ziekjes

Vandaag eventjes door blogland gewandeld en ben hele mooie blogs tegengekomen. Daar ik wat ziek aan het worden ben, sluit ik mijn blogavondje wat vroeger af dan anders. Wens jullie allen nog een fijne avond toe.

 
Bedankt voor de lieve en mooie berichtjes die jullie hier nalieten vandaag.


Slaap lekker voor straks en tot morgen


Lieve groetjes SweetDolphin

Als ik het voor het zeggen had
En geld had om te doen
Kreeg elk verliefde paar
Van mij minstens een miljoen

Als ik het voor het zeggen had
Scheen elke dag de zon
Zodat er geen wolkje was
Dat traantjes laten kon

Als ik het voor het zeggen had
Leven alle liefdes jaar na jaar
In een goede harmonie
Maar niet enkel voor elkaar

Want als ik het voor het zeggen heb
Is er liefde in ieders hart

jij bent jij,
ik neem je zoals je bent,
niemand verandert dat,
niemand die je kent,
samen op weg,
soms is het leven zwaar,
kijk dan naast je,
ik sta daar

.

.

.

Achter glazen, beslagen ruiten
Wazige blikken knikken mij toe
Vanuit een kille, droge ruimte
forceer ik een glimlach

Ogen angstaanjagend
blik op oneindig
Al zoekend en vragend
Te schichtig voor antwoord

De deur op een kier
mijn gedachten verrast
Vliegt open en hier
vriend en vijand herenigd

1 punt,
die licht geeft al het donker is.
1 punt,
zo licht als de sterren aan de hemel.
1 punt,
die mij weer vrolijk maakt.
1 punt,
die mijn hart raakt.
1 punt,
die schittert in het maanlicht.
1 punt,
die in mijn hart zit.
Dat ene licht puntje.
Dat punt die verder niemand kent.
Dat ene punt maakt me vrolijk,
het maakt me blij.
Mijn lichtpuntje dat ben jij!

Je komt er achter
wie je
echte vrienden zijn!
Als er problemen zijn.

Je hebt er
duizend of een.
Ze zijn er voor je!
Je moet
het je realiseren
dat ze speciaal zijn!

Je kan
haast niet leven
zonder vrienden.
Ze geven
je het
tegenovergestelde van pijn!

Iedereen heeft wel eens een schouder nodig,
om steun te zoeken in moeilijke tijden.
Als je die krijgt aangeboden,
dan maak je dankbaar gebruik,
om je weer op een normaal leven,
voor te bereiden.

Deze hulpverleners zijn anoniem,
ze treden niet voor het voetlicht.
Maar ze zijn ontzettend belangrijk,
vandaar de hommage in dit gedicht.
Een ieder is blij, als je die schouder krijgt
en je problemen kunnen worden besproken,
alle aandacht is dan op jou gericht.


Hulde aan alle mensen,
die zich geheel belangeloos beschikbaar stellen.
Die als het nodig is zeggen;”kom maar bij mij”
Je kunt met alles vertellen, ik luister,
ik sta aan je zij”.
Dan kom je weer tot rust
en zet je alles weer op een rij

Al die denken dat ze een keuze moeten maken
tussen hun linker of rechter hand, moeten staken
Mijn vriend…. die keuze hoef je nimmer en nooit te maken
Dit is alleen iets wat "mij" intens zal raken
Alleen al dat je dat bedenkt
Dat betekent toch dat je me totaal niet kent
Om je een beslissingen te besparen
Want ik vlieg niemand in de haren.
Zet mijn gevoel gewoon even aan de kant
En "mijn" verstand heeft weer de overhand.

10 passen terug, 10 op zij en 1 naar voren

Ik zal nooit iemand kiezen laten
En al helemaal niemand daar door haten
Jullie hebben niets te verliezen
En al helemaal niet hoeven kiezen
Zal jullie het verdriet besparen
En dit zelf bepalen
Ik huil iedereen zijn tranen
Daar waar jullie stonden al die jaren

Zoeken doe dat a.u.b. niet
Dat geeft alleen maar meer verdriet
Over één jaar of wat misschien
Ben ik ergens, waar we elkaar weer zien
Mocht het lot het tenminste zo beslissen
En echt…………. Kan en zal heel intens missen
Zal ik mijn armen om jullie heen kunnen slaan
En zeggen tis goed zo, heb deze keuze voor jullie gedaan