verhaaltje op dinsdag


Wintertijd in het bos.
In het bos was het flink winter. Het sneeuwde het waaide hard en de vrieskou maakte dat alle dieren in hun holletje bleven zitten. Toch moeten we voedsel zoeken zeiden de eekhoorntjes tegen elkaar en zo kwam het dat de grootste naar buiten moest. Hij kleedde zich warm aan en vertrok met een mandje voor de nootjes en ander lekkers.Intussen in het holletje zorgde moeder eekhoorn voor een vuur waaraan ze zich konden warmen. De eekhoorn zocht en zocht maar kon niets vinden dat eetbaar was, na een lange tijd,hij wilde net terug gaan riep een vos hem en vroeg of hij misschien kon helpen.”Ja zei de eekhoorn ik kan wel wat hulp gebruiken”maar hij was wel op zijn hoede want een vos betekende niet veel goeds.”Wat zoek je vroeg de vos”.nootjes of iets anders eetbaars zei de eekhoorn. Dat heb ik nog een grote zak liggen zei hij en die mag je hebben als jij voor mij wat hout hebt om een vuur te maken want het hout is op. Dat is afgesprogen zei de eekhoorn en nam de vos mee naar zijn holletje en gaf wat hout aan de vos die toen de zak met nootjes gaf .Het is allemaal goed afgelopen en zo zie je maar weer dat als een vos iets te kort komt hij ook heel lief kan zijn.










