig). Nu dient zich een ander probleem aan, nog steeds water diaree dus bellen naar de afd. Oncologie. Corinne weet de oplossing door een stopmiddel voor te schrijven dat we op kunnen halen bij de huisartsenpost. Rien neemt de medicijnen en hopen maar dat het helpt.
Een beetje lome dag. Na het stofzuigen heeft Rien twee vermoeide benen en gaat even plat op de bank, dat helpt. Bij het buitenkomen gaan zijn vingers tintelen evenals zijn wangen. Verder gaat het wel. Zijn eetlust wordt minder en tijdens het eten heeft hij braakneigingen . De Primperan heeft hij nog niet gebruikt maar komt wel terspraken. Ook krijgt hij last van diaree en deze is best wel waterig. Boodschappen doen en even thee drinken bij mijn moeder en dan weer naar huis. Het avondeten gaat niet zoals het hoort maar blijft wel binnen. s Avonds op bezoek naar de buurman in het ziekenhuis en om 21.45uur is het weer tijd voor de Xeloda maar liefst 4 tabletten van 500mg. Nog even televisie kijken en naar bed.
Na een goede nacht kwam Rien erachter dat wassen met koud water taboe is. Om tintelingen te voorkomen wast hij zich met warm water. Het ontbijt gaat erin als koek maar met de medicijnen voor s morgens en s avonds gaat het wat minder er wordt wat gebraakt maar meer ook niet. Naar de markt en dan koffie drinken bij onze vrienden Henk en Riet.s Middags, na een dutje gaat Rien biljarten. Een biertje smaakt wel zegt hij en vermaakt zich goed. Alle biljarters staan versteld van zijn conditie. Het avondeten smaakt volgens mij wat minder maar hij eet het wel op. Toch nog even een braak neiging, niet van betekenis zegt hij. Even lekker op de bank om wat te luieren. Deze dag sluiten wij af met televisie kijken , nog wat drinken en dan naar bed. Op naar de volgende dag.
Om 9.00uur zijn we op de afdeling oncologie en heet Lisanne ons welkom. Er zitten nog een paar mensen en we drinken samen een kopje koffie. Bij Rien wordt bloed afgenomen en hij moet plassen, dan wordt hij gewogen en het infuus wordt met wat moeite ingebracht, dat is dat, het begin is gemaakt. Na een tijdje, als de verpleging alle infuus zakken hebben gesorteerd, het is de eerste keer deze kuur, wordt het infuus aangesloten en loopt het eerste medicijn. Er komt een mevroew vragen wat Rien moet eten vanavond en heel verbaasd zegt hij: ik hoef niets want ik ga om 17.00uur naar huis. Dat was dus niet en heeft hij toch maar eten besteld. s Middags heeft hij 4 sneden brood op en hij heeft nog steeds geen vervelende gevoelens, iets verhoging wel. De bloeddruk en hartslag blijven keurig. Ondertussen komen er nog twee mensen op de zaal die moeten spoelen en het infuus bijstellen, deze zojn rond 16.00uur weer weg en heeft Rien het rijk alleen. Hij leest en luisterd wat naar de radio en het gaat nog steeds heel goed. Na het avondeten kom ik bij hem zitten want we zijn er achter dat het nog lang gaat, duren minstens tot 21.30uur. Dus gewoon wachten tot alles klaar is. Lisanna heeft ons verlaten en Corinne komt Rien verzorgen. Het wordt later en om 20.30 zit alles wat er in moet erin, het gaat nog steeds goed met hem en na een klein uurtje wachten mogen we naar huis het is dan 21.45 uur en een hele lange dag is voorbij. Het is Rien enorm mee gevallen alleen wel wat langer als verwacht. Toch wil ik, zijn vrouw, even kwijt dat als je zo lang op de afdeling moet blijven het kijken naar televisie de dag wel wat aangenamer kan maken. Verder niets dan lof over de verzorging en zeker voor de verpleging. Naar de auto lopend heeft Rien wel last van tintelingen aan handen en gezicht. Thuis gekomen hebben we nog wat gedronken(fris) en hebben heerlijk geslapen.
Eerste uitleg van de therapie dit is duidelijk en heftig als je hoort wat de eventuele bijwerkingen kunnen zijn. Tevens wordt duidelijk dat de eerste dag van de behandeling maar liefst 8 uur gaat duren. Ook komen we er achter dat Rien elke week een dag, woensdag, naar het ziekenhuis moet voor het infuus. Bovendien moet hij elke dag 8 tabletten slikken. Dat was de eerste kennismaking met het fenomeen immuumtherapie. Woensdag 15 februari 06 wordt gestart met de kuur en zal 7 keer 3 weken gaan duren.
Gisteren zaterdag 11 februari zijn we weer naar Kleve geweest en mijn achterneef bezocht. Mijn moeder was mee, ook zij had Paul niet meer gezien sinds lange tijd en ze was dan ook zeer verrast. We hebben gezellig oude koeien uit de sloot gehaald samen met Conny, Birgit(zijn dochter) en Marco zijn schoonzoon. Na een flink stuk torte en wat gedronken te hebben zijn we weer terug gereden naar Tilburg. Volgende week begint mijn man aan de chemokuur en we hopen maar dat die niet teveel bijwerking heeft. Denken jullie een beetje aan ons want het is fijn te weten dat er mensen aan ons denken.
Op een mooie winterdag, de zon stond hoog aan de hemel, zaten de gekleurde vogeltjes bij elkaar en dartelden wat in de rondte.Het wordt lente tsjilpten ze doorelkaar. We moeten opschieten om nestjes te bouwen anders hebben we straks eitjes en geen onderkomen voor onze jongen zeiden ze tegen elkaar. Ben nu eens niet zo haastig zeiden de oudere vogeltjes we hebben nog tijd genoeg het is pas januari en de nestjes moeten in april pas klaar zijn. Maar de jongere generatie kon niet wachten, ze geloofde de oudere niet en begonnen te bouwen. Laat ze maar doen spraken de oudjes ze moeten het zelf ondervinden en daar leren ze alleen maar van. Zo kwam het, toen de nestjes klaar waren, dat er een pak sneeuw viel waar je onder begraven werd en alle huisjes weer kapot waren. De oude wijze vogels lachten in hun vuistjes en zeiden:Jullie wilden niet luisteren , nu zie je het resultaat al het werk voor niets. De jonge vogeltes moesten wel bekennen dat de oudjes gelijk hadden en dat een winterzonnetje nog geen lente betekend.