Dinsdag 12 juni 2007
Dinsdag 12 mei
Hallo Bloggers,
Vannacht heb ik veel last gehad van een moeilijke ademhaling. Naar de dokter vanmorgen en die verwees me meteen naar het ziekenhuis voor een röntgenfoto. Die is gemaakt en ik werd al meteen uit de wachtruimte gehaald; of ik even naar de longarts wilde gaan. Dat had ik al eens eerder gehoord, vorig jaar nog maar dan wel voor Rien. Dus daar stond ik mijn uppie geschrokken en helemaal de kluts kwijt terwijl ik weer eens niet kon stoppen met huilen. Ik heb wel iemand gebeld maar die was niet thuis. Toch moest ik naar die longarts. Deze heeft geluisterd en gekeken en zei toen dat hij graag een ct-scan wilde en wel meteen. Weer een bekend gevoel. Als het zó snel gaat voorspeld dat niet veel goeds meestal. Maar weer iemand anders gebeld want dit trok ik niet alleen en gelukkig was ze zo bij mij. Bloedprikken en toen naar de ct-scan, een beladen afdeling voor mij met in mijn achterhoofd de onderzoeken die Rien daar heeft gehad. Het onderzoek op zich valt reuze mee maar de emotie's die daar weer loskwamen hebben mij helmaal overstuur gemaakt. Toen nog de uitslag. Het valt gelukkig, tenminste voor nu, nog mee. Een soort ontsteking op mijn linkerlong en daar schuurt het longvlies langs daar wordt de pijn door veroorzaakt en wordt behandeld met antibiotica. Volgende week ziet de longarts mij graag terug en dan moet de pijn en ook de ontsteking ver weg zijn. Maar al bij al toch een verdrietige dag en het is al zo zwaar om mezelf een beetje recht te houden. Gelukkig heb ik nog wat steun van mensen om me heen anders is het niet op te brengen
Groeten Surfmary,
Vannacht heb ik veel last gehad van een moeilijke ademhaling. Naar de dokter vanmorgen en die verwees me meteen naar het ziekenhuis voor een röntgenfoto. Die is gemaakt en ik werd al meteen uit de wachtruimte gehaald; of ik even naar de longarts wilde gaan. Dat had ik al eens eerder gehoord, vorig jaar nog maar dan wel voor Rien. Dus daar stond ik mijn uppie geschrokken en helemaal de kluts kwijt terwijl ik weer eens niet kon stoppen met huilen. Ik heb wel iemand gebeld maar die was niet thuis. Toch moest ik naar die longarts. Deze heeft geluisterd en gekeken en zei toen dat hij graag een ct-scan wilde en wel meteen. Weer een bekend gevoel. Als het zó snel gaat voorspeld dat niet veel goeds meestal. Maar weer iemand anders gebeld want dit trok ik niet alleen en gelukkig was ze zo bij mij. Bloedprikken en toen naar de ct-scan, een beladen afdeling voor mij met in mijn achterhoofd de onderzoeken die Rien daar heeft gehad. Het onderzoek op zich valt reuze mee maar de emotie's die daar weer loskwamen hebben mij helmaal overstuur gemaakt. Toen nog de uitslag. Het valt gelukkig, tenminste voor nu, nog mee. Een soort ontsteking op mijn linkerlong en daar schuurt het longvlies langs daar wordt de pijn door veroorzaakt en wordt behandeld met antibiotica. Volgende week ziet de longarts mij graag terug en dan moet de pijn en ook de ontsteking ver weg zijn. Maar al bij al toch een verdrietige dag en het is al zo zwaar om mezelf een beetje recht te houden. Gelukkig heb ik nog wat steun van mensen om me heen anders is het niet op te brengen
Groeten Surfmary,
Geschreven door surfmarie om 21:03
Reageer op dit bericht
