Berichten van 1 juni 2006 tot 30 juni 2006

Beste Bloggers,

Eigenlijk schaam ik me voor mij land. Wat ik in de krant van vandaag lees gaat alle perken te buiten.Iemand van de Rijks Voorlichtingendiest Zorg Heeft een grandioos advies aan onze minister van zorg gegeven. Stel je voor : alle behandelingen boven de 80.000 euro"s aan mensen die niet langer dan een jaar te leven hebben moeten komen te vervallen Dat zou de schatkist veel geld besparen. Ik vraag mij af wat is een menenleven nog waard? Ik hoop niet dat de minister dit advies overneemt, maar ik vrees met grote vrezen. Wat vinden jullie hier nou van?

Surfmary

Bedankwoord afd. O

Alle verpleegsters en verplegers willen wij hartelijk bedanken voor hun goede zorgen.

Lisanne, Gijs, Nienke, Sjan, Corrine, Peter, Aryan, Charlotte, Marian, Miriam, Lilian, Ellen, Bernadette en alle andere waarvan we de naam niet weten.

Deze wielrenners heb ik in een theetuin gefotografeerd en beloofd op mijn blog te zetten dus bij deze.
Wil een van de wielrenners als hij op mijn blog komt even reageren in mijn gastenboek.

Surfmary

Dinsdag 20 juni 2006

Vandaag moeten we naar Dr. Goey voor de uitslag van de CT-scan en of er nog een kuur komt. De 7^de kuur hoeft niet meer omdat het protocol 6 kuren voorschrijft en bovendien zijn de uitzaaien niet kleiner of groter geworden. Volgens de dokter is de situatie stabiel en kan niet stabieler worden met meer kuren. Dus voorlopig geen chemo meer en Rien is daar erg blij mee. Over 3  maanden moet hij opnieuw door de CT-scan voor vergelijk en 2 augustus kunnen we naar de chirurg om een afspraak te maken i.v.m het terug zetten van de stoma. Al met al een verheugende uitslag eindelijk een tijdje rust. Geen chemo, bloed prikken en ziekenhuis bezoeken.

Woensdag 14 juni 2006

Vandaag de laatste korte dag van kuur 6.Het gaat allemaal vlot. De chemo is mooi op tijd en er zijn maar twee patienten, waarvan Rien er een is. Om 12.00uur staan we weer buiten en Rien voelt zich vrij goed. Deze week wordt wel weer spannend. Vrijdag gaat Rien weer door de CT scan en wordt er bloedt geprikt voor het evaluatie gesprek van dinsdag 20 juni. Dan wordt ook duidelijk of er nog een 7^de kuur moet komen of niet dat ligt aan het resultaat van de CT scan die de lever controleerd. We wachten vol spanning af. Dat doen we wel op de camping want onze vrienden uit Drenthe komen dit weekend ook.

Hallo Bloggers,
Wat een weer en dus naar de camping. Donderdagavond zijn we gegaan en hebben vrijdag en zaterdag, ondanks de hitte, toch nog flink gefietst. Op de camping was het gezellig druk en je kunt dan ook buurten zo veel als je maar wilt. Vrijdag naar Wageningen gefietst daar op een terras uit gerust en met het pontje van Opheusden weer naar Ochten. 's Avonds lekker genoten van de zwoele avond en geslapen als ossen, allebei. Zaterdag was het wel heel erg heet. Na wat rond de caravan  gehangen te hebben zijn we maar weer op de fiets gestapt en op weg gegaan naar Rhenen. Halverwege hebben we de tocht gestaakt en terug naar de camping gereden, veel te heet. De verder dagen hebben we lekker geluierd en niet veel meer gedaan. Volgend weekend gaan we weer naar Ochten dan komen vrienden uit Drenthe kamperen en samen kunnen we leuke fietstochtjes maken.

Groeten Surfmary,

Woensdag 7 juni 2006

De korte kuur. Het eerste wat ze vragen is:’Hoe is deze week verlopen’? Een beetje vreemd maar we kunnen wel meteen ons verhaal kwijt. We vertellen hoe het gegaan is en dat we denken dat de verkeerde spoeling de boosdoener is geweest. Er wordt niet echt op gereageerd en daar blijft het bij. Om 12.30 uur zijn we klaar. Rien is niet helemaal fit maar heeft toch in de tuin gewerkt en we besluiten dat we donderdag naarde camping gaan.

Maandag 5 juni 2006

Vandaag gaat het de goede kant op met Rien. ’s Morgens gaan we koffie drinken en ’s middags naar mijn moeder waar mijn broer Rene met Lia zijn vrouw ook zijn. Rien is nu echt weer de oude. Het heeft deze keer wel heel erg lang geduurt. Ik wijt het toch aan de verkeerde spoeling op de lange dag. We zullen het vragen als we woensdag voor de korte kuur moeten.

Zondag 4 juni 2006

We rijden toch maar naar de camping ondanks dat Rien nog steeds niet lekker is.Om 12.30uur komen we aan en onze buren zij nog niet terug van de pinkstermarkt in Alfost.Op de camping staat een noorden wind en die is koud. In de voortent eten we onze boterhammen op en langzaam gaan we buiten zitten. ’s Middags drinken we thee bij Truus en Andre. De wind is er nog steeds en we gaan dan ook rond 16.30uur naar huis. Al met al een koude dag op de camping. Rien begint een beetje op te knappen. Morgen zal het toch hopelijk wel beter gaan.

Dit is de binnenkant van onze caravan.

Zaterdag 3 juni 2006

Gelukkig gaat het vandaag (tot nu toe 11.00uur) goed. We hebben besloten niet naar de camping te gaan vandaag. Het weer is niet echt geweldig en moeten toch even afwachten hoe het Rien vergaat. Morgen ,als het lekker weer is, hebben we mijn moeder beloofd samen met haar naar Ochten(camping) te rijden. Dan zijn we toch nog weg geweest en kunnen wat buurten met onze kampeervrienden. Maar als het volgende week warm weer is en geen bijzondere dingen, woensdag korte kuur, vertrekken we toch echt naar onze caravan voor een paar dagen. Dus Pinksteren verloopt dit jaar niet zoals we gedacht hadden.

Vrijdag 2 juni 2006

Vanmorgen is de misselijkheid weer terug en Rien is flink beroerd. Heel de dag blijft het hangen en ook cola drinken helpt nu niet. Ik denk niet dat er kamperen in zit dit weekend dus zit er niets anders op dan thuis blijven. Misschien als het zaterdag beter gaat kunnen we nog altijd gaan, afwachten dus.

Donderdag 1 juni 2006

Na een hele lange nacht(14 uur) is Rien deze morgen wel wat misselijk maar hoeft niet over te geven. Hij eet een boterham en na wat hangen en liggen gaan we toch maar naar de markt en koffie drinken bij Henk en Riet. Na het middageten(met Primperan) gaat Rien biljarten maar is zo weer terug, geen biljart vandaag. De middag brengt hij op zijn gemak thuis door. Voor het avondeten heeft hij zin in bami en ik kook dat natuurlijk. We eten er smakelijk van(zonder Primperan). De misselijkheid is helemaal verdwenen en we denken dat het komt door het drinken van Cola, veel Cola. Als dat waar is is dat toch een uitkomst.