Archief

Donderdag 13 oktober 1994 tot Dinsdag 18 oktober 1994

Als we ’s morgens wakker worden zien we pas goed hoe mooi het hotel ligt en hoe fraai het ingericht is. Het zwembad grenst aan het strand en wordt afgescheiden het veel palmbomen waar je heerlijk in de schaduw kunt liggen. Na een uitbundig ontbijt(alweer) gaan we eerst lekker wat zwemmen en dan luieren in de zon om later onder de palmen te kruipen.

Een algehele Sri-lankaanse massage in de felle zon en daarna de schaduw in, formidabel!!! Coctails op het strand dat alles kan daar. Deze dag doen we niet veel meer dan lekker luieren en uitrusten.

Samen met Sandra en Johan, die ook in het zelfde hebben verlengd, spreken we af om nog wat te ondernemen maar dat doen we nadat we een paar dagen ons gemak hebben gehouden.

Op het strand is ook van alles te zien. Er lopen mensen te leuren met sigaretten die ze aan de touristen willen slijten. Een oud vrouwtje komt elke dag hout sprokkelen, ik denk dat ze dit weer verkoopt en zo een paar centen verdiend.
Zo brengen we onze dagen loom en traag, dat komt door het klimaat vochtig en 30 graden, door. ’s Middags is er High Tea met allerlei lekkers en kun je maar snoepen.

’s Avonds is er altijd wel wat animatie zoals een dansgroep of dansorkest. De sfeer is goed er zijn meerdere nationaliteiten: Belgen, Duitsers Scandinaviers, Nederlanders en zelfs Spanjaarden. Het orkest speelt voor ieder wat wils. Een van de leden is een verre verwant van een zeewse familie en kent warempel wat woorden Nederlands

.

Het orkest speelde en wij dansten, de avond vloog voorbij en we sliepen als ossen.

De dagen daarna luieren we lekker op het strand en zwembad om ’s avonds van het inheemse eten te genieten. De curry’s zijn over heerlijk en de vis smaakt naar de zee, zo vers. Ook ’s morgens is er gebakken spek en eieren maar dat doen we niet elke dag want we zijn al enige kilo’s aangekomen.

De dessertbuffets mogen er ook zijn al bij al een verwennerij.

We hebben samen met Johan en Sandra op een middag een bootje met begeleiding gehuurd. De begeleiding bestond uit een lokale jongen . Deze heeft ons die middag wel de stuipen op het lijf gejaagd. Ten eerste dachten wij dat hij de boot niet beheerste maar dat was een vergissing. Hij deed maar alsof later bleek dat hij wel de boot en de brandstof onder de duim had. We voeren door kreken en smalle waterloopjes van de rivier. Telkens zaten er wortels van de planten tussen de schroef en hield de motor er mee op terwijl de reuze varanen om het bootje zwommen, heel angstig vond ik althans. Onze ‘gids’lag krom van het lachen en stelde ons gerust . Die beesten doen echt niets ze zijn alleen heel groot als je in zo’n klein bootje zit. In de kreken wonen mensen en zo gauw ze de motor van het bootje horen staan ze langs de kant en bieden zelf gemaakte bloemenkransen aan. Voor een paar roepies kun je zo’n krans kopen.Verder de rivier op staan vissers tot hun middel in het water en gooien netten uit om te vissen. Langs de oevers staat de rijst in volle bloei. Aalscholvers zitten met uitgespreiden vleugels te zonnen en witte ibissen staan tussen de rijstvelden Ijsvogeltjes vliegen af en aan zijn fel gekleurd. In de bomen zitten de apen te schreeuwen het paradijs is hier volmaakt. Na een spannende middag komen we weer heelhuids aan bij het hotel.

Na nog wat dagen genieten van de zon en het leven op Sri Lanka zit onze reis erop en moeten we weer vertrekken naar het koude Nederland. Het is een reis geweest om nooit meer te vergeten.

Hallo Bloggers,
Ik heb niet veel aan mijn blog gedaan deze dagen. Ik had last van de warmte en geen zin om te internetten. Nu wordt het hier een beetje koeler en heb ik mijn computer maar weer eens opgezocht. Een mooi plaatje kan altijd wel, dus bij deze.


Groeten Surfmary,

Bedankwoord afd. O

Alle verpleegsters en verplegers willen wij hartelijk bedanken voor hun goede zorgen.

Lisanne, Gijs, Nienke, Sjan, Corrine, Peter, Aryan, Charlotte, Marian, Miriam, Lilian, Ellen, Bernadette en alle andere waarvan we de naam niet weten.

Dinsdag 20 juni 2006

Vandaag moeten we naar Dr. Goey voor de uitslag van de CT-scan en of er nog een kuur komt. De 7^de kuur hoeft niet meer omdat het protocol 6 kuren voorschrijft en bovendien zijn de uitzaaien niet kleiner of groter geworden. Volgens de dokter is de situatie stabiel en kan niet stabieler worden met meer kuren. Dus voorlopig geen chemo meer en Rien is daar erg blij mee. Over 3  maanden moet hij opnieuw door de CT-scan voor vergelijk en 2 augustus kunnen we naar de chirurg om een afspraak te maken i.v.m het terug zetten van de stoma. Al met al een verheugende uitslag eindelijk een tijdje rust. Geen chemo, bloed prikken en ziekenhuis bezoeken.

Woensdag 14 juni 2006

Vandaag de laatste korte dag van kuur 6.Het gaat allemaal vlot. De chemo is mooi op tijd en er zijn maar twee patienten, waarvan Rien er een is. Om 12.00uur staan we weer buiten en Rien voelt zich vrij goed. Deze week wordt wel weer spannend. Vrijdag gaat Rien weer door de CT scan en wordt er bloedt geprikt voor het evaluatie gesprek van dinsdag 20 juni. Dan wordt ook duidelijk of er nog een 7^de kuur moet komen of niet dat ligt aan het resultaat van de CT scan die de lever controleerd. We wachten vol spanning af. Dat doen we wel op de camping want onze vrienden uit Drenthe komen dit weekend ook.

Woensdag 7 juni 2006

De korte kuur. Het eerste wat ze vragen is:’Hoe is deze week verlopen’? Een beetje vreemd maar we kunnen wel meteen ons verhaal kwijt. We vertellen hoe het gegaan is en dat we denken dat de verkeerde spoeling de boosdoener is geweest. Er wordt niet echt op gereageerd en daar blijft het bij. Om 12.30 uur zijn we klaar. Rien is niet helemaal fit maar heeft toch in de tuin gewerkt en we besluiten dat we donderdag naarde camping gaan.